Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын крикетшісі
English cricketer
Өмірбаян және білім
Ол хирург Питер Ройл мен Марианн Фэншоудың үшінші ұлы болып дүниеге келді. Ол Россалл мектебінде және Оксфорд университетінің Брассенос колледжінде білім алған.
He was the third son of a surgeon, Peter Royle, and Mariann Fanshawe, and was educated at Rossall School and Brasenose College, Oxford.
Крикет мансабы
Ройл 1873 жылдан бастап Ланкашир үшін, ал 1875 және 1876 жылдары Оксфорд университеті үшін крикет ойнады, екі жылдың екеуінде де «көк» белгісін иеленді. Оксфордтағы көрсеткіші шамалы болды, ол 50 ұпайдан тек бір рет асты, 1876 жылы Челсидегі Принс крикет алаңында Миддлсекске қарсы өткен матчта жеңілмеген 67 ұпай жинады, ол 9-шы нөмірде ойнады және оның ұпайлары Оксфордтың жинаған 612 ұпайының бір бөлігі болды, бұл Принстегі ең жоғары көрсеткіш. Оксфордты бітірген соң, ол Ланкашир үшін екі маусым бойы крикетке қайта оралды және 1878 жылы Таун-Маллингте Кентке қарсы өткен матчта 81 ұпай жинап, өзінің ең жоғары көрсеткішін жасады. Бұл шамалы көрсеткішке қарамастан (команданың басқа да бірнеше әуесқой ойыншыларынан көп ерекшеленбеген), Ройл Лорд Харристің 1878–79 жылдары Австралияға барған крикет командасының құрамына енді, ол Австралияға қарсы бір матч өткізді. Бұл ойын кейіннен Тест матчы ретінде танылды, осындай матч үшінші рет өткізілді; Ройл 3 және 18 ұпай жинады, ал австралиялықтар 10 қақпамен жеңіске жетті, сонымен қатар ол екі допты ұстады. Шындығында, осы турда Ройлдің алаңдағы шеберлігі ерекше назар аударды және 50 жылдан кейін жарқын естеліктермен еске алынды: «Ол екі қолды, өте шапшаң және епті болды», - делінген 1930 жылғы Wisden Cricketers' Almanack-тегі некрологта. Ол барлық уақыттағы ең ұлы «кавер-пойнт» ойыншысы деп есептеледі, және көптеген кітаптар оның алаңда батсмендерде тудырған үрейін сипаттаған. Жылдам жүгіруге батылы бар батсмендер санаулы болды. «Таймс» газеті Ройлдің некрологінде атақты Йоркшир крикетшісі Том Эмметтің сөзін еске алады: «Уа, дос, полиция бар!» деді ол, Ройл кавер-пойнтта тұрғанда серігі оны қысқа жүгіруге шақырғанда.
Royle played cricket for Lancashire from 1873 and for Oxford University in 1875 and 1876, winning a Blue both years. His record at Oxford was modest, and he passed 50 only once, making an unbeaten 67 in the match against Middlesex at Prince's Cricket Ground, Chelsea in 1876, when he batted at No 9 and where his runs were part of an Oxford total of 612, the highest score ever made at Prince's. After Oxford, he returned to fairly regular cricket for Lancashire for two seasons and in 1878 he hit his highest score, an innings of 81 against Kent at Town Malling. Despite this fairly modest record as a batsman (which was little different from that of several other amateur members of the team), Royle was a member of Lord Harris's cricket team to tour Australia in 1878–79, which played one match against Australia. This game has since been recognised as a Test match, the third such game ever played; Royle scored 3 and 18 as the Australians won by 10 wickets, and he also took two catches. In fact, it was Royle's fielding that won particular attention on this tour, and was remembered in glowing terms 50 years later: "He was ambidextrous, very quick on his feet and smart in return," said the obituary in Wisden Cricketers' Almanack in 1930. He is generally regarded as being the greatest "cover point" of all time, and many books have described the fear he engendered in batsmen when on the pitch. Only a rash batsman dared to try for a quick run. A remark of Tom Emmett’s, the famous Yorkshire cricketer, is recalled in Royle's obituary in The Times: "Woa, mate, there's a policeman," he said when his partner called him for a short run while Royle was at cover point.
Крикеттен кейін
Турдан кейін ол крикетпен айналысуын тоқтатып, Елстри мектебінде толық уақытты оқытушы болып жұмыс істеді, бірақ 1886 жылға дейін Ланкаширге және түрлі әуесқой командаларға кездейсоқ ойындарға қатысып тұрды. 1891 жылы Лордс стадионында Мэрилебон крикет клубына (MCC) қарсы матчта Ланкашир құрамында ойнады. Кейін Ланкашир графтығының крикет клубының президенті болды. 1892 жылы Елстриде мектеп мұғалімі қызметін атқаратын кезінде дін қызметкеріне бекітілді, содан кейін қысқа мерзімге Елстриде мектеп директоры болды, бірақ 1901 жылдан өмірінің соңына дейін Станмор Парк мектебінде директор болып қызмет етті. Онда ол турға шыққан командаға көрсетілген жомарт құрмет туралы айтады. Ройл сондай-ақ 1879 жылғы Сиднейдегі тәртіпсіздік туралы өз ойын қысқаша баяндайды.
After the tour he retired from cricket and took up full time teaching at Elstree School, though he returned to Lancashire and to various amateur teams for occasional matches through to 1886 and as late as 1891 played for Lancashire in a game against Marylebone Cricket Club (MCC) at Lord's. He later served as president of the Lancashire County Cricket Club. He was ordained in 1892 when he was a schoolmaster at Elstree; he subsequently briefly became headmaster at Elstree before moving to Stanmore Park school, where he was headmaster from 1901 until his death. In it he outlines the lavish welcome afforded the touring party. Royle also briefly mentions his views on the Sydney Riot of 1879.