Карл Мортон: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Карл Вендл Мортон (18 қаңтар 1944 - 12 сәуір 1983) – американдық бейсболшы, кәсіби бейсбол ойыншысы. Үлкен лигада (MLB) «Монреаль Экспоз» және «Атланта Брейвс» командаларында сегіз маусым ойнады. Мортон «Жылдың жаңа ойыншысы» (NL Rookie of the Year) атағын алды және 1648,2 иннингте 650 соққымен 87–92 есебімен және 3,73 ERA көрсеткішімен карьералық рекорд жасады.

Алғашқы жылдар

Мортон Миссури штатының Канзас-Сити қаласында Клайд пен Мерл Мортон отбасында дүниеге келген. Ол Батыс Тулсада өсті, онда болашақ кәсіби бейсболшы Рич Кальмуспен бірге Вебстер орта мектебінің бейсбол командасында ойнады. Мортон Оклахома университеті үшін сыртқы шебінде ойнады.

Бейсбол карьерасы

Мортон кәсіби карьерасын «Атланта Брейвс» ұйымында ойыншы ретінде бастады, кейін питчерге ауысты. 1968 жылы «Монреаль Экспос» оны таңдады. Мортонның алғашқы ойыны 1969 жылдың 11 сәуірінде «Монреаль Экспос» командасының төртінші ойынында өтті. Ол тоғыз иннинг бойы алты соққы жіберіп, еш гол жібермеді, үш соққы және үш жүріс жасады, бірақ «Экспос» 12-ші иннингте «Чикаго Кабс» командасына 1:0 есебімен жеңілді. Ол сол маусымда 0-3 есебімен 29.1 иннингте сегіз ойын өткізіп, 4.60 ERA көрсетті, 16 соққы және 18 жүріс жасады. 1970 жылы Мортон «Экспос» командасының соңғы орында тұрған командасы үшін 18-11 есебін көрсетті және «Ұлттық лиганың жаңа жыл ойыншысы» атанды, бұл жүлде үшін Берни Карбо, Ларри Бова және Сесар Седеномен бәсекелесті. Ол 43 ойында 3.60 ERA көрсетті, 10 толық ойын, төрт «шабуыл» ойыны өткізіп, 284.2 иннингте 125 жүріс және 154 соққы жасады, соңғы үш көрсеткіш оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіштер болды. Ол «Cy Young» жүлдесіне және «Ең құнды ойыншы» дауыс беруге қатысты, сәйкесінше 9-шы және 27-ші орындарда болды. Сол жылы ол «Sporting News» жүлдесін де алды, бұл марапатты алған «Монреаль» командасының алғашқы ойыншысы болды. Мортон «Монреаль» командасымен келесі екі маусымда қолдау таппады. 1971 жылы ол 10-18 есебімен 4.80 ERA көрсетті, 36 ойында тоғыз толық ойын және бір құтқаруды 213.2 иннингте 84 соққы және 83 жүріс жасады. Оның бір құтқаруы 1971 жылдың 21 маусымында «Экспос» және «Брейвс» командаларының қос ойынының екінші ойынында болды. Мортон ойынның соңғы соққысын жасап, команданы 5:3 есебімен жеңіске жеткізді. «Экспос» командасымен өткізген соңғы жылында ол 27 ойында 7-13 есебімен 3.92 ERA көрсетті, 172 иннингте үш толық ойын жасады, 51 соққы және 53 жүріс жасады. Ол 1973 жылдың 28 ақпанында Пэт Джарвистің орнына «Экспос» командасынан «Брейвс» командасына ауыстырылды. 1973 жылы Мортон өзінің бұрынғы деңгейіне оралды. Ол 38 ойында 3.41 ERA көрсетіп, 15-10 есебін көрсетті, 256.1 иннингте 10 толық ойын жасады. Ол 112 соққы және 70 жүріс жасады. Ол көптеген санаттар бойынша алдыңғы 10-ға кірді, мысалы, өткізілген иннингтер (тоғызыншы), басталған ойындар (алтыншы), «шабуыл» ойындары (бесінші), жіберілген соққылар (жетінші) және қарсыластар (сегізінші, 1074 соққы). Келесі жылы оның көрсеткіштері жақсарды. Ол 38 ойында 3.15 ERA көрсетіп, 16-12 есебін көрсетті, 274.2 иннингте жеті толық ойын жасады, мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 113 соққы және 89 жүріс жасады, бірақ лигадағы ең көп соққы – 293 соққы жіберді. Команда 88-74 есебімен аяқтады, бұл «Лос-Анджелес Доджерс» командасынан 14 ойынға артта қалды, үшінші орынға ие болды. Мортонның мансабында жеңіске жеткен командада ойнаған жалғыз осы болды. 1975 жылы оның көрсеткіштері жақсы да, жаман да болды. Ол 39 ойында 277.2 иннингте 3.50 ERA үшін 17-16 есебін көрсетті, 11 толық ойын жасады және 302 соққы жіберді (соңғы төртеуі мансабындағы ең жоғары көрсеткіштер). Ол 78 соққы және 82 жүріс жасады. 1976 жылы ол бас лигадағы соңғы маусымын өткізді. Ол 26 ойында 4.17 ERA көрсетіп, 4-9 есебін көрсетті, 140.1 иннингте бір толық ойын жасады, 42 соққы және 45 жүріс жасады. Оның соңғы ойыны 21 тамызда «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы өтті. Ол 7 1/3 иннинг өткізді, 10 соққыдан екі гол жіберіп, екі соққы жасады. Ол сондай-ақ команданың 6:2 есебімен жеңіске жетуіне 3 RBI үшін 4 соққы жасады (алтыншы иннингте Боб Форштан база ұрлады). Мортон, Кен Хендерсон, Дейв Мей, Роджер Морет, Адриан Девайн және 200 000 доллар «Брейвс» командасынан «Рейнджерс» командасына Джефф Берроуз үшін 1976 жылдың 9 желтоқсанында жіберілген бес ойыншыдан тұратын саудаға қатысты. 1977 жылдың 1 сәуірінде «Рейнджерс» оны босатты. Ол 1977 жылғы маусымның соңында «Филадельфия Филлис» командасымен келісімшарт жасады, бірақ 14 қыркүйекте босатылмастан бұрын бірде-бір ойын ойнамады. 1978 жылғы маусым алдында «Питтсбург Пиратс» командасымен келісімшарт жасады, бірақ 18 наурызда босатылды. Ойыншы ретінде, .156 орташа есеппен (551-ге 86) көрсеткенімен, ол 42 RBI-мен жеті гол соқты. 1973 жылы «Монреаль Экспос» командасы үшін мансабындағы үш гол соқты және 15 RBI жинады. Қорғау жағынан ол орташадан жоғары болды, оның филдлинг пайызы .975 болды, бұл оның орнындағы лиганың орташа көрсеткішінен 26 балл жоғары болды. Мортон мансабын 1978 жылға дейін «Рейнджерс», «Филлис» және «Пиратс» командаларының үштік лигаларында өткізді.

Morton started his pro career as an outfielder in the Atlanta Braves organization and later converted to a pitcher. He was selected by the Montreal Expos in the 1968 expansion draft. Morton's first career start was on April 11, 1969, the fourth game of the Montreal Expos as a franchise. He pitched nine innings while allowing six hits and no runs, with three strikeouts and walks each, but the Expos lost in the 12th inning 1–0 to the Chicago Cubs. He went 0 3 that season, having a 4.60 ERA in eight games pitched in 29.1 innings, having 16 strikeouts and 18 walks. In 1970, Morton compiled an 18–11 record for the last place Expos and was the National League Rookie of the Year, chosen over Bernie Carbo, Larry Bowa and César Cedeño. He had a 3.60 ERA in 43 games pitched, having 10 complete games, four shutouts while throwing 284.2 innings, 125 walks and 154 strikeouts, the latter three being career highs. He received votes for the Cy Young Award and the Most Valuable Player voting, finishing 9th and 27th, respectively. That same year he also received the Sporting News Rookie of the Year Award, becoming the first Montreal player to receive the honors. Morton regressed in the following two seasons with Montreal, plagued by low run support. For 1971, he went 10–18 with a 4.80 ERA in 36 games, having nine complete games and one save on 213.2 innings of work, with 84 strikeouts and 83 walks. His one save came on June 21, 1971, during the second game of an Expos Braves doubleheader. Morton retired the final batter of the game in a 5 3 Expos win. In his final year with the Expos, he went 7–13 with a 3.92 ERA in 27 games, having three complete games in 172 innings, having 51 strikeouts and 53 walks. He was traded from the Expos to the Braves for Pat Jarvis on February 28, 1973. 1973 was a fair return to form for Morton. He went 15–10 with a 3.41 ERA in 38 games while having 10 complete games in 256.1 innings. He had 112 strikeouts and 70 walks. He ranked in the top 10 in numerous categories such as innings pitched (ninth), games started (sixth), shutouts (fifth), hits allowed (seventh) and batters faced (eighth with 1,074). The following year had fairer returns. He went 16–12 with a 3.15 ERA in 38 games and seven complete games in 274.2 innings, with a career high 113 strikeouts and 89 walks, although he allowed a league high 293 hits. The team finished 88–74, best for third place behind the Los Angeles Dodgers by 14 games. It was the only time Morton played for a winning team in his career. 1975 consisted of ups and downs. He went 17 16 for a 3.50 ERA in 39 games, 277.2 innings, with 11 complete games and 302 hits allowed (the latter four being career highs). He had 78 strikeouts and 82 walks. 1976 was his final season in the majors. He went 4–9 with a 4.17 ERA in 26 games, having one complete game in 140.1 innings, having 42 strikeouts and 45 walks. His final game was on August 21 against the St. Louis Cardinals. He pitched 7 1/3 innings, allowing two runs on 10 hits with two strikeouts. He also went 3 for 4 for three RBIs (including a stolen base off Bob Forsch in the sixth inning) in the 6–2 win by the team. Morton was part of a five for one trade that sent him, Ken Henderson, Dave May, Roger Moret, Adrian Devine and $200,000 from the Braves to the Rangers for Jeff Burroughs on December 9, 1976. He was released by the Rangers on April 1, 1977. He signed with the Philadelphia Phillies later in the 1977 season, but he did not play a game before being released on September 14. He signed with the Pittsburgh Pirates before the 1978 season, but he was released on March 18. As a hitter, although posting only a .156 batting average (86 for 551), he did hit seven home runs with 42 RBI. He had a career high three home runs and 15 RBI for the Montreal Expos in 1973. Defensively, he was above average, recording a .975 fielding percentage which was 26 points higher than the league average at his position. Morton finished his career in the minors, pitching for the Rangers, Phillies and Pirates Triple A teams until 1978.

Өлім

Мортон 1983 жылдың 12 сәуірінде Оклахома штатының Тулса қаласында жүгіріп тұрғанда жүрек талмасынан қайтыс болды. Одан кейін әйелі Карен, ұлы және өгей қызы қалды.