Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сан-Францисконың оңтүстік-батысындағы тұрғын үй ауданы, Англиядағы шағын үй.
Residential neighborhood in southwestern San Francisco
the country house in England
Вествуд Парк – Калифорния штатының Сан-Франциско қаласының оңтүстік-батысында, Сент-Франциск Вуд пен Сан-Франциско қалалық колледжіне жақын орналасқан тұрғын үй ауданы. Вествуд Парк солтүстіктен Монтерей бульварымен, оңтүстіктен Оушен даңғылымен, батыстан Факсон даңғылымен және шығыстан Феллан даңғылымен (қазір Фрида Кало жолы) шектеседі. Архитектуралық тұрғыдан алғанда, ауданда шағын, қарапайым «Крафтсмен» стилі мен Жерорта теңізі стиліндегі бунгалолар концентрлі, овал пішіндес көшелер бойында орналасқан. Овалдар Мирамар даңғылымен екіге бөлінген, оның ортасында түрлі ағаштар отырғызылған көркейтілген жолақ бар. Бұл аудандағы көптеген көшелердің атында «вуд» (ағаш) деген қосымша бар, мысалы, Иствуд, Нортвуд, Уайлдвуд.
Westwood Park is a residential neighborhood located in southwestern San Francisco, California, near St. Francis Wood and City College of San Francisco. Westwood Park is bordered by Monterey Boulevard (to the north), Ocean Avenue (to the south), Faxon Avenue (to the west), and Phelan Avenue now Frida Kahlo Way (to the east). Architecturally, the neighborhood contains a mix of smaller, more modest Craftsman style and Mediterranean style bungalows on a series of concentric oval shaped streets. The ovals are bisected by Miramar Avenue, which features a landscaped median planted with a variety of trees. Many streets in this neighborhood have a suffix of "wood," such as Eastwood, Northwood, Wildwood.
Тарих
Сан-Францискодағы ең көне жылжымайтын мүлік фирмаларының бірі – Болдуин мен Хауэлл 1916 жылы Вествуд паркін салды. Олардың мақсаты – «орташа табысқа ие отбасылар үшін үлгілі үй қауымдастығы болатын заманауи тұрғын үй паркін» құру еді. Басты сәулетші Чарльз Ф. Стротофф Вествуд паркіндегі 650 үйдің 500-ін жобалады. Ида Ф. Маккейн даму үшін 100-ден астам бунгалоны жобалаған. Бұл жоба шамамен бес жылға созылды, 1918 жылдан 1923 жылға дейін, Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін. Бір жарнамада: «Жас үйленгендер күн сәулесі мен таза ауа балаларына дәрі-дәрмектің орнын басады» делінген. Үй сатып алушылар Барретт пен Хилп компаниясының каталогынан қалауынша дизайн таңдай алатын. Әр үйдің 5-тен 8 бөлмеге дейін әртүрлі баға диапазонында болуы мүмкін еді. Парк сопақта созылған, овал тәрізді пішінде салынды, ал орталық қиылыстан радиалды түрде шығатын көптеген шеңберлер, Олмстед дәстүріндегі қисық көшелермен еске түсіреді. Вествуд паркінің бағаналары мен қақпалары қалалық кеңес тарапынан ресми түрде тарихи ескерткіштер деп жарияланды. Олар 1916 жылы үш қиылыста салынды: Мирамар даңғылы мен Монтерей бульвары, Мирамар мен Океан даңғылдары, және Жадсон даңғылы мен Фрида Кало көшесі. Оларды Вествуд паркінің құрылтайшылары Арчибальд С. Болдуин мен Джозиа Хауэлл үшін архитектор Луис Кристиан Маллгардт жобалаған. Вествуд паркінің тұрғындары 1917 жылдың 22 наурызында 650 үйден тұратын қауымдастыққа қызмет ету үшін Вествуд паркі қауымдастығын құрды. Вествуд паркінің 1917 жылғы құрылтай құжаттарында: «Африка, Жапония, Қытай немесе кез келген моңғол тегінен шыққан ешбір адамға аталған Вествуд паркінде жылжымайтын мүлікті сатып алуға, иеленуге немесе жалға алуға рұқсат етілмейді» делінген. 1959 жылы алғашқы қара нәсілді отбасы – Дороти Мей Провост Адамс және оның күйеуі Артемус Адамс үшінші тараптың көмегімен ауданда үй сатып ала алды. Сатушы үйді қара нәсілді отбасыға сатқанын білген соң, Адамс отбасына жаңа үйлерінің кілттерін беруден бас тартты. Адамс отбасы алты ай бойы сатушыны оларға көшіп кіруге рұқсат беруге көндіруге тырысып, сәтсіз аяқталғаннан кейін өз үйлеріне күшпен кірді және ұзақ күткен көшіп ору процесін бастады. Нәсілдік шектеулер 1948 жылы Шеллиге қарсы Крамер ісі бойынша заңсыз және күшін жоя алмайтын деп жарияланғанымен, әлеуметтік қысым мен зорлық-зомбылықпен қорқыту арқылы аудандарды бөліп ұстау әрекеттері жалғасты, мысалы, 1958 жылы жақын орналасқан Инглсайд Терраса ауданында крест өртеу оқиғасы болды. 1992 жылы Вествуд паркінің CC&R-ынан нәсілдік сипаттамалар алынып тасталды және қаламен қайта тіркелді.
Baldwin & Howell, one of San Francisco's oldest real estate firms, developed Westwood Park in 1916. Their mission was to create "a modern residence park which was to be a model home community for the family of average means". The main architect, Charles F. Strothoff, designed nearly 500 of the 650 houses in Westwood Park. Ida F. McCain designed just over 100 bungalows for the development. The development spanned over approximately five years, from 1918 through 1923, after World War I ended. One advertisement declared "young married people find that the sunshine and fresh air take the place of medicines for their children " Homebuyers could choose the design of their choice from a catalog by the contracting firm of Barrett & Hilp. Each home ranged from 5 to 8 rooms at different price levels. The Park was laid out in an elongated oval shape with multiple rings radiating out from a central intersection with curvilinear streets, reminiscent of the Olmsted tradition. The Westwood Park pillars and gateways have been officially designated as historic landmarks by the city supervisors. Constructed in 1916 at three intersections Miramar Avenue and Monterey Boulevard, Miramar and Ocean Avenues, and Judson Avenue and Frida Kahlo Way. They were designed by architect Louis Christian Mullgardt for Westwood Park developers Archibald S. Baldwin and Josiah Howell. The residents in Westwood Park formed The Westwood Park Association on March 22, 1917, to serve the community of 650 homes. Westwood Park development's 1917 founding documents read: "No person of African, Japanese, Chinese or any Mongolian descent shall be allowed to purchase, own or lease any real property in said Westwood Park." In 1959, the first black family, Dorothy Mae Provost Adams, and her husband, Artemus Adams, were able to purchase a house in the neighborhood with the help of a third party. Upon learning that the home was sold to a black family, the seller refused to give the Adams the keys to their new home. After six months of failed attempts to convince the seller that they should be allowed to move in, the Adams broke into their own home and began the long delayed process of moving in. Although racial restrictions were declared illegal and unenforceable in 1948 by Shelley v. Kraemer, social pressure and threats of violence were used to keep neighborhoods segregated, such as the 1958 cross burning in the nearby neighborhood of Ingleside Terraces. In 1992, the racial language was removed from the Westwood Park CC&R's and refiled with the city.