Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Deer Park – АҚШ-тың Кентукки штатындағы Луисвилл қаласының оңтүстік-шығысында төрт шақырым қашықтықта орналасқан аудан. Ауданның көп бөлігі 1890-1920 жылдар аралығында трамвай бойындағы шағын қалашық ретінде дамыды. Оның 24 бөлімшесінің барлығы 1917 жылға дейін, ал соңғысы 1935 жылға дейін салынды. Бірақ Норрис Плейстің батысындағы даму Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де жалғасты. Deer Park-тың шекарасын Бардстаун жолы, Ньюбург жолы, Шығыс Парквей және Дуглас бульвары құрайды. Deer Park Луисвиллдің "The Highlands" деп аталатын үлкен аймағының бір бөлігі саналады. Бөліске бөлінуге дейін бұл жер ауыл шаруашылығымен айналысқан. Атаудың шығу тегі толыққанды анықталмаған, бірақ "Deer Park-ке еліктерді қайтару" атты жақындағы науқан аясында жергілікті кәсіпорындарда түрлі-түсті елік мүсіндері орнатылды. Бұл Луисвилл қаласы бойынша өткізілген, үлкен ат мүсіндерімен байланысты науқанды пародиялайды.
Deer Park is a neighborhood four miles southeast of downtown Louisville, Kentucky, USA. Most of the neighborhood was developed from 1890 through the 1920s as a streetcar suburb, with all but six of its 24 subdivisions being developed by 1917, and the last laid out by 1935, although some development west of Norris Place continued after World War II. Deer Park's boundaries are Bardstown Road, Newburg Road, Eastern Parkway and Douglass Boulevard. Deer Park is considered a part of a larger area of Louisville called The Highlands. Prior to subdivision, it was agricultural. The origin of the name is not entirely clear, although recent campaigns to "put the deer back in Deer Park" have seen colorful deer sculptures placed at local businesses, parodying a Louisville wide campaign with larger horse sculptures placed similarly.
Мектептер мен ескерткіштер
Бұл аудан негізінен тұрғын үйлерден тұрады. Көптеген кәсіпорындар мен тұрғын емес ғимараттар Норрис Плейс, Бардстаун Роуд және Ньюбург Роуд бойында шоғырланған. Бұл нысандардың қатарында Хайленд орта мектебі және 1909 жылы ашылған, аурулар мен мүгедектерге көмек көрсететін, кейін 2000-шы жылдардың басында Хайлендс еміру үйі деп аталған Корольдің қыздары мен ұлдары үйі бар. Ауданның басқа мектептеріне католик бастауыш мектептері – Сент-Франциск және Сент-Агнес, сондай-ақ дислексиясы және басқа да оқу қиындықтары бар оқушыларға арналған жеке Дипол мектебі жатады. Беллармин университеті осы аудан мен Дир Парк арасындағы шекараның Белкнап жағында орналасқан. ХХІ ғасырға дейін Дир Парк тұрғындарының университетке қатысы тек сайлау кезінде дауыс беру орны ретінде ғана болды. Университет студенттік базасын және кампусын кеңейтуге тырысқанда, университетке жақын тұратын тұрғындар Беллармин өкілдерімен кездесіп, көшедегі, емес кампустағы тұрақ және үйлерге жақын стадион салу сияқты алаңдатарлық мәселелерді талқылады. Белларминмен жүргізілген кездесулердің ресми емес сипаты 2005 жылы университет Ричмонд Драйвтың Беллармин жағындағы, Норристен батысқа қарай орналасқан үйлерді сатып алып, оларды студенттерге жатақ ретінде пайдалануға тырысқанда тоқтады. Бұл қадамға Белкнап және Дир Парк тұрғындары қарсылық көрсетіп, мәселені аймақтық комиссия қарауына жіберді. Осы күш-жігердің нәтижесінде Белларминмен бірлесіп, ауданның тұтастығына зиян келтірмейтіндей кеңейту және даму жоспарларын қамтамасыз ету мақсатында «Жақсы көршілер жұмыс тобы» құрылды. Жергілікті мақтанышқа ие орын – 1834 жылы салынған және Ричмонд пен Розедейлдің бұрышында орналасқан бұрынғы шаруа үйі – Булок Клифтон үйі, сондай-ақ Юнкер үйі деп те аталады. 1980 жылғы зерттеуде бұл ғимарат «бу кемесінің готикалық стилінде» сипатталған және тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілген. Алғашқы жер иелері Норрис, Дюкер және Стивенс отбасылары болды, олардың есімдері аудан көшелеріне берілген. Тағы екі көше Вирджиниядағы елді мекендердің (Ричмонд және Роанок) аттарымен аталады, ал Хартман даңғылы 1914 жылы отбасылық жерді дамытқан Джордж Хартманның құрметіне аталған. Бұл сонымен қатар Луисвиллдегі ең тығыз орналасқан аудандардың бірі. 1970 жылдардың ортасынан бері, мұндағы барлық шығыс-батысқа қарай созылған көшелер бір бағытты, бұл қала орталығынан шалқары орналасқан аудан үшін ерекшелік. Көптеген жеке тұрғын үйлерден тұратын ауданы үшін ерекше тығыздыққа себеп болатын Дир Паркте екі жаяу жүргіншілер аллеясы бар, олардың үйлері кәдімгі көшесіз, тек қысқа аулалар арқылы өтетін аллеялар мен тротуарлармен ғана қол жетімді. Иванхоу аллеясы 1914 жылы, ал бір жылдан кейін, 1915 жылы, сәл кішірек Мейплвуд аллеясы салынды. Мұндай жобалар көбінесе Луисвиллдегі трамвайлық қалашық дәуірінде салынған және қаланың басқа аудандарында сирек кездеседі. Ескі Луисвиллде 11 осындай аллея бар, бірақ Дир Парктен басқа, бүгінде қалғандары аз. Бұл ауданның айналасындағы биік алқаптармен салыстырғанда, орта және жұмысшы табының беделі жоғары. Бұған себеп – Дир Парктің тұрғын үй қоры, Юнкер үйінен басқа, қарапайымдылығында. Географиялық кедергілердің болмауына байланысты, мысалы, тік төбелер немесе ағыстар, бүкіл аудан біркелкі және жылдам дамыды. Бардстаун Роудтың шығыс жағындағыдан қарапайым викториандық үйлер мен 2½ қабатты үйлер ең көне бөліктердегі тұрғын үй қорының көп бөлігін құрайды, ал қарапайым қолөнершілер стиліндегі үйлер көшелерде басым, ал Норрис Плейстің батысында шағын ранчо стиліндегі бірнеше үйлерді табуға болады. Солтүстік жағында, Дуглас бульварының жанында, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі бөлімшелердің соңғысы және Дир Парктегі ең үлкені – Forest Park орналасқан. Мұнда әртүрлі тарихи стильде салынған үлкен үйлер көптеп кездеседі. Тұрғындарының 93,7% ақ нәсілді, 3,6% басқа, 2% қара және 0,7% латын американдықтарды құрайды. Халықтың 48,3% жоғары білім алған, ал 8% орта мектепті бітірмеген. Әйелдер еркектерден 51,8% - 48,2% артық.
The neighborhood is largely residential. Most businesses and other non residential buildings are found along Norris Place, Bardstown Road, and Newburg Road. These facilities include Highland Middle School and the King's Daughters and Sons Home, an institute for the ill and disabled opened in 1909 and renamed Highlands Nursing Home in the early 2000s. Other schools in the neighborhood include the Catholic primary schools St. Francis and St. Agnes, and the DePaul School, a private school for students with dyslexia and other specific learning differences. Bellarmine University is located on the Belknap side of the boundary between that neighborhood and Deer Park; until the 21st century, Deer Park residents had little contact with the university other than its function as a polling place during the elections. As the university has sought to expand its student base and campus, residents residing the closest to the university met with Bellarmine representatives on an ad hoc basis to address areas of concern such as street, rather than campus parking, and the building of a stadium in close proximity to houses on an adjoining street. The ad hoc nature of meeting with Bellarmine ceased in 2005 when there was a push by the university to buy houses on the Bellarmine side of Richmond Drive west of Norris and use them as student housing. This was opposed by Belknap and Deer Park residents and brought before the zoning commission. From this effort, the Good Neighbor Working Group was formed with Bellarmine to ensure their expansion and plans for growth did not adversely affect the integrity of the neighborhood. A local landmark is the Bullock Clifton House, also called the Yunker house, a former farmhouse built in 1834 and located at the corner of Richmond and Rosedale. The imposing structure was described in a 1980 study as "steamboat gothic," and is on the National Register of Historic Places. Early landowners included the Norris, Duker and Stevens families, after whom streets in the neighborhood are named. Two other streets are named after locations in Virginia (Richmond and Roanoke), and Hartman Avenue is named after developer George Hartman, who developed the area in 1914 on what was family property. and is also one of the most densely populated areas in Louisville. Since the mid 1970s, all of the somewhat narrow east–west streets here have been one way, an oddity for a neighborhood relatively far from downtown. Further contributing to the unusually high density for a neighborhood mostly of single family homes, Deer Park includes two pedestrian courts whose long rows of houses, with no conventional street, are accessible only by alleys and sidewalks running through the short front yards. Ivanhoe Court was built in 1914, and the slightly smaller Maplewood Place a year later in 1915. These types of developments, built during the streetcar suburb era, are apparently unique to Louisville. There are 11 in Old Louisville, but outside of Deer Park only a few others remain today. The neighborhood has long had more of a middle and working class reputation than surrounding Highlands neighborhoods, which range in character from upper middle to outright upper class. The reason for this is primarily that Deer Park's housing stock is, other than the Yunker House, decidedly low key. Due to the lack of geographical obstacles such as steep hills or creeks, the entire neighborhood was developed in a rather uniform and quick manner. Shotgun houses and 2½ story Victorians, more modest than those on the east side of Bardstown Road, make up the majority of the stock in the oldest sections, while modest craftsmen style houses dominate streets further out, and a few small ranch style homes can be found west of Norris Place. In the north end near Douglass Boulevard is Forest Park, the last of the pre World War II subdivisions, and the largest of any single development in Deer Park. Larger houses can be found here, many in various historical revival styles. of which 93.7% are white, 3.6% are listed as other, 2% are black, and 0.7% are Hispanic. College graduates are 48.3% of the population, people without a high school degree are 8%. Females outnumber males 51.8% to 48.2%.