Кіріспе
Американдық оқшауланған Дороти Луиза Молтер (6 мамыр 1907, Арнольд, Пенсильвания – 18 желтоқсан 1986) 56 жыл бойы Солтүстік Миннесотаның Боундерли Уотерс аймағындағы Найф көлінде өмір сүрді. Ол "Найф көлінің Доротисі" немесе "Тамыр сырасы сатушы әйел" деп белгілі болды, себебі ол тамыр сырасын жасап, Минесота штатының Эли қаласы маңындағы Boundary Waters Canoe Area Wilderness (BWCAW) аймағынан өтетін мыңдаған каноэшілерге сатты. Оған ұлттық дәрежеде танымалдық, БАҚ-та кеңінен жариялану, кітаптар мен деректі фильмдерде көрсету, сондай-ақ Boundary Waters Canoe Area каноэшілерінің ондаған мыңдаған сапарлары, көбінесе жылына 6000-7000 келуші болды. Ол 1930 жылы болашақ үйіне (The Isle of Pines Resort) алғаш рет келді. 1934 жылдан бастап ол онда тұра бастады. Молтердің өмірі және қоғамдық назарындағы орны, ол өмір сүрген аймақтың Boundary Waters Canoe Area Wilderness аймағына айналуымен тығыз байланысты болды. Осы өзгерістерге байланысты оның өміріне әсер ететін оқиғалар 1948 жылдан 1984 жылға дейін болды. Ол 1986 жылы 79 жасында қайтыс болды. Ол BWCAW-тің соңғы тұрақты тұрғыны болды.
Dorothy Louise Molter (May 6, 1907, in Arnold, PennsylvaniaDecember 18, 1986), lived for 56 years on Knife Lake in the Boundary Waters area of northern Minnesota. She was known as "Knife Lake Dorothy" or as the "Root Beer Lady", as she made root beer and sold it to thousands of passing canoeists in the Boundary Waters Canoe Area Wilderness (BWCAW), near Ely, Minnesota. Various factors combined to give her national prominence, extensive coverage in media, books and documentaries, and tens of thousands of visits by Boundary Waters Canoe Area canoeists, often with 6,000 7,000 visitors per year. She first visited her future home (The Isle of Pines Resort) on Knife Lake in 1930. It became her home starting in 1934. Molter's life, and her place in the public eye was significantly influenced by the evolution of the area where she lived into the Boundary Waters Canoe Area Wilderness. Changes related to this transition affecting her life occurred from 1948 through 1984. She died in 1986 at age 79. She was the last full time resident of the BWCAW.
1907-1930 жылдар
Молтер Пенсильвания штатында Мэтти және Джон "Кап" Молтер ата-анасымен бірге өмір сүрді, ол екінші сыныпта оқығанда анасы қайтыс болды. 1919 жылға дейін ол бес бауыр-қарындасымен Цинциннатидегі жетімдер үйінде тұрды, содан кейін әкесі қайта үйленіп, Гаррет (Индиана штаты) қаласында оларға үй берді. Кейін олар Чикагоға көшіп кетті. Ол Калумет орта мектебін бітірді.
19301986 жыл
1929 жылы Мольтердің әкесі Кап Басвуд көлінде балық аулауын бастады. Балық аулап жүргенде ол Найф көліне қарай, үш аралда орналасқан «The Isle of Pines Resort» балық аулау курорты туралы естіп, 1930 жылдың жазында алғашқы сапарын (әйелі, ағасы және екі досымен) брондады. Дороти мектептің бір семестрін бітіпті, және әкесінің достарының бірі жоспарын өзгерткен соң, оның орнына бару мүмкіндігі туды. «Isle of Pines» курорты Найф көліндегі Isle of Pines аралында және іргелес аралда, Солтүстік Миннесотада, Канада-АҚШ шекарасына жақын орналасқан қарапайым коттедждерден тұрды. Оның иесі және басқарушысы Билл Берглунд болды. 1948 жылы Берглунд қайтыс болғаннан кейін Мольтер осы пансионаттың иесі атанды. Ол білікті медбике болғандықтан, көбінесе адамдардың жеңіл жарақаттарын емдеуге көмектесетін. Мольтер отбасын Чикагода ара-тұра көру үшін немесе медбикелік лицензиясын сақтау үшін Чикагода білімін жетілдіру үшін ғана кететін. Берглунд қайтыс болғаннан кейін ол 1986 жылы қайтыс болғанға дейін жалғыз өмір сүрді. Мольтер үшін келушілер саны «молшылық немесе аштық» сияқты ауыспалы болатын. Жылы айларда ол мыңдаған келушілерді қабылдайтын. Көптеген адамдар оның қонақ кітабына қол қойды, ол бір жазда 4000-нан астам қол жинады. Ол жылына 6000-7000 қонаққа дейін қабылдай бастады, әсіресе шілде және тамыз айларында күніне 100-ден астам адам келіп тұратын. Әдетте, үйінен ең жақын жолға жету үшін шамамен 1,5 күн сапар шегуге тура келді, ал үйі ең жақын (кішкентай) қаладан шамамен 58 шақырым қашықтықта орналасқан. Ол 1986 жылдың 18 желтоқсанында 79 жасында қайтыс болды. Одан кейін ағасы Джон А. Мольтер және қарындасы Хейзел Хоффман (екеуі де Чикагода тұрады), немересі Салли Маргис (Мидлотиан, Иллинойс штаты) және көптеген туыстары қалды. Эли қаласының тұрғындары оның өліміне қатты қайғырды, бірақ оның өзі қалағандай өлгеніне қуанды деседі.
Үйлер мен мұражай
Молтер қайтыс болғаннан кейін оның үйлері бөлшектелді және Эли қаласына көшірілді. Бұл жұмысқа үйлердің бөлшектелінген бөліктерін иттермен тартып, Мус көліндегі бойскауттардың каноэ базасына жеткізу кірді.