Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық кәсіпқой күрескер
Canadian professional wrestler
Ерте өмір
Сибер Онтарионың Торонто қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы ол жеті жасында ажырасып кеткен. Жастық шағында ол Вестондағы YMCA-да болашақ кәсіби күрескерлермен бірге, оның ішінде Дейв Маккини, Гито Монгол және Микель Сциклунамен бірге ауыр атлетикамен айналысқан. 16 жасында ол Ричмонд Хиллдегі гаражда Ред Гарнердің жетекшілігімен кәсіби күрескер ретінде жаттығуды бастады. 1950 жылдардың соңында Харт Сиберді Фриц фон Эрихпен жұптастырды, ол да жаман ниетті неміс рөлін сомдады. Сибер рингтегі есімін "Уолдо фон Эрих" деп өзгерткеннен кейін, олар бауырлар ретінде таныстырылып, команда құрды. 1964 жылы фон Эрих WWWF ауыр салмақ чемпионы үшін Бруно Саммартиноға қарсы үш кездесуде Мэдисон Сквер Гарденде басты қарсыласы болды. Бірінші кездесу 81 минутқа созылып, сағат 23:00-ге дейін коменданттық сағаттың енгізілуіне байланысты тоқтатылды. Келесі екі кездесуде Саммартино жеңіске жетті. 1968 жылы Сибер Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы HemisFair Arena-да NWA Big Time Wrestling ұйымдастырған Техас штатындағы өлім айқасында Джин Кинскиге қарсы күресті, бірақ жеңіледі. 1970 жылы Сибер 750 фунт салмақты Кодиак аюы "Сонниге" қарсы Луизиана штатының Монро қаласындағы Монро азаматтық орталығында өткен NWA Tri State кездесуінде жеңіліп қалды. 1973 жылы Сибер қысқа мерзімге зейнеткерлікке шықты, бірақ сол жылы рингке оралды. Ол 1970-ші жылдардың ортасында WWWF үшін күресті, 1976 жылы WWWF ауыр салмақ чемпионы Боб Бэклундқа қарсы күресі сәтсіз аяқталды. Сибер ерекше техникалық күрескер ретінде танылмаса да, ол көрермендердің наразылығын тудыру қабілетімен белгілі болды, соның салдарынан промоутер Винсент Дж. МакМахон: "Білесің бе, Уолдо, мен сенің қандай екеніңді білемін, бірақ сен рингте болғанда мен сені жек көремін" деді. Сибер 1959 жылы Энн Элизабет "Бетти" Джонсқа үйленді; 1988 жылы олар ажырасты. Олардың үш қызы болды.
Sieber was born in Toronto, Ontario. His parents divorced when he was seven. As a youth, he participated in weightlifting at the YMCA in Weston along other future professional wrestlers including Dave McKigney, Geeto Mongol, and Mikel Scicluna. At the age of 16, he began training as a professional wrestler under Red Garner in a garage in Richmond Hill. In the late 1950s, Hart paired Sieber with Fritz Von Erich, who also portrayed a villainous German. With Sieber changing his ring name to "Waldo Von Erich", the duo billed themselves as brothers and formed a tag team. In 1964, Von Erich headlined Madison Square Garden in three bouts against Bruno Sammartino for the WWWF Heavyweight Championship. The first bout lasted 81 minutes, ending in a draw when the match had to be halted due to an 11 o'clock curfew. The two following bouts were won by Sammartino. In 1968, Sieber unsuccessfully challenged Gene Kiniski for the NWA World Heavyweight Championship in a Texas death match promoted by NWA Big Time Wrestling in the HemisFair Arena in San Antonio, Texas. In 1970, Sieber lost to "Sonny", a 750 lb Kodiak bear, in a bout for NWA Tri State staged in the Monroe Civic Center in Monroe, Louisiana. Sieber briefly retired in 1973, but returned to the ring later that year. He wrestled for the WWWF throughout the mid 1970s, unsuccessfully challenging Bob Backlund for the WWWF Heavyweight Championship in 1976. and a body press. While not recognised as an exceptional technical wrestler, Sieber was known for his ability to draw the ire of audiences, leading promoter Vincent J. McMahon to remark "You know, Waldo, I know what you're like, but I hate your guts when you're in that ring." Sieber married Anne Elizabeth "Betty" Jones in 1959; the couple divorced in 1988. They had three daughters together.
Өлім
2009 жылдың 5 шілдесінде құлағаннан кейін, Сибер сол күні 75 жасында Онтарио штатының Китченер қаласындағы ауруханада көз жұмды.
After falling on July 5, 2009, Sieber died in hospital in Kitchener, Ontario later that day at the age of 75.