Кіріспе

Кәсіби күрестің командалық дуэті, күрестік команда

"Бушвакерлер" – кәсіби күрестің командалық дуэті, 36 жылдық мансабында алғаш "Жаңа Зеландиялық кивилер" және кейін "Шеферлер" деген атпен сынға түсті. Олар "Дүниежүзілік күрестік федерациясы", "Джим Крокетт промоушендері" және тәуелсіз аумақтық күрестік жарыстарда өнер көрсетті. "Бушвакерлер" құрамында Буч Миллер мен Люк Уильямс болды, ал "Шеферлер" құрамына кейде Джонатан Бойд пен Рип Морган да кірді. Уильямс пен Миллер 2015 жылы WWE атақ-даңқ залына, ал 2020 жылы Кәсіби күрестің атақ-даңқ және мұражайына енгізілді.

Кивилер (1966-1975)

Люк Уильямс и Буч Миллер начали выступать в качестве The Kiwis для NWA New Zealand (позже известной как All Star Pro Wrestling) в 1966 году, где добились значительных региональных успехов. После выступлений в Австралазии и Восточном регионе (Сингапур, Малайзия, Япония), дуэт был приглашен в Северную Америку в 1972 году в промоушен "Grand Prix" (Квебек, Морские провинции, Онтарио, Вермонт), принадлежавший семье Вашон и Эдуарду Карпентье, благодаря соотечественнику Стиву Рикарду. Уильямс и Миллер работали в Канаде для различных промоушенов, наиболее заметно в Stampede Wrestling Стю Харта, где выступали под именем The Kiwis (Миллер был известен как "Ник Картер", а Уильямс как "Сладкий Уильям"). The Kiwis начали свое первое зафиксированное чемпионство, победив Боба Прингла и Билла Коди за титул Stampede International Tag Team Championship 6 января 1974 года. The Kiwis проиграли титул Tokyo Joe и Great Saki, но вскоре вернули его себе. Команда быстро оказалась втянутой во вражду с Жаком Ружо и Терри Тейлором, еженедельно сталкиваясь с ними в Mid-South Coliseum, где Sheepherders пробивались к победе. Тейлор и Ружо в итоге отомстили, победив Sheepherders в матче с "шахтерскими перчатками". Sheepherders вернулись на ринг позже в ту же ночь и победили главных звезд территории, Джерри Лоулера и Билла Данди. Следующей враждой Бойда и Уильямса стали The Fabulous Ones (Стэн Лейн и Стив Керн). Контраст между стильными, технически отточенными Fabulous Ones и грубыми, брутальными Sheepherders делал их эффективными противниками и постоянно привлекал большие толпы, где бы они ни сражались. Позже поединки часто заканчивались без явного победителя. В конце 1982 года Sheepherders выиграли AWA Southern Tag Team Championship у The Fabulous Ones. Бойд и Уильямс вскоре после этого вновь появились в Southwest Championship Wrestling (SWCW). Их первыми целями стали действующие чемпионы Southwest Tag Team, The Grapplers (Лен Дентон и Тони Энтони). В мае 1983 года Sheepherders завоевали титул, когда менеджер The Grapplers, Дон Карсон, предал их в середине матча, чтобы обеспечить победу Sheepherders. Ни одна из сторон не получила явного преимущества во вражде. В январе 1986 года Kiwi Sheepherders победили команды Коко Уэра и Рика Кейси, а также Тоджо Ямамото и Dirty Rhodes, чтобы выйти в финал турнира за новые титулы Southern Tag Team Champions, но проиграли в финале The Fantastics. Вражда достигла кульминации, когда обе команды столкнулись в матче "No DQ Loser Leaves Town" 20 января 1986 года. Kiwi Sheepherders проиграли и покинули Мемфис, а The Fantastics получили новую волну популярности, приобретенную во время вражды. Вернувшись в UWF для своего большого "Mid South Superdome Show", The Sheepherders вновь столкнулись с The Fantastics; на этот раз Уильямс и Миллер проиграли в матче "New Zealand Boot camp" действующим чемпионам UWF Tag Team. Не сумев победить The Fantastics в нескольких ответных матчах, The Sheepherders вернулись в Пуэрто-Рико летом 1986 года и победили Rock’N’Roll RPMs (Майк Дэвис и Томми Лейн) за титул WWC World Tag Team Championship 3 августа. Они защищали титулы около шести недель, прежде чем проиграть их RPMs 21 сентября, и снова "прогнали" Sheepherders. После ухода из Мемфиса The Sheepherders были приглашены для участия в "IWGP Tag Team Title League 1987" New Japan Pro Wrestling. Круговой турнир проходил с 23 февраля по 20 марта. Они ненадолго задержались в New Japan, предпочтя вернуться в Пуэрто-Рико и WWC. Там они начали вражду с Крисом и Марком Янгблудами. Их правление с титулом закончилось 29 августа, когда они проиграли Грэму и Керну. На Clash of the Champions II они столкнулись с чемпионами NWA United States Tag Team, The Fantastics, и потерпели поражение. На Clash of the Champions III они проиграли Стиву Уильямсу и Никите Колоффу, несмотря на вмешательство Рипа Моргана в их пользу. Как раз когда казалось, что Sheepherders должны встретиться с The Fantastics в финале турнира за новые титулы United States Tag Team Champions, Люк Уильямс и Буч Миллер подписали контракт с World Wrestling Federation (WWF) Винса МакМахона. Всего через несколько дней после начала работы в WWF, Bushwhackers провели свой первый матч с The Bolsheviks (Борис Жуков и Николай Волков). В феврале Bushwhackers начали вражду с The Fabulous Rougeau Brothers, которая стала первой враждой, действительно показавшей Bushwhackers на телевидении WWF. Обе команды сошлись в WrestleMania V, где Bushwhackers одержали победу. Команды вновь столкнулись на Saturday Night's Main Event XXIII, и снова Bushwhackers победили. Bushwhackers победили Rougeaus еще дважды, сначала на Survivor Series 1989 года, а затем на Royal Rumble 1990 года. Bushwhackers быстро стали одним из самых популярных дуэтов среди детей, главным образом благодаря их диковинному комедийному поведению (включая их фирменную "Bushwhacker walk"), их пасторальной музыкальной теме и их дружелюбному взаимодействию с публикой. Это резко контрастировало с их долгой до-WWF карьерой в качестве одной из самых жестоких команд в рестлинге. К 1990 году Bushwhackers враждовали с недавно созданной командой Rhythm and Blues (The Honky Tonk Man и Greg Valentine). Появление Bushwhackers на WrestleMania VI произошло за счет Rhythm and Blues, поскольку они появились во время сегмента, напав на Honky Tonk Man и Valentine. Позже команда была использована для продвижения новичков The Orient Express (Пэт Танака и Акио Сато). Вражда с Orient Express достигла кульминации на Survivor Series 1990 года, где Уильямс и Миллер объединились с Николаем Волковым и Тито Сантаной, чтобы сформировать "The Alliance" и сразиться с Sgt. Slaughter, Борисом Жуковым и командой Orient Express, получившей название "The Mercenaries".

1991-1992 жылдар

Бушвакерлер 27 сәуірде өткен XXIX Saturday Night's Main Event-те WWF World Tag Team Title-ға ие болу мүмкіндігіне қол жеткізіп, Nasty Boys-ке қарсы күш сынасты, бірақ жеңіліске ұшырады. Телевизиялық 6 адамдық командалық матчта Бушвакерлер Тугбоутпен бірігіп, Earthquake және Nasty Boys-ке қарсы шықты. Бірақ, бірнеше минуттан кейін Тугбоут өз серіктестеріне қарсы шығып, екі жаңа зеландиялыққа шабуыл жасау үшін Earthquake-ке қосылды. Осы "heel turn" (жаман жігіт болу) соңынан Тугбоут өзінің атын Тайфун деп өзгертті, ал олар екеуі "The Natural Disasters" деп аталды. Бушвакерлер 1991 жылғы SummerSlam-де осы командадан жеңіліске ұшырады. Олардың келесі қарсыластары Беверли ағайындары (Блейк және Бо) болды. Екі команда алғаш рет 1991 жылғы Survivor Series-те кездесті, онда олар 4-ке қарсы 4 жою матчында қарама-қарсы команда болып шықты. Сол түні Беверли ағайындары басымдық танытып, Уильямс пен Миллердің екеуін де жоюға қол жеткізді. Беверли ағайындарының менеджері "The Genius" матчтарға үнемі араласып отырды, сондықтан Бушвакерлер өздерінің менеджерін, Jamison-ды шақырды. Jamison-ның қосылуына қарамастан, Беверли ағайындары 1992 жылғы Royal Rumble-де Бушвакерлерді жеңді. Бушвакерлер WrestleMania VIII-де өткен "dark match" (телевизияға көрсетілмейтін матч) арқылы Беверли ағайындарынан аздап кек алды. Люк пен Буч 1992 жылдың көктемі мен жазында Беверлилермен араздасып, көбінесе осы кездесулерде жеңіске жетті. 1992 жылдың 23 тамызында Ұлыбританияда PPV-ден бұрын өткен "SummerSlam Spectacular" шоуында Бушвакерлер WWF Tag Team Champions Money Incorporated-ке қарсы титул үшін күш сынасты. Бірақ, USA Network арнасында көрсетілген бұл матчта олар жеңіліске ұшырады, себебі Ирвин Р. Шистер Джимми Харттың араласуынан кейін Бучны қағып тастады. Олардың келесі PPV-де SummerSlam '92-де Джим Дагганмен бірге алдын ала матчта (кейіннен Prime Time Wrestling-те көрсетілген) The Mountie және The Nasty Boys командаларын жеңді. 1992 жылғы Survivor Series-те Бушвакерлер The Natural Disasters және The Beverly Brothers командаларына қарсы Money Inc. командасымен күш сынасуға жоспарланған еді; алайда, 7 қарашадағы WWF Superstars бағдарламасында олар бұрынғы Джимми Харт тәрбиесінде болған Nasty Boys-ке өз орнын беруге келісті, олар менеджерлеріне қарсы шыққаннан кейін. Бушвакерлер жылды үй шоуларында Беверли ағайындарымен ұзаққа созылған қарсыластығын қайта жаңғыртумен аяқтады, бұл жолы Тайгер Джексонмен бірге Бо, Блейк және Little Louie-ге қарсы алты адамдық матчтарда күш сынасты.

1993-1996 жылдар

Бушвакерс 1993 жылды WWF Tag Team Champions Money Inc. командасына қарсы тағы бір мүмкіндікпен бастады. Олар тағы да жеңілді, бұл жолы 25 қаңтарда Калифорния штатының Сан-Хосе қаласында WWF Superstars бағдарламасының түсірілімінде. Ақпан айынан бастап олар жаңадан келген Headshrinkers (Fatu және Samu) командасымен жаңа дауды бастады және осы команданы насихаттау үшін пайдаланылды. Фатту мен Самуға қарсы бірде-бір жеңіске жетпегеннен кейін, Бушвакерлер Беверли ағайындарымен бір жылдан астам уақыттан бері жалғасып келе жатқан бәсекелестігін қайта жақтарды. 1992 жылдың соңындағыдай, бұл матчтар комедиялық сипатта болды, олар Тайгер Джексон атты кішкентай күресшімен Беверли ағайындары мен Кішкентай Луиге қарсы күресті. 1993 жылдың 22 наурызында Бушвакерлер Monday Night RAW бағдарламасында Демьен Дементо мен Репо Манды жеңіп, өнер көрсетті. Бұл Люк пен Бутчтың RAW бағдарламасындағы алғашқы қатысуы болды, ал Репо Ман (Барри Дарсов) үшін WWF сахнасындағы соңғы қатысуы болды. Тамыз айында Бушвакерлер Пуэрто-Рикоға шағын сапар жасап, 8 тамызда өткен WWC 20 жылдығына арналған шоуда Мистер Хьюз және Уорлорд командасын жеңді. Команда АҚШ-қа оралғаннан кейін Уильямс пен Миллер WWF-тің жаңа дуэті The Quebecers-ке алғашқы жеңілістің дәмін таттырды, ол кезде Бутч All American Wrestling бағдарламасының 1993 жылғы 23 тамыздағы нұсқасында Жак Ружоны ұтты. 1993 жылдың күзінде олар тағы бір жаңа командамен дауласып, үй шоу сериясында Велл Даннға қарсы күресті. 1993 жылдың қараша айында олар Доинк клоунға клоунның Бам Бам Бигелоумен арадағы дауында көмектесті. Уильямс пен Миллер, сондай-ақ Мо мен Мейбл 1993 жылғы Survivor Series турнирінде Doink the Clown-пен байланысты жасыл шаш және бетке жағылатын бояумен көзге түсті. Бушвакерлер мен Миссиядағы адамдар Бигелоу, Бастион Бугер және Шалтыратушыларды жеңді. 1994 жылдың наурыз айында Бушвакерлер SMW Tag Team чемпиондары The Heavenly Bodies (Том Причард және Джимми Дел Рей) командасымен дауласа бастады. Уильямс пен Миллер WrestleMania X-ке дейін Heavenly Bodies командасына қарсы жеңіліске ұшыраған жоқ, онда олар алдын ала матчта жеңілді. Сәуір айында олар WWF Tag Team чемпиондары The Quebecers-пен үй шоу сериясын бастады, бірақ өткен жылғыдан айырмашылығы Ружо мен Оулеттке қарсы жеңіске жетпеді. 1994 жылдың жазында олар сәттілікке жетіп, алдын ала The Executioners командасына (Двейне Гилл мен Барри Харди) қарсы жеңіліссіз болды. Олар жылды Велл Даннға қарсы көптеген үй шоу матчтарында жеңіспен аяқтады, бірақ олардың қарсыластары осы кезде тек алдын ала матчтарға қатысатын күресшілер еді. Алайда, компанияда бес жылдан бері жұмыс істеп келе жатқандарына және әлем чемпионатына қатысу мүмкіндігінен қалысқандарына қарамастан, WWF "Жаңа буын" дәуіріне еніп, Бушвакерлер енді бұл дәуірдегі соңғы танымал күресшілердің біріне айналды. Әлі де жанкүйерлер арасында танымал болғандықтан, олар жылды үй шоу сериясында The Heavenly Bodies командасына қарсы сәтті матчтармен бастады. Люк пен Буч 1995 жылғы Royal Rumble турнирінде жеке қатысушылар ретінде өнер көрсетті. Олар көктем бойы күресті жалғастырып, Heavenly Bodies және Велл Данн командаларын жеңіп, теледидарда алдын ала матчтарда жеңіліссіз болды. Алайда, WWF гастрольдік кестесін қысқартқаннан кейін 1995 жылдың екінші жартысында олардың өнер көрсетулері сирек болды. Олар сол жылы тек бес рет күресті, WWF Tag Team чемпиондары Оуэн Харт пен Йокозунадан және жаңадан келген Blu Twins командасынан жеңілді. Олар сол күзде Мемфисте (Теннесси штаты) АҚШ Күршік қауымдастығында жұмыс істеді. 1996 жылдың наурыз айында Бушвакерлер алты айлық үзілістен кейін WWF-ке жаңа команда чемпиондарын анықтауға арналған турнирге қатысу үшін оралды. Бушвакерлер бірінші турда болашақ жеңімпаздар The Bodydonnas (Skip және Zip) командасынан жеңілді. 1996 жылы Бушвакерлер оралғанда, олар дәстүрлі австралиялық стереотиптерін көрсетті, соның ішінде рингке алып кенгуру талисманымен бірге шықты. 14 қыркүйекте Бушвакерлер WWF-пен келісімшарт бойынша соңғы рет өнер көрсетіп, үй шоусында Джастин Брэдшоу мен Зебакия ағаны жеңді.

WWF-тен кейін

WWF-ден кеткеннен кейін команда тәуелсіз ареналарда ерекше өнер көрсетті, соның ішінде WWC-ге 24 жылдығына арналған шоуға оралды, онда олар «Шеферлер» деп аталды және ескі қарсыластарын, Invaders I & II-ді қабылдады. Олар «Фанктің 50 жылдығын» тойлау үшін Амариллодағы Терри Фанктің WrestleFest-те де өнер көрсетті, онда олар ескі қарсыластары Марк және Крис Янгблудтан жеңілді. 1998 жылы олар Экстремалды Чемпионат Күршігінде (ECW) Люк және Буч Дадли аттарымен The Dudley Brothers-тің «туыстары» ретінде бірнеше рет пайда болды. 1999 жылы Бушвакерлер «Heroes of Wrestling» турниріне қатысып, Уильямс пен Миллер бұрынғы WWF командалық чемпиондары, The Iron Sheik және Николай Волковты жеңді. Уильямс пен Миллер белсенді күрескерлер ретінде соңғы рет 2001 жылдың 1 сәуірінде «Желездік шейхтың» жеңісімен аяқталған WrestleMania X Seven «Gimmick Battle Royal» турниріне қатысты. Люк Джим Корнеттпен, Буч Гоонмен жеңілді, сосын Доинк клоуны оны жеңді. 15 маусымда команда Мемфиске соңғы рет оралды, «Moondogs» командасымен күресіп, арнайы «Mid South Clash of the Legends» шоуында екі рет дисквалификацияға ұшырады. Осы кезеңде олар All Star Wrestling-пен Ұлыбританияда гастрольде болып, бірнеше жыл бойы «Британдық Бушвакер» ретінде күрес жүргізген Фрэнк Кейсимен бірге алты адамдық командалық жекпе-жектерге қатысты. Команда ретінде олардың соңғы жекпе-жегі 2001 жылдың 8 қыркүйегінде Виргиния штатының Фермвилл қаласында өтті, онда Карнадж және Мистер Биг Стаффтан жеңілді. Миллер 2001 жылы мойын жарақатынан кейін күрестен кетті, ал Уильямс 2002 жылы зейнеткерлікке шықты. Уильямс 2007 жылы зейнеттен шығып, Ring Of Honor, Жаңа Зеландияда, Канаданың Нова Шотландиясындағы Ultimate Championship Wrestling және тәуелсіз ареналарда жұмыс істеді. 2022 жылы ол 75 жасында АҚШ-та тәуелсіз шоулар үшін кейде күреседі. 2015 жылдың 23 ақпанында WWE The Bushwhackers-ті 2015 жылы WWE Hall of Fame-ге енгізетінін жариялады. 2015 жылдың 28 наурызында екеуі де марапаттау рәсіміне қатысып, енгізілуін қабылдады. 2023 жылдың 2 сәуірінде Миллер 78 жасында қайтыс болды.

Басқа медиа

Бушвакерлер 1994 жылы "Отбасы мәселесі" ситкомының бір эпизодында өздерінің рөлінде пайда болды, онда Карл Уинслоу мен Стив Уркельге қарсы күресті, олар Психо егіздерінің орнына шығып, олардың қалпында күресуге мәжбүр болды. Олар 1998 жылы Insane Clown Posse тобының "How Many Times" музыкалық видеосына да түсті. Бушвакерлер Джон Э. Кроутермен бірлесіп, 2022 жылдың 27 қыркүйегінде "Бушвакерлер: Қан, тер және шапалақтар" атты автобиографиялық кітабын жарыққа шығарды.