Кіріспе

Қазіргі сын-пикирлер бойынша, NME журналының Чарльз Шаар Мюррей альбомды мақтап, «бұл Spex-тің бұрынғы концерттері мен жазбаларының кемшіліктерінен (яғни, какофония, жол бұрғылаудың күшімен күшейтілген дөңгелек ойнау) қашып, топтың күшті жақтарына (тамаша өлеңдер, тапқыр мелодиялар, энергия және жеңіске жеткендей білетін әдемілік) назар аударады» деді. Record Mirror журналының Тим Лотт альбомды «әуесқойларға арналған дыбыс» деп жариялады және ол «жарқын музыка, қызыл, жасыл және сары түстердей көзге шалынатын және китчті. Дәмсіздікте дәм, әуенде анархия. X Ray Spex-тен не күттіңіз?» деді. Джон Савидж альбомда бұрын жарық көрген материалдың көп екенін айтты, «Альбом негізінен Spex-тің ерте (Roxy / Man In The Moon) кезеңдерінен және жаңа қосымшалары бар алғашқы демодан тұрады: «Генетикалық инженерия», «Warrior in Woolworths», «Artificial» және тақырыптық трек [ ] альбомда бұрын жарық көрген және жақсы таныс материалдың кешірілмейтін үлесі бар: 12 әннің бесеуі, үш A-жақ» деп атап өтті. Бірақ ол «Бұл альбомның ойнатылуына кедері келтірмейді. Жақтар симметриялы және логикалық түрде құрастырылған [ ] Барлық әндер тартымды, сырттай қарапайым рифтерге негізделген, көбінесе реггидің көңілді әуеніне ұқсайды және топ пен өндіріс оларға толыққанды әділдік жасайды» деді. Мюррей жаңа материалдың жетіспеуіне көңіл бөлді, «тақырыптық трек, «Identity» және мәңгілік «The Day the World Turned Day Glo» және бір B-жақ («I Am a Poseur») альбомды осы адамның супермаркеті үшін нашар құндылыққа айналдырады» деді. Лотт кейбір тректерді сынға алып, «Plastic Bag» «жақсы китчтің шегінен асып кетті» деді. Савидж бұл пікірді қайталап, «Plastic Bag» «нақты көңіл көтеруге келмейтін бір трек» екенін айтты: «My Mind Is Like a Plastic Bag» әзілді болғанымен, ностальгиялық өлеңдер («Бұл 1977 жыл және бәріміз ақылдан безіп барамыз») және Поли өзінің ең тыңдауға қиын түрінде жүктелген». Мюррей «Plastic Bag» «бір жылдай бұрын X Ray Spex-тің бастапқы демо-таспаларында болғандай жақсы орындалмаған (бұл сілтеме элитаризм емес: мен сіз осы нұсқаны естігеніңізді қаладым)» деді. NME журналы оны 1978 жылдың тоғызыншы үздік альбомы деп таныды. 1979 жылғы ақпанда The Village Voice газетіндегі «Тұтынушы нұсқаулығы» бағанында сыншы Роберт Кристагау «Germfree Adolescents» альбомының АҚШ-та шығарылмағанына өкініш білдірді және Поли Стиреннің «көңілді моральдық балалар өлеңдері», әндердің күшті мелодиялары және топтың «күмәнді түрде көйлектелген саксофонның бір бөлігінің» «тартымды түсіне» жоғары баға берді. Ол сондай-ақ альбомды 1970 жылдардағы өзі ұнатқан, бірақ Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies (1981) кітабынан шығарылған импорттық жазбалардың бірі деп атады.

Мұра

Роберт Кристаго кейіннен "Germfree Adolescents" альбомын "британдық панктың ең күшті" альбомдарының бірі деп атады. Trouser Press оны "шедевр!" деп жариялады. The Rough Guide to Rock оны "күшті альбом" деп сипаттайды. 1994 жылы Гиннестің танымал музыка энциклопедиясы "Germfree Adolescents" альбомын барлық уақыттағы ең жақсы панк альбомдарының сегізіншісі деп назлады. Жеті жыл өткен соң, 2001 жылдың мамыр айында Spin журналы осы альбомды "50 ең маңызды панк пластинкасы" тізімінде бесінші орынға қойды. 2003 жылдың наурыз айында Mojo журналы оны "Top 50 Punk Albums" тізімінде 19-шы орынға орналастырды. "Germfree Adolescents" альбомы "1001 альбомды тыңдау керек" анықтамалық кітабында тізімделген. 2020 жылы Rolling Stone журналы осы альбомды барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы тізімінде 354-ші орынға қойды.