Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
Бұл аймақты ұзақ жылдар бойы жергілікті халықтар мекендеген, ең соңғысы – еуропалықтар зерттеуге кіріспей тұрып, ожибве тайпалары болды. Олар Ұлы көлдер аймағына үстемдік етті. 17-ғасырдың басында француз саяхатшылары Ұлы көлдер аймағына келген алғашқы еуропалықтар еді. Сагинау шығанағына алғаш рет 1668 жылы Сент-Игнаста миссия құрған француз иезуит миссионері Жак Маркетт келді. 1686 жылы әке Жан Энжалран осы аңғарға үндістерге миссия құру үшін келді, бірақ ол сәтті болмады. Франция 1763 жылғы Париж шарты бойынша, Жеті жылдық соғыста Ұлыбританияның жеңісінен кейін, аймақты басқару құқығын Ұлыбританияға өткізді. Жиырма жыл өткен соң, Ұлыбритания оны жаңадан тәуелсіз Америка Құрама Штаттарына берді. 1805 жылы ол Мичиган территориясының бір бөлігіне айналды және кейіннен Мичиган штаты ретінде Одаққа қабылданды. 19-ғасырда табиғи ресурстарды игеру кезеңінде Сагинау шығанағы шығыс нарықтарына ағаш және басқа да тауарларды тасымалдаумен белсенді болды.
This area was long settled by indigenous peoples, lastly by bands of the Ojibwe people prior to European exploration. They dominated the areas around the Great Lakes. In the early 17th century, French explorers were the first Europeans to visit the Great Lakes region. The first to visit the Saginaw Bay area was Father Jacques Marquette, a French Jesuit missionary priest, who went there in 1668 after establishing a mission in St. Ignace. In 1686, Father Jean Enjalran [fr] arrived in the valley to establish an Indian mission, but his efforts failed. France ceded its nominal control of the region to Great Britain under the terms of the Treaty of Paris of 1763 following Britain's victory in the Seven Years' War. Twenty years later, Britain ceded it to the newly independent United States of America. It became part of the Michigan Territory in 1805 and later was admitted to the Union as the State of Michigan. During development of natural resources in the 19th century, Saginaw Bay was busy with shipping of lumber and other commodities to eastern markets.
Елді мекендер
1813 жылы Луи Кампау Сагиноу өзені бойында үндістермен сауда жасау бекетін салғаннан бастап, 1816 жылы Мичиган штатының Сагиноу қаласының дамуына жол ашылды (бұл қала 1890 жылғы наурыз айында Шығыс Сагиноу қаласымен бірігіп, Сагиноу, Мичиган штатын құрады). Сагиноу шығанағындағы басқа да елді мекендердің тарихы осы оқиғамен байланысты. Бей-Сити, Мичиган – шығанақтың төменгі жағындағы маңызды порт. Шығанақтың ортасында орналасқан Чарти аралы мен Кішкентай Чарти аралы – тамаша балық аулау орындары.
About 1813, Louis Campau erected an Indian trading post along the Saginaw River, which led to the development of Saginaw City, Michigan in 1816 (which was combined with East Saginaw City in March 1890 to form Saginaw, Michigan). The history of other settlements of the Saginaw Bay area was connected to this. Bay City, Michigan is a major port at the lower end of the bay. The two islands in the middle of the bay, Charity Island and Little Charity Island, are excellent fishing grounds.
Балық шаруашылығы
Сагиноу шығанағы Гурон көлінің негізгі бөлігінен тереңдігі аз және жылырақ болғандықтан, оның балық қоры да ерекше. Сагиноу шығанағында демалыстық және коммерциялық балық аулау жүргізіледі. Балық аулаудың басты түрлері – шұбар және сары балық, ал коммерциялық балық аулау көбінесе көлдегі ақ балық пен сары балықты қамтиды. Коммерциялық балық аулау – Мичиган штатының лицензиясымен жүзеге асырылатын балық аулау, ол Гурон көлінің басқа аймақтарындағы тайпалық балық аулаудан өзгеше. Демалыстық балық аулау 20 ғасырдың соңғы жартысында кеңінен таралды. Оған дейін, шығанақтағы балық аулау көбінесе коммерциялық мақсатта жүргізілді. Ұлы көлдердің көп бөлігі сияқты, балық аулау 20 ғасырдың ортасында құлдырап немесе күрт нашарлады. Бұл негізінен ортаның бұзылуына (дам салу, жағалаудағы шағылысу аймақтарының толуы), ластануға, мәдени эвтрофикацияға және жат түрлердің әсеріне байланысты болды. Сол кездегі коммерциялық балық аулаудың қарқынды пайдалануы төмендеуді жеделдеткені мүмкін, бірақ бұл оның басты себебі емес деп есептелді, өйткені олар 17 ғасырдың соңынан бері сол жерде жұмыс істеп келді. Балық аулаудың қайта жандануы таза су туралы заңдар, мысалы, Таза су туралы заң мен Ұлы көлдердегі таза су туралы келісім қабылданғаннан кейін басталды. 1980 жылдардың басында Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті шұбар балықтарын өсіру бағдарламасын бастаған кезде шұбар балық аулау қайта жандана бастады. Спорттық балық аулау да жақын арада қайта жанданды, бірақ 1970 жылы жабық тұрған шұбар балықтың коммерциялық балық аулауы жабық күйінде қалды. 1986 жылдан 2002 жылға дейін демалыстық балық аулаудан жылдық орташа жиын 80 000 шұбарды құрады, бірақ ол шаруашылыққа тәуелді болды, жиналған балықтың 80% -ы шаруашылық балығынан тұрды. 2003 жылы Хьюрон көлінде азық тізбегінде үлкен өзгеріс болды, нәтижесінде жат түрлі балық – анабалық дерлік жойылды. Анабалықтар Сагиноу шығанағының жағалау суларын шағылысу және балабақша ретінде пайдаланды және жаңадан туған перцидтерге (шұбар және сары балық) қатысты күшті жыртқыш және бәсекелес болды. Анабалықтардың болмауы шұбар және сары балықтың көбеюіне оң әсер етті. Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті 2006 жылы шаруашылықты тоқтатты және 2009 жылы шұбар балықты қалпына келтіру мақсаттары ресми түрде орындалды. Содан бері демалыстық балық аулаудан жиналатын өнім жылына шамамен 150 000-нан 350 000-ға дейін жетеді. Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті 2015 жылы шұбар балықты демалыстық мақсатта аулауды жеңілдетті (күнделікті иелену лимитінің жоғарылауы және ең төменгі ұзындық лимитінің төмендеуі). Сары балық та анабалықтардың болмауынан көбеюінің артуынан пайда тапқанымен, ересек балықтардың саны азайды және төмен деңгейде қалып отыр. Бұл олардың өмірінің бірінші жылындағы жоғары өлім-жітіммен байланысты, бұл шұбар және басқа да жыртқыштардың жыртқыштығынан туындаған деп есептеледі. Сагиноу шығанағындағы тарихи маңызды басқа түрлерге көлдің есек балығы және циско (көлдің селедкасы) жатады. 20 ғасырдың ортасына дейін Сагиноу шығанағы цисконың үлкен коммерциялық балық аулауын қамтамасыз етті. Олар көлдің көп бөлігінде азайды және Сагиноу шығанағында қалпына келмеді. 2017 жылы шығанақтағы көбейту популяциясын қалпына келтіру мақсатында цисконың шағылыс балықтарын өсіру бағдарламасы басталды, бұл АҚШ Балық және жануарлар дүниесі қызметі, Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті және Ұлы көлдер балық шаруашылығы комиссиясының басқа серіктес агенттіктерінің бірлескен жобасы. Көбінесе өзендерде шағылысатын көлдің есек балығы да Мичиганның Табиғи ресурстар департаменті басқаратын қайта қоныстандыру жұмысының нысаны болып табылады, Сагинау өзені жүйесінде отырғызу жұмыстары жүргізілуде.
Because Saginaw Bay is shallower and warmer than the main basin of Lake Huron, its fish community is also different. Both recreational and commercial fisheries operate in Saginaw Bay. Walleye and yellow perch are the primary sport species while the commercial fishery primarily targets lake whitefish and yellow perch. The commercial fishery is a state of Michigan licensed fishery as opposed to tribal based fisheries that operate in other parts of Lake Huron. The recreational fishery became more prominent in the last half of the 20th century. Prior to that, the bay's fisheries were almost entirely commercial. Like much of the Great Lakes, the fisheries collapsed or became severely degraded around the middle part of the 20th century. This was attributed mainly to habitat degradation (dam construction, sedimentation of off shore spawning areas), pollution, cultural eutrophication, and the effects of invasive species. The relatively intense exploitation of the commercial fisheries that operated at the time probably hastened the declines but was not believed to be the main cause since they had operated there since the late 17th century. Resurgence of the fisheries began after passage of clean water legislation like the Clean Water Act and the Great Lakes Clean Water Pact. The walleye fishery began a resurgence in the early 1980s when the Michigan Department of Natural Resources initiated a fingerling stocking program. The sport fishery soon remerged, but the commercial fishery for walleye which was formally closed in 1970, remained closed. The recreational fishery harvest averaged 80,000 walleyes annually from 1986 to 2002 but was hatchery dependent with as much as 80% of the harvest being hatchery fish. A profound food web shift in Lake Huron took place in 2003 with the near disappearance of the invasive alewife. Alewives used Saginaw Bay's near shore waters as spawning and nursery grounds and were a formidable predator and competitor on newly hatched percid (walleye and yellow perch) fry. In the absence of alewives, walleye and yellow perch reproductive success greatly increased. The Michigan Department of Natural Resources discontinued stocking in 2006, and walleye recovery targets were formally met in 2009. Recreational harvest since then has ranged from about 150,000 per year to as much as 350,000 per year. The Michigan Department of Natural Resources liberalized walleye recreational harvest (higher daily possession limit and lower minimum length limit) in 2015. Although yellow perch also benefitted from the absence of alewives with greater reproductive success, the numbers of adults has declined and remained depressed. This is because of a high mortality rate in their first year of life, believed to be predation from walleye and other predators. Other historically important species in Saginaw Bay include lake sturgeon and cisco (lake herring). Until the middle of the 20th century, Saginaw Bay supported an enormous cisco commercial fishery. They declined throughout much of the lake and have not recovered in Saginaw Bay. A cisco fingerling stocking program aimed at restoring a breeding population in the bay was initiated in 2017, a joint exercise by the U. S. Fish and Wildlife Service, the Michigan Department of Natural Resources and other partner agencies of the Great Lakes Fishery Commission. Lake sturgeon, which mainly spawn in rivers, are also the subject of a restocking effort led by the Michigan Department of Natural Resources, with plantings taking place in the Saginaw River system.
Ауа райы
Сагинау шығанағының №1 маяғы, Сагиноу өзенінің сағасынан солтүстік-шығысқа қарай 11 теңіз шақырымы қашықтықта орналасқан, кеме жүруге арналған жарық, NOAA метеорологиялық жабдықтарын қамтиды, ол шығанақтың ауа райы жағдайларын ұсынады. Шаруашылық аралының жанында орналасқан Грейвли Шоал маяғында да метеорологиялық станция бар.
Saginaw Bay Light No. 1, a navigational light 11 nautical miles northeast of the mouth of the Saginaw River, houses NOAA weather equipment providing weather conditions for the bay. Gravelly Shoal Light, located near Charity Island, also houses a weather station.