Кіріспе
Кембридждегі тарихи орын, Массачусетс Лексингтон мен Конкорд шайқастарынан кейінгі күндері үй уақытша аурухана ретінде пайдаланылды. Жаңа құрылған Континенттік армияның бас қолбасшысы генерал Джордж Вашингтон бастапқыда Гарвард колледжіндегі Бенджамин Уодсворт үйін штаб-пәтері ретінде қолданды, бірақ оған штабы үшін көбірек орын қажет деп шешті; ол 1775 жылы 16 шілдеде Васал үйіне көшіп барды және оны 1776 жылы 4 сәуірде кеткенге дейін штаб-пәтері және үйі ретінде қолданды. Бостонды қоршау кезінде үйден Чарльз өзенінің көрінісі аса пайдалы болды. Үйде бірнеше лагерь көмекшілері, соның ішінде полковник Роберт Харрисон болды. Вашингтонға үйде Джон Адамс пен Абигейл Адамс, Бенедикт Арнольд, Генри Нокс және Натанаэль Грин келді. Осы үйде Вашингтонға алғашқы африкалық-америкалық ақын Филлис Уитлидің өлеңі басылып шықты. "Егер сіз Кембриджге келсеңіз, мен Музалардың сүйіктісін көруге қуанышты боламын", - деп жазды ол. Марта Вашингтон күйеуіне 1775 жылдың желтоқсан айында қосылды және 1776 жылдың наурызына дейін қалды. Вашингтонның бірнеше қызметшілері, соның ішінде Джайлс Александр есімді тігінші және "Билли" Ли сияқты бірнеше құлдары болды. және екі апта ішінде 217 бөтелке Мадейра шараптарын сатып алды. Натаниел Трейси Вашингтонның тұсында алғашқы және ең табысты каперлердің бірі ретінде үлкен байлық жинады және ол 1781 жылдан 1786 жылға дейін үйге ие болды. Содан кейін ол банкротқа ұшырап, оны Бостонның бай саудагері Томас Расселге сатып жіберді, ол 1791 жылға дейін қоныстады.
The home was used as a temporary hospital in the days after the Battles of Lexington and Concord. General George Washington, Commander in Chief of the newly formed Continental Army, initially used the Benjamin Wadsworth House at Harvard College as his headquarters, but he decided that he needed more space for his staff; he moved into the Vassall House on July 16, 1775, and used it as his headquarters and home until he departed on April 4, 1776. During the Siege of Boston, he found the view of the Charles River from the house particularly useful. The home was shared with several aides de camp, including colonel Robert H. Harrison. Washington was visited at the house by John Adams and Abigail Adams, Benedict Arnold, Henry Knox, and Nathanael Greene. It was in this house that Washington received a poem written by Phillis Wheatley, the first published African American poet. "If you should ever come to Cambridge", he wrote to her, "I shall be happy to see a person so favored by the Muses". Martha Washington joined her husband in December 1775 and stayed until March 1776. The Washingtons also had several servants, including a tailor named Giles Alexander, and several slaves including "Billy" Lee. and 217 bottles of Madeira wine purchased in a two week period. Nathaniel Tracy had made a great fortune as one of the earliest and most successful privateers under Washington, and he owned the house from 1781 to 1786. He then went bankrupt and sold it to Thomas Russell, a wealthy Boston merchant who occupied it until 1791.
Крейгтер отбасы және интернаттағылар
Эндрю Крейг Америка армиясының бірінші генерал-аптекарі болды және үйді 1791 жылы сатып алды. Ол балды залда Кент және Стратерн герцогы Эдуардты қабылдады; Эдуард ханзада Виктория патшайымның әкесі болды. Крейг үйде тұрып, Елизаветамен тұрмысқа шықты; ол Нантакет діни қызметкерінің қызы және 22 жаста, одан 17 жас кіші. көбінесе жақын маңдағы Гарвард университетімен байланысы бар адамдар. Үйдің қысқа мерзімді тұрғындары арасында Джаред Спаркс, Эдвард Эверетт және Джозеф Эмерсон Ворчестер болды. Спаркс 1833 жылы сәуір айында Вашингтонның өмірбаянын түпнұсқа құжаттарға негіздеп дайындап жатқанда үйге көшіп келді. Ол өзінің күнделігінде: "Мен генерал Вашингтонның американдық армияның қолбасшылығын алғаннан кейін Кембриджде жазған хаттарын баспасөзге дайындаумен айналысып жатқан кезде, мен сол кездегі кабинеттерде тұрғаным ерекше жағдай" деп жазды. Ол үйде Джеймс Расселл Лоуэллдің әпкесі Сара Лоуэлл де тұратын. Лонгфелло Кембриджге көшіп, Гарвард колледжінде қазіргі заманғы тілдер және әдебиеттер профессоры болып жұмыс істеді. 1837 жылдың жазынан бастап үйдің екінші қабатында бөлмелерді жалға алды. Ол жалға алған бөлмелер Джордж Вашингтонның бас кеңсесі болған кезде жеке пайдаланған бөлмелер еді. Оның үй иесі Элизабет Крейг 1841 жылы қайтыс болды.
Лонгфеллоулар отбасы
Жозеф Эмерсон Ворчестер Елизавета Крейгінің мұрагерлерінен оның өлімінен кейін мүлікті жалға алды, ал шығыс жартысын Лонгфеллоуға жалға берді. Нейтан Апплтон 1843 жылы үйді 10 000 долларға сатып алды; Лонгфеллоу оның қызы Франсеске үйленді, сондықтан Апплтон үйді оған үйлену тойына сыйлық ретінде берді. Лонгфелло Вашингтонмен байланысын мақтан тұтып, 1844 жылы оның бюстін сатып алды, ол Жан Антуан Гудонның мүсінінің көшірмесі болды. Лонгфеллоу келесі төрт онжылдықта үйде тұрып, өзінің ең танымал өлеңдерінің көбін шығарды, соның ішінде "Пол Ревирдің саяхат" және "Ауылдық темірші", сондай-ақ Эванжелин, Хиаватаның әні және Майлз Стендиштің сүйіспеншілігі сияқты ұзын шығармалар. Ол әйелімен бірге оны "Крейги үйі" немесе "Крейги қамалы" деп атайды. Лонгфеллоу сарайының көркемдік бағын жасады, ал оның әйелі интерьерді безендіруді қадағалады. Ол Нью-Йорктегі Тиффани & Co. фирмасынан бірнеше бұйымдар мен 350 долларлық кілемдерді сатып алды. Олар 1850 жылы орталық жылыту және 1853 жылы газ жарығын орнатты. Бразилия императоры Дом Педро II де үйге жеке барды және Лонгфеллоу, Ральф Уолдо Эмерсон, Оливер Венделл Холмс аға және Джеймс Рассел Лоуэллдің компаниясын сұрады. Сондай-ақ, олар үш қыз мен екі ұл тәрбиелеп өсірді. Лонгфелло өзінің бірінші қабаттағы кабинетіне, бұрынғы Вашингтонның кеңсесіне, достарының портреттерімен қоршалған, оның ішінде Шарль Самнердің, Ральф Уолдо Эмерсонның, Натаниел Хоторнның және Корнелиус Конвей Фелтонның Истмен Джонсонның көмір портреттері бар. Ол ортадағы үстелге, үстелге немесе отқа жақын креслоға жазды. Бірақ оның бет-жүзін күйдіріп, қатты жаралағандықтан, оны жасыру үшін сакал өсірді.
Сақтау және қазіргі пайдалану
Лонгфеллоу 1882 жылы қайтыс болды және оның қызы Элис Лонгфеллоу үйде тұратын соңғы баласы болды. 1913 жылы аман қалған Лонгфеллоу балалары үйді және оның Чарльз өзеніне көзқарасын сақтау үшін Лонгфеллоу үйі тресті құрды. Олардың мақсаты - үйді Лонгфеллоу мен Вашингтонның ескерткіші ретінде сақтау және мүлікті "грузин сәулетінің басты үлгісі" ретінде көрсету. Үй ақынның көзі тірісінде-ақ танымал бола бастады, өйткені ол көбінесе оның шығармаларымен бірге, хромолитографтарда және сыйлық карточкаларында басылған. Оның атағы Лонгфеллоу қайтыс болғаннан кейін де өсе берді. 1890 жылдары бір компания пошта карточкаларын шығарып, ұстаздарға көптеп сата бастады. 1962 жылы траст үйді ұлттық тарихи ескерткішке айналдыру үшін табысты жұмыс істеді. 1972 жылы Траст мүлікті Ұлттық парк қызметіне сыйға тартты және ол Лонгфеллоу ұлттық тарихи орны болды және жұртшылыққа үй мұражайы ретінде ашық болды. Көрмеге қойылған барлық заттар Лонгфеллоулар отбасына тиесілі. 2010 жылы 22 желтоқсанда бұл жердің аты Лонгфеллоу ХаусВашингтон штаб-пәтері ұлттық тарихи орны деп өзгертілді. Сонымен қатар, мұнда үйдің бұрынғы тұрғындарына қатысты 750 000-ға жуық түпнұсқа құжат бар. Бұл мұрағаттар алдын ала келісу арқылы ғылыми зерттеулерге ашық. Лонгфеллоу үйінің Вашингтон штаб-пәтерлерінің ұлттық тарихи орнынан көшедің қарсы жағында Лонгфеллоу паркі деп аталатын муниципалды парк орналасқан. Ортасында 1914 жылы ашылған Daniel Chester French мүсіншісінің ескерткіші тұр. Ақынның бюстімен қатар Генри Бэконның ою-өрнегі бар басрельефінде әйгілі кейіпкерлер Майлз Стендиш, Сандалфон, ауылдың теміршісі, испан студенті, Эванжелин және Хиавата бейнеленген. 1994 жылы жергілікті тұрғындар Лонгфеллоу үйінің достарын құрды, бұл коммерциялық емес ұйым сайтқа федералдық қолдауды толықтыру және жалғасып жатқан сақтау жобаларына көмек көрсету үшін қаражат жинады.
Жинақтар
Ұлттық саябақ қызметінің мәліметінше, Лонгфеллоу үйінің мұражайлық коллекциясы мен мұрағатына "архивтік материалдар мен артефакттердің бай және әртүрлі жинағы" кіреді, оның ішінде "сурет өнері, сәндік өнер, жиһаз, кітаптар, маталар мен киімдер, ойыншықтар, құралдар, азиялық өнер және артефакттер және басқалары".
Сәулет және ландшафт
1759 жылы салынған үйдің құрылымы грузин стиліне сай салынған. Бұл қасбеттің конфигурациясы Джон Вассалдың отбасылық фонның өркендеуі мен мәртебесін тиімді білдірді. Лира пішіні практикалық емес болып шықты және 1847 жылы Ричард Долбен есімді ландшафт архитекторының көмегімен жаңа дизайн жасалды. Жаңа дизайн - төрт бұрыштан тұратын, шеңберді қоршап тұрған төрт түтікшеден тұратын, бұрыштарды кескен, бұрыштарды кескен, бұрыштарды кескен. Миссис Лонгфелло бұл пішінді "парсы кілемшесі" деп атады. 1882 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Элис Лонгфеллоу Американың алғашқы екі әйел ландшафт сәулетшісін, Марта Брукс Хатчесон мен Эллен Биддл Шипманды, колониалды жаңғыру стилімен ресми бақты қайта құруға тапсырды. Бақты жақында "Лонгфеллоу үйінің достары" деп аталатын ұйым қалпына келтірді, ол 2008 жылы тарихи перголаны қайта құрудың соңғы кезеңін аяқтады.
Көшірмелері
Бір кездері Лонгфеллоудың үйі АҚШ-тағы ең көп суреттелген және танымал үйлердің бірі болды. ХХ ғасырдың басында Sears, Roebuck and Company компаниясы үйдің кішіретілген жобаларын сатып, кез келген адам Лонгфеллоу үйінің өз нұсқасын жасай алды. Лонгфеллоудың үйінің бірнеше көшірмесі Америка Құрама Штаттарында пайда болды. Бірде оның көшірмесі, қарапайым түрде Лонгфеллоу үйі деп аталады, ол әлі күнге дейін Миннеаполисте бар. Бастапқыда бизнесмен Роберт "Фиш" Джонс салған, ол қазіргі уақытта Миннеаполис паркі жүйесінің ақпараттық орталығы ретінде қызмет етеді және Grand Rounds көрікті жолға орналасқан. ХХ ғасырдың басында Массачусетс штатының Грейт-Баррингтон қаласында үйдің толық көлемдегі көшірмесі салынған. Бұл ғимарат Лонгфеллоудың алғашқы үйінің тарихи сипатын сақтап қалған жалғыз толық масштабтағы көшірмесі. Сондай-ақ, Абердин қаласында, Оңтүстік Дакота штатында, Мейн-стритте оның көшірмесі бар.