Люсинда Уильямс: Альбом және американдық музыканың жаңа толқыны
Lucinda Williams (album)
Лусинда Уильямс – 1988 ж. шыққан, махаббат пен қарым-қатынастар туралы альтернативті кантри-рок альбомы. Americana қозғалысының дамуына әсер еткен туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Люсинда Уильямс – 1988 жылы Rough Trade Records лейбелімен шығарылған американдық әнші-әндерші Люсинда Уильямстың үшінші студиялық альбомы. Романтикалық қарым-қатынастардың күрделігін зерттейтін альтернативті кантри және тамырлық рок альбомы «Люсинда Уильямс» шыққан кезде сыншылардың жоғары бағасын алды және Америка музыкасының дамуындағы маңызды туынды ретінде танылды. Альбомның продюсерлері – Люсинда Уильямс, Дасти Уэйкмен және Гурф Морликс. Альбомда «Passionate Kisses» әні алғаш рет орындалды, бұл әнді Мэри Чапин Карпентер 1992 жылғы «Come On Come On» альбомына жазды, соның арқасында Уильямс 1994 жылы «Ең жақсы кантри әні» номинациясында алғашқы «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды.
Lucinda Williams is the third studio album by American singer songwriter Lucinda Williams, released in 1988, by Rough Trade Records. An alternative country and roots rock record about the complexities of romantic relationships, Lucinda Williams was met with widespread critical acclaim upon release and has since been viewed as a leading work in the development of the Americana movement. The album was produced by Williams, with Dusty Wakeman and Gurf Morlix, and features the first appearance of "Passionate Kisses", a song later recorded by Mary Chapin Carpenter for her album Come On Come On (1992), which garnered Williams her first Grammy Award for Best Country Song in 1994.
Музыка және әндер
Уильямс Rough Trade Records-пен келісімшартқа қол қойғанға дейін ол альбомның демо-жазбасын таратқанда қиындыққа тап болды: "Лос-Анджелес тұрғындары: "Бұл рок үшін тым кантри", – деді. Нешвилл тұрғындары: "Бұл кантри үшін тым рок" деді". Rough Trade негізін қалаушы Джефф Трэвис 1987 жылы Уильямсқа қол қою туралы: "Біз Оңтүстік әдеби дәстүрінің жанкүйерлері едік. Біз Люсинданың мазмұнды әндер жазатынын, бірақ оларды нағыз рок-н-роллдың өткірлігімен және юморымен үйлестіре білгенін түсіндік". Spin журналының Кит Харрисінің айтуынша, Люсинда Уильямс содан бері альтернативті кантри жанрына жатқызылды. Оның фолк, рок, кантри-блюз және каджун музыкасын біріктіруімен, Uncut журналынан Найджел Уильямсон бұл альтернативті кантри сахнасындағы алғашқы жазбалардың бірі саналатынын айтты. Грег Кот Chicago Tribune газетінде былай деп жазды: "Музыка кантри мен блюздің жалғыздыққа толы әлемі арасында еркін қозғалғандай, сондай-ақ әннің сөздерін де бір тұрғыдан қарастыруға болмайды: олар махаббат пен жоғалтудың күрделілігін көрсетеді".
Before Williams was signed by Rough Trade Records, she had struggled shopping her demo of the album: "The L. A. people said, 'It's too country for rock.' The Nashville people said, 'It's too rock for country.'" Rough Trade founder Geoff Travis said of signing Williams in 1987, "We were big fans of the Southern literary tradition. We recognized that Lucinda was writing serious songs, but with the wit and humor of real rock'n'roll." According to Spin magazine's Keith Harris, Lucinda Williams has since been classified as alternative country, With its synthesis of folk, rock, country blues, and Cajun music, Nigel Williamson of Uncut said it may be seen as one of the earliest records in the alternative country scene. Greg Kot wrote in the Chicago Tribune, "like the music, which drifts between the lonesome worlds of country and blues, the lyrics can't be pinned down: They speak of the ambivalence that shades love and loss."
Шығару және қабылдау
Лусинда Уильямс 1988 жылы Rough Trade компаниясы шығарды, және сыншылардың жоғары бағасын алды. The Village Voice газетінің жыл сайынғы Pazz & Jop сыншылар сауалнамасында ол жылдың ең жақсы 16-шы альбомы деп танылды. Газеттегі шолуда Кристагау альбомға "A−" бағасын беріп, Уильямсты құмар, бірақ тұрақталған әнші-автор деп атады және "I Just Wanted to See You So Bad" және "Passionate Kisses" әндерін қоспағанда, альбомның қалған бөлігі жақсы екенін, ал оның үні "үлкен емес, әдемі емес, бірақ осы әншінің табиғаты мен тәрбиесі арқылы қалыптасқан еркі сияқты күшті" екенін жазды. Ол бұл альбомды сауалнамада алтыншы орынға қойды. Rolling Stone журналының Стив Понд заманауи шолуда Lucinda Williams альбомына бес жұлдыздың үш жарымын берді. Ол, әшекейсіз музыкалық тәсіл кейде жағымсыз мәтіндерді және ойланбас ән орындауды ашатынын, бірақ сонымен бірге Уильямстың ән жазудағы клишелер мен жалған сөздерден сақтануы оны тыңдаушыларға адал баяндаушы ретінде естітетінін айтты. NME журналында Стюарт Бейли альбомды ондық шкала бойынша жеті бағалап, оны "ынталандыратын" жұмыс деп атады, ал оның "блюздық және кантри" үлгілері Уильямстың дәстүрлі музыкалық стильдерді "жарық, көбінесе заманауи ырғақпен" түсінудегі шеберлігін көрсетеді. Уильямстың бесінші альбомы Car Wheels on a Gravel Road кең танылғаннан кейін, Lucinda Williams 1998 жылы бонус тректерімен қайта шығарылды.
Lucinda Williams was released by Rough Trade in 1988 to rave reviews from critics. It was voted the 16th best album of the year in The Village Voices annual Pazz & Jop critics poll. In a review for the newspaper, Christgau, giving the album an "A−" grade, called Williams a passionate but grounded songwriter and wrote that, apart from the great "I Just Wanted to See You So Bad" and "Passionate Kisses", the rest of the album is good and relies on "a big not enormous, handsome not beautiful voice that's every bit as strong as the will of this singer by nature and writer by nurture". He ranked the album sixth best in his list for the poll. Rolling Stone magazine's Steve Pond gave Lucinda Williams three and a half out of five stars in a contemporary review and felt the unadorned musical approach occasionally exposes some unpleasant lyrics and hesitant singing, but it also makes Williams sound like an honest narrator to listeners as she avoids clichés and evasive language in her songwriting. Rating the album seven out of ten in NME, Stuart Bailie deemed it an "encouraging" work whose "bluesy and countrified" material shows that Williams is skilled at interpreting traditional musical styles with "a bright, often contemporary swing". After the mainstream success of Williams' fifth album Car Wheels on a Gravel Road, Lucinda Williams was reissued with bonus tracks in 1998,
AllMusic-тің Vik Iyengar-і Lucinda Williams альбомының алғашқы шығуынан бері "классика ретінде танылғанын" айтады. Айенгар Уильямсты мұқият композитор ретінде қарастырды, оның үні мен қатал көзқарасы альбомдағы кантри, блюз, фолк және рок стильдерінің үйлесімімен жақсы үйлеседі: "Күшті әуендер жазудан басқа, Уильямс қарым-қатынастардың күрделі табиғатын мойындап, мәселенің мәніне тікелей жететін мәтін жазуға қабілетті керемет әнші-автор". Lucinda Williams Rolling Stone журналының 2020 жылғы "Барлық уақыттың 500 ең үздік альбомы" тізімінде 426-шы орынды иеленді.
According to AllMusic's Vik Iyengar, Lucinda Williams has been "recognized as a classic" since it was first released. Iyengar saw Williams as a meticulous composer whose voice and tough perspective work well with her music's mix of country, blues, folk, and rock styles on the album: "In addition to writing strong melodies, Williams is an amazing songwriter with a knack for writing a lyric that acknowledges the complicated nature of relationships while cutting right to the heart of the matter." Lucinda Williams was ranked No. 426 in Rolling Stones 2020 edition of its "500 Greatest Albums of All Time" list.