Дэвид Уоллес: Американдық бейсболшы, жаттықтырушы және басшы

Кіріспе

Американдық бейсболшы, жаттықтырушы және басшы (1947 жылы туған)

Дэвид Уильям Уоллес (1947 жылдың 7 қыркүйегінде туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы, питчинг жаттықтырушысы және клуб басшысы. Ол Басты Лига бейсболында (MLB) «Филадельфия Филлис» және «Торонто Блю Джейс» командаларында ойнады. Ойыншылық карьерасынан кейін «Лос-Анджелес Доджерс», «Нью-Йорк Метс», «Бостон Ред Сокс», «Хьюстон Астрос» және «Балтимор Ориольс» командаларының питчинг жаттықтырушысы болды.

Ойын мансабы

Коннектикут штатының Уотербери қаласындағы Сакрад Харт орта мектебінің көптеген спорт түрлерінен шебер атлеті Уоллес бейсбол, баскетбол және футбол ойнады. Уоллес Нью-Хейвен университетінде өте жарқын карьера жасап, 24–7 есебімен, 2.18 орташа ұпай көрсеткішімен және төрт жылдық мансабында 311 соққы алып, даңқ залына енді. 1970 жылы ол «Филадельфия Филлиз» клубымен еркін агент ретінде келісімшарт жасады. Оң жамбаспен тастайтын резервтік питчер Уоллес мансаптық карьерасында 355 кіші лига матчинде 47–31 есебімен 60 сейв жасады. Басты лигада ол «Филлис» (1973–74) және «Торонто Блю Джейс» (1978) командалары үшін 13 ойын өткізіп, 0–1 есебімен 12 соққы алып, 20 иннингте 7.84 ERA көрсетті. Ол өзінің ойыншылық карьерасын «Трипл А Паутукет» (1979) командасымен аяқтады.

Жаттықтырушылық мансап

Ойыншы ретінде зейнетке шыққаннан кейін Уоллес Доджерс ұйымында А класы Веро Бич (1981–82), АА класы Сан-Антонио (1983) және ААА класы Альбукерки (1984–86) командаларында питчинг жаттықтырушысы болды. Ол 1983 жылғы маусымның бір бөлігінде Сан-Антониоға бас бапкер болды және 1984 және 1986 жылдары Дьюкс командасымен төрт ойынға питчер ретінде қатысты. 1987 жылдан 1994 жылға дейін Доджерс кіші лигасының питчинг үйлестірушісі болды, содан кейін 1995 жылы Рон Перраноскиді алмастырып, Доджерс бас лигасының питчинг жаттықтырушысы болды. Жатықтырушы ретінде Уоллес питчерлер Педро Мартинес, Рамон Мартинес, Педро Астасио, Даррен Дрейфорт, Хидео Номо, Чан Хо Парк, Исмаил Вальдез және Джон Веттлендтің дамуына көмектескені үшін мақталады. "Спортс Иллюстратид" журналында Орел Хершизер Доджерспен алғашқы табыстары үшін оған алғыс айтты. Уоллес 1998 жылғы маусымнан кейін Доджерстен кетіп, 1999 жылдан 2000 жылға дейін Нью-Йорк Метс командасының питчинг жаттықтырушысы болды, оның ішінде 2000 жылғы Нью-Йорк Ұлттық лигасының чемпионы болды. Бірақ ол мен Бобби Валентайн арасында тығыз жұмыс қарым-қатынасы болған жоқ, сондықтан Уоллес 2000 жылғы әлем чемпионатына қатысқаннан кейін Доджерске баскетбол операциялары бойынша аға вице-президент болып қайта оралды. 2001 жылы Кевин Малоун маусым ортасында отставкаға кеткеннен кейін ол Доджерс командасының уақытша бас менеджері болды. Уоллес Доджерс бас кеңсесін тастап, 2003 жылдың 10 маусымында Бостон Ред Сокс командасының питчинг жаттықтырушысы болды, ол Тони Клонигерді алмастырды, ол осы кезде (сәтті) қабынулы ракпен күресіп жатқан болатын. Уоллес 2004 жылы Ред Сокспен бірге әлем чемпионатының жүлдесін жеңіп алды. 2006 жылдың ақпан айында көктемгі жаттығуларға бара жатқанда, Уоллес Оңтүстік Каролина штатының Спартанбург қаласында оң жамбасында қатты ауырсыну сезіп, ауруханаға жатты. Жамбас буынын ауыстырғаннан кейін 12 жыл өткен соң, Уоллес ауыстырылған буындағы қауіпті инфекциядан зардап шегетінін анықтады. Ол инфекциядан көз жұмуға айналды, дереу операция жасалды. Маусым айында екінші ауыстыру операциясы жасалды және 2006 жылдың 8 тамызында Red Sox командасымен өзінің міндеттерін жалғастыра алды, маусым соңында ол отставкаға кетті. Уоллес 2007 жылы Хьюстон Астрос командасының жаңа питчинг жаттықтырушысы болып жұмысқа қабылданды, бірақ 2007 жылдың қазан айында Сиэтл Маринерс ұйымына бас менеджердің арнайы көмекшісі болып жұмысқа алынғанда, бұл жұмыстан кетті. 2009 жылдың 13 қаңтарында ол Маринерс кіші лигасының питчинг үйлестірушісі болып тағайындалды. 2009 жылғы маусымды осы лауазымда аяқтағаннан кейін Уоллес Атланта Брейвз командасына сол қызметте жұмыс істеуге қабылданды. 2011 жылы Роджер Макдауэллдің уақытша тоқтатылған кезінде ол "Брейвз" командасының питчинг жаттықтырушысы қызметін атқарды. 2013 жылдың қарашасында ол Балтимор Ориолс командасының питчинг жаттықтырушысы болып тағайындалды. Уоллес Ориолс командасынан 2016 жылдың 6 қазанында өткен баспасөз конференциясында зейнетке шыққандығы туралы мәлімдеді, бірақ ол дереу "Брейвз" командасына питчинг кеңесшісі ретінде қосылды. 2021 жылдың сәуірінде Уоллес АҚШ ұлттық бейсбол құрамасының жаттықтырушысы болып тағайындалды, команда 2020 жылғы Жапонияның Токио қаласында өткен жазғы Олимпиадасына қатысу үшін соңғы күш салып бақ сынады. Команда Олимпиадаға қатысу құқығын алды, Уоллес команданың питчинг жаттықтырушысы ретінде Олимпиадада өнер көрсетті. Команда күміс жүлдеге ие болды, алтын жүлде үшін Жапонияға есе жіберді.

After his retirement as a player, Wallace became a pitching coach in the Dodgers' organization for Class A Vero Beach (1981–82), Double A San Antonio (1983) and Triple A Albuquerque (1984–86). He also managed San Antonio for part of the 1983 season and put himself into four games as a pitcher in both 1984 and 1986 with the Dukes. He was then the Dodgers' minor league pitching coordinator from 1987 to 1994 until he replaced Ron Perranoski as the Dodgers' Major League pitching coach in 1995. As a coach, Wallace is credited with helping develop the talents of pitchers Pedro Martínez, Ramón Martínez, Pedro Astacio, Darren Dreifort, Hideo Nomo, Chan Ho Park, Ismael Valdéz and John Wetteland. He was also credited by Orel Hershiser for his early success with the Dodgers in a Sports Illustrated article. Wallace left the Dodgers after the 1998 season and became the pitching coach of the New York Mets from 1999 to 2000, under Bobby Valentine, including New York's 2000 National League championship club. But he and Valentine did not have a close working relationship, and Wallace resigned after the 2000 World Series to rejoin the Dodgers as senior vice president, baseball operations. He then served as an interim general manager of the Dodgers in 2001 after Kevin Malone was forced to resign at midseason. Wallace left the Dodger front office to become the pitching coach for the Boston Red Sox on June 10, 2003, replacing Tony Cloninger, who at the time was (successfully) battling bladder cancer. Wallace then won a World Series ring with the Red Sox in 2004. In February 2006, while driving to spring training, Wallace was hospitalized in Spartanburg, South Carolina, with intense pain in his right hip. Twelve years after having hip replacement surgery, Wallace discovered he was suffering from a severe infection in the replaced joint. He nearly died from the infection, and underwent immediate surgery. He had a second replacement surgery in June and was able to resume his duties with the Red Sox on August 8, 2006, through the end of the season, when he resigned. Wallace was hired as the new pitching coach by the Houston Astros in 2007, but left that job in October 2007 when he was hired by the Seattle Mariners organization as a special assistant to the general manager. On January 13, 2009, he was named the Mariners minor league pitching coordinator. After completing the 2009 season in this position, Wallace was hired by the Atlanta Braves to serve in the same capacity for them. He briefly filled in as the Braves pitching coach in 2011 while Roger McDowell was on suspension. In November 2013, he was named as the Baltimore Orioles pitching coach replacing interim coach Bill Castro. Wallace's retirement from the Orioles was announced at a press conference on October 6, 2016, however, Wallace immediately rejoined the Braves as a pitching consultant. In April 2021, Wallace was named as a coach for the United States national baseball team, for the team's final efforts to qualify for baseball at the 2020 Summer Olympics in Tokyo in 2021. The team qualified, with Wallace serving as the team's pitching coach for the Olympics. The team went on to win silver, falling to Japan in the gold medal game.