Бостонның 68-ші арнасының тарихы

Кіріспе

Бостон, Массачусетс штатындағы Ion телеарнасы

1969 жылы құрылысқа рұқсат берілгенімен, 68-ші арна эфирге шығу үшін шамамен он жыл күтті. 1977 жылдың соңына қарай Boston Heritage Prudential Tower-дегі хабар таратушыны салу жұмыстарын бастады, ал Blonder Tongue-тің ақылы теледидар жүйесі Нью-Йорк аймағында қолданыста болды. Арнада көрсетілетін абоненттік бағдарламаларды канадалық CanWest Capital Corporation компаниясының еншілес компаниясы Universal Subscription Television ұсынатын. CanWest өз бағдарламаларын тарату үшін станциялар желісін құрастырумен айналысып жатты, Нью-Йорктің Лонг-Айлендінде, сондай-ақ Детройт, Миннеаполис және Сакраменто қалаларындағы станцияларды қарастырып жатқан. WQTV 1978 жылдың соңында бағдарламаларды сынақтан өткізе бастады және 1979 жылдың 2 қаңтарында тұрақты хабар беруді бастады. Іске қосылғанда BEST деп аталған абоненттік қызмет 1979 жылдың мамырында StarCase деп өзгертілді. Сол айда станцияның абоненттік емес бағдарламалары этникалық және діни хабарлар үшін төленген уақыттармен ғана шектелді. Universal аймақта абоненттерді тіркеу жоспарынан бас тартуға мәжбүр болды, себебі болашақ клиенттер 56-арнаны өткіріп, жаңа станцияны көру үшін қоңырау шалып жатты. StarCase түнгі уақытта ересектерге арналған фильмдерді көрсетуді бастағаннан кейін қызығушылық арта түсті. Universal Subscription Television 1981 жылы Санта-Моника, Калифорниядағы Satellite Television & Associated Resources (STAR) компаниясымен екі кезеңде сатылды. Қаңтар айында Сан-Хосе (KSTS) және Детройт (WGPR TV) станцияларындағы құрылмаған қызметтерге франшизалар сатып алынғаннан кейін, STAR Бостон StarCase қызметін сатып алуға 20,5 миллион доллар (қазіргі шақтағы доллармен эквивалентті сома) және WQTV-ге тағы 600 000 доллар жұмсады. Сатудан кейін қызмет Star деп қайта аталды. 1981-82 маусымда Star абоненттерге Бостон Селтиксінің ойындарын жартылай маусымдық қамтумен ұсынды, себебі сол кезде PRISM New England кабельдік операторы Бостон кабельдік жүйесінде қолжетімді болмады. 68-ші арна Массачусетс штатында абоненттік теледидар бағдарламаларын ұсынатын жалғыз провайдер емес еді; HBO-ны таситын микротолқынды тарату жүйесімен қатар, оның эфирдегі негізгі бәсекелесі American Television and Communications (ATC) – Time, Inc. компаниясының кабельдік бөлімшесіне тиесілі Preview болды, ол Вурчестердегі WSMW TV арнасында хабар таратты. 1982 жылдың маусым айына қарай, STV-нің жалпы ұлттық деңгейдегі өркендеуінің шыңында, Star 52 000 абонентімен елдегі 8-ші ірі қызмет болды, ал Preview 60 000 абонентімен 7-ші орында тұрды. 1982 жылдың соңынан бастап абоненттік теледидар индустриясы кабельдік қызметтердің кеңінен таралуына байланысты төмендеуге бет бұрды. Satellite Television & Associated Resources индустриядағы ең алғашқы және ең танымал сәтсіздіктердің біріне айналды. Қаңтардың соңында Star-дың қалған 23 000 абоненті ақпан айына арналған Preview бағдарламалық нұсқауларын алды. Star үшін соңғы соққы 12 ақпан күні түні болды, клиенттер екінші ипотекалық несие беруші операцияны тоқтатып, активтерін жеке сатқаннан кейін графикалық слайдты көрді. Preview абоненттер тізімін сатып алды және Star абоненттерін Preview жабдықтарына ауыстыра алғанға дейін 68 және 27-арналарда бағдарламаның көп бөлігін уақытша бір уақытта көрсетті. Наурыз айының соңында, 3 киностудия және Лос-Анджелестегі жарнама компаниясы Satellite Television & Associated Resources компаниясын $ борыштары үшін 7-ші тарау бойынша банкроттыққа мәжбүр етті.

Even though a construction permit had been awarded in 1969, it would be nearly a decade before channel 68 broadcast. By late 1977, Boston Heritage had begun work to build the transmitter on the Prudential Tower, and Blonder Tongue's pay TV system was already in use in the New York area. The subscription television programs to be aired on the station would come from Universal Subscription Television, a subsidiary of Canadian company CanWest Capital Corporation. CanWest was in the middle of assembling a network of stations to air its programming, with outlets in various stages of consideration on New York's Long Island and in Detroit, Minneapolis, and Sacramento. WQTV began program testing at the very end of 1978 and regular programming on January 2, 1979. The subscription service, named BEST at launch, became known as StarCase in May 1979. That month, the station's only non subscription programs were paid for ethnic and religious hours. Universal was prompted to abandon its plan to sign up subscribers by area because prospective customers kept calling, having dialed past channel 56 to see the new station on their sets. Further interest was sparked when StarCase began broadcasting adult films in late night hours. Universal Subscription Television was acquired in two parts during the course of 1981 by Satellite Television & Associated Resources (STAR) of Santa Monica, California; after acquiring franchises for unbuilt services on stations in San Jose (KSTS) and Detroit (WGPR TV) in January, STAR then spent $20.5 million (equivalent to $ in dollars) to acquire the Boston StarCase service and another $600,000 for WQTV itself. The service was rebranded Star with the sale. Star offered partial season coverage of the Boston Celtics to subscribers in the 1981–82 season, mostly because cable carrier PRISM New England was not available on the Boston cable system at the time. Channel 68 was not the only purveyor of subscription television programming in Massachusetts; alongside a microwave distribution system carrying HBO, its primary over the air competition came from Preview, owned by American Television and Communications (ATC)—the cable division of Time, Inc.—and broadcast on WSMW TV from Worcester. By June 1982, generally the zenith of STV's existence nationally, Star was the 8th largest service in the nation with 52,000 subscribers; Preview was the 7th largest with 60,000. Beginning in late 1982, subscription television began to decline as an industry due to increased penetration of cable services. Satellite Television & Associated Resources would be one of the first and highest profile failures in the industry. At the end of January, Star's 23,000 remaining subscribers received Preview program guides for February; the end for Star came on the night of February 12, when customers were confronted with a graphic slide after a second mortgage holder foreclosed on the operation and sold its assets privately. Preview bought the subscriber list and temporarily simulcast most of its programming on both channels 68 and 27 until it could switch Star's subscribers to Preview equipment. At the end of March, Satellite Television & Associated Resources, with $ in liabilities, was forced into Chapter 7 bankruptcy by three movie studios and an advertising company in Los Angeles.

"Жұлдыздар жарқырайтын жер"

Алдын ала көрсетудің бұрынғы Star клиенттеріне арналған ауысу қызметі және Алдын ала көрсетуге арналған жарнамалық хабарламалар 1983 жылдың 5 қыркүйегіне дейін WQTV телеарнасының кешкі эфирін толтырды, сол күні 68-арна жаңа, жарнамамен қолдау көрсетілетін кешкі бағдарламалар тізімін іске қосты. Financial News Network (FNN) телеарнасының күндізгі бағдарламаларына Kojak, Barnaby Jones және Tic Tac Dough сияқты синдикаттық бағдарламалар қосылды. Жаңа бағдарламалар жеткілікті деңгейде танымал болғандықтан, FNN телеарнасының күндізгі бағдарламалары 1984 жылдың 2 сәуірінде тоқтатылды. WQTV бағдарламаларды белсенді түрде сатып алып, оларды белсенді түрде насихаттады. Телеарна студиясын Брайтон қаласындағы Солдаттар даласы жолындағы жаңа орынға көшірді. Рейтингтерді арттыруға қол жеткізілді, ал 1985 жылы сату көлемі шамамен екі есеге өсіп, 4,2 миллион долларды құрады (доллар есебінде). Дегенмен, 1980-ші жылдардың басында тәуелсіз телеарналардың өркендеуіне және осы телеарналардың негізін құрайтын синдикаттық бағдарламалар бағасының күрт өсуіне куә болдық. WQTV 1985 жылдың желтоқсанында қиын жағдайға түсіп, тек "қажетті операциялық қызметкерлерді" ғана қалдырып, қалған барлық қызметкерлерді жұмыстан босатты – бұл 40 қызметкердің жартысынан астамын жұмыстан босатуға әкеп соқты, шығындарды қысқарту мақсатында шара қолданды. Сондай-ақ, телеарна өзін сатуға шығарды. Көптеген танымал бағдарламалар тым қымбат болғандықтан тоқтатылды, ал WQTV телеарнасының ұлттық сату өкілі лауазымынан кетіп, өтімділіктерді алу үшін "әрі қарайғы шаралар" жасауды қарастыра бастады. Бас менеджер Клиффорд Керли 1986 жылдың алғашқы айларында 1948 жылға дейінгі фильмдер, жергілікті филиалдар бас тартқан кез келген желілік бағдарламалар және телеарнаға толыққанды тиесіліліктегі басқа да бағдарламалардың есебінен телеарнаның операциялық табыс табуына қол жеткізді, сонымен қатар студияны өнеркәсіптік фильмдерді түсірушілерге жалға беруді белсенді түрде насихаттады. Нарыққа шыққаннан кейін алты ай ішінде WXNE TV (25-арна) және WSBK TV (38-арна) сияқты екі бәсекелес тәуелсіз телеарна қосылды, олардың бағдарламалық портфолиосы күштірек және сұраныс бағасы жоғары болды. Коммерциялық емес WERS телеарнасының иесі Эмерсон колледжі ұсыныс беруге шақырылды.

Christian Science Monitor-тің меншік құқығы

1986 жылғы 28 мамырда Бостон қаласындағы Христиан ғылымы шіркеуіне тиесілі The Christian Science Monitor газеті WQTV телеарнасын 7,5 миллион долларға сатып алатынын жариялады. Бұл Monitor телерадио хабар тарату саласындағы алғашқы меншігі болды, алайда бұл басылым коммерциялық радиостанциялар үшін жаңалықтар қызметін ұйымдастырып, 1977 жылы бастаған Monitoradio бағдарламасы арқылы электрондық медиамен он жылға жуық уақыттан бері байланыста болды. Алты айдан кейін жасалған келісім нәтижесінде 68-канал Бостон нарығында бәсекелестікке қатыса алмады. Станцияны сатқаннан кейін, бұрынғы иесі WQTV, Inc. 1987 жылдың басында бағдарлама таратушылардың талабымен 7-тараудағы банкроттық процедурасын бастан өткерді; MCA Television, Paramount Television және 20th Century Fox Television алты айдан бері төлем алмағанын мәлімдеді. Christian Science Monitor Syndicate телеарналар үшін тең мүмкіндіктер заңнамасына сәйкес келу мақсатында WQTV лицензиясын алу үшін құрылды; Monitor өзі тек Христиан ғылымын ұстанатын қызметкерлерді жұмысқа алды. Monitor Metromedia компаниясының бұрынғы вице-президенті Аллан Гинзбергті жұмысқа алып, WQTV діни бағдарламалармен ғана эфирге шықпайтынын мәлімдеді; керісінше, 68-каналда коммерциялық бағдарламалармен қатар газет өндірген бағдарламалар да көрсетіледі, мысалы, Independent Network News арқылы елдің 88 станциясына таратылатын апталық Christian Science Monitor Reports бағдарламасы. Бұл бағдарлама 1985 жылы ай сайынғы бағдарлама ретінде дебют жасады, бірақ ол эфирдегі уақыты шектеулі болды және көбінесе кішкентай, аз көретін станцияларда көрсетілді. Бұл радио хабарларын таратуды кеңейтуге ықпал етті: газет беделді болғанымен, Христиан ғылымы үшін ұзақ жылдар бойы қаржылық шығынға ұшырады. Monitor бағдарламалық жасауы 1988 жылдың қыркүйегінде қайта құрылды, осы кезде NBC News-тің бұрынғы тілшісі Джон Харт жүргізетін жарты сағаттық World Monitor халықаралық жаңалықтар бағдарламасы Бостондағы WQTV және ұлттық деңгейде The Discovery Channel арналарында дебют жасады; бағдарлама A&E арнасында да көрсетілуі мүмкін еді, бірақ Monitor атқарушы директоры Джон Х. Хогланд, Дж. Discovery арнасынан жоғары бағалы ұсыныс алғандықтан, бұл мүмкіндіктен бас тартты, кейін бұл шешіміне өкінді. World Monitor бағдарламасының бастапқы жоспарында Бостон, Лондон, Токио және Вашингтон қалаларынан төрт ко-жүргізуші болуы көзделген; алайда Хогланд CBS Evening News бағдарламасының бұрынғы атқарушы продюсері Санфорд Соколоуды жұмысқа алғаннан кейін бұл жоспардан бас тартылды, ол бұл тұжырымдаманы іске аспайтындықтан сынға алды. Жаңа бағдарлама ұлттық БАҚ-та жақсы пікірлерге ие болды. World Monitor бағдарламасының енгізілуі 1989 жылдың сәуірінде бағдарламалық өзгерістерге алып келді; WQTV өзінің қалған ойын-сауық бағдарламаларының көп бөлігін алып тастап, тек бірнеше табиғат және балалар бағдарламаларын қалдырды және Monitor өндірген жаңа қоғамдық-саяси бағдарламаларды ұсына бастады. Бұл қадамды Хогланд, бұрынғы ЦРУ офицері және Христиандық ғылым баспа қоғамының басшысы, жаңа Monitor теледидар операциясының төрағасы болды, хабар тарату кеңесшілерінің кеңесіне қарсы; жаңа бағдарламалар теледидарлық аудиторияны анықтау үшін қолданылатын демографиялық деректерге қарағанда "жаһандық азаматтың" психографиялық ерекшеліктеріне сәйкес келуі керек еді. Кейін жаңа, қымбат кеңесшілер шақырылды; бір теледидар продюсері бұл кеңесшілердің "Monitor-ды үлкен шығындарға итермелегенін", бұл "ақшаның айқын ысыраптығына" тең екенін айтты, ал шіркеу мүшесі жаңа кеңесшілерді "иә дейтін адамдар" деп сипаттады. 1988 жылы сыртқы инвесторлар тобы жасаған WQTV үшін сұралмаған 25 миллион долларлық ұсыныс, "TV: Special Programming" - 24 сағаттық кабельдік теледидар қызметі деген ішкі атаумен жаңа жоба пайда болған кезде қабылданбады. Көптеген синдикатталған бағдарламалар алынып тасталғаннан кейін 68-каналдың рейтингісі күрт төмендеді, бірақ желілік жоспар әзірленіп жатқанмен, әлі де жарияланбаған, Monitor қызметкерлері алға басып, 1990 жылдың басында WQTV-де аптасына 24 сағат жаңа өнім қосатынын және оның бір бөлігін ұлттық деңгейде синдикаттамақшы екенін мәлімдеді. Бұл уақытта эфирде болған бағдарламаларға "One Norway Street" жаңалықтар журналы, "Today's Monitor" сол күнгі газеттегі оқиғаларға шолу жасайтын, испан тіліндегі "Monitor de Hoy" - Бостондағы испан тіліндегі алғашқы телешоу, "50 Years Ago Today" - "Monitor" журналының 50 жыл бұрынғы сандарынан үзінділер және "Inner City Beat" апталық азшылыққа бағытталған бағдарламасы, "Monitor" журналының ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген тілшісі Луикс Овербеа жүргізетін. Діни бағдарламалардың саны шектеулі болды: күнделікті Киелі кітаптан оқу және "Monitor" журналының діни мақаласын бес минут оқып шығу. Бұған шетелдік сатып алынған бағдарламалар, мысалы, 42 бөлімнен тұратын жапондық "Жібек жолы" деректі фильмі қосылды. Жаңа бағдарламалардың кейбіреулері WWOR EMI қызметіне, Нью-Йорк телеарнасының суперстанциясы WWOR TV-ге жол тапты, ол 1990 жылдың басында жаңа синдикациялық ережелерге байланысты Нью-Йорк станциясының кейбір бағдарламаларын алмастыру үшін құрылды. 1990 жылға қарай World Monitor бағдарламасын өндіруге жылына шамамен 20 миллион доллар жұмсалды; сол жылы канад журналисі Питер Кент бағдарламаға тілші және ауыстырушы жүргізуші ретінде қосылды, ол 1992 жылы бағдарлама тоқтағанға дейін осы қызметін атқарды.

On May 28, 1986, The Christian Science Monitor, a daily newspaper owned by the Boston based Church of Christ, Scientist, announced it would purchase WQTV for $7.5 million (equivalent to $ in dollars). It was the first broadcasting property to be owned by the Monitor, though the long running publication had been involved in electronic media for nearly a decade with a news service for commercial radio stations, begun in 1977, and the half hour Monitoradio program distributed through American Public Radio. The transaction closed six months later, by which time channel 68 had essentially fallen out of contention in the Boston market. After selling the station, former owner WQTV, Inc., was forced into Chapter 7 bankruptcy liquidation by program distributors at the start of 1987; MCA Television, Paramount Television and 20th Century Fox Television alleged they had not been paid in six months. The Christian Science Monitor Syndicate was formed to serve as WQTV's licensee in order to comply with equal employment opportunity laws for broadcasters; the Monitor itself employed only Christian Scientists. The Monitor hired Allan Ginsberg, the former vice president of Metromedia, and announced that it would not operate WQTV with an all religious lineup; instead, channel 68 would feature commercial programs along with some programming already produced by the newspaper, such as the weekly Christian Science Monitor Reports, which was distributed through Independent Network News to 88 stations across the country. This program had debuted as a monthly show in 1985, though it aired in off hours and often on smaller, lesser viewed stations. It had reason to begin an extensive expansion into broadcasting: the newspaper was prestigious but a longtime money loser for Christian Science. The Monitor produced programming was restructured in September 1988, when World Monitor, a half hour international news program hosted by former NBC News correspondent John Hart, debuted on WQTV in Boston and nationally on The Discovery Channel; the program almost aired on A&E, but Monitor executive John H. Hoagland, Jr., turned it down for a higher priced offer from Discovery, a decision he would later regret. The original concept for World Monitor involved four co anchors in Boston, London, Tokyo and Washington; this was scrapped when Hoagland hired Sanford Socolow, former executive producer of the CBS Evening News, who deemed the concept unworkable. The new program debuted to favorable reviews in the national media. The introduction of World Monitor presaged a total programming change in April 1989; WQTV dropped almost all of its remaining entertainment programming—retaining just a handful of nature and children's shows—and began offering a suite of new Monitor produced public affairs programs. The move was ordered by Hoagland, an ex CIA officer and head of the Christian Science Publishing Society who became chair of the new Monitor television operation, against the advice of broadcast consultants; the new programs would appeal to the psychographic of the "global citizen" as opposed to demographics typically used in television targeting. Newer, more expensive consultants were then hired; one television producer noted that these consultants "talked the Monitor into incredible expenses" that amounted to a "flagrant waste of money", while a church member described the new consultants as "yes men". An unsolicited $25 million ($ in dollars) offer for WQTV, made in 1988 by a group of outside investors, was rejected as a new project emerged on the horizon, using the internal name of "TV: Special Programming"—a 24 hour cable television service. Even though ratings dropped precipitously for channel 68 after the removal of many of the syndicated shows, with the network plan well into development but still not publicly announced, Monitor officials forged ahead and announced they would add another 24 hours a week of new output on WQTV by early 1990, intending to syndicate some of it nationally. Programs on the air at this time included the newsmagazine One Norway Street; Today's Monitor, featuring looks at stories in that day's newspaper; the Spanish language Monitor de Hoy, the first ever Spanish language TV show in Boston; 50 Years Ago Today, featuring excerpts from 50 year old issues of the Monitor; and the weekly minority oriented Inner City Beat, hosted by longtime Monitor journalist Luix Overbea. Religious programs featured in only a limited capacity: a daily Bible lesson and a five minute reading of the religious article in the Monitor. This was supplemented by foreign purchased programs, such as the 42 part Japanese documentary The Silk Road. Some of the new programs found their way to the WWOR EMI Service, the superstation feed of New York television station WWOR TV, which was created at the start of 1990 to substitute some of the New York station's programming due to new syndication exclusivity rules. By 1990, World Monitor alone cost some $20 million ($ in dollars) a year to produce; that same year, Canadian journalist Peter Kent joined as reporter and substitute anchor, a post he would hold until the program ceased production in 1992.

Монитор арнасы

1990 жылы Атлантада өткен Ұлттық кабельдік теледидар қауымдастығының конференциясында «Monitor» каналын іске қосу жоспарларын жариялады. Бұл канал 1991 жылдың мамырында іске қосылатын, газеттің WQTV арнасында көрсетіліп жүрген телебағдарламаларының негізінде құрылатын толыққанды кабельдік телеарна болар еді. Жаңа қызмет көбіне теледидар тамашаламайтын адамдарға арналмақ, оларға мазмұнды, жаһандық көзқарасқа бағытталған бағдарламалар ұсынылатын еді. «Monitor Channel» 1991 жылдың 1 мамырында (ресми басталу күні 15 мамыр) жұртшылыққа ұсынылды. Регуляторлық қиындықтар мен арна сыйымдылығының жетіспеуіне байланысты онжылдықтың басында көптеген жаңа арналар іске қосылуда қиындықтарға тап болды. Хогланд жаңа қызметтің алғашқы жылдарды қарсы алуға қабілетті екеніне сенді, өйткені оның көптеген шығындары қолданыстағы радио және WQTV операцияларымен байланысты болды. Бұл іске қосылу «Monitor Syndicate» үшін үлкен тәуекел болды. WQTV бағдарламалары терең болғанымен, баяу темпте көрсетілетін және Бостон қаласында көрермендердің қызығушылығын тудырмайтын еді, бұл имидж «Monitor Channel»-ға көшеді деп күтілді. WQTV-де рейтингтерге әсер ететін жалғыз бағдарлама – «Star Trek: The Next Generation» сериалының апталық көрсетілімі болды. «Monitor Television» президенті Нетти Дуглас «Variety» журналына арнасының синдикациялық бағдарламалар каталогын кестесіне қайта қоймағанша жылына 10 миллион долларға дейін шығынға ұшырағанын мойындады. Дегенмен, 14 миллион долларлық жаңалықтар жинау жабдығына қоса, үлкен шығындар жасалды. 1990 жылдың сәуір айында ABC-нің «World News Tonight» бағдарламасы «Monitor» теледидар бөлімінің қаржылық шығындары туралы хабар таратқанда, «The Christian Science Monitor» қызметкерлері арасында хабар тарату операциясының ауқымы мен басымдығына қатысты алаңдаушылық туды. «Monitor Channel» іске қосылғанға дейін бірнеше қадамдар қаржылық сұрақтарды тудырды: шіркеу өкілдері елді аралап, жарналарды арттыруға шақырып, ал «Monitor Channel» сыртқы инвестицияларды іздеуге кірісті. 1991 жылдың сәуір айында шіркеудің зейнетақы қорынан жалпы қорына 25 миллион доллар (қазіргі шақтағы доллармен эквивалентті) аударғаны белгілі болды, бұл тағы да алаңдаушылықты күшейтті. Шіркеудегі наразылар сенімгерлер кеңесін сынағандары үшін жұмыстан босатылғаны немесе қауымнан шығарылуы мүмкін екендігі туралы ескерту алды. «Monitor Channel» WQTV арнасында Бостонда көрсетілген көптеген бағдарламаларды көрсеткенімен, «World Monitor» бағдарламасы Discovery компаниясымен жасалған келісімге байланысты ұлттық қызметте көрсетілмеді. Жаңа бағдарламалардың бірі комедия актері Морт Сальдың жетекшілігімен дамытылды. Алғашқы айларда «Monitor Channel» жақсы нәтижелер көрсетті. Қиын жағдайда төрт миллион үй тіркелді, аймақтық «Эмми» және басқа да марапаттар, оң медиа пікірлері және жаңа бағдарламалар үнемі эфирге шығуы арнаның ұзақ мерзімді табысқа жетуіне мүмкіндік берді. Сол күзде «World Monitor» – ең көп таралған «Monitor» бағдарламасы, оны 450 000 адам көріп тұрды. Харт 1991 жылдың 31 қазанында шіркеудің діни миссиясына қатысты келіспеушіліктерді, сондай-ақ бағдарламаның екі христиан ғалым ата-анасы балаларына медициналық көмек көрсетуден бас тартқаны үшін сотталған Твичелл ісі туралы хабарлауын келтіріп, отставкаға кетті. Бір жарым аптадан кейін «The Boston Globe Magazine» журналында Хартты ойлы, оқшауланған зәкір ретінде бейнелейтін ұзақ мақала жарық көрді, бұл «Monitor» әріптестеріне беймәлім болды. Отставка бірнеше күннен кейін жарияланды. Оның орнына бұрынғы «The Today Show» жүргізушісі Джон Палмер келді, бірақ Харттың отставкасы – ол Discovery төрағасы Джон Хендрикстің бағдарламаны жүргізу туралы шешімінің маңызды факторы болды – Discovery компаниясын «World Monitor» бағдарламасын көрсетуден алты жылдық келісімшартынан бас тартуға мәжбүр етті. Нәтижесінде бағдарлама тек «Monitor Channel» арнасында көрсетіле бастады, оның таралымы 56 миллион кабельді үйден 2 миллионға дейін азайды. Шын мәнінде, арнаның болуы Discovery серіктестігінің аяқталуының тағы бір себебі болды. Кейіннен басшылар сол кездегі параллель операцияларды біріктіруге белсендірек әрекет етпегендеріне өкініп қалды. Каналдың таралымы әлі де канал сыйымдылығының және белгісіз нормативтік ортаның бірдей құрылымдық факторларымен қатты шектелгендіктен, «Monitor Channel» «World Monitor» бағдарламасын кабельдік жүйелерге екі жыл бойы тегін көрсетуді ұсынды, егер жүйе осы кезеңнің соңында «Monitor Channel» арнасын өзінің желісіне қосса. Көп ұзамай «Monitor» теледидар операциясы туралы кез келген талқылауды қазірдің өзінде Мәсіх Ғылым Чиркесінің негізгі діни қызметіне әсер ететін қаржылық мәселелер көлеңкелеп қалды. 1958 жылы Блис Кнап қайтыс болды және шіркеуге бір шартпен мұра қалдырды: ол 1993 жылға дейін Христиан ғылымның негізін қалаушы Мэри Бейкер Эддиді библиялық пайғамбарлықтың орындалуы және Иса Мәсіхке тең деп бейнелейтін Кнаптың жазған «Ана шіркесінің тағдыры» атты кітабын жариялау керек болды. 1991 жылы шіркеу кітапты жариялады, бұл тек ақша алу үшін жасалғаны туралы айыптауларға әкелді. 1990 жылдардың басындағы тереңдеген экономикалық дағдарысқа байланысты жарнама нарығының жалғасқан төмендеуі және Кнап мұрасының ақшасын алуға кедерілгі келтірген сот шақыруларының қаупі «Monitor Channel» және оның Бостон телеарнасы үшін 1992 жылды анықтаған қаржылық проблемаларды күшейтті.

At the 1990 National Cable Television Association conference in Atlanta, the Monitor announced its plans to launch the Monitor Channel, a full time cable television channel growing out of the newspaper's television output already seen on WQTV that would launch in May 1991. The new service would aim itself at people who were not frequent television viewers with a range of substantive, globally minded programs. The Monitor Channel soft launched on May 1, 1991 (with the official start date of May 15), into a crowded landscape. Between regulatory paralysis and a lack of channel capacity, a number of new channel launches at the start of the decade were struggling to get traction; Hoagland believed that the new service could wait out early lean years because most of its expenses were tied up in existing radio and WQTV operations. The launch was a major risk for the Monitor Syndicate. WQTV's programming was seen as in depth but slow in pace and was not garnering audience interest in Boston, an image that would transfer to the Monitor Channel. At WQTV, the only show getting ratings attention of any variety was a weekly airing of Star Trek: The Next Generation, and Monitor Television president Netty Douglass admitted to Variety that the station had lost as much as $10 million a year prior to restoring some of its catalog of syndicated shows to its schedule. However, major expenditures were made, including $14 million in newsgathering equipment. As early as April 1990, when ABC's World News Tonight ran a report on the financial losses of the Monitor television division, concern arose among some within The Christian Science Monitor about the scope and priority placed on the broadcasting operation. Even before the Monitor Channel launched, several maneuvers prompted financial questions: church officials were touring the country urging an increase in contributions, while the Monitor Channel began to court outside investment. In April 1991, the church was revealed to have transferred $25 million (equivalent to $ in dollars) from its retirement fund to its general fund, sparking more concerns. Dissidents in the church complained of losing jobs or being warned of potential excommunication for criticizing the board of trustees. While the Monitor Channel featured many of the same shows seen in Boston on WQTV, World Monitor could not be scheduled on the national service because of the existing Discovery contract. New shows included one helmed by comedian Mort Sahl. In the early months, the Monitor Channel performed well. With four million homes signed up in a difficult environment, regional Emmy and other awards for its programming, positive media reception, and new shows coming to air on a regular basis, the channel seemed set up for long term success. That fall, World Monitor—the most widely available Monitor program, with a national viewership of 450,000—underwent turmoil. Hart resigned on October 31, 1991, citing differences over the religious mission of the church, as well as the program's coverage of the Twitchell case in which two Christian Scientist parents were tried for refusing medical care for their child. A lengthy biography depicting Hart as a brooding, isolated anchor ran in The Boston Globe Magazine a week and a half after, unbeknownst to his Monitor colleagues; the resignation was made public days later. He was replaced by John Palmer, former host of The Today Show, but the resignation of Hart—who was a key element in Discovery chairman John Hendricks's decision to carry the program—prompted Discovery to pull out of its six year contract to carry World Monitor. As a result, the show began to air only on the Monitor Channel, reducing its circulation from 56 million cable homes to just 2 million; indeed, the channel's existence was another reason for the end of the Discovery partnership. Executives would later regret not acting more decisively to combine what had essentially been parallel operations at that time. With the channel's carriage still severely limited by the same structural factors of channel capacity and an uncertain regulatory environment, the Monitor Channel offered World Monitor for air to cable systems free for two years, as long as the system added the Monitor Channel to its lineup at the end of that period. Before long, any discussion of the Monitor television operation was overshadowed by financial considerations that by now were affecting the core religious functions of the Church of Christ, Scientist. In 1958, Bliss Knapp died and left a bequest to the church on one condition: that it publish The Destiny of The Mother Church, a book written by Knapp that had been repeatedly rejected by Christian Science leaders as blasphemous for depicting Christian Science founder Mary Baker Eddy as the fulfillment of a biblical prophecy and equal to Jesus Christ, by the year 1993. In 1991, the church published the book, leading to charges that this had only been carried out to obtain the money. A continued soft advertising market due to the deepening early 1990s recession—worst in New England, home to WQTV—and threats of legal challenges that delayed any collection of the Knapp bequest money, however, amplified the financial problems that would define 1992 for the Monitor Channel and its Boston television station.

Monitor Channel телеарнасының жойылуы және WQTV телеарнасының сатылуы

1992 жылдың наурыз айында Христиандық ғылым шіркеуі жылдың алғашқы екі айында 41,5 миллион доллар (теңдемелі доллар сомасы) қарыз алғанын, бұл қаражат WQTV және Monitor Channel сияқты медиа операцияларын қаржыландыруға жұмсалғанын мәлімдеді; сонымен қатар, шіркеу өзінің қорынан және басқа көздерден алынған қарыздың зейнетақы қорына әсер етпейтінін жеткізді. Осы кезде Monitor Channel 4 миллион кабельдік үйге жете алды, ал пайда табу үшін қажетті көрсеткіш – 25 миллионнан әлдеқайда кем болды. Мұрагерлік мәселесі де Стэнфорд университеті мен Лос-Анджелес округі өнер мұражайының сот талабына байланысты күмәнді болып тұрды. 1992 жылдың ақпан айындағы сот процесі жұмысқа алу мен жалақы төлеуді тоқтатуға әкелді. Globe газеті Monitor Channel операциясына көбінесе жағымсыз баяндама жасады, нәтижесінде газет 1992 жылы Digital Equipment Corporation, Wang Laboratories және Raytheon сияқты Бостон технологиялық компанияларының қиындықтарынан гөрі Monitor Channel-дің проблемалары туралы көбірек жазды. Monitor Channel басшылары "Бағытынан таймас үшін" деген тақырыпта мәлімдеме жасады, онда Globe-ты "Monitor телеарнасының қызметіне жасалған тотальді шабуыл" деп сипаттады. Бұрынғы қызметкер және Monitor Channel тарихы туралы кітап авторы Сьюзан Бриджтің айтуынша, бұл Monitor Channel мен The Providence Journal Company арасындағы серіктестік туралы келіссөздердің жалғасуынан туындаған. 9 наурызда шіркеу Monitor Channel-ді сатуға шығарғанын және сатып алушы табылмайтын жағдайда 15 маусымға дейін жабатынын хабарлады; сол күні бұқаралық ақпарат құралдарының кеңеюін қолдаған шіркеу басшысы Харви В. Вуд төрағалықтан кетті. WQTV-ге бұл әсер етпеді және оның сатылмауы туралы мәлімдеме жасалды. Келесі айда арнаның 400 қызметкерінің көп бөлігі жұмыстан босатылды, ал қалған шағын топ операцияны тоқтату үшін қалды. Арнаны жабуға кеткен шығын 45 миллион долларға (теңдемелі доллар сомасы) бағаланды. Соңғы минуттағы сату келіссөздері келесі екі айда бірнеше рет жүргізілді, бірақ нәтижесіз аяқталды. Шіркеудің бұрынғы кең ауқымды медиа операцияларын қысқарту кезіндегі соңғы міндеті – өркендеуіне себеп болған Бостон телеарнасын сату болды. 16 мамырда шіркеу WQTV-ді сатуға ниеттенгенін мәлімдеді. Monitor Channel операциясында қолданылған жабдықтар бөлек сатылды, Prudential Tower-ден нашар сигнал және көптеген станциялар бар бәсекелестік нарық ескерілгенде, станцияның жақын болашақта қиындықтарға тап болуы мүмкін еді. 28 маусымда Monitor Channel жабылып, WQTV қызметінен мұрағаттық бағдарламаларды көрсетуді жалғастырды. Екі Калифорниялық үміткердің қолдауымен 97 миллион долларлық мұрагерлік туралы сот даулары шіркеуді жабдықтар мен Monitor Channel транспондерін аукционға шығаруға мәжбүр етті: соңғысы Discovery Channel-ге 14,2 миллион долларға (теңдемелі доллар сомасы) сатылды, ал қалған жабдықтан 4 миллион доллар (теңдемелі доллар сомасы) түсті. 1993 жылдың мамыр айының басында екі үміткер шіркеуге ұсыныс жасады: Эльвин Фелтнерге тиесілі Криптон радио хабар тарату корпорациясы және аудио электроника өндірушісі Айра Гейл. Гейл жарыстан шығып, Фелтнерді жалғыз үміткер етіп қалдырды; ол 68-ші арнаны толығымен фильмдерді көрсететін станцияға айналдыруға уәде берді. Алайда, шіркеу Оңтүстік-Шығыстағы станцияларымен қиындықтарға тап болған Фелтнермен келіссөздер жүргізе алмады. Фелтнер жалғыз сатып алушы ретінде пайда болғаннан кейін екі аптадан аспайтын уақыт өткен соң, бірнеше бағдарлама таратушылар федералды банкрот сотынан Фелтнердің Флоридадағы екі станциясын, Джексонвиллдегі WNFT және Батыс Палм-Бичтегі WTVX-ті 11-тарау бойынша қайта ұйымдастыруға мәжбүрлеуді сұрады. Соңында, The Christian Science Monitor теледидар кәсібінде 325 миллион доллар (теңдемелі доллар сомасы) жоғалтты, ал Monitor Channel-ді жабуға 65,9 миллион доллар (теңдемелі доллар сомасы) жұмсалды. Бридж оның жабылуына ықпал еткен үш сыртқы факторды атап көрсетті: экономикалық төмендеу, белгісіз және күйзеліске ұшыраған инвестициялық ортада кабельдік жүйелердегі арна сыйымдылығының жетіспеуі және Христиандық ғылымның "ішкі оппозициясының" Globe газетімен байланысы.

The Christian Science Church revealed in March 1992 that it had borrowed $41.5 million (equivalent to $ in dollars) in the first two months of the year to underwrite its media operations, including WQTV and the Monitor Channel; in doing so, it denied that the borrowing from its own endowment and other sources would affect the church's pension fund. By this time, the Monitor Channel was in 4 million cable homes, far short of the 25 million needed to turn a profit, and even the bequest was in doubt due to a lawsuit from the other potential beneficiaries, Stanford University and the Los Angeles County Museum of Art. The legal action prompted an immediate hiring and salary freeze in February 1992. At home, the coverage of the Globe, which generally had a negative tone toward the Monitor Channel operation, grew; in 1992, the newspaper wrote more about its woes than about the troubles engulfing Boston technology companies Digital Equipment Corporation, Wang Laboratories and the Raytheon Company combined. Monitor Channel executives released a statement, titled "Staying the Course", in which they described the Globe "all out assault on the television activities of the Monitor"; according to Susan Bridge, a former employee who later wrote a book on the Monitor Channel's history, this had been provoked by continuing talks for a partnership between the Monitor Channel and The Providence Journal Company. On March 9, the church announced it had put the Monitor Channel up for sale and would shut it down by June 15 if no buyer was found for the cable service; that same day, church leader Harvey W. Wood—who had been a supporter of the media expansion—resigned as chairman. WQTV would not be affected and was declared to not be for sale. The next month, the majority of the channel's 400 person workforce was laid off, with a small staff kept on to wind down operations; the cost of shutting down the channel was quoted at $45 million (equivalent to $ in dollars). Several last minute sale talks were held in the two months that followed, but none bore fruit. The last task confronting the church as it wound down its once expansive media operation was to sell the Boston television station that had fueled its boom. The church announced on May 16, citing continued fiscal pressures, that it would seek to sell WQTV. With much of the equipment used in the Monitor Channel operation being sold separately and a poor signal from the Prudential Tower, added to a competitive market with many existing stations, the station would face some difficulty in its immediate future. As the Monitor Channel shut down on June 28, WQTV continued to air archive programming from the service. Continued litigation over the $97 million bequest, promoted by the two potential California beneficiaries, led the church to auction off equipment and the Monitor Channel transponder: the latter fetched $14.2 million (equivalent to $ in dollars), being sold at a profit to the Discovery Channel, while another $4 million (equivalent to $ in dollars) was raised from the equipment. By early May 1993, two bidders presented proposals to the church: Krypton Broadcasting Corporation, owned by Elvin Feltner, and audio electronics manufacturer Ira Gale. Gale dropped out, leaving Feltner as the sole bidder; he pledged to turn channel 68 into an all movie station. However, the church was not able to conclude negotiations with Feltner, who was facing mounting difficulties with his stations in the Southeast. Less than two weeks after Feltner emerged as the only prospective buyer, several program distributors asked a federal bankruptcy court to force Feltner's two Florida stations, WNFT in Jacksonville and WTVX serving West Palm Beach, into Chapter 11 reorganization, and the bank that had supported the purchase of WTVX in 1988 was suing for nonpayment on a $19 million loan. In the end, The Christian Science Monitor lost $325 million (equivalent to $ in dollars) in its television venture, and the Monitor Channel cost $65.9 million to shut down (equivalent to $ in dollars). Bridge cites three outside factors that contributed to its closure: the recession, lack of channel capacity on cable systems in an uncertain and depressed investment environment, and the association of an "internal opposition" within Christian Science with The Globe.

Бостон университетінің меншік құқығы

Криптондағы сауда-саттыққа қауіп төнген кезде, тағы бір жергілікті топтың да қатысы болды: Бостон университеті (БУ) WQTV сатып алу мүмкіндігін талдауға кірісті. Келісім ресми түрде маусым айында жарияланды, WQTV 3.8 миллион долларға сатылды (доллармен $ тең), шіркеудің сұраған бағасынан 4.5 миллион долларға төмен. WQTV сатылымынан кейін Christian Science тек шағын өндірістік қондырғыны сақтап, діни бағдарламаларды жасауды жалғастыра береді. WQTV-ді зерттеу кезінде Бостон университеті басқа теледидар мүмкіндіктері туралы да білді. 68 арнаны сатып алғанын жариялағаннан кейін бір айдан аз уақыт өткен соң, BU Vineyard Haven-ке лицензия берілген және Кейп Кодты қамтитын белсенді емес телеарна WCVX (58 арна) сатып алу туралы келісімге қол жеткізді. Сол жылы БУ Конкордтағы WNHT (канал 21) телеарнасын сатып алды, ол 1989 жылдың наурыз айында эфирден шыққаннан бері үнсіз болды; басқа Нью-Гэмпшир телеарналарының бәсекелестікке қатысты шағымдарынан кейін 1995 жылға дейін Конкордтан эфирге шыға алмады. WZBU және WNBU атаулы осы станциялар бірігіп, аймақтық қамтуды тек WSBK аймақтық суперстанциясы ғана арттырды. BU, коммерциялық серіктесі Бостон Университетінің Байланыстары арқылы, 1993 жылдың қарашасында WQTV сатып алумен аяқталды. Жаңа меншік иелері коммерциялық жалпы ойын-сауық стансасын салуға кіріскен кезде шақыру хаттары WABU-ға өзгертілді. Алғашқы жергілікті бағдарламалар үш айдан кейін пайда болды: сағаттық жаңалықтар, базардың ардагерлері Тед О'Брайен мен Гейл Харрис өткізді, соңғысы сонымен қатар Монитор каналында жұмыс істеді. БУ-дің қатысуы сонымен қатар 37 ақылы қызметкерді 68-ші арнада жұмыс істегені үшін екі ондаған студенттік интерндермен толықтырады. Сонымен қатар, CBS This Morning 1994 жылдың басында WHDH (7 арна) оны таратуды тоқтатқаннан кейін 68 арнаның құрамына кірді. Бұл екі жылдық жаңартулар мен жаңа жергілікті бағдарламалардың басталуы. Adler on Line, Канадалық телеарна Чарльз Адлер өткізетін бағдарламаның түнгі шақыруы 1994 жылдың тамызында басталды және оған екі жексенбілік бағдарлама: жаңалықтарды шолу және бизнес бағдарламасын қараңыз, Джим Хауэллмен бизнес әлемі. Бұл келесі жылы кешкі шоуға айналды, ал Харрис басқарған жаңа апталық кешкі ток-шоу да 1995 жылы прайм-таймға қосылды. 1995 жылдың аяғына қарай WABU өзінің бастапқы бағдарламасын жаңартты және жаңа және танымал синдикаттық шоуларды сатып алды, олар іске қосылғаннан кейін, соның ішінде Baywatch, Northern Exposure және The Golden Girls. Алайда рейтингтер біркелкі болды. Сонымен қатар, WABU спорттық бағдарламаларын да кеңейтті. BU хоккейіне көп ұзамай Beanpot және басқа да іс-шаралар қосылды, ал 1995 жылға қарай станция жылына 60 колледждік ойынды эфирге шығарады. Алайда оны одан да зор мүмкіндік күтіп тұрды. WSBK 21 жылдық жұмысын аяқтады және 1995 жылғы маусымнан кейін Бостон Ред Сокс командасын тастады, ал Ред Сокс жасасқан тағы бір келісімшарт құлағаннан кейін, WABU бір жылдық келісімшарт бойынша 1996 жылы 80 Ред Сокс ойынының жаңа үйі болды. Алайда бұл келісім Бостон нарығынан тыс Ред Сокс жанкүйерлеріне қиындық туғызды, өйткені WABU және команда WSBK-нің өңірлік кабельдік көлігі жеткілікті болған жерде жаңа қамту серіктестерін іздеуге мәжбүр болды. 1996 жылғы маусымның ортасында Ред Сокс пен WABU арасында жаңа келісімге қол жеткізілді, ол серіктестікті 1998 жылға дейін ұзартты. 1996 жылы 68 арнада жаңа МЛФ-дағы Жаңа Англия революциясы да көрсетілді, ол лиганың алғашқы маусымында 32 ойынның 19-ын көрсетті. 1997 жылы Джон Холт өткізген 68 спорт кеші дебют жасады. WABU-ға Red Sox келгеннен кейін, әлеуетті сатып алушылар өздерін таныта бастады. 1996 жылдың ақпанына қарай Бостон университеті 68 арна мен оның спутниктеріне бірнеше сұралмаған ұсыныстар алды, бұл BU-ны мүлiктердiң құнын анықтау үшін инвестициялық фирманы ұстауға мәжбүр етті. Бір ұсыныстың WABU-ға 50 миллион доллар ұсыныс жасаған Мередит корпорациясынан келгені хабарланды. БУ-ның қарыздарлығы әкімшіліктің телеарнаны сату құмарлығын арттыра бастады; 1998 жылы Барри Диллер иелігіндегі USA Broadcasting тобы WABU-ны 30 миллионнан 40 миллион долларға сатып алу ниетінің хатқа қол қойды. 1998 жылы WABU үш жылдық келісімге қол қойды WSBK Бостон Селтиксінің үй ойындары ретінде. Сол жылы WABU-да Red Sox үшін соңғы болды; станса жылына 5 миллион доллар жоғалтқан кезде Red Sox 1999 жылғы маусымда JCS деп аталатын консорциумға өзінің теледидар құқықтарын сатып алды.

With the Krypton bid in peril, another local group entered the picture: Boston University (BU) began to analyze the possibility of buying WQTV. The deal was officially announced in June, with WQTV being sold for $3.8 million (equivalent to $ in dollars), below the church's $4.5 million asking price. After the WQTV sale, Christian Science would retain only a small production facility to continue making religious programs. While researching WQTV, Boston University also learned of other television opportunities. Less than a month after announcing its purchase of channel 68, BU reached a deal to buy WCVX (channel 58), an inactive television station licensed to Vineyard Haven and covering Cape Cod. Later that year, BU acquired WNHT (channel 21) in Concord, New Hampshire, which had been silent since going off the air in March 1989; it would not be able to go on air from Concord until 1995 due to complaints by other New Hampshire TV stations over competition. The combination of these stations, renamed WZBU and WNBU, created a station with regional coverage only surpassed by longtime regional superstation WSBK. BU, through commercial affiliate Boston University Communications, closed on the purchase of WQTV in November 1993. The call letters were changed to WABU as the new ownership set out to build a commercial general entertainment station. The first local programs materialized three months later: hourly newsbreaks hosted by market veterans Ted O'Brien and Gail Harris, the latter of whom had also worked at the Monitor Channel. BU's presence also augmented the 37 paid staff with some two dozen student interns earning credit for their work at channel 68. Additionally, CBS This Morning briefly joined the channel 68 lineup in early 1994 after WHDH (channel 7) stopped carrying it. This would mark the start of two years of upgrades and new local programs. Adler on Line, a nightly call in program hosted by Canadian broadcaster Charles Adler, started in August 1994 and was followed by two Sunday programs: news review Consider This and a business program, Business World with Jim Howell. Consider This became a nightly show the next year, and a new weeknight talk show fronted by Harris also joined the primetime lineup in 1995. By the end of 1995, WABU had upgraded its original programming and acquired newer and more popular syndicated shows than it aired at launch, including Baywatch, Northern Exposure and The Golden Girls. However, ratings had largely been flat. At the same time, WABU ramped up its sports coverage. BU hockey was soon joined by the Beanpot and other events, and by 1995, the station aired 60 collegiate games a year. However, a bigger opportunity awaited. WSBK ended its 21 year run and dropped the Boston Red Sox after the 1995 season, and after another deal the Red Sox had been making collapsed, WABU became the new home of 80 Red Sox games for 1996 on a one year contract. The deal, however, created upheaval for Red Sox fans outside of the Boston market, as WABU and the team had to seek new coverage partners where WSBK's regional cable carriage once sufficed. In the middle of the 1996 season, a new pact was reached between the Red Sox and WABU, extending the partnership through 1998. 1996 also brought the New England Revolution in the new Major League Soccer to channel 68, which aired 19 of 32 games in the league's first season. In 1997, 68 Sports Night debuted, hosted by John Holt. After the Red Sox arrived on WABU, potential buyers began to make themselves known. By February 1996, Boston University had received multiple unsolicited offers for channel 68 and its satellites, prompting BU to retain an investment firm to determine the value of the properties. One reported offer came from the Meredith Corporation, which had prepared a $50 million bid for WABU. BU's indebtedness began to increase administration's desire to sell off the television station; in 1998, the USA Broadcasting group owned by Barry Diller signed a letter of intent to purchase WABU for a reported $30 to $40 million. In 1998, WABU struck a three year deal to replace WSBK as the home of Boston Celtics away games. That same year was the last for the Red Sox on WABU; with the station losing $5 million (equivalent to $ in dollars) a year, the Red Sox sold their television rights to a consortium known as JCS for the 1999 season.

Pax және Ion меншік құқығы

1999 жылдың 4 мамырында Бостон университеті WABU және оның ретрансляторларын Paxson Communications Corporation компаниясының еншілес компаниясына сатқанын хабарлады, ол Pax TV желісіне ие болды. Университет көптеген сұралмаған ұсыныстарды қабылдамағанмен, желінің отбасылық бағдарламаларға бағытталғандығына байланысты Pax ұсынысын қабылдауға дайын болды. Pax Селтиктер командасының көрсетілімдерін сақтап қалмады, олардың барлық ойындары Fox Sports Net New England (қазір NBC Sports Boston) арнасына көшірілді. Сатып алушы тікелей Paxson емес, Бэд Паксонның ұлы Девонға тиесілі DP Media болды; Pax өткен жылы Бостонда DP Media-ның WBPX (46-шы арна) арқылы жұмысын бастаған еді, ал Paxson Communications Мерримак, Нью-Гэмпширде WPXB (60-шы арна) иелігінде болды. WBPX идентификаторы бірнеше айдан кейін Pax бағдарламаларымен бірге 68-ші арнаға көшірілді, ал WNBU және WZBU тиісінше WPXG және WDPX болып өзгерді. Paxson 1999 жылдың желтоқсанында DP Media станцияларын сатып алды. Pax ұлттық желі ретінде жұмыс істеді, бағдарламалардың өзгеруі өте аз болды және WABU TV жергілікті эфирін тоқтатуға көшті, нәтижесінде 68-ші арнада 75 адам жұмыстан босатылды, соның ішінде WFXT арнасына ауысқан жергілікті жүргізуші Буч Стернс та болды. 1660 Soldiers Field Road мекенжайындағы студия ғимаратын Staples Inc. кеңсе тауарлары желісі кеңейту үшін сатып алды; Брайтон дүкені 1986 жылы аталған желінің алғашқы дүкені болған және қазіргі уақытта жаңа дүкендермен салыстырғанда кішкентай болды, ал Pax 1120 Soldiers Field Road мекенжайындағы бұрынғы Ground Round мейрамханасына көшті. 2005 жылы i: Independent Television деп атауын өзгерткеннен кейін, желі 2007 жылы Ion Television деп аталды. 2016 жылдың 18 мамырында Boston Herald NBCUniversal WBPX арнасын нарықтағы жаңа NBC меншікті және басқарылатын станциясы ретінде сатып алуды қарастырып жатқанын хабарлады, бұл WHDH арнасымен байланыстын тоқтату туралы қаңтарда жарияланғаннан кейін болды. Алайда, мұндай сатып алу жүзеге аспады, себебі компания ақырында WTMU LP арнасын сатып алып, 2017 жылдың 1 қаңтарында WBTS идентификаторымен бағдарламаларын көшірді. FCC ұсыныс аукционында WDPX TV өзінің спектрін 43,467,644 долларға (доллармен шамамен тең) сатты және аукционнан кейін арнаны бөлісу туралы келісімге қол қоятынын мәлімдеді. WDPX қазір WBPX TV арнасымен арнаны бөліседі; WBPX сигналы Vineyard Haven-ге жетпейтіндіктен, WDPX лицензиялық орнын Woburn қаласына ауыстырды. 2021 жылдың 27 ақпанында Qubo, Ion Plus және Ion Shop арналары эфирден тоқтатылды, ал WBPX TV арнасының екінші және төртінші субканалдары Ion Mystery және Bounce TV арналарына ауысты; сонымен қатар WDPX TV арнасы Ion Plus орнына Court TV арнасын қосты. Бұл өзгеріс Ion желісін E. W. Scripps Company сатып алғанның бір бөлігі болды, ол бұрыннан-ақ көптеген цифрлық арналарға ие болған. QVC және HSN субканалдары 1 шілдеде Scripps компаниясынан Defy TV және TrueReal жаңа көпбағдарламалық желілеріне ауыстырылды, олардың АҚШ-тың 92 пайызында іске қосылуының бір бөлігі ретінде Ion таратушылары олардың негізгі тасымалдаушылары болды.

On May 4, 1999, Boston University announced that it had sold WABU and its repeaters to an affiliate of Paxson Communications Corporation, which owned the Pax TV network. While the university had rejected a string of unsolicited offers, it felt comfortable with the Pax bid because of the network's family friendly program orientation. Pax opted not to retain the Celtics, who moved all games to Fox Sports Net New England (now NBC Sports Boston). The buyer was not Paxson directly but DP Media, owned by Bud Paxson's son Devon; Pax had launched the year before in Boston over DP Media's WBPX (channel 46) and Paxson Communications owned WPXB (channel 60) in Merrimack, New Hampshire. The WBPX call letters moved to channel 68 along with the Pax programming months later, and WNBU and WZBU became WPXG and WDPX, respectively. Paxson acquired the DP Media stations in December 1999. Pax operated as a national network with very little program deviation and moved to shutter the entire WABU TV local operation, resulting in 75 layoffs at channel 68, including a local personality who would move to WFXT: Butch Stearns, who had been a sports host at the station. The 1660 Soldiers Field Road studio space was acquired by the Staples Inc. office supply chain to expand its existing location; the Brighton store had been the chain's very first in 1986 and was now small compared to its more recent builds, and Pax moved into a former Ground Round restaurant at 1120 Soldiers Field Road. After changing its name to i: Independent Television in 2005, the network became known as Ion Television in 2007. On May 18, 2016, the Boston Herald reported that NBCUniversal was considering acquiring WBPX to serve as the market's new NBC owned and operated station, after announcing in January that it was pulling the affiliation off of WHDH; such a purchase never materialized, as it ultimately purchased WTMU LP and moved its programming there under the WBTS call sign on January 1, 2017. In the FCC's incentive auction, WDPX TV sold its spectrum for $43,467,644 (equivalent to $ in dollars) and indicated that it would enter into a post auction channel sharing agreement. WDPX now channel shares with WBPX TV; as WBPX's signal does not reach Vineyard Haven, WDPX changed its city of license to Woburn. On February 27, 2021, Qubo, Ion Plus and Ion Shop ceased broadcasting, and WBPX TV's second and fourth subchannels switched to Ion Mystery and Bounce TV; concurrently, WDPX TV replaced Ion Plus with Court TV. This change was as part of the acquisition of Ion by the E. W. Scripps Company, which already owned a suite of diginets. The QVC and HSN subchannels were switched on July 1 to new multicast networks from Scripps, Defy TV and TrueReal, as part of their launch in 92 percent of the United States, with the Ion transmitters as their primary carriers.

Аналогтан цифрлық түрлендіру

WBPX телеарнасы 2009 жылдың 16 сәуірінде UHF 68 арнасы бойынша аналогтық сигналын тоқтатты (өтпелі кезеңнен кейін бұл арна теледидарлық пайдаланудан алынып тасталды). Станцияның цифрлық сигналы 68-ші виртуалды арнаны қолдана отырып, өтпелі кезеңге дейінгі 32-ші UHF арнасында хабар таратуын жалғастырды.

Бұрынғы аудармашылар

WBPX сигналы бұрын Денистегі WMPX LP (33-арна) және Бостондағы W40BO (40-арна) қайталағыш станциялары арқылы таратылды. 2014 жылдың 15 желтоқсанында Ion компаниясы WMPX LP және W40BO станцияларын Daystar телеарнасының бас компаниясы – Word of God Fellowship-қа берді.