Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сент-Майклс, сонымен қатар Сент-Майклс деп те аталады, Америка Құрама Штаттарының Мэриленд штатындағы Талбот округіне қарасты қала. 2023 жылғы Дүниежүзілік халық сараптамасы бойынша халық саны 1094 адамды құрады. Жылдық өсім 1,3% құрайды, ал 2020 жылғы халық санауы бойынша халық саны 3,99% өсті. Сент-Майклс қаласының аты 1677 жылы құрылған епископтық приходтан шыққан. Бұл шіркеу темекі өсіру және кеме жасаумен айналысқан қоныс аударушыларды тартты.
Saint Michaels, also known as St. Michaels, is a town in Talbot County, Maryland, United States. The population was 1,094 at the 2023 World Population Review. Growing at a rate of 1.3% annually, its population hit a peak with the 2020 Census reporting a 3.99% increase. Saint Michaels derives its name from the Episcopal Parish established there in 1677. The church attracted settlers who engaged in tobacco growing and ship building.
Тарих
Қала 1770 жылдары Джеймс Брэддоктың спекуляциялық жобасы ретінде салынған. 18 ғасырдағы қала құрылысында кең таралған желілік жоспардан өзгеше, Брэддок Сент-Майклсты орталық алаң төңірегінде орналастырды. Қала 1804 жылы ресми түрде құрылды. Сент-Майклс қаласынан бұрын пайда болған ауылдық Англикан шіркеуі қалаға атын берді. Шіркеудің портовый жағалауда орналасқандығына қарамастан, Сент-Майклс қаласы саяхатшы мефодист уағыздаушыларының келуінен кейін басым түрде мефодист болып қалыптасты. Брэддок Сент-Мэри алаңының ортасында мефодист шіркеуі үшін жер дайындады. Кірпіштен салынған ғимарат 1812 жылғы соғыстан кейін Сардис шіркеуі деп аталды. Бұл ғимарат бұзылып, 1839 жылы кірпіштен жаңа ғимарат салынды. Негізгі тас 1839 жылдың 4 шілдесінде қаланды және ол сол жерде қалып тұр. Қаланың алғашқы өнеркәсібі кеме жасау болды, ал 1812 жылғы соғысқа дейін қаланың ішінде немесе жанында алты кеме жасаушы белсенді жұмыс істеді. Олардың ең көп таралған өнімі – жылдам жүретін шхуналар, кейіннен Балтимор клипері деп аталды. Мұндай кемелер блокадалардан қашуға, теңізде қарақшылар мен шетелдік әскери кемелерден озуға ыңғайлы болды, ал кейбірелері жеке қаруланған кемелер ретінде қолданылып, мандат алды. Мысалы, Томас Л. Хаддауэй 1812 жылы Сент-Майклсте "Лотерея" шхунасын жасады, ал оның иелері теңізде жүлде алуға рұқсат беретін мандат алды. Қала 1812 жылғы соғыста маңызды рөл атқарды. 1813 жылы адмирал Джордж Кокберннің басқаруымен Чесапик шығанағына флотилия келді және қала мен кеме жасау орындарын қорғау үшін салынған милициялық бекініс болғандықтан Сент-Майклсты нысанаға алды. 1813 жылдың 10 тамызында таңертеңгі қараңғылықта Сент-Майклс шайқасы басталды. Британдықтар қаланың оңтүстігіне жағаға қону жасады, қысқаша атысқаннан кейін бекіністі бейтараптандырып, қайықтарына қайтып келді. Британдықтар баржалар мен бригтерден қалаға бомбалау шабуылын жасады, бірақ кеме жасау орындарын қиратып немесе қалаға айтарлықтай зиян келтіре алмады. Милиция Импи Доусонның кемежайында (Мулбери көшесінің басында) және Милл Пойнтта (Карпентер көшесінің басында) орналасқан артиллериялық бекіністерден қарсы от берді. Сол кездегі хабарламада британдық оқтың "бірнеше үйді тесіп өткені" айтылды. Шамамен бір ғасырдан кейін қала тұрғындарының қаладан тыс жердегі ағаштарға шамдар іліп, шамдарды сөндіргендіктен, қала сақталды деген әңгіме жазылды. Осы оқиғаға сүйене отырып, Сент-Майклс "британдықтарды алдаған қала" деп аталды, бұл лақап 1963 жылы шайқастың 150 жылдығын тойлау кезінде таңдалды. Cannonball House шайқас кезінде оқ тиген құрылымдардың бірі ретінде сақталған және Сент-Майклс тарихи ауданы сияқты Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген. 1812 жылғы соғыстан кейін кеме жасау төмендеді, бірақ бірнеше онжылдықтан кейін қалада острица өнеркәсібі қайта жанданды. XIX ғасырдың соңында қаладағы үй шаруашылықтарының көпшілігі осы балық аулаудың кейбір салаларымен айналысты, яғни Майлз өзені мен Шығыс шығанағының жақын маңдағы суларынан острицаларды теріп алу немесе жағалауға келген үйлерде острицаларды қабылдау. Осы бизнестердің бірі, Кульборн және Джуетт, XX ғасырдың басында құрылған, қара нәсілді кәсіпорындар ретінде танымал болды және ол бастапқыда краб етіне маманданған. Краб етін сату үшін иесі Фредерик Джуетт бес деңгейлі сыныптау жүйесін (дәстүрлі, тырнақ, арнайы, артқы және түйір) ойлап тапты, ол бүгінгі күнге дейін өнеркәсіпте қолданылады. Сент-Майклс – Фредерик Дугластың 1832 жылы Томас Олдқа сатылған жері, ал 1835 жылы бостандыққа қашуға тырысқаннан кейін Дуглас Сент-Майклс түрмесінде қамалған. Cannonball House және Сент-Майклс тарихи ауданынан басқа, Crooked Intention, Edmee S., Edna E. Lockwood, Island Bird (log canoe), Island Blossom (log canoe), Island Lark (log canoe), Jay Dee (log canoe), Magic (log canoe), Noddy (log canoe), The Old Inn, Persistence (log canoe), Rover (log canoe), Saint Michaels Mill, Sherwood Manor, Stanley Norman (skipjack) және Викториялық жүгері шөпшегі Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген. 2007 жылы қала Coastal Living журналы бойынша АҚШ-тағы ең романтикалық 10 қашқындардың бірі болып танылды. 2018 жылы Forbes журналы Сент-Майклсты "Сіздің көз жазбаңыздан тыс қалған Шығыс жағалау демалыс күндері" деп жариялаған мақала жариялады.
The town was laid out as a speculative development in the 1770s by James Braddock. Unlike the more typical 18th century grid pattern town planning, Braddock laid St. Michaels out around a central square. The town was incorporated in 1804. A rural Anglican church that long predated the town gave St. Michaels its name. Despite this church's presence on the shore of the harbor, the town of St. Michaels early became predominantly Methodist following visits by itinerant Methodist preachers. Braddock donated land for a Methodist church in the center of St. Mary's square. A brick structure was built and after the war of 1812 the name of Sardis Chapel was adopted. That building was razed and a new brick building was erected in 1839. The cornerstone was laid on July 4, 1839. It remains on that site. The town's earliest industry was shipbuilding, and as many as six shipbuilders were active in or near the town by the War of 1812. Their typical product was a fast schooner, a type later known as the Baltimore Clipper. Such vessels were well adapted to evading blockades or outrunning pirates or foreign naval vessels at sea, and some were later used as private armed vessels carrying a letter of marque. For example, Thomas L. Haddaway launched the schooner Lottery at St. Michaels in 1812, and its owners obtained a letter of marque allowing it to take prizes at sea. The town played a role in the War of 1812 when, in 1813, a fleet under the command of Admiral George Cockburn moved up the Chesapeake Bay, and targeted St. Michaels because of the presence of a militia battery erected to defend the town and its shipyards. Under cover of early morning darkness on August 10, 1813, the Battle of St. Michaels commenced as the British sent a landing party ashore just south of the town, and after a brief exchange, neutralized the battery and returned to their boats. The British proceeded to bombard the town from the barges and a brig, but failed to destroy the shipyards or cause any substantial damage to the town. The militia returned fire from artillery batteries at Impy Dawson's wharf (the foot of Mulberry Street) and Mill Point (the foot of Carpenter Street). A contemporary report noted that "several houses were pierced" by the British fire. Nearly a century later a story was recorded that as a result of the town's ruse of dimming the lights and hanging lanterns in the trees beyond the town so that the cannonballs would overshoot the town, the town was spared. Based on this story, St. Michaels became known as "the town that fooled the British," a nickname selected during the sesquicentennial celebration of the battle in 1963. The Cannonball House survives as one of the structures reportedly struck by one of the shots, and is on the National Register of Historic Places, as is the Saint Michaels Historic District. Shipbuilding declined after the War of 1812, but an oyster industry revived the town a few decades later. By the late nineteenth century, most households in the town had at least one person engaged in some aspect of this fishery, either tonging oysters from the nearby waters of Miles River and Eastern Bay, or engaged in the shucking houses that came to line the waterfront. One of these businesses, Coulbourne and Jewett, founded in the early years of the twentieth century, is notable as a black owned enterprise, and it early on came to specialize in crabmeat. As a means of marketing crabmeat, owner Frederick Jewett devised a five level grading system (regular, claw, special, backfin, and lump) which is still used by the industry today. St Michaels is where Frederick Douglass was sold in 1832 to Thomas Auld, and it was in the St Michaels jail that Douglass was confined in 1835 after an attempted escape to freedom. In addition to the Cannonball House and St. Michaels Historic District, Crooked Intention, Edmee S., Edna E. Lockwood, Island Bird (log canoe), Island Blossom (log canoe), Island Lark (log canoe), Jay Dee (log canoe), Magic (log canoe), Noddy (log canoe), The Old Inn, Persistence (log canoe), Rover (log canoe), Saint Michaels Mill, Sherwood Manor, Stanley Norman (skipjack), and Victorian Corn Cribs are listed on the National Register of Historic Places. In 2007 the town was named #8 of the Top Ten Romantic Escapes in the USA by Coastal Living Magazine. In 2018 Forbes published an article declaring St. Michaels as "The East Coast Weekend Getaway You've Been Missing".
География
Сент-Майклс (38.783748, 76.222214) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1,25 шаршы миль (3 км²), оның ішінде 1,15 шаршы миль (3 км²) құрлық және 0,10 шаршы миль (0 км²) су алабын құрайды. Сент-Майклс Майлс өзені бойындағы ұзын, тар жер тілкесінде жатыр. Бұл елді мекен туристер үшін тартымды орын, қалада жоғары сапалы қонақүйлер, мотельдер, теңіз тағамдарына арналған мейрамханалар мен сыйлық дүкендері бар. Экскурсиялық кемелер қаланы Чесапик шығанағы арқылы Аннаполис қаласымен байланыстырады. Жақын орналасқан Беллвьюдегі ақылы қоғамдық паром қызметі адамдарды Тред-Авон өзені арқылы Оксфорд қаласына жеткізеді.
Saint Michaels is located at (38.783748, 76.222214). According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 1.25 square miles (3 km2), of which 1.15 square miles (3 km2) is land and 0.10 square miles (0 km2) is water. St. Michaels is located in a long, narrow neck of land along the Miles River. The village is a tourist attraction, and there are high quality hotels, inns, seafood restaurants, and gift shops in town. Tourboat cruises connect the town with Annapolis across the Chesapeake Bay. A for pay public ferryboat service in nearby Bellevue also takes people across the Tred Avon river to Oxford.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 1029 адам, 509 үй шаруашылығы және 281 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 711 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – 711 тұрғын үй бірлігі. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 69,0% ақ нәсілді, 27,4% афроамерикандық, 0,3% американдық үндістер, 0,5% азиялық, 1,4% басқа нәсілдерден және 1,5% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтар халықтың 2,9% құрады. 509 үй шаруашылығының ішінде 21,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 38,9% -ы бірге тұратын жұбайлар, 12,6% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,7% -ы күйеуі жоқ ер адамдар, ал 44,8% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 39,3% жеке адамдардан тұрады, ал 19,2% -ы 65 жасқа толған жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,02 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,67 адам. Қаладағы орташа жас 50,2 жас. Тұрғындардың 18,3% 18 жасқа дейін, 6,3% 18 мен 24 жас аралығында, 17,6% 25 пен 44 жас аралығында, 29,4% 45 пен 64 жас аралығында және 28,6% 65 жастан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 41,5% ер адам және 58,5% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 1,029 people, 509 households, and 281 families residing in the town. The population density was There were 711 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 69.0% White, 27.4% African American, 0.3% Native American, 0.5% Asian, 1.4% from other races, and 1.5% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.9% of the population. There were 509 households, of which 21.0% had children under the age of 18 living with them, 38.9% were married couples living together, 12.6% had a female householder with no husband present, 3.7% had a male householder with no wife present, and 44.8% were non families. 39.3% of all households were made up of individuals, and 19.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.02 and the average family size was 2.67. The median age in the town was 50.2 years. 18.3% of residents were under the age of 18; 6.3% were between the ages of 18 and 24; 17.6% were from 25 to 44; 29.4% were from 45 to 64; and 28.6% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 41.5% male and 58.5% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 1193 адам, 548 үй шаруашылығы және 340 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 671 тұрғын үй бірлігін құрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 69,24% ақ нәсілді, 29,25% афроамерикалық, 0,17% азиялық, 0,59% басқа нәсілді және 0,75% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латындықтар халықтың 0,59% құрады. 548 үй шаруашылығының 25,0%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 39,6%-ы бірге тұратын жұбайлар, 17,7%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 37,8%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылығының 34,1%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 19,2%-ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,18 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,75 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 24,2%-ы 18 жасқа дейінгілер, 4,5%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 21,3%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 26,1%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 23,9%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 45 жасқа тең. Әр 100 әйелге 84,7 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 80,4 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа табысы 32 578 доллар, ал отбасының орташа табысы 39 821 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 30 438 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 23 250 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 28 131 доллар болды. Отбасылардың 11,1%-ы және халықтың 15,0%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 22,8%-ы және 65 жастан асқандардың 9,8%-ы.
As of the census of 2000, there were 1,193 people, 548 households, and 340 families residing in the town. The population density was There were 671 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 69.24% White, 29.25% African American, 0.17% Asian, 0.59% from other races, and 0.75% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.59% of the population. There were 548 households, out of which 25.0% had children under the age of 18 living with them, 39.6% were married couples living together, 17.7% had a female householder with no husband present, and 37.8% were non families. 34.1% of all households were made up of individuals, and 19.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.18 and the average family size was 2.75. In the town, the population was spread out, with 24.2% under the age of 18, 4.5% from 18 to 24, 21.3% from 25 to 44, 26.1% from 45 to 64, and 23.9% who were 65 years of age or older. The median age was 45 years. For every 100 females, there were 84.7 males. For every 100 females age 18 and over, there were 80.4 males. The median income for a household in the town was $32,578, and the median income for a family was $39,821. Males had a median income of $30,438 versus $23,250 for females. The per capita income for the town was $28,131. About 11.1% of families and 15.0% of the population were below the poverty line, including 22.8% of those under age 18 and 9.8% of those age 65 or over.
Экономика
Қаланың туристік индустриясының тамыры 19 ғасырдың ортасына дейін барып жетеді, ол кезде Балтимордан келген экскурсиялық саяхатшыларды бу кемелері жеткізіп, 1880 жылдары бір апталық жалдауға жазғы қонақ үйлер ашыла бастады. Алайда, туризм 1970 жылдарға дейін қала экономикасының маңызды бөлігі болған жоқ. Бұл серпіліс 1965 жылы есігін ашқан теңіз мұражайымен басталды, содан кейін онжылдықтың соңына дейін жағалаудағы теңіз тағамдарына арналған мейрамхана және экскурсиялық кеме (Патриот) пайда болды. Ірі жұмыс берушілердің қатарында Harbortowne Resort, The Crab Claw мейрамханасы және Belmond-қа қарасты Perry Cabin қонақ үйі бар.
Although the town's tourist industry has roots in the mid nineteenth century with steamboats bringing excursionists from Baltimore to the town, and with summer guest cottages opening for weeklong rentals beginning in the 1880s, tourism was not a major part of the town's economy until the 1970s. The impetus started with a maritime museum, which opened its doors in 1965, and a waterfront seafood restaurant and a tour boat (the Patriot) followed before the end of the decade. Major employers include Harbortowne Resort, The Crab Claw restaurant, and the Inn at Perry Cabin by Belmond.
Көлік
Сент-Мишельге және одан басты көлік құралы – автомобиль жолдары арқылы. Мэриленд штатының 33-ші бағыты – қалаға қызмет ететін жалғыз мемлекеттік тас жол, ол Тилгман аралымен және Истонмен байланыстырады.
The main means of transportation to and from Saint Micheals is by road. Maryland Route 33 is the only state highway serving the town, connecting it to Tilghman Island and Easton.
Музейлер және басқа да қызықты жерлер
Қаланың ең басты тартымды орындарының бірі – бұрын теңіз өнімдерін жинау және қаптау орындары мен консерві зауыты болған жерде орналасқан Чесапик шығанағының теңіз мұражайы. Сент-Майклс қаласы көптеген тарихи шығанақ кемелеріне мекен, оның ішінде ұлттық тарихи ескерткіш саналатын «Эдна Э. Локвуд» бугей кемесі және бірнеше шкипжак кемелері бар. Сент-Майклс диірмені – 19 ғасырда салынған астық шабу диірмені, ол 1982 жылы АҚШ Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.
One of the town's chief attractions is the Chesapeake Bay Maritime Museum, located on land that was formerly occupied by seafood packing houses and a cannery. Saint Michaels is home to a number of historic bay vessels, including the bugeye Edna E. Lockwood, a National Historic Landmark, and several skipjacks. The Saint Michaels Mill is a 19th century gristmill and was added to the U. S. National Register of Historical Places in 1982.
Мәдени сілтемелер
Клараның жүрегі киносы, Вупи Голдберг пен Нил Патрик Харрис ойнаған, 1988 жылы Сент-Майклс қаласында түсірілген. Оуэн Уилсон мен Винс Вонның қатысуымен түсірілген "Той бұзушылар" фильмі 2004 жылы Сент-Майклсте (көбінесе жақын орналасқан Истон қаласында) ішінара түсірілді. Джон Гришемнің 1999 жылы жазған "Завет" романы кітаптың соңғы жартысында Сент-Майклс қаласын көрсетеді. "Бобтың бургерлері" телешоуының 6 маусымның 2-ші эпизодында, "Жер кемесі" атты бөлімде, 1812 жылғы соғыс кезінде Белчер отбасы тұратын қаланың тұрғындары қайықты жағаға тартып, оны алға-артқа шайқап, британдықтарды жағалаудың тереңірек екендігіне сендіріп, кемелерін құрлыққа тіреуге мәжбүр еткен оқиға айтылады. Шоуда бұл оқиға "Британдықтарды алдаған кеме" деп аталады. Бұл деректі "Боб Белчердің дауысы" және сценарий авторы Х. Джон Бенджамин растады.
The movie Clara's Heart starring Whoopi Goldberg and Neil Patrick Harris was filmed in Saint Michaels in 1988. The movie Wedding Crashers starring Owen Wilson and Vince Vaughn was partly filmed in Saint Michaels (mainly neighboring Easton) in 2004. The 1999 novel The Testament, written by John Grisham, features St. Michaels in the latter half of the book. The television show Bob's Burgers In season 6 episode 2, The Land Ship, references a scenario in which, during the War of 1812, the townspeople where the Belcher Family lives pulled a boat onto shore and rocked it back and forth in order to trick the British into running their ships aground thinking the shoreline was further inland. This is referred to in the show as 'The Sloop that Duped the British'. This was confirmed as a reference to St. Michaels by co writer and Voice of Bob Belcher, H. Jon Benjamin.