Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Smile – Нью-Йорк әншісі, ән жазушы және пианист Лора Найроның алтыншы альбомы. Ол 1976 жылдың басында, музыка индустриясынан төрт жыл үзіліс жасағаннан кейін шықты, осы уақыт ішінде ол үйленді де, ажырасып, жұрт назарынан тыс өмір сүрді. Ол бұл альбомды анасына арнады. Smile альбомының музыкасы – тегіс джаз-поп, және Найро продюсер әрі аранжировщик Чарли Калломен қайта жұмыс істеді, ол 1968 жылы Найроның «Или және он үшінші жасырын сырлары» альбомында онымен бірге жұмыс істеген еді. Музыкалық тұрғыдан алғанда, Smile альбомында Найро Қытай мәдениетін зерттейді, дәстүрлі азиялық аспаптар мен лирикалық меңзеулерді пайдаланады, әсіресе біршама дау тудырған «Жұмыр кемелердегі балалар» әнінде. Басқа әндерде ол музыка индустриясын сынап («Money» әні) және бұрынғысынан тыныш өмір салты туралы айтады. Ұзақ үзілістен кейін де Columbia Records Найромен қайта келісімшарт жасасты, және альбом 1976 жылы сәл табысқа жетті, Billboard 200 тізімінде #60 орынға дейін көтерілді, ол кезде бұл тізім Pop Albums деп аталатын. Осы альбомнан соң 1976 жылы Найроның алғашқы толық құрамымен гастрольдік саяхаты өтті, ол келесі жылы «Жарық маусымы» атты концерттік альбомында жазылды.
Smile is the sixth album by New York singer, songwriter and pianist Laura Nyro. It was released in early 1976, following a four year hiatus from the music industry during which time she both married and divorced, and lived away from the spotlight. She dedicated the album to her mother. The music of Smile is smooth jazz pop, and Nyro was reunited with producer and arranger Charlie Calello, who had worked with Nyro on her 1968 opus Eli and the Thirteenth Confession. Musically, Smile finds Nyro exploring Chinese culture with traditional Asian instrumentation and lyric allusions, particularly on the mildly controversial "Children of the Junks". Elsewhere, she rails against the music industry ("Money") and sings of her new laidback lifestyle away from the glare of the media. Despite her long absence, Columbia Records had re signed Nyro and the album became a small chart success during 1976, peaking at #60 on the Billboard 200, then known as the Pop Albums chart. It produced her first full band tour in 1976, which was documented the following year on the live album Season of Lights.
Шолу
1966 және 1971 жылдар аралығында Найроның шығармашылықтың шарықталу кезеңінен кейін, ол жақсы қабылдаған бес альбом және 40-тан астам түпнұсқа ән жазды. Одан кейін ол танымал өмірден шегініп, ішінара өзінің үлкен коммерциялық жетістікке жете алмауына ренжіді, сонымен қатар махаббаттың тартымдылығына дайын болды. Найро 1972 жылы Вьетнам соғысының қатысушысы Дэвид Бианчиниге тұрмысқа шығып, келесі үш жылды Массачусетс штатының шағын қаласында бірге өткізді. Үш жылдан кейін неке ажырасып, ол алғашқы бес альбомын жазған қала өміріне қарағанда ауыл өміріне бейімделді. 1975 жылы Найро Бианчиниден ажырасып, анасы Гилда 49 жасында жұмырлық бездің қатерлі ісікесінен қайтыс болды; Лораның өзі де екі он жылдықтан кейін сол жасында осы аурудан көз жұмды. Ол өзін жаңа альбом жазу арқылы көңіл көтеріп, бұрын «Или және он үшінші жасырын» альбомында бірге жұмыс істеген Чарли Каллелоны шақырды. Музыкалық тұрғыдан алғанда, «Smile» Найроның студиялық альбомдарындағы мансабының қалған бөлігінде сақталған «сергіте кезеңнің» бастамасы болды, бірақ ол әртүрлі экзотикалық аспаптар мен аранжировкалар арқылы мистикаға деген құмаршылығын жалғастырды. Әсіресе, тайтл трек жапон музыкасына деген терең қызығушылықты көрсетеді. «Children of the Junks» және «I Am The Blues» сияқты бірнеше тректер Найро 1971 және 1972 жылдары концерттерде орындаған және жазған (бұл туралы пираттық жазбалар куәландырады) және кейін осы альбомға енгізілді.
After Nyro's huge burst of creativity between 1966 and 1971, when she recorded five well received albums and well over 40 original songs, she retreated from the limelight, partly stung by her lack of major commercial success in her own right but also because of the lure of love. Nyro married Vietnam War veteran David Bianchini in 1972 after a whirlwind romance and spent the next three years living with him in a small town in Massachusetts. The marriage ended after three years, during which time she grew accustomed to the country life as opposed to the city life where she had recorded her first five records. In 1975, Nyro split from Bianchini and also suffered the trauma of the death of her mother Gilda to ovarian cancer at the age of 49; Laura herself died from the same disease at the same age two decades later. She consoled herself largely by recording a new album, enlisting Charlie Calello, with whom she had collaborated on Eli and the Thirteenth Confession. Musically, Smile begins the "mellow period" that Nyro stayed with on her studio albums for the rest of her career, although it continues her fascination with mysticism with various exotic instruments and arrangements. The title track, particularly, explores a deep flirtation with Japanese music. Several of the tracks, including "Children of the Junks" and "I Am The Blues" had been written and sung by Nyro in concert as early as 1971 and 1972 (as evidenced by bootleg recordings) and were later recorded for this album.