Форт-Уэйн «Февер»: Тарихы және жолы — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

Форт-Уэйн "Фивер" – АҚШ-тың Индиана штатындағы Форт-Уэйн қаласында орналасқан американдық футбол командасы. 2003 жылы құрылған бұл команда 2009 жылға дейін АҚШ Футбол пирамидасының төртінші деңгейі саналатын USL Premier Development League (PDL) лигасында өнер көрсетті. Содан кейін франшиза жабылып, команда лигадан шықты. 2013 жылы "Фивер" клубы "Ситадель" футбол клубымен бірігіп, "Форт-Уэйн Юнайтед" құрамына енді.

Команда өз алаңындағы ойындарын "Хефнер" стадионында өткізді. Команданың түстері – ақ және қара. "Фивер" клубының W Лигасында ойнайтын "Форт-Уэйн Фивер" (W Лигасы) атты серіктес ұйымы болған.

Тарих

Форт-Уэйн «Фивер» 2003 жылы USL Премьер-лигасына жаңа команда ретінде қосылды, бұл команда Форт-Уэйн аймағында көп жылдар бойы сәтті жастар футбол ұйымы ретінде танымал болған. Хефнер стадионында ойнаған «Фивер» жарыста қиын бастама жасады: олар алғашқы ресми ойында «Индиана Инвадерс» командасына 2:0 есебімен жеңілді, бірақ алғашқы кездесулерде бірнеше жеңіске жетті, «Коламбус Шутинг Старс» командасын 2:1 есебімен және «Каламазуо Кингдом» командасын 4:2 есебімен жеңді. «Фивер» маусымның қалған бөлігінде, әсіресе өз алаңында бәсекеге қабілетті болды, онда бірнеше маңызды жеңіске жетті, соның ішінде маусымның басында «Коламбус» командасын 3:1 есебімен, шілде айының басында «Толедо Слейерс» командасын 3:0 есебімен және «Сиукс-Фолс Спитфайр» командасын 2:1 есебімен жеңді. Соңғы үш ойында екі жеңіліс және тең нәтиже – соның ішінде маусымның соңғы күні «Мичиган Бакс» командасынан 4:0 есебімен күйреу – «Фивер» командасының плей-оффқа үміттерін жоққа шығарды; олар дебюттік маусымын Ұлы көлдер дивизионында үшінші орында аяқтады, «Индиана» командасынан 6 ұпай ғана артта қалды. 2004 жыл Форт-Уэйн үшін табысты маусым болды, олар өте жақсы дебюттік маусымын жалғастырып, дивизиондық титул үшін нағыз күрескерлерге айналды. Олар маусымды жарқын бастады, маусымның ашылу күні «Каламазуо Кингдом» командасын 5:2 есебімен жеңіп, бірнеше жоғары ұпайлы жеңіске жетті, «Толедо Слейерс» командасын 3:2 есебімен және «Кливленд Интернешнлс» командасын 4:3 есебімен жеңді, соңғы ойында шабуылшы Омар Ярун 109-шы минуттағы алтын голымен «Фивер» командасына жеңіс сыйлады. Форт-Уэйн маусым айында алты ойынның алтасында жеңіске жетіп, қарсыластарын 24:6 есебімен жеңді. Олар «Индиана Бласт» командасын Дэниел Броксуптың хет-тригімен 7:3 есебімен жеңіп, «Батыс Мичиган Эдж» командасын Броксуптың екінші триосымен 6:1 есебімен жеңді. Маусымның соңғы айына кірген кезде «Фивер» командасы алғашқы дивизиондық титулды жеңіп алуға дайын болды, бірақ түсініксіз себептермен соңғы төрт ресми ойынның екеуінде жеңіліске ұшырады, соның ішінде өз алаңында «Мичиган Бакс» командасынан 1:5 есебімен жеңілді. Маусымның соңғы күні «Индиана Инвадерс» командасын 4:3 есебімен жеңгеніне қарамастан, олар жылды Ұлы көлдер дивизионында екінші орында аяқтады, чемпион «Мичиган Бакс» командасынан 1 ұпай ғана артта қалды, бірақ алғаш рет плей-оффқа ілікті. Өкінішке орай, «Фивер» командасы үшін плей-офф кампаниясы қысқа болды, өйткені олар Heartland Division чемпиондары «Чикаго Файр Премьер» командасына 3:1 есебімен жеңілді; алайда, «Фивер» командасының жылдық жетістіктері құрметке лайық болды. Дэниел Броксуп 19 гол соғып, 2004 жылы PDL-де 5-ші орынды иеленді, ал Джош Тудела мен Филип Уилсон әрқайсысы 5 рет нәтижелі пас берді. «Фивер» 2005 жылды 2004 жылы аяқтаған формасын жалғастырып бастады; «Толедо Слейерс» командасына қарсы 5:2 есебімен жеңіс (Дэниел Броксуптың төрт голының арқасында) дереу «Каламазуо Кингдом» командасына қарсы 3:1 есебімен жеңіске ұшырады, және Форт-Уэйн тағы да құрметке ие болу үшін күресуге дайын болды. Алайда, белгілі бір себептермен команданың жағдайы ешқашан жақсы болмады. Жыл бойы «Фивер» командасының формасы жақсы немесе жаман болды: әрбір ойын бір жақты жеңіске немесе көңіл көншітпейтін ауыр жеңіліске айналды. Кайл Дулворт маусым айының басында «Каламазуо» командасына қарсы 4:3 жеңіске жетіп, 88-ші минутта жеңіс голын соқты, олар маусым айының соңы мен шілде айының басында үш ойында «Тандер-Бэй Чилл» командасын 9:2 есебімен жеңіп, маусымның соңғы ойында «Батыс Мичиган Эдж» командасын 6:1 есебімен жеңді. Алайда, олар маусымның ортасында өз алаңында «Мичиган Бакс» командасынан 7:0 есебімен жеңілді, сонымен қатар шілдеде төрт ойынды жеңіліспен аяқтады, «Тандер-Бэй» командасына 5:1, «Батыс Мичиган» командасына 4:0 және «Чикаго Файр Премьер» командасына 3:1 есебімен жеңілді. Маусымның соңғы күні «Индиана Инвадерс» командасына 5:0 есебімен жеңіліс кампанияны көңіл көншітпейтін нотамен аяқтады; олар Ұлы көлдер дивизионында төртінші орынды иеленді, дивизион чемпиондары «Чикаго Файр Премьер» командасынан 22 ұпай артта қалды және плей-оффқа ілікпеді. Дэниел Броксуп тағы да Форт-Уэйннің үздік бомбардирі болды, бірақ маусымда 7 гол соқты, ал Кайл Дулворт 4 нәтижелі пас берді. Форт-Уэйннің формасы 2006 жылы апатты бұрылыс алды; олар маусым бойына тек бір ойын ғана жеңіп – маусымның басында Лэнс Мьюкидің екі голының арқасында «Кливленд Интернешнлс» командасын 2:0 есебімен жеңді – және қалған 15 кездесуінде жеңілді немесе тең нәтижеге қол жеткізді, сонымен қатар «Кливленд Интернешнлс» командасымен тең нәтижеге қол жеткізгендіктен Ұлы көлдер дивизионының соңғы орынынан шықты. «Фивер» командасының артықшылығына орай, олардың көптеген жеңілістері тартысты болды, әдетте бір голмен шешілді, көбінесе соңғы минуттағы жеңіс голын жіберу нәтижесінде. Ең экстремалды мысалдарында, «Батыс Мичиган Эдж» командасы маусымның ашылу күнінде 90-шы минутта гол соғып 2:1 есебімен жеңіске жетті, содан кейін маусымның екінші кездесуінде голдан қалып, 3:2 есебімен жеңіске жетті, тіпті «Мичиган Бакс» командасымен 3:3 тең нәтижеге қол жеткізу үшін 3 голдан айырылды. Бұл «Фивер» жанкүйерлері үшін өте көңіл көншітпейтін жағдай болды, олар өз командасының осылай қиындыққа тап болатынына үйренбеген. Филип Уилсон 8 гол соғып, Форт-Уэйннің үздік бомбардирі болды; Джон Майкл Хейден мен Джон Мелленкамп әрқайсысы 2 нәтижелі пас берді. «Фивер» командасының жағдайы 2007 жылы жақсарды, олар 4-11-1 көрсеткішке ие болды, бірақ Ұлы көлдер дивизионында соңғы орынды иеленді, негізінен «Кливленд Интернешнлс» командасының жақсарған формасының нәтижесінде. Олардың төрт жеңісінің үшеуі маусымның басында тіркелді, соның ішінде «Батыс Мичиган Эдж» командасына қарсы қиын 3:2 жеңіс және «Кливленд» командасына қарсы екі жеңіс, соңғысында «Фивер» командасы голдан қалып, тағы да 3:2 есебімен жеңіске жетті. Алайда, басқа жақтарда Форт-Уэйн қиындыққа тап болды: бұрынғыдай, «Фивер» командасы көптеген есептерді лайықты деңгейде ұстады, тек бір рет ғана керемет жеңіліске ұшырады, «Чикаго Файр Премьер» командасынан өз алаңында 5:0 есебімен жеңілді. Қалғаны тартысты болды – олар «Батыс Мичиган» командасына 3:2 есебімен жеңіліп, 2 голдан айырылды, сондай-ақ жаңа команда «Сент-Луис Лайонс» командасына қарсы өз алаңында 1:0 есебімен жеңілді, алайда шілде айының 1-де Филип Уилсон мен Харрисон Хеллердің соңғы минуттағы голдарының арқасында «Кливленд» командасымен 3:3 тең нәтижеге қол жеткізді, бұл маусымның жалғыз тең нәтижесі болды. Олардың маусымның соңғы жеңісі шілде айының ортасында «Торонто Линкс» командасына қарсы болды, бұл екі команданың да 10 ойыншыға дейін азайтылған, бірақ Форт-Уэйн 3:2 есебімен жеңіске жеткен қанағаттандырмайтын ойын болды. Үздік бомбардирі, тағы да, сенімді Филип Уилсон болды, ол 5 гол соқты, ал Гэри Бутон 3 нәтижелі пас берді. Форт-Уэйн 2008 жылы PDL дивизиялық қайта құрылымынан кейін Midwest Division-ға көшті, бірақ көңіл көншітпейтін жағдайды сақтап, 2-9-5 көрсеткішке ие болды және дивизионда бес команданың төртінші орынында аяқтады, чемпион «Чикаго Файр Премьер» командасынан 18 ұпай артта қалды. Айырықша жағдай, «Фивер» командасының екі жеңісінің бірі «Чикаго» командасына қарсы болды, Гэри Бутонның голымен 1:0 есебімен жеңіске жетті. Өкінішке орай, бұл «Фивер» командасы үшін жақсы жағдай болды; олар басқа жерлерде гол жіберіп, «Мичиган Бакс» командасынан 5:0, «Торонто Линкс» командасынан 4:1 есебімен жеңілді, сондай-ақ «Чикаго», жаңа команда «Каламазуо Аутрэйдж» және қайта жанданған «Кливленд Интернешнлс» командаларына қарсы үш ойынның үшеуінде 2:1 есебімен жеңілді, соңғысында «Кливленд Интернешнлс» командасы жеңіске жетті. «Фивер» командасының маусымның соңғы жеңісі «Торонто Линкс» командасына қарсы 4:1 есебімен болды, онда Гэри Бутон хет-трик жасады, бірақ олар одан кейін бұрынғы формасына оралды. Маусымның соңғы ойынында «Батыс Вирджиния Хаос» командасынан 5:0 есебімен жеңіліс маусымның ең нашар сәті болды; Бутон 6 гол соғып, Форт-Уэйннің үздік бомбардирі болды. 2013 жылдың көктемінде «Фивер» командасы «Cidadel Futbol Club» командасымен бірігіп, жаңа «Форт-Уэйн Юнайтед» футбол клубын құрды.

Fort Wayne Fever entered the USL Premier Development League as an expansion franchise in 2003, having already existed for many years as a successful youth soccer organization in the Fort Wayne area. Playing out of Hefner Stadium, Fever had a rocky start to life in competition: they lost their first ever competitive game 2–0 to state rivals Indiana Invaders, but did pick up a couple of wins in their first encounters, 2–1 over Columbus Shooting Stars and 4–2 on the road at Kalamazoo Kingdom. Fever were competitive throughout most of the rest of the season, especially away from home, where they enjoyed several healthy victories, including a 3–1 win over Columbus in early June, a 3–0 over Toledo Slayers in early July, and a 2–1 over Sioux Falls Spitfire. Two losses and a tie in their final three games – including a 4–0 thrashing at the hands of Michigan Bucks on the last day of the season – put paid to any playoff hopes Fever may have had; they finished their debut year a close third in the Great Lakes Division, just six points behind Indiana. 2004 was a great season for Fort Wayne, who built on their excellent debut year and were genuine challengers for their divisional title. They started the season with bang, flattening Kalamazoo Kingdom 5–2 on the opening day of the season, and registering several other high scoring wins, 3–2 over Toledo Slayers and 4–3 over Cleveland Internationals, the latter of which saw striker Omar Jarun winning it for Fever with a 109th minute golden goal. Fort Wayne were unstoppable in June, winning six games out of six, and outscoring their opponents 24 to 6. They demolished Indiana Blast 7–3 off a hat trick from Daniel Broxup, and overwhelmed West Michigan Edge 6–1 with Broxup's second trio of the year. As the season entered its final month Fever looked poised to take their first divisional title, but inexplicably folded in the run in, losing two of their final four regular season games, including a 1–5 humiliation at home to Michigan Bucks. Despite beating Indiana Invaders 4–3 on the final day of the season, they eventually finished the year in second place in the Great Lakes Division, just one point behind champs Michigan Bucks, but into the playoffs for the first time. Sadly for Fever, their playoff campaign was a short one, as they lost 3–1 to Heartland Division champions Chicago Fire Premier first time out; nevertheless, Fever's achievements for the year were admirable. Daniel Broxup was a monster in front of goal, netting an astonishing 19 times, making him the 5th highest scorer in the PDL in 2004, while Josh Tudela and Philip Wilson both provided 5 assists each. Fever began 2005 continuing the form with which they had ended 2004; a 5–2 opening day victory over Toledo Slayers (courtesy of four goals from Daniel Broxup) was immediately followed by a 3–1 win on the road over Kalamazoo Kingdom, and Fort Wayne looked poised to challenge for honors again. However, and for reasons unclear, things never quite came together for the team. Throughout the year, Fever's form was either feast or famine: every game was either a one sided blowout victory, or a demoralizing heavy defeat. Kyle Dulworth scored an 88th minute winner in their 4–3 victory over Kalamazoo in early June, they outscored Thunder Bay Chill 9–2 in their three games in late June and early July and absolutely flattened West Michigan Edge 6–1 in the penultimate game of the season. However, they were annihilated 7–0 at home Michigan Bucks in mid June, and also suffered a desperate four game losing streak in July, losing 5–1 to Thunder Bay, 4–0 to West Michigan, and 3–1 to Chicago Fire Premier in quick succession. The 5–0 defeat to Indiana Invaders on the final day of the season ended the campaign on a low note; they finished the year fourth in the Great Lakes Division, a full 22 points behind division champs Chicago Fire Premier, and out of the playoffs. Daniel Broxup was again Fort Wayne's top scorer, albeit with just 7 goals on the season, while Kyle Dulworth contributed 4 assists. Fort Wayne's form took a calamitous turn in 2006; they won just one game all season long – 2–0 over Cleveland Internationals in early June off a brace from Lance Muckey – and lost or tied their other 15 encounters, and only finished out of the Great Lakes Division basement by virtue of the fact that they tied more games than the equally abysmal Cleveland Internationals. To Fever's credit, most of their losses were tight affairs, usually one goal decisions, often as a result of conceding heartbreaking late winners. In the most extreme examples, West Michigan Edge scored a 90th minute goal to win 2–1 on the opening day of the season, and then came from a goal down to win 3–2 in their second encounter in June, and they even let a 3 goal lead slip in their 3–3 tie with the Michigan Bucks. It was all quite frustrating for the Fever fans, who were not used to seeing their team suffer this badly. Philip Wilson was Fort Wayne's top scorer, with 8 goals; John Michael Hayden and John Mellencamp registered 2 assists apiece. Things got slightly better for Fever in 2007, as they improved to a 4–11–1 record, but still finished rock bottom of the Great Lakes Division, mainly as a result of the improved form of rivals Cleveland Internationals. Three of their four victories came in the early part of the season, and included a battling 3–2 victory over West Michigan Edge and two wins over Cleveland, the second of which saw Fever fight back from a goal down to register another 3–2 result. Unfortunately, elsewhere, Fort Wayne suffered: as was the case before, Fever at least kept the majority of the scorelines respectable, only losing spectacularly once, 5–0 away at Chicago Fire Premier. Everything else was tight – they let a 2 goal lead slip to lose 3–2 to West Michigan in mid June, and dropped a tight 1–0 decision at home to new boys St. Louis Lions, although they did come back from 3–1 down to tie 3–3 with Cleveland on July 1 thanks to late goals from Philip Wilson and Harrison Heller, their only tie of the season. Their only other victory of the season came in mid July against Toronto Lynx, a bad tempered game which saw both sides reduced to 10 men, but where Fort Wayne held on take a 3–2 win. Their top scorer, yet again, was the reliable Philip Wilson, with 5 goals, while Gary Boughton contributed 3 assists. Fort Wayne moved to the Midwest Division following the 2008 PDL divisional re alignment, but remained disappointingly uncompetitive, slumping to a 2–9–5 record, and finishing fourth of five in the division, 18 points behind champs Chicago Fire Premier. Ironically, one of Fever's two wins was against Chicago, a 1–0 decision away off a goal from Gary Boughton. Sadly, this was about as good as it got for Fever; they leaked goals everywhere else they went, losing 5–0 to Michigan Bucks, 4–1 to Toronto Lynx, and losing 2–1 in three consecutive games at home to Chicago, new boys Kalamazoo Outrage, and the resurgent Cleveland Internationals, who scored an 87th minute winner to snatch victory from the jaws of defeat. Fever's only other win of the season was actually a pretty comprehensive 4–1 revenge victory over Toronto Lynx in which Gary Boughton scored a hat trick, but they reverted to form quickly thereafter. The 5–0 loss to West Virginia Chaos in the penultimate game was perhaps the season's nadir; Boughton was Fort Wayne's top scorer with 6 goals. In spring 2013, Fever merged into Cidadel Futbol Club to create the new Fort Wayne United Soccer Club.

Соңғы топ

Chicago Fire Премьер-лигасымен матч, 2009 жылғы 18 шілде.