Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ, Мэн штатындағы қала
Town in the state of Maine, United States
Бетел – АҚШ, Мэн штатының Оксфорд округіндегі қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 2 504 адамды құрайды. Оған Бетел және Батыс Бетел ауылдары кіреді. Қала Gould Academy жеке дайындық мектебіне және Сандей Ривер тау шаңғысы курортына жақын орналасқан.
Bethel is a town in Oxford County, Maine, United States. The population was 2,504 at the 2020 census. It includes the villages of Bethel and West Bethel. The town is home to Gould Academy, a private preparatory school, and is near the Sunday River ski resort.
Тарих
Абенаки үнді ауылы бір кезде Андроскоггин өзенінің солтүстік жағында орналасқан, бірақ ағылшын қонысынан бұрын тасталып кеткен. 1769 жылы Массачусетс штатының Бас соты Джозиа Ричардсон мен басқаларға (немесе олардың мұрагерлеріне) 1690 жылғы Квебек шайқасындағы қызметтері үшін Садбери Канадасы деген жер берді. Алғашқы қоныс 1774 жылы құрылды, Ньютоннан (Массачусетс штаты) келген Натаниел Сегар жерді даярлай бастады. Бірақ, Азаттық соғысы көптеген иегерлердің талаптарын орындауын кешіктірді. 1781 жылдың 3 тамызында Мэндегі соңғы үнді шабуылы кезінде Садбери Канадада бар болғаны 10 отбасы тұрды, ол тоналды. Екі тұрғыны, Бенджамин Кларк пен Натаниел Сегар, Квебекке тұтқынға алынып, соғыс аяқталғанға дейін ұсталды, содан кейін қауым тез өркендеді. 1796 жылдың 10 маусымында Садбери Канада плантациясы Бетел болып жарияланды, атауы Жаратılıс кітабынан алынған және «Құдай үйі» деген мағынаны білдіреді. 1802 жылы Портлендтен Эролге (Нью-Гэмпшир штаты) дейінгі сауда жолы (қазіргі 26-шы тас жол) Бетелден өтіп, дамуға ықпал етті. Көбірек қоныс аударушылар мен кәсіпкерлер келді. Бұрын үндістер өңдеген құнарлы жазықтар мен шалғынды жерлерге егін егілді. Бетел штаттағы ең жақсы шаруашылық қалаларының біріне айналды, әсіресе шөп пен картоп өсіруде. Қыста шаруалар ағаш кесумен айналысып, сумен жұмыс істейтін ағаш кесетін зауыттарда ағаш өңдеді. Басқа өндірушілер ұн, былғары, арқан, жиһаз, аяқ киім, көлік құралдары, мәрмәр және гранит бұйымдарын жасады. 1833 жылы Бетел үйі, үлкен қонақ үй салынды. 1851 жылдың 10 наурызында Атлантика және Сент-Лоуренс темір жолы Бетелге жетіп, жүк пен қаланың шуы мен ластануынан қашуға құштар жазғы туристерді тасыды. Азамат соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс аралығында Бетел сәнді жазғы курортқа айналды. Бірнеше қонақ үйлер базарға қарап тұрды немесе Бетел төбесінде салынды. 1863 жылы салынған «Проспект» қонақ үйі ең үлкені болды, оның үстіндегі күмбезден қонақтар тауларды көре алатын. «Талли-хо» атты көліктер Ақ таулар мен Мэннің жабайы ландшафтарына саяхаттар ұйымдастырды. Доктор Джон Герингтің жүйке ауруларына арналған клиникасы көптеген бай науқастарды тартты. 1897-1926 жылдар аралығында Уильям Роджерс Чепмен ұйымдастырған Мэн музыкалық фестивальдерінде музыка әлемінің бірнеше өкілдері өнер көрсетті. Бірақ автомобильдің пайда болуымен туристер енді пойыз қызметімен шектелмей, еркін саяхаттау мүмкіндігіне ие болды. Осының салдарынан темір жолдың жанында салынған көптеген үлкен қонақ үйлер клиенттерін жоғалтып, құлдырап, ақырында бұзылды. «Проспект» қонақ үйі 1911 жылы өрттен көп зардап шекті. Көлік жүйесі мен демалыс орындарының талғамы өзгергенімен, Бетел әсем табиғаты, тарихы және демалыс мүмкіндіктері үшін туристерді тартады.
An Abenaki Indian village was once located on the north side of the Androscoggin River, but had been abandoned before its subsequent English settlement. In 1769, the township was granted as Sudbury Canada by the Massachusetts General Court to Josiah Richardson of Sudbury, Massachusetts and others (or their heirs) for services at the Battle of Quebec in 1690. It was first settled in 1774 when Nathaniel Segar of Newton, Massachusetts started clearing the land. The Revolutionary War, however, delayed many grantees from taking up their claims. Only 10 families resided at Sudbury Canada when it was plundered on August 3, 1781, during the last Indian attack in Maine. Two inhabitants, Benjamin Clark and Nathaniel Segar, were abducted and held captive in Quebec until the war's conclusion, after which the community grew rapidly. On June 10, 1796, Sudbury Canada Plantation was incorporated as Bethel, the name taken from the Book of Genesis and meaning "House of God." In 1802, a trade road (now Route 26) was completed from Portland to Errol, New Hampshire, passing through Bethel and bringing growth. More settlers and businesses arrived. Crops were planted on fertile intervales and meadows formerly cultivated by Indians. Bethel became one of the best farming towns in the state, especially for hay and potatoes. In winter, farmers found work logging, with the lumber cut at sawmills operated by water power from streams. Other manufacturers produced flour, leather and harnesses, furniture, boots and shoes, carriages, and marble and granite work. The Bethel House, a large hotel, was built in 1833. On March 10, 1851, the Atlantic and St. Lawrence Railroad opened to Bethel, carrying freight and summer tourists eager to escape the noise, heat and pollution of cities. Between the Civil War and World War I, Bethel was a fashionable summer resort. Several hotels were built facing the common or on Bethel Hill. Begun in 1863, The Prospect Hotel was the largest, with a cupola from which guests could observe the mountains. Tally ho coaches provided tours through wilderness landscapes of the White Mountains and Maine. Dr. John G. Gehring's famed clinic for nervous disorders attracted many wealthy patients. Between 1897 and 1926, a number of figures in the music world performed at the Maine Music Festivals organized by William Rogers Chapman. But with the advent of the automobile, tourists were no longer restricted by the limits of train service, but were free to explore. Consequently, many big hotels built near the tracks lost patrons, declined and were eventually torn down. The Prospect Hotel was largely destroyed by fire in 1911. Although transportation patterns and preferences in vacation accommodations have changed, Bethel remains a tourist destination for its natural setting, history and recreation resources.
Ұйымдастыруды дамыту
1947 жылдан бастап Бетел ұйымдық даму саласындағы "жаңа бастамалар" орталығына айналды. Психолог Курт Левиннің және кейін Кен Бенне мен Рон Липпитт сияқты әріптестерінің басшылығымен ұйымдық даму теориясы мен тәжірибесінің негізін қалауға көмектесетін зерттеулер жүргізілді. Т-топтар мен сезімталдық жаттығулары жеке адамның өзін тануы мен топтық жұмыстың тиімділігін арттыру үшін мінез-құлық ғылымын қолдану мақсатында жақсартылды, бұл ұйымның тиімділігі мен өнімділігіне қызмет етті. Левин осы жұмысты басқару үшін Ұлттық оқыту зертханаларын (NTL) құрды, оның көп бөлігі Гулд академиясында жазғы маусымда өткізілді. Осы маусымдық зерттеулер мен оқыту сессияларына елдің түкпір-түкпірінен және әлемнің әртүрлі елдерінен қатысушылар көптеп келді. Ағаш өнімдерін өңдеудің дәстүрлі саласы төмендеген кезде НТЛ Бетел экономикасының маңызды бөлігіне айналды. 2008 жылы штаб-пәтері Александрияға (Виргиния штаты) көшірілгенімен, NTL Бетелде жазғы маусымдағы шағын қызметін жалғастыруда.
Beginning in 1947 Bethel became the site of "pioneering work" in organizational development. Led by psychologist Kurt Lewin and, eventually, colleagues like Ken Benne and Ron Lippitt, research was conducted that helped lay the foundation for organizational development's theory and practice. T groups and sensitivity training were refined to apply behavioral science to individual self awareness and group functioning, in the service of organizational efficiency and productivity. The National Training Laboratories (NTL) was organized by Lewin to lead this work, with much or it conducted during summer seasons at Gould Academy. These seasonal research and training sessions were well attended, attracting participants from across the country and around the world. Increasingly, NTL became an important part of Bethel's economy, especially as the traditional wood product mill industries went into decline. Although NTL moved its headquarters to Alexandria, Virginia in 2008, it continues to maintain a small summer legacy presence in Bethel.
География
Бетел қаласы Оксфорд тауларының батыс жиегінде және қалың Махуосук тауларының оңтүстік шетінде орналасқан. Жақын жердегі Локк және Баркер таулары Махуосук жотасының құрамында, ал Махуосук жотасы Солтүстік Аппалачи тауларының бөлігі – Ақ таулардың кіші жотасы болып табылады. Бетел және оны қоршаған аймақты Андроскоггин өзені мен оның салалары – Алдер, Плезант және Санди өзендері суландырады. Сонго көлінің солтүстік жағы Бетел шекарасының ішінде жатыр. Шекараның оңтүстігінде Оңтүстік көлі, Солтүстік көлі және Брайант көлдері орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметінше, қаланың жалпы ауданы 65,91 шаршы миль (171 км²), оның ішінде 64,60 шаршы миль (167 км²) құрлық, ал 1,31 шаршы миль (3 км²) су.
Bethel is located on the western edge of the Oxford Hills and on the southern rim of the rugged Mahoosuc Range. Nearby Locke and Barker Mountains lie within the Mahoosuc Range, which is a subrange of the White Mountains, a part of the Northern Appalachian Mountains. Bethel and the surrounding area is drained by the Androscoggin River and its tributaries: the Alder, Pleasant and Sunday Rivers. The north edge of Songo Pond lies within Bethel's boundary. Just south of the boundary are located South Pond, North Pond and Bryant Ponds. According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 65.91 square miles (171 km2), of which 64.60 square miles (167 km2) is land and 1.31 square miles (3 km2) is water.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 2607 адам, 1121 үй шаруашылығы және 707 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 1861 тұрғын үй бар, орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 97,2% ақ нәсілді, 0,5% афроамерикалық, 0,2% американдық үндістер, 0,5% азиялық, 0,5% басқа нәсілдерден және 1,0% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,2% құрады. 1121 үй шаруашылығының 29,7% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 47,6% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 9,5% -ында күйеуі жоқ әйел басшы, 5,9% -ында әйелі жоқ ер басшы және 36,9% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 29,1% жеке тұлғалардан тұрады, ал 13,2% -ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адам тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,33 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,83 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 42,9 жас. Тұрғындардың 23,3% -ы 18 жасқа дейін, 6,1% -ы 18 мен 24 жас аралығында, 23,6% -ы 25 пен 44 жас аралығында, 31,1% -ы 45 пен 64 жас аралығында және 15,9% -ы 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 48,0% ер адам және 52,0% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 2,607 people, 1,121 households, and 707 families living in the town. The population density was There were 1,861 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 97.2% White, 0.5% African American, 0.2% Native American, 0.5% Asian, 0.5% from other races, and 1.0% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.2% of the population. There were 1,121 households, of which 29.7% had children under the age of 18 living with them, 47.6% were married couples living together, 9.5% had a female householder with no husband present, 5.9% had a male householder with no wife present, and 36.9% were non families. 29.1% of all households were made up of individuals, and 13.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.33 and the average family size was 2.83. The median age in the town was 42.9 years. 23.3% of residents were under the age of 18; 6.1% were between the ages of 18 and 24; 23.6% were from 25 to 44; 31.1% were from 45 to 64; and 15.9% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 48.0% male and 52.0% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 2411 адам, 1034 үй шаруашылығы және 677 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 1448 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы құрады. Халықтың этникалық құрамы: 98,09% ақ нәсілді, 0,21% афроамерикалық, 0,37% американдық үндістер, 0,50% азиялық, 0,12% басқа нәсілдерден және 0,71% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 0,79% құрады. 1034 үй шаруашылығының ішінде 27,3% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 52,5% - бірге тұратын жұбайлар, 9,4% - күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 34,5% - отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 26,9% жеке адамдардан тұрды, ал 10,0% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мүше саны 2,33, ал отбасының орташа мүше саны 2,77 болды. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 22,4% - 18 жасқа дейінгілер, 6,8% - 18-24 жас аралығындағылар, 27,4% - 25-44 жас аралығындағылар, 27,6% - 45-64 жас аралығындағылар және 15,8% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 41 жасқа тең. Әр 100 әйелге 96,0 еркек шақ келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 94,6 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа табысы 33 803 доллар, ал отбасының орташа табысы 38 669 доллар құрады. Ер адамдардың орташа табысы 31 569 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 18 859 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 17 458 долларға тең. Отбасылардың 8,0% және халықтың 10,2% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 11,2% және 65 жастан асқандардың 5,7% кірді.
As of the census of 2000, there were 2,411 people, 1,034 households, and 677 families living in the town. The population density was There were 1,448 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 98.09% White, 0.21% African American, 0.37% Native American, 0.50% Asian, 0.12% from other races, and 0.71% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.79% of the population. There were 1,034 households, out of which 27.3% had children under the age of 18 living with them, 52.5% were married couples living together, 9.4% had a female householder with no husband present, and 34.5% were non families. 26.9% of all households were made up of individuals, and 10.0% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.33 and the average family size was 2.77. In the town, the population was spread out, with 22.4% under the age of 18, 6.8% from 18 to 24, 27.4% from 25 to 44, 27.6% from 45 to 64, and 15.8% who were 65 years of age or older. The median age was 41 years. For every 100 females, there were 96.0 males. For every 100 females age 18 and over, there were 94.6 males. The median income for a household in the town was $33,803, and the median income for a family was $38,669. Males had a median income of $31,569 versus $18,859 for females. The per capita income for the town was $17,458. About 8.0% of families and 10.2% of the population were below the poverty line, including 11.2% of those under age 18 and 5.7% of those age 65 or over.