Кіріспе

Mono (Mono) – 1999 жылы Токиода құрылған жапондық аспаптық топ. Топ құрамына Такакира "Така" Гото (электр гитарасы, глокеншпиль), Хидеки "Йода" Суэматсу (электр гитарасы, глокеншпиль), Дахм Мажури Чиполла (доп) және Тамаки Куниши (бас гитарасы, электр гитарасы, фортепиано, глокеншпиль) кіреді. Mono он бір студиялық альбом шығарды. Топ 1999 жылдан 2003 жылға дейінгі алғашқы жылдарын Азия, Еуропа және Америкада үздіксіз гастрольдік сапарлармен өткізіп, екі студиялық альбом шығарды: Under the Pipal Tree (2001) және One Step More and You Die (2002), сәйкесінше Tzadik Records және Music Mine Inc. лейблдарында. 2004 жылдан 2007 жылға дейін Mono Temporary Residence Limited лейблмен келісімшарт жасасты, Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined (2004) және You Are There (2006) атты тағы екі студиялық альбом шығарды және оларды қолдау үшін әлемдік тур жасады. 2008 жылы топ үзіліс жасады, бір жылдан кейін Temporary Residence Limited арқылы Hymn to the Immortal Wind (2009) атты жаңа студиялық альбоммен қайта оралды. Одан кейінгі тур кезінде олар 2010 жылы шыққан Holy Ground: NYC Live With The Wordless Music Orchestra концерттік альбомын жазды. 2016 жылдың қазан айында топ тоғызыншы студиялық альбомын – Requiem for Hell шығарды. Олардың соңғы жұмысы – Nowhere Now Here 2019 жылдың 25 қаңтарында Pelagic Records арқылы шығарылды және Чикагодағы Electrical Audio студиясында топтың көп жылдық досы Стив Альбини продюсерлік етті. "Breathe" трекінде Тамакидің топ үшін алғашқы вокалы да бар. Топ өздеріне әртүрлі эксперименталды, авангардты рок және классикалық музыка өнерпаздары шабыт бергенін айтты, бірақ олардың мақсаты жанрдан асып түсу екенін, оларға жиі тағайындалатын пост-рок белгісін қабылдамайтындарын мәлімдеді. Mono-ның дыбысы Гото мен Йоданың жетекші және ырғақты гитараларымен ерекшеленеді, олар екеуі де реверберация, дисторшн және дилей эффекттерін кеңінен пайдаланады. Топтың концерттері орындау шеберлігі мен динамикасындағы қарқындылығымен көзге түседі.

Құрылыс және алғашқы жылдары: 1999-2000

1999 жылдың қаңтарында Токиода туған электрогитарашы Такакира "Така" Гото музыка жазуды бастады және жылдың қалған бөлігін инструменталды рок-тобы құру үшін басқа музыканттарды іздеумен өткізді; нәтижесінде, ритм-гитараға ұзақ жылдан бергі досы және электрогитарашы Хидеки "Йода" Суэматсуды шақырды. 2000 жылдың мамыр айында топ Токиодағы Ринки Динк студиясына кіріп, инженерлер Тецуя Мориока мен Тоширо Каймен бірге алғашқы ұзартылған сілтемесін (extended play) жазды, ол кейіннен 2000 жылдың қыркүйегінде өздері шығарды: "Hey, You" деген атаумен, тек Жапонияда ғана шығарылған және өздерінің тәуелсіз лейблі Forty 4 арқылы таралды. Топ жылдың көп бөлігін жаңа музыка жазуға және Токионың Сетагая, Шимокитазава және Шибуя аудандарындағы түрлі орындарда өнер көрсетуге жұмсады. Моно сондай-ақ қараша айында Нью-Йорктегі Меркурий лаунжіде бір реттік концерт өткізу үшін АҚШ-қа сапар шекті; бұл концертті rockofjapan.com сайтының Пол Уилер "әр әнде табиғи түрде кеңейе түсетін үлкен, әдемі дыбысқа" ие болған деп сипаттады.

Пипал ағашының астында: 2001 жыл

"Hey, You" атты ұзартылған синглы жарық көргеннен кейін, Mono келесі жылы туған Жапониясы бойынша гастрольде болды, сондай-ақ Нью-Йорк пен Швецияда бірнеше концерттер берді. Топ 2001 жылы Техас штатының Остин қаласында өткен South by Southwest музыка фестивалінде де өнер көрсетті. Жапониядағы концерттерінің арасында Mono Токиодағы Take 1 және Forty 4 студияларында "Under the Pipal Tree" атты алғашқы студиялық альбомын жазды. Альбомдағы тректердің көпшілігі бір күнде тікелей дауыста жазылды (бұл топтың барлық келесі студиялық альбомдарында сақталған тәсіл), жазба сессиясын американдық экспериментатор музыкант Джон Зорн қаржыландырды, ал топ өндіріс жұмыстарын өздері жүзеге асырды. Альбомға бұрын "Hey, You" синглында жарық көрген екі трек пен алты жаңа композиция енді. Альбом Джон Зорнға тиесілі және басқарылатын Нью-Йорк қаласының Tzadik лейблі арқылы бүкіл әлемге таратылды.

Бір қадам алға бассаң , өлесің: 2002 2003

Under the Pipal Tree альбомы жарықтанғаннан кейін, топ келесі жылы Жапония мен АҚШ-та гастрольде болды, сондай-ақ альбомды насихаттау үшін Германия мен Тайваньға сапар шекті, әрі гастроль кезінде туған жаңа әндерді жазды. 2002 жылдың маусым айында Жапониядағы концерттер арасында топ Токиодағы Little Bach және Sound City студияларында «One Step More and You Die» атты екінші студиялық альбомын жазды, продюсерлік міндетін Mono тағы да өз мойнына алды. Албом сол жылдың қазан айында Music Mine Inc. жапондық лейблі арқылы Жапонияда шығарылды. Топ 2003 жылдың басым бөлігін альбомды қолдау мақсатында гастрольде өткізіп, Жапонияға, АҚШ-қа, Швецияға қайта оралды, ал Канада, Швейцария, Бельгия, Венгрия, Нидерланды, Франция және Ұлыбританияны алғаш рет аралады.

"Жолға апаратын бұлт пен қызыл аспан, желбіреген ту және күн сәулесі" (2004)

Mono тобының келесі шығарылымы жапон музыканты Аки Ондамен жасалған бірлескен жұмыс болды. Топ Ондамен 2002 жылы Нью-Йорк қаласында гастрольдік сапарда жүрген кезде танысқан. Топ, Онда және Нью-Йорк эксперименталды музыка өнерінің бірнеше танымал өкілдері (оның ішінде DJ Olive, Jackie O Motherfucker және Loren Connors) «One Step More» және «You Die» әндерін ремикс жасады. «New York Soundtracks» деп аталған альбом 2004 жылдың ақпанында Mono-ның жеке лейблі Human Highway және Forty 4-тің жалғасы ретінде жарық көрді. 2004 жылдың қаңтарында топ Чикаголық жазба инженері Стив Альбинимен ұзақ мерзімді серіктестікке кірісіп, үшінші студиялық альбомын Чикагодағы Electrical Audio Engineering студиясында жазды. «Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined» деп аталған альбом 2004 жылдың сәуірінде Жапонияда Human Highway, ал одан кейін Еуропада Rykodisk және АҚШ-та Temporary Residence Limited арқылы жарық көрді. Альбомның жарық көргенінен кейін топ Америка, Азия және Еуропа бойынша бір жылдық гастрольдік сапарға шықты.

Сіз барсыз: 20052007

Сондай-ақ, топ 2005 жылы Азия, Америка және Еуропа бойынша гастрольде болып, музыка жазды, соңында Стив Альбинимен төртінші студиялық альбомын жазу үшін ақпан және қыркүйек айларында Electrical Audio Engineering студиясына оралды. You Are There деп аталған альбом 2006 жылдың наурызында Жапонияда Human Highway лейблы арқылы, ал АҚШ және Еуропада Temporary Residence Limited лейблы арқылы шықты. Mono тобы 2005 жылы жапон музыканты World's End Girlfriend-пен бірлесіп жұмыс істеді, сол жылдың желтоқсан айында Human Highway лейблында бірлескен студиялық альбом шығарды, ал американдық Pelican тобымен бірлесіп, 2005 жылдың қазан айында Temporary Residence Limited арқылы сплит-альбом шығарды. 2007 жылдың ақпан айында американдық веб-журнал Somewhere Cold, World's End Girlfriend-пен бірлескен Palmless Prayer / Mass Murder Refrain No. 7 альбомын 2006 жылғы Somewhere Cold Awards атақ-даңқ залына енгізді. Mono тобы 2006 және 2007 жылдары You Are There альбомын қолдау үшін Азия, Америка және Еуропа бойынша гастрольдік сапарлар жасады. 2006 жылдың қазан айында топ Electrical Audio Engineering студиясына оралып, төрт тректен тұратын ұзартылған EP жазды, ол 2007 жылдың сәуірінде Temporary Residence Limited лейблының Travels in Constants сериясының бөлігі ретінде The Phoenix Tree деген атпен шықты. 2006 жылдың қараша айында топ Vinyl Films лейблы арқылы Memorie dal Futuro атты екі тректен тұратын ұзартылған EP шығарды, сондай-ақ Temporary Residence Limited жинақ альбомына бір трек қосты. 2007 жылдың қыркүйегінде топ өзінің алғашқы жинақ альбомын шығарды, ол барлық бұрынғы ұзартылған EP-лерден, сплит-альбомдардан және жинақтардан алынған материалдарды қамтыды. Альбом Gone: A Collection of EPs 2000–2007 деп аталды, сонымен қатар 2006 және 2007 жылдардағы әлемдік турнелер мен The Phoenix Tree ұзартылған EP-сінің жазылуын көрсететін музыкалық деректі фильм DVD-сі The Sky Remains the Same as Ever де қоса берілді.

Өлмейтін желге арналған әнұран: 20082011

2008 жылы топ гастрольдерден бір жылға үзіліс жасады, осы уақытты жаңа музыка жазуға және жыл бойында бірнеше концерттерде өнер көрсетуге жұмсады, соның ішінде Англияның Сомерсет қаласында Explosions in the Sky ұйымдастырған All Tomorrow's Parties фестивалінде мамыр айында өнер көрсетті. Mono тобы 2008 жылдың маусым және қараша айларында Electrical Audio Engineering студиясына оралып, өздерінің бесінші студиялық альбомын – Hymn to the Immortal Wind жазды. Альбом 2009 жылдың наурызында жарық көрді, одан кейін Америка мен Еуразия бойынша бір жылдық гастрольдік тур өтті. Топ 2009 жылдың 8 мамырында Нью-Йорктегі Этикалық мәдениет залында он жылдық мерейтойына арналған концерт берді, оған 24 мүшелі Wordless Music Orchestra сүйемелдеді. Концерт жазылып, кейіннен Temporary Residence Limited компаниясы Еуропа мен Америкада, ал Human Highway Азияда Holy Ground: NYC Live With The Wordless Music Orchestra атты концерттік альбом және DVD ретінде шығарды. Содан кейін топ тағы бір жылға үзіліс жасап, «қысқы ұйқыға» кетіп, Жапонияға оралып, жаңа альбомға әндер жазумен айналысты.

Ата-анам үшін: 2012-2014

Mono 2012 жылдың басында Нью-Йорк штатының Хадсон қаласындағы Waterfront Studios студиясында жаңа альбомды жазды. Жазу инженерлері Генри Хирш пен Wordless Music Orchestra осы процесте көмектесті. Альбомды Фред Уивер Пенсильвания штатының Клирфилд қаласындағы Apocalypse the Apocalypse студиясында араластырды. "For My Parents" альбомы – MONO тобының соңғы 8 жылда Чикагодағы Electrical Audio Studios студиясында Стив Альбини жазбаға алмаған алғашқы альбомы. "For My Parents" альбомы 2012 жылдың 4 қыркүйегінде Temporary Residence Limited лейблы арқылы жарық көрді.

Соңғы таң / Қараңғылық сәулелері: 20142016

Mono 2014 жылдың 24 қазанында екі қарама-қарсы альбомнан тұратын қос альбом шығарды: дәстүрлі Mono стиліндегі The Last Dawn және олардың ең ауыр материалдарының бірі – Rays of Darkness, сонымен қатар The Hand That Holds The Truth әнінде вокалды алғаш рет пайдалануымен ерекшеленеді. Екеуі Солтүстік Америкада Temporary Residence Limited, ал әлемнің басқа бөліктерінде Pelagic Records лейблы арқылы жарық көрді.

Тозаққа арналған реквием: 20162019

Mono 2016 жылдың 19 шілдесінде Requiem For Hell альбомының жарыққа шығатынын хабарлады, бұл олардың тоғызыншы студиялық альбомы болды. Ол олардың музыкасына скрипкалар мен басқа да ішекті аспаптарды қайта енгізеді. Бұл сондай-ақ, жаңа құрылған Pelagic Records лейблімен жасалған олардың алғашқы толық альбомы еді. Requiem For Hell толыққанды шығар алдында, олар осы оқиғаны еске алу үшін The Ocean (Transcendental) тобымен бірлескен альбом шығарды. Кейіннен бұл алдағы альбомдағы алғашқы екі әннің алдын ала көрсетілімі екені белгілі болды. 2017 жылдың 9 желтоқсанында әлеуметтік желілерде топтың басынан бері қатысып келген Ясунори Такада (барабан, глокеншпиль, синтезатор) "жеке себептерге" байланысты топтан кететінін жариялады. Оның орнына Дам Маджури Чиполла 2018 жылдың 9 тамызындағы концерттен бастап барабаншы болды. 2018 жылдың тамызынан бастап олар Стив Альбинимен бірге Electrical студиясында келесі жобаларымен жұмыс істеді. 2018 жылдың 25 қыркүйегінде жаңа альбомның аты Nowhere Now Here екені мәлім болды, бұл Чиполламен жасалған алғашқы альбом, ол 2019 жылдың 25 қаңтарында жарық көрді.

Өлмейтін желге арналған әнұран (10 жылдық мерейтойлық басылым) / Жанның зыярат етуі / Менің әңгімем, Бураку тарихы / Көк Volume 1: 2019-қазіргі уақытқа дейін

MONO тобының 20 жылдығы және «Hymn to the Immortal Wind» атты туындының 10 жылдығын мерекелеу үшін Temporary Residence Ltd. компаниясы «Hymn to the Immortal Wind Anniversary Edition» шығарды. Бұл – түпнұсқаның жаңартылған (ремастерингтелген) нұсқасы. 2020 жылы топ Азия мен Австралияда гастрольдік сапар бастады, содан кейін Еуропа мен Солтүстік Америкада да концерттер жоспарланған еді, бірақ COVID-19 пандемиясы салдарынан олар күшін жойды. Топ гастрольдік қызметін тоқтатты және жаңа музыка жазуға кірісті. 2020 жылғы Рождество күні Mono «Scarlet Holliday» деген 2 тректен тұратын сингл шығарды. Алғашқыда тек цифрлық форматта жарық көрген бұл сингл, 2022 жылдың 4 наурызында үшінші қосымша трек қосылып, винилде де шығарылды. Сонымен қатар, топ 2021 жылдың 17 қыркүйегінде 11-ші альбомын – «Pilgrimage of the Soul» атты туындысын ұсынды. Альбом 2020 жылдың жазында, COVID-19 пандемиясының ең қызу кезінде, әдеттегідей Стив Альбинидің көмегімен жазылды. «Riptide» синглы 2021 жылдың шілдесінде жарық көрді және жаңа альбомды күтуге мүмкіндік берді. COVID-19 пандемиясының шектеулері топты сахнадан алшақтатқандықтан, Mono алғашқы саундтрегін жасады. «My Story, The Buraku Story» 2022 жылдың 27 мамырында винил және CD форматтарында шықты. Соңғы рет 2022 жылдың сәуірінде топ 2 жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет тікелей эфирде өнер көрсетті. Бірінші тур Солтүстік Америкада сәуір айында өтті, одан кейін тамыздың ортасынан қыркүйектің ортасына дейін Еуропалық тур жалғасты, ал жылдың соңы қараша айының екінші жартысында Азиядағы қысқа турмен аяқталды. 2022 жылдың желтоқсанында топ әр жыл сайын Рождество күні шығатын «Heaven» атты Рождестволық EP сериясын бастайтынын жариялады. Бұл серияның мақсаты – өмірдегі уайым мен қайғысыз жарықты көрсету. «Heaven Vol. 1» үш жаңа әннен тұрады және 2022 жылдың 25 желтоқсанында цифрлық форматта шығарылды, ал 2023 жылдың наурызында винилде де қолжетімді болды. Mono 2023 жылдың ақпан айында Чикагодағы Electrical Audio студиясына Стив Альбинидің қатысуымен 12-ші альбомын жазу үшін кірді. Жазу жұмысы 4 наурызда аяқталды және альбомның 2024 жылы жарық көретіні күтілуде. Сонымен қатар, топ 2023 жылдың көктемінде жаңа еуропалық турне және жазда фестивальдерде өнер көрсету жоспарларын жариялады.

Музыкалық стиль

Моно тобының музыкалық стилі олардың мансабы бойында дамығанмен, ол негізінен динамикалық, гитараға негіделген аспаптық дыбыстармен сипатталады, олардың көпшілігі жетекші гитарист Такаакира Готоның қуаныш пен қайғы сезімдерін жеткізу және бейнелеу ниетімен құрастырылған. Топтың музыкалық стилі бастапқыда минимализм және шу элементтерін қамтыды, ал кейіннен күрделі оркестрлік аранжировкалар мен аспаптаманы қосу үшін дамыды. Мононың музыкасы заманауи классикалық музыка және пост-рок деп жіктеледі, бірақ Гото былай деді:

Моно тобы бірнеше рет әлемдік гастрольдерге шықты. Олардың тікелей эфирдегі концерттерінде топ мүшелерінің қарқынды және эмоционалды ойнауы, сондай-ақ "есте қаларлық" концерттік өнерпаздық құру үшін күшті динамиканы (крещендо мен диминуэндо) пайдалану жиі кездеседі. Музыкасын жазғанда, топ әрқашан студияда тікелей орындайды және 2004 жылғы Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined альбомынан бастап 2009 жылғы Hymn to the Immortal Wind альбомына дейін Чикаголық жазба инженері Стив Альбинимен жұмыс істеді, олар оның тікелей орындалатын топтың "шынайы эмоциясын магниттік таспаға" дәл түсіргенін сезінеді.

Әсерлер

Mono тобы мансабында әртүрлі музыкалық және музыкалық емес көздерден шабыттанды. Топ алғаш құрылғанда, Under the Pipal Tree және One Step More and You Die әндерін жасайтын кезде, олардың басты шабыт көздері американдық эксперименталды рок тобы Sonic Youth және англо-ирландтық shoegaze тобы My Bloody Valentine болды. Топтың музыкалық талғамы кеңейген сайын, Walking Cloud and Deep Red Sky, Flag Fluttered and the Sun Shined альбомынан бастап, олар неміс классикалық композиторы Людвиг ван Бетховен, итальяндық фильмдерге музыка жасайтын Эннио Морриконе, сондай-ақ кейіннен поляк минималистік композиторы Генрик Горецки сияқты авторлардың музыкасынан да шабыт алды. Ритм-гитарашы Йода 1974 жылғы Fender Stratocaster-ді Boss, Tech 21 және Pro Co эффект педальдары арқылы Fender Twin күшейткішіне қосады.