Кіріспе
"Махантонг" - ленапи сөзінің мағынасы "жеуге ет мол болатын жер" немесе "жақсы аңшылық жер" дегенді білдіреді. Бұл атаумен Пенсильванияның орталық бөлігіндегі өзен, аңғар және тау бөлінеді және бұл аймақтағы жалпы көше атауы болып табылады. "Махантанго" деген баламалы жазу ерте басылымдарда жиі кездеседі, мысалы, (Флойд 1911).
Махантонго мәдениеті
Махантонго мәдениетінің аймағы өзен аңғарынан әлдеқайда кең. Ол Шюилкилл, Нортумберленд және Дофин округтерімен, сонымен қатар бірнеше іргелес аңғарлармен, соның ішінде оңтүстіктегі Лайкенс немесе Хегинс аңғарымен, солтүстіктегі Швабен өзені мен Маханой өзені аңғарларымен бөлінеді. Бұл аймақтың қазіргі Скуилкил округінің бөлігі XIX ғасырдың алғашқы онжылдығында Махантонго деп аталатын үлкен қалашық болды. 1811 жылға дейін, Пенсильвания штатының Шюилкилл округі құрылғанға дейін, Махантонго қалашығы Беркс округінің құрамына кірді, кейіннен Үстіңгі және Төменгі Махантонго қалашықтарына бөлінді, олар өз кезегінде кішігірім бөлімшелерге бөлінді. 1800 жылдан кейін Шюлкилл және Нортумберленд округтеріндегі Махантонго аймағы маңызды елді мекенге айналды, оның ішінде солтүстікке қарай антрацитті көмір аймағында өсіп келе жатқан жаңа өнеркәсіптік қалалар, соның ішінде Шамокин және Мунт. Кармель. Махантонго қалашығы, Блю-Маунтиннің солтүстігінде, қазір Шюилкилл округіне жатады.
Махантонго аңғары
Аппалач тау тізбегінің Көк тауларының қалтасында орналасқан Махантонго аңғары Сюсквехана өзенінен шығысқа қарай 17 мильге созылады. Солтүстік жағынан Лине таумен шектеседі, ол бір кезде Қауымдастық пен Үнді жерлерінің арасындағы шекара болды, ол Махантонго тауының аңғарды жапқан жерінен оңтүстікке қарай төрт мильге созылады. Махантонго аңғарының эстетикалық ерекшеліктері соңғы зерттеулерде, әсіресе Фредерик С. Вайзер мен Мэри Хаммонд Салливанның зерттеулерінде, аймақта жасалған сәнді жиһаздарға назар аударды. Олар 1798-1828 жылдар аралығында Махантонго аңғарының Швабен өзенінің бойында жасалған ерекше жиһаздарды сипаттады. Бұл аймақтың сәндік жиһаздары, сондай-ақ, ерте Америка үйлері сияқты ұлттық басылымдарда көрсетілген. ХХ ғасыр бойы құнарлы Махантонго аңғары көршілес көмір аймақтарын өніммен қамтамасыз етті. Өзендіктің солтүстік-шығыс шетінде, Лина мен Махантонго таулары кездескен жерде, фермерлер жаңа өнімдерді сату үшін Шамокин, Кармел тауы, Эшленд, Жирардвилл, Шенандоа, Фраквилл, Маханой қаласы, Майнерсвилл және басқа да көмір қалаларына сапар шегіп жүрді. Бұл дәстүрлер бүгінгі күнге дейін жалғасуда. Махантонг фермерлері өңірлік көтерме саудадан басқа да өнімдерін жергілікті саудаға шығарады. Махантанго аңғары бүгінде жеті қаладан тұрады. Батыстан шығысқа қарай төменгі Маханой, Джексон, Джордан, Вашингтон, төменгі Махантанго, жоғарғы Махантанго және Элдред. Батыстан шығысқа қарай қалалар мен ауылдарға: Далмация, Херндон, Мандата, Жастық, Қызыл Крест, Ребок, Хебе, Гринбриер, Клингерстаун, Лек Килл, Раф және Ред, Хеплер, Питман және Хаас жатады. Махантонго аңғары арқылы өтетін маңызды мемлекеттік жолдарға СС 147 кіреді, ол солтүстікке / оңтүстікке қарай Сунбериден Харрисбургке дейін Сусквехана өзені бойымен созылады. Сонымен қатар, Махантонго аңғарының батыс шетінде, SR 225 Шамокиннен Мандатаға дейін солтүстікке / оңтүстікке қарай өтеді. SR 125 Шамокиннен Хегинске дейін солтүстікке / оңтүстікке қарай өтетін Жоғарғы және Төменгі Махантанго қалашықтарын екіге бөледі. Бұл жол көптеген шағын төбелер мен аңғарлар арқылы өтетін көрікті және иілгіш жолымен танымал. Жаз айларында мотоциклмен жүретін адамдар жиі жүреді.
The Mahantongo Valley aesthetic has been explored in various recent studies, particularly those of Frederick S. Weiser and Mary Hammond Sullivan who focused attention on decorated furniture made in the region. They described the highly distinctive furniture that had been created between 1798 and 1828 along the Schwaben Creek Area of the Mahantongo Valley. The decorative furniture of the region has also been featured in national publications such as Early American Homes. Throughout the 20th century the fertile Mahantongo Valley has provided the bordering coal regions with produce. At the northeastern end of the valley where the Line and Mahantongo Mountains meet, farmers traveled to the densely populated coal towns of Shamokin, Mount Carmel, Ashland, Girardville, Shenandoah, Frackville, Mahanoy City, Minersville and others to peddle fresh produce. These traditions carry on today. Mahantongo farmers continue to retail produce locally in addition to regional wholesale distribution. The Mahantango Valley today comprises seven townships. From west to east they include: Lower Mahanoy, Jackson, Jordan, Washington, Lower Mahantango, Upper Mahantango, and Eldred. Towns and villages from west to east include: Dalmatia, Herndon, Mandata, Pillow, Red Cross, Rebuck, Hebe, Greenbrier, Klingerstown, Leck Kill, Rough and Ready, Hepler, Pitman, and Haas. Significant State Roads through the Mahantongo Valley include SR 147 which stretches north / south from Sunbury to Harrisburg along the Susquehanna River. Also near the western end of the Mahantongo Valley, SR 225 progresses north / south from Shamokin to Mandata. SR 125 bisects the Upper and Lower Mahantango townships running north / south from Shamokin to Hegins. This latter route is well known for its scenic and snaking roadway over the many small hills and dells and is frequented by motorcyclists throughout the summer months.
Махантонго көшесі
Махантонго көшесі - Поттсвиллдің тарихи тұрғындары бар көше. Бұл ескі Нечо Аллен қонақ үйі, Юэнглинг сыра зауыты (әлі күнге дейін жұмыс істеп тұрған ең көне американдық сыра зауыты) және роман жазушы Джон О'Хараның бұрынғы үйі. Сондай-ақ, көшеде бұрынғы көмір барондарының көптеген үйлері және әйгілі Юенглинг сарайы, қазір Шюилкилл округінің өнер және этникалық орталығы орналасқан. 1827 жылы құрылған Сент-Патрик шіркеуі осы жерде орналасқан. Сент-Джон Баптист Рим-католик шіркеуі, Юэнлинг паркі, әр түрлі протестанттық шіркеулер де осы ағашпен қатарланған көшеге әшекейленеді. Поттсвилл Ротари кіші лигасының алаңы 20-шы және Махантонго көшелерінде орналасқан. Көше 26-шы көшеден кейін тұрғын үй маңындағы ауданда аяқталады. Джон О'Хара бұл көшеге өзінің көптеген кітаптарында "Лантененго көшесі" деп атау береді.