Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының Мэн штатындағы қала.
Town in the state of Maine, United States
Тарих
Американың түпкі тұрғындары ұлуларды жегеннен кейін аралда моллюскілер қабығынан үйінділер қалдырды. 1604 жылы француз саяхатшысы Сэмюэль де Шамплен бұл жерді «Исль-о-О» (Жоғары Арал) деп атады, ол Пенобскот-Абенаки тайпаларының иелігінде болған. 1614 жылы ағылшын капитаны Джон Смит жағалауды картаға түсірген кезде, бұл аралдың Пенобскот шығанағындағы ең биік арал екенін атап өтті. Арал 1789 жылдың 2 ақпанында Массачусетс штатымен құрамына енген Deer Isle округінің бір бөлігі болды. 1792 жылы Генри Бартерге аралда жер берілді, ал 1800 жылға қарай онда шамамен 50 ағылшын және шотланд қоныс танушысы тұрды. Олар қой өсіру, егін шаруашылығы және балық аулау арқылы күнкөріс жасады. 1808 жылы аралда контрабандистер федералдық кеден қызметкерін өлтірген оқиға болды. 19 ғасырдың ортасында балық аулау және қайық жасау басты кәсіптер еді. 19 ғасырдың соңына қарай аралда шамамен 275 адам тұрды, сонда Кимбалл аралын бөліп тұратын Исль-о-О бұғазының жанында елді мекен пайда болды. 1880 жылдары Бостон және басқа да ірі қалалардан келген «жайлаушылар» ағыны күш алды, олар Point Lookout жеке клубында демалыс үйлерін салды. 1910 жылы Исль-о-О-да жыл бойы 178 тұрғын және 15 жазғы отбасы тұрды. Кейбір балықшылар қайықтарда желкендерді қозғалтқыштармен алмастырғаннан кейін, материктен жұмыс істеуге ыңғайлырақ болды. 1935 жылға қарай халық саны 75-ке дейін азайды. Бүгінде лобстер аулау негізгі кәсіп болып табылады, ал аралдың 60% -ын қамтитын Акадия ұлттық паркі аз ғана туристерді тартады. Жазғы уақытта демалыс үйлері, Солтүстік Хейвен, Виналхейвен және Маунт-Десерт аралдарындағы жазғы колонияларға қарағанда азырақ болса да, Исль-о-О-ның халқын екі еседен астам арттырады. Линда Гринлоу 2003 жылы «Лобстерлер шежіресі» атты кітап жазды. Электр қуаты 1970 жылы, ал телефон байланысы 1988 жылы аралға келді.
Native Americans left behind shell mounds on the island following their oyster feasts. It was territory of the Penobscot Abenaki Indians when, in 1604, French explorer Samuel de Champlain named it Isle au Haut, meaning High Island. English Capt. John Smith, charting the coast in 1614, noted that it was the highest island in Penobscot Bay. It was included in Deer Isle Plantation, incorporated by Massachusetts on February 2, 1789, as the town of Deer Isle. In 1792, Henry Barter was granted land on the island, which by 1800 had a population of about 50 English and Scottish settlers. They subsisted by raising sheep, farming and fishing. In 1808, the island was the scene of a murder when smugglers shot and killed a federal customs officer. In the mid 19th century, the chief occupations were fishing and boatbuilding. By the late 19th century, when the island's population reached about 275, a village had developed beside the Isle au Haut Thoroughfare separating Kimball Island. The 1880s brought an influx of "rusticators," seasonal inhabitants, often from Boston and other big cities, who built vacation cottages at a private club at Point Lookout. In 1910, Isle au Haut had 178 year round residents and 15 summer families. Some fishermen left when motors replaced sails to power boats, allowing them to operate more conveniently from the mainland. By 1935, the population had dropped to 75. Today, lobster fishing remains the main industry, while the portions of Acadia National Park which cover about 60% of the island attract a few tourists. Vacation houses, although far fewer than those of the nearby summer colonies of North Haven, Vinalhaven and Mount Desert Island, more than double Isle au Haut's population during the summer. Linda Greenlaw wrote a book about it titled The Lobster Chronicles (2003). Electricity came to the island in 1970, with telephone service in 1988.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 113,20 шаршы миль (293 км²) құрайды, оның ішінде 12,52 шаршы миль (32 км²) құрлық және 100,68 шаршы миль (261 км²) су. Isle au Haut – бұл Пенобскот шығанағындағы, Мэн шығанасының және Атлант мұхитының бөлігінде орналасқан, шамамен 6 миль (10 км) ұзындығы және 2 миль (3 км) ені бар арал. Шамплен тауының биіктігі 540 фут (165 м) – бұл аралдың орталығында солтүстік-оңтүстік баурайында орналасқан аралдың ең биік нүктесі. Рокки тауының биіктігі 511 фут (156 м), ал Сойер тауының биіктігі 486 фут (148 м) – бұл оңтүстікке қарай баурай бойындағы көршілес шыңдар. Жер бедері ылғалды қылқан жапырақты орманмен жабылған төменгі төбелерден тұрады; жағалауы негізінен гранитті тастардан тұрады, сондай-ақ бірнеше тасты жағажайлар мен тұзды батпақтар бар. Аралдың шығыс жағындағы Ұзын көл – бұл кішкентай тұщы су көлі, ол айналасындағы мұхиттан жылырақ және қорғалған, сондықтан демалыс үшін пайдаланылады және кейде суға қондырылатын ұшақтарды көруге болады, бірақ ресми рейстер жоқ.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 113.20 square miles (293 km2), of which 12.52 square miles (32 km2) is land and 100.68 square miles (261 km2) is water. Isle au Haut is an island approximately 6 mile (10 km) long by 2 mile (3 km) wide in Penobscot Bay, part of the Gulf of Maine and Atlantic Ocean. Mount Champlain, elevation 540 feet (165 m), is the highest point on the island, located on a north south ridge occupying the island's center. Rocky Mountain, elevation 511 feet (156 m), and Sawyer Mountain, at 486 feet (148 m), are neighboring summits along the ridge to the south. The terrain consists of low hills covered by temperate coniferous forests; the coastline is mainly granite boulders, with a few rocky beaches and salt marshes. Long Pond, a small freshwater lake, stretches down the eastern side of the island; being warmer and more sheltered than the surrounding ocean, it is used for recreation and one may occasionally see a float plane, although no scheduled service is available.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 79 адам, 32 шаруашылық және 20 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 164 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық 100 адамға шаққанда. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамында 100,00% ақ нәсілділер болды. Кез келген нәсілге жататын халықтың 3,80% -ы испан немесе латын американдықтарынан құралды. 2000 жылғы санақ мәліметтері бойынша, 19,7% -ы француз, 16,4% -ы ирланд, 11,5% -ы голланд, 11,5% -ы ағылшын, 11,5% -ы шотланд және 8,2% -ы фин текті болды. 32 шаруашылықтың 34,4% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 59,4% -ы бірге тұратын жұбайлар, 3,1% -ы күйеуі жоқ әйелдер, ал 34,4% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 25,0% жеке тұлғалардан тұрды, ал 3,1% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,47 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,05 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас құрамында 25,3% -ы 18 жасқа дейінгілер, 6,3% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 30,4% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 24,1% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 13,9% -ы 65 жастан асқандарды құрады. Орташа жас 42 жасқа тең болды. Әр 100 әйелге 107,9 еркек, ал 18 жастан асқан әр 100 әйелге 118,5 еркек шақ келді. Шаруашылықтың орташа табысы 25 000 доллар, ал отбасының орташа табысы 34 167 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 23 750 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 16 563 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 11 723 долларды құрады. Халықтың 17,3% -ы кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрді, бірақ олардың арасында отбасылар, 18 жасқа дейінгілер және 65 жастан асқандар жоқ.
As of the census of 2000, there were 79 people, 32 households, and 20 families living in the town. The population density was There were 164 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 100.00% White. Hispanic or Latino of any race were 3.80% of the population. 19.7% were of French, 16.4% Irish, 11.5% Dutch, 11.5% English, 11.5% Scottish and 8.2% Finnish ancestry according to Census 2000. There were 32 households, out of which 34.4% had children under the age of 18 living with them, 59.4% were married couples living together, 3.1% had a female householder with no husband present, and 34.4% were non families. 25.0% of all households were made up of individuals, and 3.1% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.47 and the average family size was 3.05. In the town, the population was spread out, with 25.3% under the age of 18, 6.3% from 18 to 24, 30.4% from 25 to 44, 24.1% from 45 to 64, and 13.9% who were 65 years of age or older. The median age was 42 years. For every 100 females, there were 107.9 males. For every 100 females age 18 and over, there were 118.5 males. The median income for a household in the town was $25,000, and the median income for a family was $34,167. Males had a median income of $23,750 versus $16,563 for females. The per capita income for the town was $11,723. 17.3% of the population lived below the poverty line, though no families, no one under eighteen or over 65 did.