Кіріспе

Morgan McClure Motorsports - 2007 жылға дейін NASCAR Кубогы сериясында толық уақыт қатысқан американдық автожарыстар командасы. Ол 1983 жылдан бастап 2012 жылға дейін 28 жыл жұмыс істеді. Команда ең танымал No. 4 1983 жылдан 2010 жылға дейін. Команда 90-шы жылдары үш рет Дейтона 500 жарысында жеңіске жетті. Олар 1991 жылы Эрни Ирванмен жеңіп, содан кейін 1994-1995 жылдары Стерлинг Марлинмен жеңіп алды. Ирван (1992) және Марлин (1996) да Pepsi 400-де алты жыл ішінде команда үшін Дейтонада бес ұпайға жеңіс тапты.

Бастауыш

Morgan McClure Motorsports компаниясының иесі Ларри МакКлюр және Тим Морган. Бұл 1983 жылы екеуі Г.С.Спенсерден жарыс машинасын сатып алғаннан кейін басталды. Автомобиль Талладега суперспидвейінде дебют жасады және оны Конни Сейлор ұштырды. Машинаның қозғалтқышы істен шыққан соң, ол 40-шы орынға ие болды. Олар Кониді жұмыстан босатып , жас жүргізушіге қол жеткізген соң және " No. 4 және G. C. Spencer үшін жүргізген машинасын сол жылы жүргізуші міндеттерін Марк Мартин өз мойнына алды және оның бірінші ондыққа кіруі болды. 1984 жылы команда Фолгерспен спонсор ретінде келісімшарт жасасты және No. 4. Ауыртпалық Томми Эллис сол жылы команда үшін жиырма жарысқа қатысып, қалған кестеде Ленни Понд пен Джо Раттман болды. Раттман келесі маусымда олар үшін он алты жарыста жүріп, бір рет үздік беске және төрт рет үздік ондыққа ие болды. 1986 жылы MMM Eastman Kodak-тың демеушілігіне ие болды және Рик Уилсонға жүргізушілікті қолға алды. Уилсон командаға 1988 жылы Бристоль моторлы жылдамдық трассасында алғашқы поул-позицияны, трассадағы алғашқы толық маусымды қолға алды. 1989 жылы Уилсон командадан кететінін мәлімдегенде, команда ойында сегізінші орынға ие болды.

Ең жақсы жылдар

1990 жылғы маусымда команда Фил Парсонсты жалдады, бірақ үш жарыстан кейін Парсонс Эрни Ирванның пайдасына босатылды. Командамен алғашқы жарысында Ирван 30-шы орыннан бастады және үшінші орынды иеленді. Екі жарыстан кейін Ирван Бристоль моторлы автожолында алғашқы поул-позицияны жеңіп алды. Команда өндірушілердің қолдауын көбірек алу үшін Oldsmobile-дан Chevrolet-ке ауысты. Өзгерістерден кейінгі алғашқы жарыстары 1990 жылы Глендегі Бадда болды. Ирван өзінің алғашқы мансабындағы жеңісін, сондай-ақ келесі аптада Бристолдегі Буш 500-де MMM үшін алғашқы жеңісін жеңді. Келесі маусымда Ирван Дейтона 500 және Глендегі Буд жарыстарында жеңіске жетті (соңғысы танымал ардагер Дж. Д. МакДаффидің өлімімен бүлдірілді). Маусымның соңында шаршы желек құлаған кезде команда ұпай бойынша бесінші орында тұрды. Келесі маусымда Ирван екі ай ішінде үш жарыста жеңімпаз атанды, олар Сейрс Пойнт халықаралық жарыс жолында, Дейтона халықаралық жылдамдық жолында және Талладега суперпидвейінде Pepsi 400-де. 1993 жылы Ирван екі рет поулға ие болды, сондай-ақ Талладегада жеңіске жетті. Дейви Эллисон ұшақ апатынан қайтыс болғаннан кейін Роберт Йейтс оның орнын Ирванға ауыстырды. Ирван МММ-мен келісімшарттан бас тартқысы келді, содан кейін заңсыз сотқа жүгінді. Ирван құтылып шықты, бірақ екі жақ та ренжіді. 1994 жылғы маусымда команда Sterling Marlin-ді жүргізуші етіп жалдады. Командадағы алғашқы жарысында Марлин, ертегіге орай, Ирванды жеңіп, Дейтона 500-де жеңіске жетті. Марлин келесі жылы да 500-ді жеңіп алды, сонымен қатар Дарлингтон спидвейі мен Таладегада тағы екі жарыста жеңімпаз атанды. 1996 жылы Марлин Таладегада және Дейтонадағы Pepsi 400 жарысында екі рет жеңімпаз атанды.

Күрес

1997 жылы команда Марлинмен жеңіске жетпей, 25-ші орынды иеленгеннен кейін, команда мен Марлин жолдарын бөліп алуды шешті. MMM екі рет жарысты жеңген Боби Хамильтонды жалдады. Хамильтон 500 айналымның 378-інде көш бастап, Мартинсвилл спидвейінде полды жеңіп, соңғы баллдық есепте 10-шы орынды иеленді. Көп ұзамай команда өз жетістігін қайталай алмады, ал Хэмилтон 2001 жылы Энди Петри Рейсингке кетті. Оның орнына Робби Гордон келді, бірақ Гордон саяхатта күресті және бес жарыстан кейін босатылды. Майк Скиннер мен Кевин Лепаж екі жыл бойы көлік жүргізу міндеттерін бір-бірімен бөлісті, бірақ көп жетістікке жетпеді. 2003 жылы MMM Pontiac-қа ауысты. Олар 2004 жылы Kodak-тың демеушілігін жоғалтты, бірақ MMM ашық қалды, Chevrolet-ке қайта оралды (Понтиак 2003 жылдың соңында Кубок сериясынан шыққандықтан, мұны істеу қажет болды). Джимми Спенсер сол жылдың басым бөлігін машинамен жүргізді, ал команданың қос иесі Ларри МакКлюрдің ұлы Эрик басқа команда машинасын басқарып, Талладега суперспидвейінде 26-шы орынға ие болды. 2005 жылы команда Lucas Oil компаниясымен демеушілік жасасты және Майк Уоллесті жүргізуші етіп алды. Уоллес 2005 жылы жарыстардың кейбіреуінде Джон Андретти, П. Дж. Джонс және Тодд Бодинмен алмастырылды. 2006 жылы Скотт Виммер Юта штатындағы AERO Exhaust компаниясының жаңа демеушілігімен 2006 жылғы жүргізуші ретінде жарияланды. Виммердің орташа басталуы 35-ші, орташа аяқталуы 29-шы, жеңіс жоқ, бестен бірінші немесе оннан бірінші. 2006 жылдың 3 қазанында Ларри МакКлюр команда мен Уиммердің жолдары бөлінгенін жариялады. Олар Тодд Бодайнды келесі екі жарыста, Шарлотта мен Атлантада, тұрақты орынбасар тапқанға дейін жүргізу үшін жалдады. Соңғы үш жарыста команда бірнеше жылдан бері Кубок сериясында қатыспаған ардагер Уорд Бертонды жалдады. 2006 жылдың 12 желтоқсанында MMM 2007 жылы Бартонмен толық уақыт отыруға келісімшарт жасағанын жариялады. Бёртон 2007 жылғы маусымның соңғы жарысынан бұрын босатылды. Бұдан басқа, Morgan McClure Motorsports 2008 жылғы Daytona 500-ге бірнеше апта қалғанда қаржылық проблемаларға байланысты жабылып қалды, бірақ Майк Уоллес 2008 жылғы Daytona 500-де автокөлік айдап, демеушілік табылса, оған келісті. Демеушілік табылды, бірақ Ларри МакКлюр тек қана қашып жүріп шаршағанын және үлкен демеушілікке қол жеткізген кезде қайта келетінін айтты. Тони Стюарт 14 тамызда Райан Ньюманның "No" машинасын айдайтынын жариялады. 2009 жылы 4 автокөлік, Морган-МакКлүр Моторспортс наразылық білдірді. Тим Морган: "Осы 4-ші санның ішінде тер мен тарих бар. Біз оны өзіміздің жеріміз деп санаймыз", - делінген Бристоль геральд курьерінің мақаласында. MMM және NASCAR-мен талқылаудан кейін 18 тамызда Стюарт Ньюманның No. 39-ның орнына "жоқ" деп жазыңыз. 2009 жылы 4 көлік. 2014 жылы Стюарт No. 4 жүргізуші Кевин Харвикпен бірге, ол Ньюманның орнын басып, No 2014 жылғы маусымда 39-ға жетті. "Морган-МакКлүр Моторспортс" "Жоқ" атты ойынды дайындап жатыр деген хабарлар тарады. 4 Chevy 2009 жылы Daytona 500-ге тырысты, бірақ бұл болмады. 2009 жылдың 11 сәуірінде команда No 499 Аронның 499 жолын Талладега суперспидвейінде жүргізуші Эрик МакКлюрмен сынауға ниетті екендігін жариялады. 4 Hefty/Walmart Chevy, бірақ команда жарысқа қатыса алмады. Скотт Виммер Бристольде машинаны біліктілікке алуға тырысты. Уиммер бұл жарысқа қатысты, бұл Морган МакКлюрдің 2007 жылдан бері алғашқы бастамасы. Ол 29-шы орынды иеленді. Виммер де Доверге ұмтылды, бірақ олар біліктілікке ие болмаған жалғыз команда болды. 2009 жылдан бастап Morgan McClure компаниясына белсенді бәсекелесуге заңдық проблемалар кедергі келтірді. Ларри МакКлюр ARCA сериясында пайдаланылған автокөліктер үшін 269 000 доллар есеп бермегені үшін федералды табыс салығын алдауда айыпталды. Сондай-ақ, ол Eastman Kodak компаниясына фактураны жалған деп 60 000 доллар төлеуге мәжбүр болды. МакКлюр 18 ай түрмеде отырды және отбасылық автосалонға жұмыс істейді. MMM 2010 жылдың тамызында Бристольде Кубок сериясына оралды, бірақ Кевин Лепэйдж жарысқа қатыса алмады. Команда "Жоқ" деген белгісімен ешқашан жарысқа шықпады. 4 2011 жылы Red Bull Racing Team командасы Кейси Канне үшін Morgan McClure қарсылық білдірместен пайдаланды. Команда 2012 жылы өз есігін жапты.

NASCAR Кубогының сериясы

(key) (COLD Поль-позиция біліктілік уақыты бойынша беріледі. Курсив Пол-позиция ұпайлар бойынша немесе жаттығу уақыты бойынша. * Көптеген айналымдарды бастап өтті.)

No 4 машинаның нәтижесі

NASCAR Кубогы сериясының нәтижелері Жыл Жүргізушісі No.