Кіріспе
Amite City (/eɪ/'/m//iː//t/ ayMEET' немесе /eɪ/'/m//ɪ//t/ ayMIT'; көбінесе Amite деп аталады) – АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы Луизиана штатындағы Тангипахоа қаулының орталығы және қаласы. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 4141 адамды құрады. Бұл Хаммонд микрополитендік статистикалық аймағының құрамына кіреді.
Тарих
Алғашқы еуропалық қоныс, француз саудагерлері мен отарлаушылармен, Тангипахоа өзенінің жағасында, Чоктау ауылының қасында пайда болды. Аңыз бойынша, осы жер Чоктау басшысы Баптист алғашқы қоныс салушыларды құшақтап қабылдаған кезде таңдалған. Баптист – сол аймақтағы соңғы Чоктау басшысы болды. "Амит" сөзі Чоктау тілінде "қызыл құмырсқа" деген мағынаны білдіріп, "шаруашылдыққа" сіңдірілгендігі айтылады. Бұл сөз француз тілінен де шыққан болуы мүмкін, онда "amitié" – "достық" дегенді білдіреді. 1812 жылы АҚШ Флориданың еншілес аймақтарын алды. 1813 жылы ағылшын-американдық саяхатшылар Амит қаласына кіргені туралы мәліметтер сақталған. 1852 жылы Луизиана және Миссисипи штаттарында "Нью-Орлеан, Джексон және Ұлы Солтүстік" темір жолы құрылды. Екі жылдан кейін темір жол Нью-Орлеаннан штаттық шекараға дейін ашылды. Амит қаласы ыңғайлы тоқтау орны ретінде таңдалды, себебі ол оңтүстіктегі Пончартрейн көлінен және солтүстік шекараны құрайтын Миссисипи штатының шекарасынан тең жаққа орналасқан. Амит қаласы 1855 жылы құрылды. Қала жоспарланып, учаскелер сатылды және қауымдастық тез өркендеді. "Амит стансасындағы" Пондер қонақ үйі саяхатшылар үшін тамақтану мен демалуға танымал орынға айналды. Амит станциясы үлкен аймақтың маңызды сауда орталығы болумен қатар, 1850-ші жылдардың соңында танымал демалыс орнына айналды. Көптеген жақсы жағдайдағы Нью-Орлеан тұрғындары аймақта шалғайдағы үйлер салған, табиғи сұлулықтан ләззат алып, Миссисипи өзені бойындағы дені сау емес қаладағы жағдайдан қашуға тырысты. Бұл тенденция 19-ғасырдың ортасында сары қызба эпидемиясы Нью-Орлеанды мазалаған кезде күшейді. 1861 жылдың 7 наурызында Луизиананың Одақтан шығуынан кейін екі ай өткен соң Амит қаласы қала ретінде тіркелді. Соғыс кезінде Амит қаласы Конфедерация әскерлерінің Мур лагерін жабдықтау және қолдау жұмыстарына қатысқан шенеуніктердің маңызды жиналатын орны болды. Бұл лагерь Луизианадағы ең ірі Конфедерация оқу базасы еді және солтүстікке қарай 10 шақырым жерде орналасқан. Амит қаласына Одақ атты әскері кем дегенде екі рет келді. 1864 жылы Одақ жаяу әскерінің бригадасы теміржол депосын өртеп, деподан Мур лагеріне дейінгі жолды қиратты. Соғыстан кейін Амит қаласы Реконструкция кезеңінде аймақты басып алған Одақ әскерлерінің базасы болды. 1869 жылы жаңа округ құрылып, жақын арада Тангипахоа деп аталды. Амит қаласы округ орталығы ретінде таңдалды. 1870 жылдан бері бес ғимарат сот үйі ретінде пайдаланылды. 1870-ші жылдардың басынан 20-шы ғасырдың басына дейін Амит қаласы "Қанды Тангипахоа" деген атауға ие болған зорлық-зомбылықта белсенді рөл атқарды. Реконструкция кезеңінің және одан кейінгі шаралардың тұрақсыз саяси және экономикалық жағдайлары көптеген қатыгез отбасылық жанжалдарға себеп болды. Амит қаласының көшелерінде және ауылдық жерлерде ақ адамдар арасында көптеген жекпе-жектер мен "бушвакинг" оқиғалары болды. Сонымен қатар, осы кезеңде ақ бұқаралық топтар көптеген афроамерикандықтарды өлтірді. 20-шы ғасырдың басында құқық тәртібін күшейту аймақтағы кейбір отбасыларға біраз бейбітшілік пен келісім әкелді, бірақ афроамерикандықтар саяси өмірден шеттетілді. Амит қаласы мақта өсірушілер және басқалар үшін сауда орталығы ретінде өсуін жалғастырды. 1869 жылы Амит қаласында Гюлет Джин компаниясы ашылды. Бұл компания Оңтүстіктегі ең ірі мақта джин өндірушісі болды және 20-шы ғасырдың басында 250-ден астам адамды жұмысқа алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде зауыт 150 мм снарядтар шығаратын соғыс өнеркәсібі өндірісіне көшті. Зауыт 1963 жылы жабылды. 20-шы ғасырдың ортасында сүт фермалары мақта фермаларының орнын баса бастады. Бүгінде Тангипахоа округі Луизиана штатының сүт өндірісінің орталығы болып табылады. Сонымен қатар, ол штаттағы құлпынайдың негізгі өндірушісі. Амит қаласы – ірі устрица өңдеу орталығы және Устрица фестивалінің туған жері.
География
Амит қаласы (30.728718, 90.508519) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 3,9 шаршы миль (10 км2) құрайды, оның ішінде 3,8 шаршы миль (10 км2) құрлық және 0,04 шаршы миль (0 км2) (0,52%) су алабын құрайды.
2020 жылғы халық санағы
+Амита қаласының нәсілдік құрамы. Нәсіл саны. Пайыздық үлесі. Ақ (испан тілді емес) – 1,625, 40.57%. Қара немесе африкалық америкалық (испан тілді емес) – 2,180, 54.43%. Американың жергілікті халқы – 3, 0.07%. Азиялықтар – 28, 0.7%. Басқа/Аралас – 81, 2.02%. Испандық немесе латиноамерикандықтар – 88, 2.2%. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 4,005 адам, 1,468 шаруашылық және 1,172 отбасы тұрады.
As of the 2020 United States census, there were 4,005 people, 1,468 households, and 1,172 families residing in the town.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 4141 адам, 1310 шаруашылық және 810 отбасы тұрды. Халық тығыздығы – 1450 тұрғын үй, орташа тығыздығы – . Халық құрамы: 43,59% ақ нәсілді, 54,50% афроамерикалық, 0,12% американдық үндістер, 0,56% азиялық, 0,36% басқа нәсілдерден және 0,87% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,50% құрады. 1310 шаруашылықтың 32,4% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 40,4% -ы бірге тұратын жұбайлар, 26,0% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 29,3% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 26,6% жеке адамдардан тұрады, ал 12,0% -ы 65 жасқа толған жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,66 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,23 адам. Қала халқының жас ерекшеліктері: 18 жасқа дейінгілер – 25,3%, 18-24 жас аралығындағылар – 12,3%, 25-44 жас аралығындағылар – 28,0%, 45-64 жас аралығындағылар – 21,1%, 65 жастан асқандар – 13,3%. Орташа жас – 34 жас. Әр 100 әйелге 111,2 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 111,6 еркек келеді. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 27 011 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 33 125 доллар. Ер адамдардың орташа табысы 30 590 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 19 063 доллар. Жан басына шаққандағы орташа табыс 14 565 доллар. Шамамен 23,1% отбасы және 27,0% халықтың табысы кедейлік шегінен төмен, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 39,3% және 65 жастан асқандардың 14,3% кедейлікте өмір сүреді.