Кіріспе

Simon Robert Napier Bell (22 сәуірде 1939 жылы туған) – ағылшын жазбалар продюсері, музыкалық менеджер, жазушы және журналист. Ол әр түрлі уақытта Yardbirds, John's Children, Marc Bolan, Japan, London, Sinéad O'Connor, Ultravox, Boney M, Sinitta, Wham!, Blue Mercedes, Alsou және Candi Staton сияқты сан алуан артистерді басқарған. Нейпер Белл 18-шы ғасырдан бергі музыка индустриясының тарихына арналған екі томдық музыка тарихын жазды. Сонымен қатар, ол музыка индустриясындағы жеке тәжірибесі туралы екі естелік жазды.

Алғашқы жылдар

Нейпер Белл Элингтегі Дёрстон Хауста оқыды, содан кейін Перивалдегі бастауыш мектепке барды. Одан кейін ол Харроу округінің ұлдар мектебінде және Дорсеттегі Брайанстон мектебінде білім алды. Брайанстонда оқып жүргенде мектептегі алғашқы джаз тобын құрды. 17 жасында мектепті бітіріп, кәсіби музыкант болуды жоспарлады, әсіресе Америкада. Бір жыл өткен соң, АҚШ-қа виза ала алмағандықтан, Канадаға эмиграциялады.

Әнші

Англияға оралғаннан кейін ол көмекші фильм редакторы болып жұмыс істеді. Музыка туралы жан-жақты білімі болғандықтан, ол тез арада музыка редакторы болып өсті және Бёрт Бачаракпен "What's New Pussycat" фильмінде жұмыс істеу мүмкіндігіне ие болды, Бачарактың осы фильм үшін жазған музыкасын қайта өңдеді. Кейін ол Клайв Доннер режиссерлік еткен "Біз мұнда жиде бұтасын айналып өтеміз" (1967) фильмінің музыкасын жазды, өңдеді және монтаждады. 1966 жылы Дасти Спрингфилд Напиер Белл мен Вики Уикхэмге Сан-Ремо фестивалінде естіген итальяндық әнге ағылшын тілінде мәтін жазуды тапсырды, әннің авторы Пино Донажжо болған. Соның нәтижесінде "You Don't Have to Say You Love Me" әні дүниеге келді, ол Спрингфилдтің Ұлыбритания сингл чартындағы жалғыз бірінші хитіне айналды.

Басқарушы

Теледидардағы "Ready Steady Go!" бағдарламасының барлық артистерін шақырған досы Вики Уикхэм оны музыкалық менеджментке көндірді. Ол өзінен бастап топ құрастырумен айналысты: Ники Скотт пен Дайан Ферраз; лондондық жігіт және Кариб аралдарынан келген қыз. Одан кейін ол орындаушылар менеджерлеріне кеңес беретін музыкалық консалтинг компаниясын құрды. Нейпер Белл 2016 жылы компаниядағы директорлық қызметінен бас тартты, бірақ кеңесші ретінде қызметін жалғастыруда.

Автор

Жапония тараған кезде Нейпир Белл өзінің алғашқы естеліктерін – «Мені сүйемің деп айтуың міндетті емес» деген кітабын жазды, ол 1960 жылдардағы музыка бизнесіндегі тәжірибесі туралы айтады. Азия және Ultravox басқаруын тоқтатқан соң, ол «Black Vinyl White Powder» атты кітабын жазды. Бұл кітап бастапқыда британдық соғыстан кейінгі музыка индустриясының тарихы ретінде жоспарланған, бірақ жазу процесінде «британдық музыка бизнесінің дамуында есірткілер мен есірткі мәдениетінің орталық рөлі» туралы зерттеуге айналды. 2005 жылдың наурыз айында ол тағы бір естелігін жариялады – «Мен сені түскі асқа шақырамын», ол Wham! тобының Қытайға сапары туралы әңгімелейді. 2015 жылы Unbound Books оның төртінші кітабын – «Ta Ra Ra Boom De Ay» жариялады, ол 18-шы ғасырдың басынан бүгінгі күнге дейінгі музыка индустриясының толық тарихын қамтиды. Барлық төрт кітап көптеген сынға ілікті.

Құжаттамалық фильмдер

Соңғы жылдары ол кино жасауға көшті және үш толық метражды деректі фильм түсірді. Фрэнк Синатра туралы "Frank болсын" және "27: Тым ерте кетті" фильмдері екеуі де Netflix үшін жасалған. Ұлыбританияда гомосексуализм қылмыстан босатылғанының 50 жылдығына арналған "50 Years Legal" Sky Arts арнасы үшін өндірілді. Нейпер Белл – музыкалық менеджмент және консалтинг қызметтерін ұсынатын Pierbel Group компаниясының бас директоры, сонымен қатар Лас-Вегастағы №1 рейтингті музыкалық шоу – "Raiding the Rock Vault" және Миссури штатының Брансон қаласындағы "Raiding the Country Vault" бағдарламаларының бастамашысы және продюсері.

Жеке өмір

Нейпер Белл әтеист және ашық түрде гомосексуал.