Тарих

Бұл аймақты ұзақ жылдар бойы жергілікті халықтар мекендеген, ең соңғысы – еуропалықтар зерттеуге кіріспей тұрып, ожибве тайпалары болды. Олар Ұлы көлдер аймағына үстемдік етті. 17-ғасырдың басында француз саяхатшылары Ұлы көлдер аймағына келген алғашқы еуропалықтар еді. Сагинау шығанағына алғаш рет 1668 жылы Сент-Игнаста миссия құрған француз иезуит миссионері Жак Маркетт келді. 1686 жылы әке Жан Энжалран осы аңғарға үндістерге миссия құру үшін келді, бірақ ол сәтті болмады. Франция 1763 жылғы Париж шарты бойынша, Жеті жылдық соғыста Ұлыбританияның жеңісінен кейін, аймақты басқару құқығын Ұлыбританияға өткізді. Жиырма жыл өткен соң, Ұлыбритания оны жаңадан тәуелсіз Америка Құрама Штаттарына берді. 1805 жылы ол Мичиган территориясының бір бөлігіне айналды және кейіннен Мичиган штаты ретінде Одаққа қабылданды. 19-ғасырда табиғи ресурстарды игеру кезеңінде Сагинау шығанағы шығыс нарықтарына ағаш және басқа да тауарларды тасымалдаумен белсенді болды.

Елді мекендер

1813 жылы Луи Кампау Сагиноу өзені бойында үндістермен сауда жасау бекетін салғаннан бастап, 1816 жылы Мичиган штатының Сагиноу қаласының дамуына жол ашылды (бұл қала 1890 жылғы наурыз айында Шығыс Сагиноу қаласымен бірігіп, Сагиноу, Мичиган штатын құрады). Сагиноу шығанағындағы басқа да елді мекендердің тарихы осы оқиғамен байланысты. Бей-Сити, Мичиган – шығанақтың төменгі жағындағы маңызды порт. Шығанақтың ортасында орналасқан Чарти аралы мен Кішкентай Чарти аралы – тамаша балық аулау орындары.

Балық шаруашылығы

Сагиноу шығанағы Гурон көлінің негізгі бөлігінен тереңдігі аз және жылырақ болғандықтан, оның балық қоры да ерекше. Сагиноу шығанағында демалыстық және коммерциялық балық аулау жүргізіледі. Балық аулаудың басты түрлері – шұбар және сары балық, ал коммерциялық балық аулау көбінесе көлдегі ақ балық пен сары балықты қамтиды. Коммерциялық балық аулау – Мичиган штатының лицензиясымен жүзеге асырылатын балық аулау, ол Гурон көлінің басқа аймақтарындағы тайпалық балық аулаудан өзгеше. Демалыстық балық аулау 20 ғасырдың соңғы жартысында кеңінен таралды. Оған дейін, шығанақтағы балық аулау көбінесе коммерциялық мақсатта жүргізілді. Ұлы көлдердің көп бөлігі сияқты, балық аулау 20 ғасырдың ортасында құлдырап немесе күрт нашарлады. Бұл негізінен ортаның бұзылуына (дам салу, жағалаудағы шағылысу аймақтарының толуы), ластануға, мәдени эвтрофикацияға және жат түрлердің әсеріне байланысты болды. Сол кездегі коммерциялық балық аулаудың қарқынды пайдалануы төмендеуді жеделдеткені мүмкін, бірақ бұл оның басты себебі емес деп есептелді, өйткені олар 17 ғасырдың соңынан бері сол жерде жұмыс істеп келді. Балық аулаудың қайта жандануы таза су туралы заңдар, мысалы, Таза су туралы заң мен Ұлы көлдердегі таза су туралы келісім қабылданғаннан кейін басталды. 1980 жылдардың басында Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті шұбар балықтарын өсіру бағдарламасын бастаған кезде шұбар балық аулау қайта жандана бастады. Спорттық балық аулау да жақын арада қайта жанданды, бірақ 1970 жылы жабық тұрған шұбар балықтың коммерциялық балық аулауы жабық күйінде қалды. 1986 жылдан 2002 жылға дейін демалыстық балық аулаудан жылдық орташа жиын 80 000 шұбарды құрады, бірақ ол шаруашылыққа тәуелді болды, жиналған балықтың 80% -ы шаруашылық балығынан тұрды. 2003 жылы Хьюрон көлінде азық тізбегінде үлкен өзгеріс болды, нәтижесінде жат түрлі балық – анабалық дерлік жойылды. Анабалықтар Сагиноу шығанағының жағалау суларын шағылысу және балабақша ретінде пайдаланды және жаңадан туған перцидтерге (шұбар және сары балық) қатысты күшті жыртқыш және бәсекелес болды. Анабалықтардың болмауы шұбар және сары балықтың көбеюіне оң әсер етті. Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті 2006 жылы шаруашылықты тоқтатты және 2009 жылы шұбар балықты қалпына келтіру мақсаттары ресми түрде орындалды. Содан бері демалыстық балық аулаудан жиналатын өнім жылына шамамен 150 000-нан 350 000-ға дейін жетеді. Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті 2015 жылы шұбар балықты демалыстық мақсатта аулауды жеңілдетті (күнделікті иелену лимитінің жоғарылауы және ең төменгі ұзындық лимитінің төмендеуі). Сары балық та анабалықтардың болмауынан көбеюінің артуынан пайда тапқанымен, ересек балықтардың саны азайды және төмен деңгейде қалып отыр. Бұл олардың өмірінің бірінші жылындағы жоғары өлім-жітіммен байланысты, бұл шұбар және басқа да жыртқыштардың жыртқыштығынан туындаған деп есептеледі. Сагиноу шығанағындағы тарихи маңызды басқа түрлерге көлдің есек балығы және циско (көлдің селедкасы) жатады. 20 ғасырдың ортасына дейін Сагиноу шығанағы цисконың үлкен коммерциялық балық аулауын қамтамасыз етті. Олар көлдің көп бөлігінде азайды және Сагиноу шығанағында қалпына келмеді. 2017 жылы шығанақтағы көбейту популяциясын қалпына келтіру мақсатында цисконың шағылыс балықтарын өсіру бағдарламасы басталды, бұл АҚШ Балық және жануарлар дүниесі қызметі, Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті және Ұлы көлдер балық шаруашылығы комиссиясының басқа серіктес агенттіктерінің бірлескен жобасы. Көбінесе өзендерде шағылысатын көлдің есек балығы да Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті басқаратын қайта қоныстандыру жұмысының нысаны болып табылады, Сагинау өзені жүйесінде отырғызу жұмыстары жүргізілуде.

Ауа райы

Сагинау шығанағының №1 маяғы, Сагиноу өзенінің сағасынан солтүстік-шығысқа қарай 11 теңіз шақырымы қашықтықта орналасқан, кеме жүруге арналған жарық, NOAA метеорологиялық жабдықтарын қамтиды, ол шығанақтың ауа райы жағдайларын ұсынады. Шаруашылық аралының жанында орналасқан Грейвли Шоал маяғында да метеорологиялық станция бар.