Монреаль қаласының телефон кодтары

Кіріспе

Монреаль қаласының телефон кодтары 514, 438 және 263 – Солтүстік Америка нөмірлеу жоспары (NANP) бойынша Монреаль және оның көптеген арал бойындағы қалашықтары үшін арналған телефон кодтары, атап айтқанда Монреаль аралы және Канаданың Квебек провинциясындағы Перро аралы. 514 кодтары 1947 жылы AT&T компаниясы тағайындаған алғашқы Солтүстік Америка кодтарының бірі болды. Бастапқы нөмірлеу жоспары аймағы (NPA) екі рет бөлінді: 1957 жылы 819 кодты құру үшін және 1998 жылы 450 кодты құру үшін. 2006 жылы қалған 514 аймағына екінші код – 438 берілді, бұл Монреаль аймағында он таңбалы нөмірді қажет етуді міндетті етті. 263 коды 2022 жылдың қазан айында осы жүйеге қосылды. Аймақтағы жергілікті байланыс операторы (ILEC) – Bell Canada. Негізгі бәсекелестік жергілікті байланыс операторлары (CLEC) – Vidéotron, Telus және Rogers.

Тарих

Монреаль қаласындағы жергілікті қоңыраулар операторлар арқылы қолмен жүргізілген кезде, абонент 1881 жылдың шілдесінде алғашқы (төрт таңбалы) жергілікті телефон нөмірлері тағайындалғанға дейін баратын жерді атымен сұраған. 1898 жылы Main, Westmount, Uptown және East аттары нөмірге қосылды. Алғашқы дискілі теру алмастырғышы, Lancaster, 1925 жылдың 25 сәуірінде қолданысқа енгізілді. Абоненттер алмастырғыш атауының екі әрпін және төрт таңбаны (2L+4N) теріп, мысалы, "Lancaster 1234" нөмірін LA 1234 (52 1234) деп теретін. Алғашқы аймақтық кодтар 1947 жылы операторлық көмекпен қоңыраулар үшін бағыт кодтары ретінде құрылды. Квебек және Онтарио провинциялары ғана бірнеше аймақтық кодты алды. Квебек 514 және 418 аймақтық кодтарымен бөлінді. 514 аймақтық коды бастапқыда Квебектің батыс жартысына, Канада-АҚШ шекарасынан Гудзон бұғазына дейін тағайындалды. Бұл аймаққа сол кезде телефон байланысы жоқ провинцияның солтүстік бөлігіндегі бірнеше шалғай аймақтар кірді. Bell жүйесі жеті таңбалы жергілікті телефон нөмірін пайдалана отырып, үш таңбалы аймақтық кодпен префикстелген тікелей қашықтықтан қоңырау шалуды (DDD) енгізген кезде, Канаданың ең ірі қалалары Монреаль мен Торонто әлі де алты таңбалы (2L 4N) нөмірлеу жоспарларын қолданды. 1951-1958 жылдар аралығында телефон нөмірлері бір таңба (2L 5N) қосылып ұзартылды. 514 аймақтық коды 1957 жылы Эстриден (Шербрук) Онтарио шекарасына дейін Квебектің батыс бөлігі үшін 819 аймақтық кодын құру үшін бөлінді, ал қызмет көрсетілмейтін солтүстік бөлігі 418-ге қосылды (кейін 819-ға көшірілді). 514 аймақтық коды Монреальді қоршаған аймаққа дейін қысқартылды. Бұл конфигурация 41 жыл бойы өзгеріссіз сақталды. 1998 жылы аралдан тыс қалалар (Лаваль, Монтережи және т.б.) 450 аймақтық кодын алды, ол қазір 514-ті толық қоршап тұр. Бұл 514-ті Монреаль аралы және оны қоршаған бірнеше кіші аралдар ретінде қалдырды, бұл оны нөмірлеу жоспарындағы алты жұп "пончик" тәрізді аймақтық кодтардың бірі және Канададағы екеуінің бірі (екіншісі Торонтоның 416 аймақтық коды). 1998 жылғы бөліну Канаданың екінші ірі тегін қоңырау аймағында қол жетімді нөмірлердің жетіспеушілігіне ұзақ мерзімді шешім ретінде қарастырылды. Алайда, он жыл ішінде 514 саны компьютерлердің, пейджерлердің және ұялы телефондардың таралуына байланысты таусылуға жақын болды. Бұл мәселе Канаданың тиімсіз нөмір бөлу жүйесімен күшейді. АҚШ-тан айырмашылығы, Канадада нөмірлерді біріктіру көмек шарасы ретінде қолданылмайды. Әрбір бәсекелес операторға қызмет көрсетуді жоспарлаған әрбір тарифтік орталықта бір орталық кеңсе префиксіне сәйкес келетін 10 000 телефон нөмірінің блогы беріледі. Телефон нөмірі операторға және тарифтік орталыққа берілгеннен кейін, оны басқа жерде қайта пайдалануға болмайды, тіпті тарифтік орталықтың оған қызмет көрсету үшін жеткілікті саны болса да. Нәтижесінде мыңдаған телефон нөмірлері ысырапқа салынды. Көптеген ірі қалаларда бірнеше тарифтік орталықтар бар, олар ешқашан біріктірілмеген. Монреаль - бұл ерекше жағдай, өйткені ол Канаданың екінші ең үлкен тарифтік орталығы. Сандарды бөлу мәселесі Монреальде Канаданың басқа аймақтарындағыдай ауыр болған жоқ, өйткені сандар тез толады. Алайда, Монреаль маңындағы қалалардың нөмірлерін қайта тағайындауға болмайды, сондықтан бұл аймаққа басқа аймақтық код қажет екені анық болды. 2006 жылдың 4 қарашасында 514 аймақтық нөмірлеу жоспары 438 аймақтық кодымен ауыстырылды, бұл Монреаль аймағындағы барлық абоненттер үшін, тіпті жергілікті қоңыраулар үшін он таңбалы қоңырау шалуды талап етті. Сол кезде, ауыстырулар Канадада ең жақсы көмек шарасына айналды, өйткені олар қолданыстағы абоненттерге ең аз әсер етеді және нөмір бөлу мәселесін шешеді. Канадада 1999 жылдан бері аймақтық кодтар бөлінбеген. Сандарды бөлу мәселесі әлі шешілмеген, бірақ қазіргі болжам бойынша Монреальге 2023 жылға дейін басқа аймақтық код қажет болмайды. Монреальдің өсуіне қарамастан, 514/438 санының таусылуына еш қатысы жоқ. 438 аймақтық коды 450-ні ауыстыру үшін қарастырылды, бірақ кейінірек қабылданған шешімде 579 ауыстыру коды деп анықталды. 2017 жылдың ақпан айында 263 аймақтық коды аймақтағы үшінші аймақтық код ретінде сақталды және 2022 жылдың 22 қазанында пайдалануға берілді.

When Montreal's local calls were handled manually by operators, the caller requested the destination by name, before the first (four digit) local telephone numbers were assigned in July 1881. In 1898, exchange names Main, Westmount, Uptown, and East, were added before the number. The initial rotary dial exchange, Lancaster, was deployed on April 25, 1925. Subscribers dialled two letters of an exchange name and four digits (2L+4N) and so "Lancaster 1234" was dialled as LA 1234 (52 1234). The initial area codes were created in 1947 as routing codes for operator assisted calls. Quebec and Ontario were the only provinces that received multiple area codes. Quebec was split between area codes 514 and 418. Area code 514 was originally assigned to the entire western half of Quebec from the Canada–US border to the Hudson Strait. The area nominally included several remote areas in the far northern portion of the province that at the time did not have telephone service. When the Bell System implemented direct distance dialing (DDD) for content wide service using a seven digit local telephone number, prefixed by a three digit area code, Montreal and Toronto, the largest Canadian cities, still used six digit (2L 4N) numbering plans. Between 1951 and 1958, telephone numbers were lengthened by adding one digit (2L 5N) to be compatible. Numbering plan area code 514 was split in 1957 to create area code 819 for most of western Quebec, from Estrie (Sherbrooke) to the Ontario border, with the unserved far northern portion nominally added to 418 (and later moved to 819). Area code 514 was reduced to the region surrounding Montreal. That configuration remained unchanged for 41 years. In 1998, the off island suburbs (Laval, Montérégie, etc.) received area code 450, which now completely surrounds 514. That left 514 as the Island of Montreal and a few surrounding smaller islands, which makes it one of the six pairs of doughnut area codes in the numbering plan and one of two in Canada, the other being Toronto's area code 416. The 1998 split was intended as a long term solution to a shortage of available numbers in Canada's second largest toll free calling zone. However, within less than a decade, 514 was close to exhaustion because of the proliferation of computer, pager, and cell phone technologies. The problem was exacerbated by Canada's inefficient system of number allocation. Unlike the United States, Canada does not use number pooling as a relief measure. Every competing carrier is assigned blocks of 10,000 telephone numbers, which correspond to a single central office prefix, in every rate centre in which it plans to offer service. Once a telephone number is allocated to a carrier and rate centre, it cannot be reused elsewhere, even when a rate centre has more than enough numbers to serve it. That resulted in thousands of wasted telephone numbers. Many larger cities have multiple rate centres, which have never been amalgamated. Montreal is an exception since it is Canada's second largest rate centre. The number allocation problem was not as severe in Montreal as in other areas of Canada since numbers tend to be used up fairly quickly. However, numbers from the suburban areas to Montreal could not be reassigned, and it became apparent that the area needed another area code. On November 4, 2006, numbering plan area 514 was overlaid with area code 438, which required ten digit dialing for all subscribers in the Montreal area, even for local calls. By then, overlays had become the preferred relief measure in Canada, as they affect existing subscribers the least and provide a workaround for the number allocation problem. No area codes have been split in Canada since 1999. The number allocation problem is still unaddressed, but under current projections, Montreal will not need another area code until 2023. Despite Montreal's continued growth, 514/438 is nowhere near exhaustion. Area code 438 was considered for overlaying 450 as well, but a later decision determined instead that 579 would be the overlay code. In February 2017, area code 263 was reserved as the third area code in the region, and was placed in service on October 22, 2022.