Кіріспе

Пенсильвания штатындағы мемлекеттік парк, АҚШ.

Экология

thumb|alt=Орман ішіндегі шөпті алаңнан өтіп бара жатқан ірі қара аюдың суреті, бірнеше ағаштардың діңдері көрініп тұр.|Парктегі қара аю
1682 жылы Уильям Пенн мен оның квакер отаршылдары келгенге дейін, қазіргі Пенсильванияның 90 пайызы орманмен жабылған: шығыс ақ қайың, шығыс гемолокс және жапырақты ағаштардың қоспасы. 1890 жылы Рикеттстің жері штаттағы ең үлкен ескі орман учаскесі болды, және ол өзінің барлық жерін кесіп, байлық жинағанымен, Рикетт Глен мемлекеттік паркінің шатқалдарындағы орман "Рикетт отбасының көрегендігі арқасында ағаш кесушілердің балтасынан сақталды". Аймақтың қиын жер бедері сол жерден ағаш жинауды қиындатты. Көптеген ескі ағаштардың жасы 500 жылдан асып кеткеніне сенімді, ал құлаған ағаштардың сақиналары 900 жылдан асып кеткен жас көрсеткен. Гленс табиғи аймағындағы ескі орман негізінен шығыс гемолокс, шығыс ақ қарағай және емендерден тұрады, ал паркте бұталардың, ағаш жүздерінің және ағаштардың 85 түрі, соның ішінде жеті түрлі қылқан жапырақтылар бар. Рикеттс көлдері мен өзендері көптеген балық түрлері үшін балық аулау орындары болып табылады, Пенсильвания балық және қайық комиссиясы оларды "табиғи жолмен өндірілген, жеткілікті мөлшерде және ұзақ мерзімді, құлшыныс балық аулауды қолдайтын форель популяциясын қолдайтын өзендер" деп анықтайды. Жан көлінде бұршақ, қоңыр бұршақ, қара бұршақ және сары бұршақ балықтары мекендейді. 3,0-ға жуық pH деңгейі бар қышқыл жаңбыр көлдер мен аймақтың экологиясын өзгертті; Жан көлінде төмен pH деңгейі азық тізбегінің негізіндегі жәндіктер мен планктонның санын және сапасын азайтты. Қышқылға төзімді балықтар басым, соның ішінде майлы бас, мюскллунг, құбыз тұқымы, вальйе және сары балық. Балық аулаушылар арасында шынжырлы пикерел мен үлкен ауызды басс сияқтылар аз, ал ересек балықтар тез өседі, бірақ салыстырмалы түрде нашар көбейеді. Ескі орманның аралығында, Кичен өзенінің екі тармағы Ганога Глен және Глен Лидің терең шатқалдарын кесіп өтіп, Уотерс Митте бірігеді; содан кейін Рикетт Глен арқылы ағады. Бұл ескі ағаштардың биіктігі көбінесе 30 метрге жетеді, диаметрі шамамен 1 метрге жуық. Паркте ағаштардың үлкен әртүрлілігі бар, өйткені ол солтүстік және оңтүстік жапырақты ағаштардың шекарасында орналасқан. 1993 жылы штат Гленс табиғи аймағын Мемлекеттік парк табиғи аймағы деп белгіледі, бұл оның "табиғи күйінде қорғалатыны және сақталары" дегенді білдіреді. Табиғи аймақта ғимараттар мен дәретханаларға рұқсат жоқ, ал оның көпірлері темір немесе бетоннан емес, ағаштан салынған. Ақ құйрықты бұғылар 1912 жылы Рикеттстің жерінде жергілікті түрде жойылып кетті, бұл Пенсильваниядағы бұғылардың санының 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында шамадан тыс аңшылықтан және тіршілік ортасының жоғалуынан күрт төмендеуін көрсетеді. Штат 1906 және 1925 жылдар аралығында бүкіл Пенсильванияда түрлерді қалпына келтіру үшін Мичиганнан 1200-ге жуық ақ құйрықты бұғыны әкелді, ал Рикеттс 1914 жылы парк аумағына бұғыларды әкелді. Пенсильваниядағы бұғылардың саны 1905 жылы шамамен мыңнан 1928 жылы шамамен бір миллионға дейін көтерілді. Қазір бұғылар парктегі ең көп сандағы сүтқоректілердің бірі, ал олардың көп көруі сол жердегі ағаштар мен өсімдіктердің дамуына қауіп төндіреді. Бұғылар жапырақтары мен бұталарының көп бөлігін толық мөлшерге жетпей-ақ жейді, бұл көптеген құстардың баспана ретінде қолданатын төменгі өсімдіктердің санын азайтады. 1995 және 1996 жылдары 39 балықшы саябаққа іргелес орналасқан Мемлекеттік аңшылық жерлерінде босатылды, ал көбейту популяциялары қалпына келтірілген көрінеді. Койоталар бұл аймаққа 1930 жылдары келген. Қара аю мен жабайы түйе популяциясы да аңшылықтың шамадан тыс көптігі мен тіршілік ортасының жоғалуынан қатты зардап шекті; ХХ ғасырда олардың популяциясының қалпына келуіне "шығыс жапырақты ормандардың өсуі көмектесті". Аюлар қыста қара өскіндер мен лавр ағаштарынан тұратын, қара өскіндер мен қара өскіндер өсетін аралас орманды жақсы көреді. Рикетт Глен мемлекеттік паркі Аудубон қоғамының Сусквехана өзенінің құстар мен жабайы табиғат жолының нұсқаулығында көрсетілген. Орнитологтар мен құс бақылаушылар Рикетт Глен мемлекеттік саябағында және Солтүстік тау IBA-да барлығы 75 түрді тіркеген. Байқалған құс түрлерінің жалпы санының көп болуына бірнеше фактор әсер етеді: паркте орманның үлкен аумағы бар, сондай-ақ тіршілік ортасының үлкен әртүрлілігі бар. Аллегени маңындағы орналасуы да құстардың әртүрлі популяцияларына ықпал етеді. Рикетт Глен мемлекеттік саябағында 120 кемпинг бар. Әр кемпингте жуу үйлері бар, онда сумен жуылатын дәретханалар, душ және кір жуу ванналары бар. Сондай-ақ, лагерьлерде от шамы мен пикник үстелдері бар. Жан көлінің жағасында екі кемпинг орналасқан, олардың бірі түбекшеде орналасқан. 40 адамға дейін сыятын топтық шатырларды орнатуға арналған арнайы аймақ та бар.