Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Этчингилл – Англияның Кент графтығындағы ауыл. Ол Хайт қаласынан солтүстікке қарай 5 шақырым, Фолкстоун қаласына жақын Черитоннан солтүстікке қарай 1 шақырым жерде орналасқан. Ауыл Лиминге азаматтық округінің құрамына кіреді. Ауылда дөңгелектерімен әйгітәлген стандартты гольф алаңы және "The Gatekeeper" аталған паб-ресторан бар. Бұл пабтың, Канал туннеліне ең жақын орналасқандығы айтылады. Ауылдың инфрақұрылымына баскетбол алаңы, екі футбол қақпасы және ауылдық үй кіреді. Ауылда BT Group компаниясына тиесілі үлкен байланыс мачтасы әлі де тұр, ол Суық соғыс кезінде телекоммуникациялық реле станциясы ретінде пайдаланылған.
Etchinghill is a village in Kent, England, about 5 km north of Hythe, and 1 km north of the Channel Tunnel terminal at Cheriton, near Folkestone. It is in the civil parish of Lyminge. The village has a standard golf course noted for its hills, as well as a pub restaurant called The Gatekeeper which claims to be the closest pub to the Channel Tunnel. Village facilities include a basketball court, two football goals, and a village hall. A large BT Group communication mast, which was used as a telecommunication relay during the Cold War, still stands in the village.
Тарих
Этчингхилл ауылы Лайминге қауымдық округінің оңтүстік шетінде орналасқан. Оның бастапқы атауы 1240 жылы Tettinghelde (Теттаның еңісі) болған. Вестфилд-Лейннің солтүстік жағында (Толсфорд төбесіне баратын жол) бұлақ көтеріледі, ал одан пайда болған арна далалар арқылы ағып, Лаймингедегі Уэлл Филдтен бастау алатын Nailbourne-мен қосылады. Бұл арна Шығыс бұлағы деп аталады және, бәлкім, саксон дәуірінде, елді мекен Тетингельде деп аталған кезде, су мөлшері одан да көп болған. 15 ғасырға қарай ауылдың атауы Etynghyld және Etynghyll болып өзгерген. Кейін ол Эвхендхилл немесе Этчингхоль деп аталды, содан кейін Этчингхилл атауы қалыптасты. Ғасырлар бойы ауыл торапқа жақын шағын шаруа қожалықтарының ортасы болып келді. Оның бірі Доверге, бірі оңтүстікке қарай Хайтқа, ал екіншісі солтүстікке қарай шіркеуі бар Лайминге ауылына салды. Вестфилд-Лейн арқылы Тольсфорд төбесіне дейінгі жол адамдарды Вест Хайтқа жеткізген, бірақ жағалаудың өзгеруіне байланысты оның маңызы азайды. Ал соңғы жол (қазір жоғалып кеткен) Ньюингтонға дейін жеткізген. Жылдар өте ауыл өсіп, жол торабынан басталатын төрт жолдың бойында жаңа құрылыстар пайда болды, крикет клубы құрылды және жақында Этчингхилл мен Лайминге арасын бөліп жатқан жерге гольф алаңы салынды.
The hamlet of Etchinghill lies at the southern end of the Parish of Lyminge. Its original name was Tettinghelde 1240 (Tetta’s slope). A spring rises to the north side of Westfield Lane, (the road to Tolsford Hill) and the resultant stream flows across the fields to join up with the Nailbourne that rises in Well Field, Lyminge. This stream is known as the East Brook and probably in the Saxon period, when the settlement got its name of Tetinghelde, the volume of water would have been much greater. By the 15th century the hamlet’s name had altered to “Etynghyld” and “Etynghyll”. It was later known as Eachendhill or Etchinghole before settling to become Etchinghill. For centuries the hamlet remained a small farming community around the crossroads, one of which led to Dover; one going south to Hythe and north to the village of Lyminge where the church is; the track up Westfield Lane over Tolsford Hill led people to West Hythe no doubt, but the importance of this waned as the coastline altered; and a final lane (now vanished) led to Newington. Over the years the hamlet has grown with additional development on all four of the roads leading from the crossroads, the establishment of a cricket club and, more recently, the creation of a golf course spreading across the land which separates Etchinghill from Lyminge.
Теміржол
Ауылдың солтүстік-шығысында Эльхам аңғары темір жолының қалдықтары жатыр, олар тік беткейлі тілімдерімен және туннельдерімен ерекшеленеді. Кентербериден Фолкстоун портына дейін салған бұл темір жол 1947 жылы жабылып, 1950-1954 жылдары демонтаждалды. Теддарс Лис жолы (көпір) және Баджер көпірі, сондай-ақ гольф алаңы осы жолдың үстінен өтеді. Этчингилде станция болмаса да, ауыл тұрғындары көршілес Лиминге ауылына, шамамен 2 миль солтүстікке қарай жолмен немесе көптеген қоғамдық жаяу жолдары арқылы барып, пойызға міне алатын еді.
To the northeast of the village are the remains of the Elham Valley Railway, characterised by steep sided cuttings and tunnels. The line which ran from Canterbury to the port of Folkestone, was closed in 1947 and dismantled between 1950 and 1954. The line is crossed by Teddars Leas Road (bridge) and Badger's Bridge as well as the Golf Course. Although there was no station in Etchinghill, villagers could catch the train by travelling to the neighbouring village of Lyminge, approximately 2 miles to the north via road or one of the many public footpaths.
Бош құрт
Соғыс кезінде Этчингиллде "Бош Бастер" атты үлкен рельстік зеңбірек орналасқан. Ол әуе суретке түсіруден және неміс бомбалау шабуылдарынан қорғану үшін көптеген туннельдердің біріне тартылып, жасырылуы мүмкін болды және үлкен өлшемділігінің арқасында белгілі бір даңққа ие болды (қызметте басқа да үлкен рельстік зеңбіректер болған, бірақ 18 дюймдік калибрлі ешқайсысы болған жоқ). Эльхам аңғарының темір жолы соғыс кезінде әскери темір жол ретінде пайдаланылды. Шамамен 12 мильге дейін ату қабілетіне ие болған бұл зеңбірек, Германия әскерлері Ла-Манш каналынан өте алмай тұрғанда оларға шабуыл жасау үшін жасалған. Кейбір дереккөздер "Бош Бастер" 30 мильден астам қашықтыққа оқ атып, Германия басып алған Францияға арна арқылы оқ атуға қабілетті болған деседі. Бұл рас емес, бірақ ол Кентте орналасқан, Германия басып алған Францияға оқ атуға қабілетті 13,5 дюймдік рельстік зеңбіректер тобымен ортақ тарихқа ие болды. Зеңбірек орналасқан жері мен жұмысы құпия сақталды және бастапқыда ол Кентке банан тасымалдайтын пойыз ретінде (камуфляж арқылы) жасырынып тасымалданды.
During the war, Etchinghill was home to the Boche Buster, a large rail mounted gun which could be retracted into one of the many tunnels to provide cover from aerial photography and German bombing raids, and which gained a certain notoriety owing to its large size (there were other large rail mounted guns in service, but none of 18 inch bore). The Elham Valley Railway was requisitioned during the war as a military railway. With a range of around 12 miles, the gun was designed to attack invading German forces whilst still in mid channel. Some sources still claim that the Boche Buster had a range of over 30 miles and could fire across the channel into German occupied France. This was not the case, although it shared a considerable amount of history with a set of 13.5 inch railway guns also stationed in Kent, which were capable of firing into German occupied France. The gun's location and operation were considered secret, and it was initially transported to Kent disguised (by camouflage) as a banana freight train.
Сент-Мэри ауруханасы
1990 жылдардың басына дейін ауылға Сент-Мэри ауруханасы үстемдік етті. Бұл ғимарат 1836 жылы Элхам кедейлер бірлестігімен Фолкстоун және Хайт қалаларын қоса алғанда, айналағы аймақ үшін жұмыс үйі ретінде салынды. Осыған дейін әрбір приход кедейлерге қолдан келгенше көмектесетін, көбінесе оларды өз үйлерінде қалдырып, сыртқы жәрдем көрсеткен, бірақ Эльхам мен Ньюингтонның әрқайсысында шағын жергілікті жұмыс үйлері болған. 1834 жылы Парламент Кедейлер заңына түзетулер енгізу туралы заң қабылдады және приходтардың бірігіп, бірлескен мекемелер құруы мүмкін екенін ұсынды. Бұл 1835 жылы Элхам кедейлер бірлестігінің құрылуына және 1836 жылы Этчингхиллде жұмыс үйінің салынуына әкелді, құны 6 500 фунт стерлинг болды. Архитектор сэр Фрэнсис Хед жобалаған жұмыс үйі 300 тұтқынға арналған. 1841 жылы елді аралап жүрген көптеген саяхатшыларға тамақ пен уақытша баспана беру үшін қосымша ғимарат салынды. Оның үлкендігіне қарамастан, 1890 жылы ол жаңа жатақ бөлмелері, медпункт және шіркеу қосылып, едәуір кеңейтілді. 1947 жылы жұмыс үйі жабылғаннан кейін ғимараттар Ұлттық денсаулық сақтау қызметіне берілді және қарттарға арналған мамандандырылған Сент-Мэри ауруханасы ретінде қайта ашылды. Аурухананың қосымша бөлімшесінде аса жұқпалы аурулары бар науқастарды оқшаулауға арналған орындар болды. Ауруханаға жергілікті еріктілер көмектесті, олар науқастармен достық қарым-қатынас жасайтын ауруханаға барушылар, 1980 жылдар бойында күнделікті күтім мен төсек жасауға білікті мейірбикелер ұсынған St. John Ambulance және 1962 жылдан бастап аурухана жабылғанға дейін тұрғындарға қосымша жайлылықтарды қамтамасыз ету үшін ақша жинаған өте белсенді Достар лигасы кірді. Сент-Мэри ауруханасы 1990 жылы жабылды және барлық ғимараттар, құлшылыққа берілмеген шіркеуден басқа, бұзылды. Қазір 52 үй жердің шамамен үштен екі бөлігін алып жатыр, ал қалған жерде барлығына арналған жаңа ауылдық үй және демалыс алаңдары орналасқан. Аурухананың шіркеуі, соңғы қалған физикалық нысан, жеке үйге айналдырылды.
Until the early 1990s, the village was dominated by St Mary's Hospital. This was constructed in 1836 by the Elham Poor Law Union as the workhouse for the surrounding area, including the towns of Folkestone and Hythe. Prior to this each parish had relieved the poor the best way they could, usually by allowing them to remain in their own homes and giving them outdoor relief, although Elham and Newington each had a small local workhouse facility. In 1834 Parliament passed the Poor Law Amendment Act and suggested parishes might group together and provide cross community facilities. This led to the foundation of the Elham Poor Law Union in 1835, and the building of the workhouse at Etchinghill in 1836 at a cost of £6,500. Designed by architect Sir Francis Head, the workhouse was designed to accommodate 300 inmates. In 1841 an additional building had been erected to provide food and temporary accommodation to some of the many vagrants who wandered the countryside. Despite its large size, it was considerably extended in 1890, with the addition of new dormitory wards, an infirmary, and a chapel. Following the closure of the workhouse in 1947, the buildings passed to the National Health Service, and were re opened as St Mary's Hospital, specialising in geriatric care. There was also a hospital annexe providing isolation facilities for patients with highly infectious diseases. The hospital was helped by community volunteers who included hospital visitors (who befriended patients), the local St. John Ambulance (who provided qualified auxiliary nurses for routine nursing and bed making duties throughout the 1980s), and a very active League of Friends (who raised money to provide many additional comforts for the residents), active from 1962 until the hospital's closure. St Mary’s hospital was closed in 1990 and all the buildings, with the exception of the un consecrated chapel, were demolished. 52 houses now occupy approximately two thirds of the land, with a new village hall and amenity land for all to enjoy taking up the remainder of the land. The hospital chapel, the last remaining physical element, has been converted into a private house.