Кіріспе

Стандартты жалпыланған таңбалау тілінде (SGML) бірлік – бастапқы дерек типі, ол жолды бірегей атпен (мысалы, пайдаланушы берген ат) немесе SGML-дің резервтелген сөзімен (мысалы, #DEFAULT) байланыстырады. Бірліктер SGML құжаттарының ұйымдық құрылымы мен анықтамасының негізін құрайды. SGML спецификациясы көптеген бірлік түрлерін анықтайды, олар кілт сөздер арқылы және контекст бойынша ерекшеленеді. Бірлік жолының мәні әр түрлі жай мәтіннен, SGML тагтарынан және/немесе бұрын анықталған бірліктерге сілтемелерден тұруы мүмкін. Кейбір бірлік түрлері сыртқы құжаттарды да шақыруы мүмкін. Бірліктер сілтеме арқылы шақырылады.

Ішкі және сыртқы субъектілер

Ішкі нысанның мәні тікелей жазылған мәтін немесе сол құжатта анықталған белгілеулер мен нысандарды қамтитын талданған мәтін болуы мүмкін (мысалы, құжат түрінің декларациясы немесе кіші құжат). Ал сыртқы нысан сыртқы құжатқа сілтеме жасайтын декларацияға ие, сондықтан сыртқы құжатқа сілтемені шешу үшін нысан басқарушысының араласуы қажет.

Жүйелік субъектілер

Бірлік декларациясы нақты мәнге ие болуы мүмкін, немесе SGML анализаторларына бірліктің мәтіндік сілтемесін ресурс идентификаторы ретінде өңдеуге мүмкіндік беретін міндетті емес SYSTEM идентификаторының және кез келген нақты бейнелеуден тәуелсіз бірлікті анықтайтын міндетті емес PUBLIC идентификаторының қандай да бір комбинациясына ие болуы мүмкін. XML-де, SGML-дің ішкі жиыны ретінде, бірлік декларациясында SYSTEM идентификаторы болмаса, PUBLIC идентификаторы болуы мүмкін емес.

SGML құжатының нысаны

Сыртқы ұйым толық SGML құжатына сілтеме жасағанда, шақырушы құжатта бұл SGML құжаты нысаны деп аталады. SGML құжаты – SGML прологында (яғни DTD және қосалқы құжаттарда) анықталған SGML белгілеулері бар мәтіндік құжат. Толық SGML құжаты құжаттың өзінен ғана емес, сонымен қатар прологтан және, қалауынша, SGML декларациясынан (құжаттың белгілеу синтаксисін анықтайтын және таңбалау кодировкасын жариялайтын) тұрады.

Таңбалар бірлігі

SGML және оның кейбір туындылары үшін стандартты тізімдер, құжат жазуды жеңілдету үшін есте сақтау құралы ретінде жасалған, егер теру қиын немесе ескі таңба кодтамаларында кеңінен қолдау көрсетілмейтін таңбаларды пайдалану қажет болса. Мұндай тізімдердің әрқайсысы әмбебап таңбалар жиынтығынан бір таңбадан тұрады. Кез келген таңбаны сандық таңба сілтемесі арқылы көрсетуге болады, бірақ таңбалық тізім сілтемесі таңбаларды код нүктесінің орнына атымен көрсетуге мүмкіндік береді. Мысалы, HTML 4 252 кіріктірілген таңбалық тізімдерге ие, оларды арнайы түрде жариялаудың қажеті жоқ, ал XML-де бес тізім бар. XHTML-де XML-дегідей 5 тізім бар, бірақ оның DTD-лері нақты қолданылса, онда 253 тізім болады (' HTML 4-тегілерден өзге қосымша тізім).