Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гилман – АҚШ, Иллинойс штаты, Ирокез округіндегі Дуглас қалашығында орналасқан қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 1738 адамды құрайды.
Gilman is a city in Douglas Township, Iroquois County, Illinois, United States. The population was 1,738 at the 2020 census.
География
Гилман округтің батыс бөлігінде үш маңызды тас жолдың қиылысында орналасқан: Interstate 57, U.S. Route 24 және U.S. Route 45. Осы себепті, ол "Тораптар қаласы" деп аталды. Гилман станциясында ұлттық жолаушылар теміржол қызметі – Amtrak қызмет көрсетеді. Гилман Уатсекадан батысқа қарай 13 миль (21 км) жерде, Ирокуис округінің орталығынан; Ченоадан және 55-ші тас жолдан шығысқа қарай 39 миль (63 км) жерде; Шампейннен солтүстікке қарай 49 миль (79 км) жерде; және Чикагодан оңтүстікке қарай 87 миль (140 км) жерде орналасқан. 2010 жылғы халық санауы бойынша Гилманның жалпы ауданы 2,25 шаршы миль (6 км2) құрайды, оның ішінде 2,23 шаршы миль (6 км2) (немесе 99,11%) – құрлық және 0,02 шаршы миль (0 км2) (немесе 0,89%) – су.
Gilman is located in the western part of the county at the intersection of three major highways: Interstate 57, U. S. Route 24, and U. S. Route 45. As a result, it has been named "The City of the Crossroads". Amtrak, the national passenger rail service, provides service at the Gilman station. Gilman is 13 mile (21 km) west of Watseka, the Iroqouis county seat; 39 mile (63 km) east of Chenoa and Interstate 55; 49 mile (79 km) north of Champaign; and 87 mile (140 km) south of Chicago. According to the 2010 census, Gilman has a total area of 2.25 square miles (6 km2), of which 2.23 square miles (6 km2) (or 99.11%) is land and 0.02 square miles (0 km2) (or 0.89%) is water.
Гилманның құрылуы
Гилман 1857 жылдың күзінде Е. Д. Хандлиге, судья Джон Чемберленге (1803 жылдың 24 қазанынан 1866 жылдың 16 желтоқсанына дейін) және үш методист пасторына: Уолтер С. Палмерге, Джозеф Хартвеллге және Джон Демпстерге тиесілі жерге салынды. Вирджиниядан келген Хандли, Азамат соғысы басталғанда Иллинойстен Оңтүстікке кетіп қалды. Данвилл қаласының мырза Кассадиінен жер алған үш пастор қаланың дамуына ешқандай үлес қоспады. Судья Чемберлен Гилманның алғашқы өсуіне ең көп жауапты адам болды. Ол Нью-Гэмпшир штатының Чарльзтаун қаласында заңгердің ұлы болып дүниеге келді. Чемберлен Нью-Йорк заң шығару жиналысында қызмет еткен және 1853 жылы Ирокез округіне көшіп келген. Ол судья болып сайланды, округ саясатына белсенді қатысты және Иллинойс штатының Уатсека қаласында тұрды. Чемберленнің серігі жақын маңдағы Онарғадан келген Жозеф Томас болды (шамамен 1858 жыл). Гилман қаласы Пьория және Оквавка темір жолының Иллинойс орталық темір жолын қиып өтетін жерінде құрылды. Пьория және Оквавка темір жолы кейін Толедо, Пьория және Батыс темір жолы болып өзгерді. Гилман қаласында станция ашу үшін Пьория және Оквавка темір жолының бас инженері Октав Шанут, қаланың бастапқы лоттарының жартысын сұрады және алды. Бұл теміржол үшін стандартты тәжірибе болды және Эль-Пасо, Фейрбери және теміржол бағытындағы басқа да жаңа қалаларда қолданылды. Қаланың негізін салғандар лоттардың Шанутқа жеке емес, теміржол компаниясына тиесілі екенін білді. Бүгінде Шанут авиация туралы жарияланымдарымен және Райт ағайындыларына көмектесуімен танымал. Шанут теміржол бойындағы көптеген қалалардың құрылысына қатысты, көбінесе жергілікті тұрғындармен бірлесіп. Иллинойс штатындағы теміржол компанияларына қалалар құруға тыйым салынған. Алайда, Cruger Secor and Company компаниясына қалаға ат қою құқығы берілді және олар сол компанияның директоры Сэмюэл Гилманды құрметтеуге шешім қабылдады.
Gilman was laid out in the fall of 1857 on land belonging to E. D. Hundley, Judge John Chamberlain (24 October 1803 – 16 December 1866), and three Methodist ministers: Walter C. Palmer, Joseph Hartwell, and John Dempster. Hundley, who was from Virginia, left Illinois for the South at the outbreak of the Civil War. The three ministers, who had been given their land by Mr. Cassady of Danville, played no further role in the development of the town. Judge Chamberlain was the man most responsible for the early growth of Gilman. He was born in Charlestown, New Hampshire, the son of a lawyer. Chamberlain had served in the New York Legislature and had moved to Iroquois County in 1853. He was elected judge, was active in county politics, and lived in Watseka, Illinois. Chamberlain took as a partner Joseph Thomas ( ? 1858) from nearby Onarga. The town of Gilman was founded at the point where the Peoria and Oquawka Railroad would soon cross the Illinois Central Railroad. The Peoria and Oquawka became the Toledo, Peoria and Western Railway. In return for establishing a station at Gilman, Octave Chanute, the chief engineer of the Peoria and Oquawka Railroad, asked for and was given one half of all the lots in the original town of Gilman. This was standard practice for the railroad and was done at El Paso, Fairbury and probably other new towns established along the route of the railroad. Town founders were aware that the lots were not personally for Chanute, but for the railroad company; Today Chanute is best known for his publications on aviation and for his assistance to the Wright brothers. Chanute was involved in the foundation of many towns along the railroad, usually in association with local individuals. Railroad companies in Illinois were forbidden to found towns themselves. but Cruger Secor and Company had been given the right to name the town and they decided to honor Samuel Gilman, a director of that company.
Гилманның түпнұсқалық жобасы
Гилманның дизайны негізінен Пеория және Оквавка темір жолы қолданған стандартты жоспарды ұстанды. Бұл деполық жерге негізделген, яғни темір жолға тиесілі, темір жолдың қаладан өтетін кең аумағы. Гилманның алғашқы қаласында шығыс-батыс көшелеріне нөмірлер берілді – 6-дан 2-ге дейін, ал 1-ші көше орнына Фронт-стрит болды. Басқа Пеория және Оквавка қалаларында стандартты түрде ағаштардың аттары берілетін солтүстік-оңтүстік көшелерге бұл жерде Чемберлен, Томас және Дуглас сияқты ерекше жергілікті аттар берілді. Орталық және Чемберлен көшелеріндегі шағын иілісті ескермегенде, жоспар Чатсворт, Фейрбери, Гридли және Уатсека ( "Оңтүстік Мидлпорт" деп жоспарланған) қалаларының жоспарына ұқсас. Гилманның жоспары 73 блоктан тұратын, өте кең болды, олардың көпшілігінде он алтыдан лот болды. Көптеген қалалардың дәуірінен айырмашылығы, Гилман ешқашан бірыңғай коммерциялық орталыққа ие болған жоқ. Бұл оның тарихының басында Беквиттің: "Бұл штаттың осындай халқы бар кез келген қаласының арасында ең көп тараған қала, қаланың орталығы қайда екенін анықтау өте қиын" деген сөзінде айқын көрінеді.
The design of Gilman in general followed the standard plan used by the Peoria and Oquawka Railroad. This was based on a Depot Ground, a wider area of railroad owned land where the tracks pass through a town. In the original town of Gilman, east west streets were given numbers, 6th to 2nd with Front Street where 1st Street would have been expected. The north south streets, often given standard tree names in other Peoria and Oquawka towns, were here assigned distinctive local names including Chamberlain, Thomas and Douglas. Except for a slight bend in Central and Chamberlain streets, the plan is generally similar to that of Chatsworth, Fairbury, Gridley and Watseka (platted as "South Middleport"). The Gilman plat was exceptionally large with 73 blocks, most having sixteen lots. Unlike most towns of the era, Gilman never developed a single commercial focus. This was evident early in its history when Beckwith remarked, "The town is the most diffusely settled, probably, of any of like population in the state. It would be very difficult to tell which is the center of the town."
Ертедегі Гилман
Бұл аймаққа алғаш рет Пенсильваниядан келген В. П. Гарднер қоныстанды. 1857 жылдың қыркүйегінде Гилманды зерттеу аяқталғаннан кейін Гарднер Гилман қаласында алғашқы үйді салды. Сол күзде Джеймс Райт та Гилман қаласында үй салды. Ұзақ өтпей, одан әлдеқайда қымбат ғимарат пайда болды – үш қабатты қонақ үй, құны 4000 доллар, үшінші қабатында жиын өткізуге арналған зал бар. Гилман тарихындағы алғашқы шара 1858 жылдың 22 ақпанында Джордж Вашингтонның туған күнін тойлау үшін қонақ үйде өткен кеш болды. Ауданның жас жігіттерінің кейбіреулері қыздардың қонақ үйге кіргеніне наразылық білдірді, ал олар суық көшеде қалды. Олар қыздарды сыртқа шақырып, олармен бірге болуға өтінді. Шақырылған қонақтардың бірі – қонақ үйді салған Лоренс есімді адам. Шекаралық қалалардың әдет-ғұрыптарын білетін Лоренс, алдын ала биге берік таяқ алып келді. Төмен қабатқа асығып, ол есіктен шығып, shillelagh-ын айналдырып, бұзақыларды таратып жіберді. Кеш жалғасты. Д. Харвуд Гилман қаласында толық тауар қоры бар дүкен ашқан алғашқы саудагер болды. Гилман арқылы алғашқы пойыз 1857 жылдың 21 қыркүйегінде келді, ол жергілікті халықты Пеориядағы мемлекеттік жәрмеңкеге апаруға тиіс болды. Ол үш сағат кешікті, бірақ оның келуі жаңа қала үшін қарқынды өсу кезеңінің басталуын білдірді. Иллинойс орталық темір жолы 1858 жылға дейін пойыз қатынасын бастамады. 1860 жылы алғашқы мектеп салынды; 1865 жылға қарай қалада 31 ғимарат болды. Гилман 1867 жылы ресми түрде қала ретінде құрылды.
The first new inhabitant of the area was W. P. Gardner from Pennsylvania, who at first lived in a shanty maintained by the railroad for its workers. When the survey of Gilman was done in September 1857, Gardner built the first house in Gilman. That same fall James Wright built a house in Gilman. This was soon followed by a much more expensive structure, a three story hotel costing $4,000 with a third floor assembly area. The first recorded event in Gilman's history was a ball held on 22 February 1858 at the hotel to celebrate George Washington's birthday. Some of the less respectable young men of the neighborhood objected to the ladies being inside the hotel while they were left out on the frigid street. They began calling for the ladies to come outside and join them. One of those invited guests was the builder of the hotel, a man named Lawrence. Wise in the ways of frontier towns, Lawrence had taken the precaution of bringing a stout stick to the dance. Rushing downstairs he burst out the door swinging his shillelagh and quickly dispersing the rowdies. The ball went on. D. Harwood was the first merchant to open a store in Gilman which maintained a full stock of goods. The first train through Gilman arrived on 21 September 1857 and was to take local people to the State Fair in Peoria. It was three hours late, but its arrival signaled the start of a period of rapid growth for the new town. The Illinois Central did not begin to run trains until 1858. In 1860 the first school was built; by 1865, the town had 31 buildings. Gilman was officially organized as a town in 1867.
Дамуы жалғасуда
1860-шы жылдардың соңына қарай Гилман қаласында екі теміржол болды. Иллинойс орталық теміржолының шығыс тармағы Сент-Луис пен Чикагоны байланыстырды, ал Толедо-Пеория және Батыс теміржолы штаттың шығысынан батысына қарай, Миссисипи өзенінен Индианаға дейін созылды. Гилман қаласы адамдар мен тауарларды бір теміржолдан екіншісіне ауыстыру ортасы ретінде гүлденді. 1870 жылы «Гилман Стар» газеті жарық көре бастады. 1870 жылғы федералдық халық санағы Гилман қаласында 761 адам тұрғанын көрсетті. 1871 жылдың қыркүйегінде үшінші теміржол, бастапқыда Гилман-Клинтон-Спрингфилд теміржолы деп аталған, жұмысын бастады. Ол негізінен жергілікті облигациялар есебінен қаржыландырылды және бұрынғы теміржолдардың табысына жете алмады. 1883 жылдың 5 шілдесінде қаланың көп бөлігін қамтитын ауыр өрт болды. 1898 жылы электр станциясы салынды. Көптеген жергілікті қалалардан өзгеше, Гилман қаласы ХХ ғасырда да өсуін жалғастырды. 1920 жылы қала халқы 1443 адамды құрады. 1923 және 1924 жылдары Иллинойс штаты Толедо-Пеория және Батыс теміржолының бағытымен салынатын жаңа «қатты жол» құрылысын бастады, ол бастапқыда «Жүгері белдеуі» деп аталды, бірақ жақын арада АҚШ-тың 24-ші бағыты болып белгіленді. Иллинойс орталық теміржолымен қатар Ирокез округі арқылы өтетін екінші жаңа жол, бастапқыда «Мысыр жолы» деп аталған, 1970-ші жылдары 57-ші мемлекетаралық тас жолына айналды. Соңғы он жылдықта Гилман қаласының батыс жағында 57-ші тас жолының бойында екінші су мұнарасы салынды.
By the late 1860s, Gilman had two railroads. The eastern branch of the Illinois Central linked St. Louis and Chicago, while the Toledo Peoria and Western ran east and west across the state, from the Mississippi River to Indiana. Gilman prospered as the place where people and goods were transferred from one railroad to the other. In 1870 newspaper, the Gilman Star began publication. The 1870 federal census found Gilman had 761 people. In September 1871, a third railroad, originally called the Gilman, Clinton and Springfield Railroad, opened for business. It was largely funded by local bonds and never enjoyed the success of the earlier railroads. On 5 July 1883 a severe fire damaged much of the town. An electric power plant was built in 1898. Unlike many local towns, Gilman continued to grow in the twentieth century. In 1920, there were 1,443 people. In 1923 and 1924, the state of Illinois began building a new "hard road" paralleling the Toledo Peoria and Western Railroad, which was at first called the Corn Belt Trail, but soon became U. S. Route 24. A second new road, paralleling the Illinois Central Railroad through Iroquois County, initially known as the Egyptian Trail, evolved into Interstate 57 in the 1970s. In the last decade, a second water tower was built along Interstate 57 on the western side of Gilman.
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 1793 адам, 739 шаруашылық және 472 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 816 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы құрады. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 93,08% ақ нәсілді, 0,22% афроамерикалық, 0,06% американдық үндістер, 0,33% азиялық, 5,30% басқа нәсілдерден және 1,00% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтар халықтың 9,04% құрады. 739 шаруашылықтың 27,7% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 49,7% -ы некеде тұрған жұбайлар, 10,0% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 36,1% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 32,7% жеке адамдардан тұрды, ал 17,7% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,35, ал отбасының орташа мүше саны 2,98 болды. Қала тұрғындарының жас бойынша бөлінуі: 23,0% -ы 18 жасқа дейінгілер, 8,1% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 25,1% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 23,4% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 20,4% -ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 40 жас. Әр 100 әйелге 91,2 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 86,7 еркек келеді. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 36 450 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 46 016 доллар құрады. Ер адамдардың орташа жылдық табысы 32 188 доллар, ал әйелдердің орташа жылдық табысы 18 875 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 17 396 доллар. Халықтың 9,9% және отбасылардың 7,3% кедейлік шегінен төмен өмір сүрді. Кедейлікте өмір сүретін адамдардың 12,7% -ы 18 жасқа дейінгілер, ал 8,5% -ы 65 жастан асқандар.
As of the census of 2000, there were 1,793 people, 739 households, and 472 families residing in the city. The population density was There were 816 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 93.08% White, 0.22% African American, 0.06% Native American, 0.33% Asian, 5.30% from other races, and 1.00% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 9.04% of the population. There were 739 households, out of which 27.7% had children under the age of 18 living with them, 49.7% were married couples living together, 10.0% had a female householder with no husband present, and 36.1% were non families. 32.7% of all households were made up of individuals, and 17.7% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.35 and the average family size was 2.98. In the city, the population was spread out, with 23.0% under the age of 18, 8.1% from 18 to 24, 25.1% from 25 to 44, 23.4% from 45 to 64, and 20.4% who were 65 years of age or older. The median age was 40 years. For every 100 females, there were 91.2 males. For every 100 females age 18 and over, there were 86.7 males. The median income for a household in the city was $36,450, and the median income for a family was $46,016. Males had a median income of $32,188 versus $18,875 for females. The per capita income for the city was $17,396. 9.9% of the population and 7.3% of families were below the poverty line. Out of the total people living in poverty, 12.7% are under the age of 18 and 8.5% are 65 or older.
Медиа
Гилман Стар – 1869 жылы құрылған, Батыс Ирокез округінде жалпы тіраждамасы бар апталық газет.
The Gilman Star is a weekly newspaper established in 1869 with general circulation in Western Iroquois County.