Керемет Ружо Браттары: Күрестің тарихы

Кіріспе

The Fabulous Rougeaus (Фаблюс Ружо ағалары) — 1986 жылдан 1990 жылға дейін Дүниежүзілік күрестік федерациясында (WWF) өнер көрсеткен, нақты ағайындар Жак және Раймонд Ружодан құралған кәсіби күрестік командасы.

Тарих

Жак пен Реймонд 1970 жылдардың соңында отбасының Монреальдегі күрес промоушенінде командаласа бастады. Кейін олар "Lutte Internationale" ұйымының басты жұлдыздары болды. Монреальдегі ең белгілі даулары Гарвин ағайындары Рон Гарвин мен Джимми Гарвинге (ағайынды емес) қарсы болды; даудың кульминациясы Монреаль форумында 20 000-ға жуық жанкүйердің алдында өткен жекпе-жек болды. 1986 жылдың ақпанында олар Дүниежүзілік күрес федерациясымен (WWF) келісімшартқа отырды және таза жүзділер ретінде дебют жасады, The Rougeau Brothers. Ружолар жиі "The Dream Team" және "Demolition" сияқты топтармен жұптастырылды. Соңғы команда бауырластарға "Рагу әпкелері" деген лақап ат қойды, кейін Рокерлер, Бушвакерлер және Demolition сияқты қарсыластар өздерінің (жақсы) бетбұрысын жасағаннан кейін осы лақап қайта жаңғыртылды. Ружолар 1987 жылдың 10 тамызында Форумдағы шоуда The Hart Foundation-ды жеңіп, WWF командалық чемпионатын жеңіп алды. Харт қорының менеджері Джимми Харт өзінің әйгілі мегафонымен олардың пайдасына араласуға тырысты. Мегафонды Ружолар тартып алып, оны жеңіске жетіп, титулдарды жеңіп алу үшін пайдаланды. Олар жаңа командалық чемпиондар деп жарияланды, бірақ шешім кейіннен күшін жойды және WWF олардың титул жеңісін мойындамады. Матчтан кейін, Ружолар Бизмендермен қолдасуға ұсынғанда жанкүйерлер оларды ысқырып тастады, ал ол бас тартты. Осы кезеңде бұрынғы қарсыластары Харт қоры жақсы жігіттерге айналып, менеджері "Оңтүстік аузы" Джимми Хартты тастап кетті. Джимми Ружолардың менеджері болды, олардың жаман жігіттерге айналуын және Харт қорының жақсы жігіттерге айналуын бекіту үшін. Бұл, сондай-ақ, Ружо ағайындарының жанкүйерлермен қарым-қатынасы жақсы болмағандықтан, Винс МакМахон олардың жаман жігіттер ретінде табысқа жете алатынын сезінді. Ружолар өздерін The Fabulous Rougeau Brothers деп атады және 1988 жылдың күзінен 1989 жылдың басына дейін Харт қорымен қақтығысты, сюжет бойынша Джимми Харт әлі де Харт қорымен келісімшартта болды және оның кірісінің бір бөлігін Ружоларға бонус ретінде берді. "Мырза. Ұқыпты" Курт Хенниг Ружолардың есебінен Бульдогтарды әзілге салды, бұл Динамит Кидтің (қате кінәланғаны үшін ренжіген) Майамидегі киім ауыстыратын бөлмеде Жакусты арттан соққыға жығып, қайта-қайта бетін соққыға жықты. Динамит пен Ружолар арасындағы шиеленіс бір аптадан астам уақыт бойы күшейді, содан кейін Жак Форт-Уэйн, Индиана штатындағы келесі телешоуға түсірілімдерге дейін оны аузынан соққыға жығып, Динамиттің төрт тісін жоғалтты. Шабуылдан кейін Биллингтон Ружоларға кек қайтаруға ниеттенді, және Динамит олардың 10 командалық, 20 адамнан тұратын командалық жекпе-жегінен кейін кек алуға тырысады деп қорқынышты. Survivor Series 1988 PPV-де (WWF-дегі соңғы матчы) Ружо, Demolition, Brain Busters, The Bolsheviks және Los Conquistadores Британдық Бульдогтар, Рокерлер, Харт қоры, Жас тайыншалар және Ауырсыну күштеріне қарсы шықты. Динамит Кидтің кек алуынан қорқып, матч Ружолардың бірінші болып шығарылуы үшін жоспарланды, Брет Харт матчтың басында Раймондты кішкентай пакетпен ұстады. Бульдогтар матчтың соңына дейін сақталды. Бульдогтар жойылып, киім ауыстыратын бөлмеге оралған кезде, Ружолар ғимараттан шығарылды. Матч барысында Динамит Ружолармен ешқандай оқиғасыз жұмыс істеді. Ружолардың келесі үлкен дауы 1989 жылы Рокерлерге қарсы болды. Рокерлер өздері үшін жаңа тақырыптық әнді орындағанда дау басталды (бірақ бұл жаңа тақырып көп ұзамай тоқтатылды). Ружолар Рокерлерді "көшірмелер" деп атап, Шон Майклстың тамағына Джимми Харттың мегафонымен соқты. Командалар 1989 жылдың жазында көптеген тамаша, мақтауға лайық матчтар өткізді. SummerSlam 89-да Ружолар канадалық Рик Мартелмен бірігіп, Рокерлер мен Мартелдің бұрынғы Strike Force командасының серіктесі Тито Сантананы алты адамнан тұратын командалық жекпе-жекте жеңді. Эпоханың жақсы жігіттеріне қарсы алғашқы дауларынан кейін, Ружолар тез арада комедиялық командаға айналды, көбінесе Бушвакерлерге қарсы жеңіліске ұшырады. Көп жылдар бойы созылмалы арқа ауруынан зардап шеккен Реймонд 1990 жылы зейнеткерлікке шығып, микрофонның артына ауысты; қысқа уақыт ішінде WWF ағылшын тіліндегі хабарларын сұхбатшы ретінде, содан кейін француз тіліндегі телешоулардың жүргізушісі ретінде. Ол 1996 жылы зейнеткерлікке шығып, Форумда Оуэн Хартпен бокс матчына қатысты және қазір Жақтың Монреаль аймағындағы "Lutte International 2000" промоушенінде кейде күреседі. Жак WWF-тен бір жылға жуық уақытқа жоғалды, бірақ 1991 жылы оралғанда "The Mountie" деп қайта брендтелді және Джимми Харттың менеджері ретінде жеке жетістікке жетті. The Mountie – бұл Корольдік Канада атты полициясының (RCMP) сыбайлас мүшесі, ол рингте "өзінің адамын әрқашан ұстайды" деп мақтанатын. Ружоның The Mountie ретіндегі ең үлкен жеке жетістігі 1992 жылдың қаңтарында Брет Харттан WWF Intercontinental чемпионатын жеңіп алғаны болды. Бірақ ол титулды екі күн ғана сақтап, Роуди Родди Пайперге Royal Rumble-де жеңіліп қалды. The Mountie имиджі Канададағы нақты RCMP-мен кейбір дау тудырды, сот процесі Ружоға өз елінде күрескенде өзінің нақты есімін пайдалануға мәжбүр етті, бірақ ол Mountie-ге шабыттанған бут киімдерін, қара шалбарды және қызыл жейдесін кие берді. WWF-де жаман жігіт болғанына қарамастан, Ружо, көптеген басқа канадалық күресшілер сияқты, Канадада, әсіресе туған провинциясы Квебекте жанкүйерлердің ыстық ықыласына ие болды. Бір кезде жеке мансабында Ружо WWF чемпионы Халк Хоганмен матч өткізді, онда жақсы жігіт Хоган (сол кезде WWF-тің ең танымал жұлдызы) жанкүйерлерден ысқырылған, ал Ружо жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды, олар мен Джимми Харт көрермендерден ыстық сезімдерді алуға тырысқандарына қарамастан. Содан кейін ол Карл Уэллетпен бірігіп, The Quebecers ретінде үш рет Дүниежүзілік командалық чемпионатын жеңіп алды. Ол қысқа уақытқа зейнеткерлікке шығып, World Championship Wrestling (WCW) ұйымында Уэллетпен қайта бірігіп, The Amazing French Canadians атымен шықты және WWF және WCW-де сирек кездесетін болды, содан кейін толыққанды жарыстан зейнеткерлікке шықты. Ол кейде өзінің промоушені үшін күреседі. 1998 жылдың 30 наурызында олар Пьермен бірігіп, WWF Shotgun Saturday Night үшін қара матчта жас Edge, Shawn Stasiak және Tom Brandi-ді жеңді.

Jacques and Raymond began tag teaming in the late 1970s in their family's Montreal based wrestling promotion. They later became major stars in Lutte Internationale. Their most notable feud in Montreal was against the Garvin brothers, Ron Garvin and Jimmy Garvin (who were not actually brothers); the climax of their feud was a match in front of close to 20,000 fans at the Montreal Forum. They were signed to World Wrestling Federation (WWF) contracts in February 1986, and debuted as clean cut faces, The Rougeau Brothers. The Rougeaus were often matched against heel teams such as The Dream Team and Demolition. The latter team coined the nickname the "Ragú sisters" for the brothers this would later be revived after the Rougeaus' eventual heel turn by such face opponents as The Rockers, The Bushwhackers and Demolition who had made their own (face) turn. The Rougeaus actually won the WWF Tag Team Championship on August 10, 1987, at the Forum, in a house show, defeating The Hart Foundation. Jimmy Hart, the Hart Foundation's manager, tried to interfere on their behalf with his signature foreign object, a megaphone. The megaphone was intercepted by the Rougeaus, who used it to get the pin and win the titles. They were announced as the new tag team champions, but the decision was later reversed and their title win was never recognized by the WWF. After the match, fans booed when the Rougeaus offered to shake hands with the Bees, who refused. Also during this period of time, old rivals the Hart Foundation had turned babyface and dumped "The Mouth of the South" Jimmy Hart as their manager. Jimmy became manager of the Rougeaus to solidify their heel turn and to solidify The Hart Foundation's babyface turn. This was also done in part because the Rougeau Brothers were not getting over with fans, and Vince McMahon felt they might be more successful as heels. The Rougeaus began calling themselves The Fabulous Rougeau Brothers and feuded with the Hart Foundation during the fall of 1988 into early 1989, with the storyline being that Jimmy Hart still had a contract with the Hart Foundation, and was subsequently giving his percentage of the Foundation's earnings to the Rougeaus as a bonus. "Mr. Perfect" Curt Hennig had framed the Bulldogs in a prank at the Rougeaus' expense, leading to the Dynamite Kid (upset about being incorrectly blamed) slapping Jacques from behind in the locker room in Miami and repeatedly punching him in the face. Tension between Dynamite and the Rougeaus mounted for more than a week until Jacques punched him in the mouth with a roll of quarters in hand before the next TV tapings in Fort Wayne, Ind., causing Dynamite to lose four teeth. After the attack, Billington harbored a grudge against the Rougeaus, and it was feared Dynamite might try to get revenge after their 10 team, 20 man elimination match at the Survivor Series 1988 PPV (which was his final match in the WWF). The match had the Rougeaus, Demolition, Brain Busters, The Bolsheviks, and Los Conquistadores vs. The British Bulldogs, The Rockers, The Hart Foundation, The Young Stallions, and The Powers of Pain. For fear of the Dynamite Kid taking his revenge, the match was booked so the Rougeaus were the first team eliminated, with Bret Hart pinning Raymond in the bout's opening minutes with a small package. The Bulldogs were kept in the match until they were one of the final four teams remaining. By the time the Bulldogs had been eliminated and made their way back to the locker room, the Rougeaus had already been rushed out of the building. During the actual match, Dynamite worked with the Rougeaus without incident. The Rougeaus' next big feud was against The Rockers in 1989. The feud began when the Rockers debuted a new theme song for themselves with them singing (this new theme was soon dropped, however). The Rougeaus claimed that the Rockers were "copycats," and hit Shawn Michaels in the throat with Jimmy Hart's megaphone. The teams feuded over the summer of 1989, producing many excellent, raved about matches. At SummerSlam 89, the Rougeaus teamed with fellow Canadian Rick Martel, defeating the Rockers and Martel's former Strike Force tag team partner Tito Santana in a six man tag team match. After their initial feuds against the face teams of the era, the Rougeaus quickly devolved into a comedy tag team, often coming out on the short end against The Bushwhackers. Raymond, who suffered from chronic back pain for years, retired in 1990 and moved behind the microphone; briefly as an interviewer for English language WWF broadcasts, then as host of their French language TV shows. He came out of retirement in 1996 to face Owen Hart in a boxing match at the Forum and now occasionally wrestles in Jacques' Montréal area promotion, Lutte International 2000. Jacques disappeared from the WWF for nearly a year, but was re branded as The Mountie upon his return in 1991, and went on to singles success with Jimmy Hart as his manager. The Mountie was a corrupt member of the Royal Canadian Mounted Police (RCMP) who would often boast that he "always gets his man" in the ring. Rougeau's greatest singles success as The Mountie was when he won the WWF Intercontinental championship from Bret Hart in January 1992. He would only hold the title for two days however, losing it to Rowdy Roddy Piper at the Royal Rumble. The Mountie gimmick caused some controversy in Canada with the real RCMP, with litigation forcing Rougeau to use his real life name when wrestling in his home country, though he did continue to wrestle in his Mountie inspired boots, black pants and red shirt. Despite being a heel in the WWF, Rougeau, like a lot of other Canadian wrestlers, was cheered in Canada, especially in his home province of Quebec. At one time during his singles run, Rougeau wrestled a match with WWF Champion Hulk Hogan where the babyface Hogan (who was the WWF's most popular star at the time) was actually booed by the crowd and Rougeau was the fan favorite, despite he and Jimmy Hart doing what they could to get heat from the crowd in attendance. He then began teaming up with Carl Ouellet to win the World Tag Team Championship three times as The Quebecers. He briefly retired, reunited with Ouellet as The Amazing French Canadians in World Championship Wrestling (WCW), and appeared sporadically in the WWF and WCW before retiring from full time competition. He occasionally wrestles for his own promotion. On March 30, 1998, they reunited with Pierre as they defeated a young Edge, Shawn Stasiak and Tom Brandi in a 6 tag in a dark match for WWF Shotgun Saturday Night.