Кіріспе

Сент-Майклс, сонымен қатар Сент-Майклс деп те аталады, Америка Құрама Штаттарының Мэриленд штатындағы Талбот округіне қарасты қала. 2023 жылғы Дүниежүзілік халық сараптамасы бойынша халық саны 1094 адамды құрады. Жылдық өсім 1,3% құрайды, ал 2020 жылғы халық санауы бойынша халық саны 3,99% өсті. Сент-Майклс қаласының аты 1677 жылы құрылған епископтық приходтан шыққан. Бұл шіркеу темекі өсіру және кеме жасаумен айналысқан қоныс аударушыларды тартты.

Тарих

Қала 1770 жылдары Джеймс Брэддоктың спекуляциялық жобасы ретінде салынған. 18 ғасырдағы қала құрылысында кең таралған желілік жоспардан өзгеше, Брэддок Сент-Майклсты орталық алаң төңірегінде орналастырды. Қала 1804 жылы ресми түрде құрылды. Сент-Майклс қаласынан бұрын пайда болған ауылдық Англикан шіркеуі қалаға атын берді. Шіркеудің портовый жағалауда орналасқандығына қарамастан, Сент-Майклс қаласы саяхатшы мефодист уағыздаушыларының келуінен кейін басым түрде мефодист болып қалыптасты. Брэддок Сент-Мэри алаңының ортасында мефодист шіркеуі үшін жер дайындады. Кірпіштен салынған ғимарат 1812 жылғы соғыстан кейін Сардис шіркеуі деп аталды. Бұл ғимарат бұзылып, 1839 жылы кірпіштен жаңа ғимарат салынды. Негізгі тас 1839 жылдың 4 шілдесінде қаланды және ол сол жерде қалып тұр. Қаланың алғашқы өнеркәсібі кеме жасау болды, ал 1812 жылғы соғысқа дейін қаланың ішінде немесе жанында алты кеме жасаушы белсенді жұмыс істеді. Олардың ең көп таралған өнімі – жылдам жүретін шхуналар, кейіннен Балтимор клипері деп аталды. Мұндай кемелер блокадалардан қашуға, теңізде қарақшылар мен шетелдік әскери кемелерден озуға ыңғайлы болды, ал кейбірелері жеке қаруланған кемелер ретінде қолданылып, мандат алды. Мысалы, Томас Л. Хаддауэй 1812 жылы Сент-Майклсте "Лотерея" шхунасын жасады, ал оның иелері теңізде жүлде алуға рұқсат беретін мандат алды. Қала 1812 жылғы соғыста маңызды рөл атқарды. 1813 жылы адмирал Джордж Кокберннің басқаруымен Чесапик шығанағына флотилия келді және қала мен кеме жасау орындарын қорғау үшін салынған милициялық бекініс болғандықтан Сент-Майклсты нысанаға алды. 1813 жылдың 10 тамызында таңертеңгі қараңғылықта Сент-Майклс шайқасы басталды. Британдықтар қаланың оңтүстігіне жағаға қону жасады, қысқаша атысқаннан кейін бекіністі бейтараптандырып, қайықтарына қайтып келді. Британдықтар баржалар мен бригтерден қалаға бомбалау шабуылын жасады, бірақ кеме жасау орындарын қиратып немесе қалаға айтарлықтай зиян келтіре алмады. Милиция Импи Доусонның кемежайында (Мулбери көшесінің басында) және Милл Пойнтта (Карпентер көшесінің басында) орналасқан артиллериялық бекіністерден қарсы от берді. Сол кездегі хабарламада британдық оқтың "бірнеше үйді тесіп өткені" айтылды. Шамамен бір ғасырдан кейін қала тұрғындарының қаладан тыс жердегі ағаштарға шамдар іліп, шамдарды сөндіргендіктен, қала сақталды деген әңгіме жазылды. Осы оқиғаға сүйене отырып, Сент-Майклс "британдықтарды алдаған қала" деп аталды, бұл лақап 1963 жылы шайқастың 150 жылдығын тойлау кезінде таңдалды. Cannonball House шайқас кезінде оқ тиген құрылымдардың бірі ретінде сақталған және Сент-Майклс тарихи ауданы сияқты Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген. 1812 жылғы соғыстан кейін кеме жасау төмендеді, бірақ бірнеше онжылдықтан кейін қалада острица өнеркәсібі қайта жанданды. XIX ғасырдың соңында қаладағы үй шаруашылықтарының көпшілігі осы балық аулаудың кейбір салаларымен айналысты, яғни Майлз өзені мен Шығыс шығанағының жақын маңдағы суларынан острицаларды теріп алу немесе жағалауға келген үйлерде острицаларды қабылдау. Осы бизнестердің бірі, Кульборн және Джуетт, XX ғасырдың басында құрылған, қара нәсілді кәсіпорындар ретінде танымал болды және ол бастапқыда краб етіне маманданған. Краб етін сату үшін иесі Фредерик Джуетт бес деңгейлі сыныптау жүйесін (дәстүрлі, тырнақ, арнайы, артқы және түйір) ойлап тапты, ол бүгінгі күнге дейін өнеркәсіпте қолданылады. Сент-Майклс – Фредерик Дугластың 1832 жылы Томас Олдқа сатылған жері, ал 1835 жылы бостандыққа қашуға тырысқаннан кейін Дуглас Сент-Майклс түрмесінде қамалған. Cannonball House және Сент-Майклс тарихи ауданынан басқа, Crooked Intention, Edmee S., Edna E. Lockwood, Island Bird (log canoe), Island Blossom (log canoe), Island Lark (log canoe), Jay Dee (log canoe), Magic (log canoe), Noddy (log canoe), The Old Inn, Persistence (log canoe), Rover (log canoe), Saint Michaels Mill, Sherwood Manor, Stanley Norman (skipjack) және Викториялық жүгері шөпшегі Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енген. 2007 жылы қала Coastal Living журналы бойынша АҚШ-тағы ең романтикалық 10 қашқындардың бірі болып танылды. 2018 жылы Forbes журналы Сент-Майклсты "Сіздің көз жазбаңыздан тыс қалған Шығыс жағалау демалыс күндері" деп жариялаған мақала жариялады.

География

Сент-Майклс (38.783748, 76.222214) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1,25 шаршы миль (3 км²), оның ішінде 1,15 шаршы миль (3 км²) құрлық және 0,10 шаршы миль (0 км²) су алабын құрайды. Сент-Майклс Майлс өзені бойындағы ұзын, тар жер тілкесінде жатыр. Бұл елді мекен туристер үшін тартымды орын, қалада жоғары сапалы қонақүйлер, мотельдер, теңіз тағамдарына арналған мейрамханалар мен сыйлық дүкендері бар. Экскурсиялық кемелер қаланы Чесапик шығанағы арқылы Аннаполис қаласымен байланыстырады. Жақын орналасқан Беллвьюдегі ақылы қоғамдық паром қызметі адамдарды Тред-Авон өзені арқылы Оксфорд қаласына жеткізеді.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы санақ бойынша қалада 1029 адам, 509 үй шаруашылығы және 281 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 711 тұрғын үй бірлігін құрады, орташа тығыздық – 711 тұрғын үй бірлігі. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 69,0% ақ нәсілді, 27,4% афроамерикандық, 0,3% американдық үндістер, 0,5% азиялық, 1,4% басқа нәсілдерден және 1,5% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтар халықтың 2,9% құрады. 509 үй шаруашылығының ішінде 21,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 38,9% -ы бірге тұратын жұбайлар, 12,6% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 3,7% -ы күйеуі жоқ ер адамдар, ал 44,8% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 39,3% жеке адамдардан тұрады, ал 19,2% -ы 65 жасқа толған жалғыз адамдар тұрады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,02 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,67 адам. Қаладағы орташа жас 50,2 жас. Тұрғындардың 18,3% 18 жасқа дейін, 6,3% 18 мен 24 жас аралығында, 17,6% 25 пен 44 жас аралығында, 29,4% 45 пен 64 жас аралығында және 28,6% 65 жастан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 41,5% ер адам және 58,5% әйел адам.

2000 жылғы халық санағы

2000 жылғы санақ бойынша қалада 1193 адам, 548 үй шаруашылығы және 340 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 671 тұрғын үй бірлігін құрады. Қаланың нәсілдік құрамы: 69,24% ақ нәсілді, 29,25% афроамерикалық, 0,17% азиялық, 0,59% басқа нәсілді және 0,75% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испандықтар мен латындықтар халықтың 0,59% құрады. 548 үй шаруашылығының 25,0%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 39,6%-ы бірге тұратын жұбайлар, 17,7%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 37,8%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылығының 34,1%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 19,2%-ында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,18 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,75 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 24,2%-ы 18 жасқа дейінгілер, 4,5%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 21,3%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 26,1%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 23,9%-ы 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Орташа жас 45 жасқа тең. Әр 100 әйелге 84,7 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 80,4 еркек шақ келді. Үй шаруашылығының орташа табысы 32 578 доллар, ал отбасының орташа табысы 39 821 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 30 438 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 23 250 долларды құрады. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 28 131 доллар болды. Отбасылардың 11,1%-ы және халықтың 15,0%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 22,8%-ы және 65 жастан асқандардың 9,8%-ы.

Экономика

Қаланың туристік индустриясының тамыры 19 ғасырдың ортасына дейін барып жетеді, ол кезде Балтимордан келген экскурсиялық саяхатшыларды бу кемелері жеткізіп, 1880 жылдары бір апталық жалдауға жазғы қонақ үйлер ашыла бастады. Алайда, туризм 1970 жылдарға дейін қала экономикасының маңызды бөлігі болған жоқ. Бұл серпіліс 1965 жылы есігін ашқан теңіз мұражайымен басталды, содан кейін онжылдықтың соңына дейін жағалаудағы теңіз тағамдарына арналған мейрамхана және экскурсиялық кеме (Патриот) пайда болды. Ірі жұмыс берушілердің қатарында Harbortowne Resort, The Crab Claw мейрамханасы және Belmond-қа қарасты Perry Cabin қонақ үйі бар.

Көлік

Сент-Мишельге және одан басты көлік құралы – автомобиль жолдары арқылы. Мэриленд штатының 33-ші бағыты – қалаға қызмет ететін жалғыз мемлекеттік тас жол, ол Тилгман аралымен және Истонмен байланыстырады.

Музейлер және басқа да қызықты жерлер

Қаланың ең басты тартымды орындарының бірі – бұрын теңіз өнімдерін жинау және қаптау орындары мен консерві зауыты болған жерде орналасқан Чесапик шығанағының теңіз мұражайы. Сент-Майклс қаласы көптеген тарихи шығанақ кемелеріне мекен, оның ішінде ұлттық тарихи ескерткіш саналатын «Эдна Э. Локвуд» бугей кемесі және бірнеше шкипжак кемелері бар. Сент-Майклс диірмені – 19 ғасырда салынған астық шабу диірмені, ол 1982 жылы АҚШ Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Мәдени сілтемелер

Клараның жүрегі киносы, Вупи Голдберг пен Нил Патрик Харрис ойнаған, 1988 жылы Сент-Майклс қаласында түсірілген. Оуэн Уилсон мен Винс Вонның қатысуымен түсірілген "Той бұзушылар" фильмі 2004 жылы Сент-Майклсте (көбінесе жақын орналасқан Истон қаласында) ішінара түсірілді. Джон Гришемнің 1999 жылы жазған "Завет" романы кітаптың соңғы жартысында Сент-Майклс қаласын көрсетеді. "Бобтың бургерлері" телешоуының 6 маусымның 2-ші эпизодында, "Жер кемесі" атты бөлімде, 1812 жылғы соғыс кезінде Белчер отбасы тұратын қаланың тұрғындары қайықты жағаға тартып, оны алға-артқа шайқап, британдықтарды жағалаудың тереңірек екендігіне сендіріп, кемелерін құрлыққа тіреуге мәжбүр еткен оқиға айтылады. Шоуда бұл оқиға "Британдықтарды алдаған кеме" деп аталады. Бұл деректі "Боб Белчердің дауысы" және сценарий авторы Х. Джон Бенджамин растады.