Кіріспе
Хаверхилл (['hævərɪl]) – Массачусетс штатының Эссекс округіне жататын АҚШ қаласы. Хаверхилл Бостоннан солтүстікке қарай 56 шақырым жерде, Нью-Гэмпшир шекарасында және Атлант мұхитынан 27 шақырымдай қашықтықта орналасқан. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша халық саны 67 787 адамды құрады. Мерримак өзенінің жағасында орналасқан Хаверхилл негізінен Ньюбери плантациясынан келген пуритандардың шаруа қожалық қауымдастығы ретінде пайда болды. Жер ресми түрде 1642 жылдың 15 қарашасында Пентакеттерден (қорпорация құрылғаннан кейін бір жыл өткен соң) үш фунт пен он шиллингке сатып алынды. Пентукет Хаверхилл деп аталды (Уорд отбасының Англиядағы туған қаласының атымен) және су энергиясын пайдаланатын пилорамалар мен астық шабу жұмыстарынан бастап маңызды өнеркәсіптік орталыққа айналды. 18 және 19 ғасырларда Хаверхиллде жүнді өңдеу фабрикалары, былғары зауыттары, кеме қатынасы және кеме жасау дамыды. Қала көптеген онжылдықтар бойы маңызды аяқ киім өндіріс орталығы болды. 1913 жылдың соңына қарай АҚШ-та өндірілген аяқ киімнің күніне бір бөлігі Хаверхиллде жасалды, осы себепті сол кезде қала "Шұлықтар патшайымы" деп аталды.
Тарих
Хаверхилл американ тарихының дерлік барлық кезеңінде рөл атқарды, бастапқы отарлаудан бастап, француз және үнді соғыстарымен қатар, американдық революциялық және Азамат соғыстарына дейін.
17 ғасыр
Қала 1640 жылы Ньюбериден келген қоныс аударушылармен құрылған және бастапқыда "қисық өзеннің орны" деген мағына беретін Пентюкетт деп аталды. Джон Уорд, Роберт Клементс, Тристрам Коффин, Хью Шератт, Уильям Уайт және Томас Дэвис сияқты қоныс аударушылар Пентюкетті сатып алуға көмектесті. Жерді Пассако және Саггахеу сатты, олар Паскаконайдан рұқсат алғанын мәлімдеді, бірақ тарихи жазбада осы екі тұлға туралы көп мәлімет жоқ және олардың жерді сатуға құқығы бар ма, әлде олардың осындай келісімшарттың мағынасын түсінуде ортақ пікірге келгені белгісіз. Томас Хейл, Генри Палмер, Томас Дэвис, Джеймс Дэвис және Уильям Уайт Пентюкетттің алғашқы басшылары болды. Шағын дауларды шешу үшін тағайындалған алғашқы сот өкілдері Роберт Клементс, Генри Палмер және Томас Хейл болды. Сол сотта Джон Осгуд пен Томас Хейл Хаверхиллден Андоверге дейінгі жолды салуға тағайындалды. Ертедегі қоныс аударушылар "Құдайға құлшылық ететін емен" деп аталатын үлкен емен ағашының астында ғибадат еткен делінеді. Қала ағылшын қаласы Хаверхилл, Саффолк атымен қайта аталды, бұл елді мекеннің алғашқы пасторы Джон Уордтың туған жеріне деген құрметті білдіреді. Алғашқы Хаверхилл қонысы Уотер-стрит пен Милл-стриттің бұрышында, Линвуд зираты мен жерлеу орнының жанында орналасқан. Қаланың "әкесі" Уильям Уайттың үйі әлі де тұр, бірақ ол 17-18 ғасырларда кеңейтіліп, жаңартылған. Уайтс-Корнер (Мерримак көшесі мен Мейн-стрит) оның отбасының құрметіне аталды, сондай-ақ Бостонның Көркемсурет мұражайындағы Ақ қор да оның есімімен байланысты. Сотшы Натаниел Солтонсталл Салемдегі сиқыршылар сотының төрағасы болып таңдалды, бірақ ол сот процесін жағымсыз деп тапты және өзінен бас тартты. Тарихшылар оның сотқа қатысудан бас тартуын, сиқыршыларға қарсы истерия Хаверхиллде, көршілес Андовер қаласындағыдай терең тамыр жаймауының себебінің бірі деп санайды, себебі Андоверде сот процесінің ең көп құрбандары болды. Дегенмен, Хаверхиллден бірнеше әйелдер сиқыршылықпен айыпталды, ал бірнешеуі Ойер және Терминер сотында "күнәлі" деп танылды. Алғашқы қоныс аударушылардың бірі Тристрам Коффин қонақ үй басқарды. Бірақ ол қаланың оның күшті сыраларына қарсы тұрысынан көңілі қалды және 1659 жылы Хаверхиллден шығып, Нантакет қонысын құрушылардың бірі болды. Хаверхилл көп жылдар бойы шекаралық қала болды және кейде үнді шабуылдарына ұшырады, олар кейде Жаңа Франциядан француз отаршыл әскерлерімен бірге жүрді, нәтижесінде ондаған бейбіт тұрғындар қаза болды. Патша Уильям соғысы кезінде Ханна Дастин өзінің католик дінін қабылдаған тұтқындарын өлтіріп, содан кейін бас сүйектерін кескені үшін әйгілі болды (1697 жылғы Хаверхиллге жасалған шабуыл). Қалада АҚШ-та әйелдің құрметіне орнатылған алғашқы мүсін бар. 19 ғасырдың соңында Woolen Mill Tycoon Ezekiel J. M. Hale оның есімінен Grand Army Republic Park-те мүсін орнатты. Мүсінде Дастинның балта ұстап тұрғаны бейнеленген. Оның тұтқындыққа алынуы, кейін қашып кетуі және тұтқындарынан кек алуы туралы әңгіме Коттон Мэзердің назарын аударды, ол оның жайлы жазды, сонымен қатар ол отаршыл басшылардан үнді бас терісі үшін сыйақы алды. Соңғы жылдары Ханна Дастинге сын қатарын білдіргендер де болды, себебі ол қашып кету үшін өлтірген және бас терісін алып тастаған түпкілікті американдықтар оның алғашқы тұтқындары емес еді және ол өлтірген адамдардың арасында жас балалар да болды. Ханна, туғанда Ханна Эмерсон, қиын отбасынан шыққаны үшін жиі жамандалады: 1676 жылы оның әкесі Майкл Эмерсон 12 жасар қызы Элизабетке қатысты шамадан тыс зорлық-зомбылық көрсеткені үшін айыппұл төледі, ол 1693 жылы өзінің заңсыз егіз қыздарының өлімін жасырғаны үшін асылды; ал 1683 жылы Ханнаның қарындасы Мэри бойын білдіру үшін қамшымен соқтырылды. Ханнаның өзіне қарсы ешқандай айып тағылмаған.
18 ғасыр
1708 жылы Анн патшайымының соғысы кезінде, ондай-ақ отыз үйден тұратын қалаға француз, алгонкин және абенаки үндістерінің тобы шабуыл жасады. Көптеген қалалар сияқты, Хаверхилл да бірнеше індетке ұшырады. Дифтерия 1735 жылдың 17 қарашасы мен 1737 жылдың 31 желтоқсаны аралығында Хаверхиллде 256 баланың өмірін алды. Джордж Вашингтон 1789 жылдың 4 қарашасында Хаверхиллге келді. Вашингтонның мәлімдемесіне сәйкес, бұл сапардың мақсаты "елдің географиясын, өсімін және ауыл шаруашылығын, сондай-ақ тұрғындардың жаңа үкіметке деген көзқарасын білу" болды.
19 ғасыр
Брэдфорд академиясы 1803 жылы құрылған. Ол бастапқыда бірлесіп оқытатын мекеме ретінде ашылды, бірақ 1836 жылы тек қыздарға арналды. 1826 жылы тұмау эпидемиясы болды. 1828 жылы тыйымшылық қоғамы құрылды. Хаверхилл тұрғындары құлдықты жоюды ерте қолдағандардың бірі болды, қалада әлі де Жерасты теміржолының аялдамалары ретінде пайдаланған үйлер сақталған. 1834 жылы қалада Америкалық құлдыққа қарсы қоғамның филиалы ашылды. 1841 жылы Хаверхилл азаматтары Одақты тарату туралы Конгреске петиция жіберді, себебі Солтүстік штаттарының ресурстары құлдықты сақтауға жұмсалып жатты. Джон Куинси Адамс 1842 жылдың 24 қаңтарында Хаверхилл петициясын ұсынды. Адамс петицияға жауап беруді теріске бұруды ұсынғанымен, оны петицияны ұсынғаны үшін де жазалауға тырысты. Сонымен қатар, ақын және белгілі аболиционист Джон Гринлиф Уиттиер Хаверхиллде туған. Хаверхилл және Бостондық дилижанс компаниясы 1818 жылдан 1837 жылға дейін жұмыс істеді, осы жылы теміржол Андоверден Хаверхиллге дейін созылды. Одан кейін компания атын өзгертіп, Солтүстік және Шығыс дилижанс компаниясы болып қайта құрылды. Хаверхиллге үлкен серпіліс бергендер – Томас Хейлдің ұрпақтары, Езекиел Хейл-кіші және оның ұлы Езекиел Джеймс Мэдисон Хейл болды. 1835 жылдың жазында Езекиел Хейл-кіші және ұлы Зимний көшесінде кірпіш зауытын салды. Онда күніне 600 ярдтан астам жүн фланель өндіру жоспарланған. 1845 жылы өрт салдарынан зауыт қирағанда, 21 жастағы, Дартмут колледжін бітірген Езекиел Джей М. Хейл көмекке келді. Ол Хейлс-Фолс қаласындағы диірменді қайта салып, оны екі есеге ұлғайтты және өндірісті үш есеге арттырды. Езекиел Джей М. Хейл Хаверхиллдің ірі кәсіпкеріне айналды. Е.Ж.М. Хейл штаттағы Сенатта бір мерзім қызмет етті және аймақта зор құрметке ие болды. Хейл аурухана мен кітапхана салуға көп қаржы бөлді. Хаверхилл 1870 жылы қала мәртебесін алды. 1882 жылдың 17 ақпанында таңертеңгі сағаттарда қаланың диірмендер орналасқан бөлігінде ірі өрт болды. Өрт сөндіру жұмыстары кезеңнің қарапайым өрт сөндіру құралдарымен, сондай-ақ қатты жел мен аязды ауа райымен қиындыққа тап болды. Жақын жердегі су көзі – Мерримак өзені мұздап қалды, ал мұздан түсірілген шлангтар да мұздап бітті. Келесі күні New York Times газетінде 300-ге жуық кәсіпорынның қирағаны және шамамен 2 миллион долларлық (1882 жылғы доллармен) зиян келгені хабарланды.
Қоса берілу
Брэдфорд табиғи түрде Гаверхиллге үйлеседі, бірақ олар 1897 жылдың 1 қаңтарына дейін, Брэдфорд Гаверхилл қаласына қосылғанға дейін жеке қалалар болып келді. Брэдфорд бастапқыда 1672 жылы Ескі Роулиден бөлінгенге дейін Роулидің батыс бөлігі болды. 1850 жылы Брэдфордтың шығыс бөлігі бөлініп, тәуелсіз Гроуленд қаласы құрылды. 1870 жылы Гаверхилл қала мәртебесін алғанда, Брэдфордты қосып алу туралы ұсыныстар туды. Бұл процеске тағы 26 жыл кетті. Екі қала да 1896 жылдың соңында өткен дауыс беруде екі жақ та келісімге келгенге дейін ешқандай жоспарға келіспеді. Бұл шешімнің көптеген себептері болды. Қаржылық жағдай аннексияға ықпал етті; Брэдфордта тұратын көптеген адамдардың Гаверхиллде бизнесі болды және олар төмен салықтарды қалады. Дәстүрді сақтаушылар Гаверхиллдің Брэдфорд сияқты құрғақ қала болуын қалады. Лоуренс, Портсмут және Андовер қалаларындағы бизнес Гаверхиллдің құрғақ қала болуын қалады, себебі бұл олардың қалаларындағы бизнес белсенділігінің артуына мүмкіндік береді. Ауруханалар, мектептер және қала орталығындағы жаңа фабрика сияқты қалалық қызметтерге деген қажеттілік Гаверхиллде болды, ал Брэдфордта мұндай үш қызметтің ешқайсысы болған жоқ. Брэдфорд қаласының орталық бөлігі Гаверхиллге қосылғысы келді, бірақ Уорд Хилл ауданы сол кезде Брэдфорд пен Гаверхиллден қашық болғандықтан қосылмады. Сонымен қатар, Гаверхиллдің Брэдфордты қосып алуының тағы бір себебі – қаланың құрамындағы ағылшыздардың басымдығын қалпына келтіру болды, себебі Брэдфордқа фабрика жұмысшыларының келуімен ирландтар, француз канадалықтары және орталық еуропалықтардың (мажарлар, словактар, немістер және итальяндықтар) саны артып, олардың үлесі көбейген еді. Гаверхилл 1870 жылы өткен алғашқы дауыс беруде қуана мақұлдады және 1897 жылдың 1 қаңтарынан бастап Брэдфорд қаласы жойылды. Брэдфорд Массачусетс штатында Бостоннан басқа көршілес қалаға қосылған жалғыз қала болып табылады. 1898 жылы Гаверхилл бұрынғы аяқ киім фабрикасының жұмысшысы және кооперативтік азық-түлік дүкенінің қызметкері Джон Чейсті сайлап, социалистік мэрі бар алғашқы американдық қала атанды. Чейс 1899 жылы қайтадан осы лауазымға сайланды, бірақ келесі жылы сайлауда жеңіліске ұшырады.
20 ғасыр
Хаверхилл 1915 жылы көтеріліс болған жер, сондай-ақ 1926 жылы егеуқұйрық тышқан шаққан қызба, яғни Хаверхилл қызбасы ошағы болды. 20 ғасырдың басында қаладағы өндіріс базасы шетелден келген арзан тауарлардың әсерінен күшін жоғалтты. Ұлы депрессия экономикалық дағдарысты одан әрі ушықтырып, нәтижесінде қала басшылары 1950 және 1960 жылдары қала жаңарту идеясын ынтамен қабылдады. Олар федералдық қаржыны пайдаланып, Мерримак көшесінің солтүстік жағының көп бөлігін, Уотер көшесі бойындағы федералдық стильдегі үйлердің көпшілігін (қаланың дамуының алғашқы жүз жылымен байланысты) және қала орталығының көп бөлігін бұзды. Қаланың көптеген танымал ғимараттары жойылды, олардың ішінде Oddfellows Hall, Ескі қалалық әкімшілік, Екінші жиналыс үйі, Pentucket Club және Ескі кітапхана бар. 1932 жылы француз тұрғындары Маркиз де Лафайеттің ескерткішін орнатты, ол бүгінгі күнге дейін Лафайетт алаңы деп аталатын қиылыста тұр. Қала жаңарту кезінде Боб Монтананың «Арчи комикстеріне» шабыт берген танымал орта мектеп «жарамсыз» деп танылып, бұзуға жоспарланды. Бірақ оның орнына Мейн көшесіндегі тарихи қалалық әкімшілік бұзылды, ал қала Арчидің достарының орта мектебін жаңа қалалық әкімшілік ретінде пайдалана бастады. Қала жаңарту мәселесі даулы болды. Көптеген белгілі азаматтар бұл қаражатты бұзудың орнына мұраны сақтауға жұмсауды ұсынды. Бірақ олардың жоспары Хаверхиллде қабылданбады, қала өзінің тарихи орталығының көп бөлігін, соның ішінде Мерримак көшесінің, Ривер көшесінің және Мейн көшесінің үлкен бөліктерін бұзуды жөн көрді. Дегенмен, қала сәулетінің соңғы төрт ғасырға созылған көптеген мысалдары бар: ерте колониялық үйлерден (Ақ үй, Дастин үйі, 1704 жылғы Джон Уорд үйі, 1691 жылғы Кимболл тавернасы және Рокс ауылының тарихи ауданы) бастап, қалалық Хаверхилл банкінің 1960 жылдардағы модернистік сәулетіне дейін. Қаланың орталыққа жақын орналасқан Хайлендс ауданы – Хаверхилл аяқ киім өндірісінің өркендеген кезеңінде салынған Виктория стиліндегі сарайлардың керемет мысалы.
21 ғасыр
ХХІ ғасыр бойы Хаверхилл көптеген жағынан қайта жандануға ұшырады. Тұрғын үй тенденциялары, ұзақ жылдар бойы қала басшысы Джеймс Фиорентини бастаған қаланың жер участаларын қайта бөлуі және федералдық және штаттың бұрынғы өнеркәсіптік аймақтарды (brownfield) тазалауға бөлген қаражаты нәтижесінде қала орталығындағы бірнеше тасталған зауыттар мансардалық пәтерлер мен кондоминиумдарға айналдырылды. Ескі фабрика ауданына жалпы сомасы 150 миллион доллар көлемінде мемлекеттік және жеке инвестициялар тартылды. Сонымен қатар, Вашингтон көшесі аймағында жаңа тамақтану және ойын-сауық орындары ашылды, федералдық, штаттық және жергілікті қаражат есебінен Гранит көшесіндегі тасталған жанармай құю станциясы алынып тасталды. Бұл жер тазаланып, 350 орындық тұраққа айналдырылды. Қала Мерримак өзенінің жанындағы қала орталығында жаңа серуендеу жолы мен қайық тұрағын салу үшін де федералдық, штаттық және жергілікті қаражаттарды қолдана алды. Соңғы жылдары қала басшысы Фиорентини ұсынған қала орталығының жер участаларын қайта бөлу жобасы аяқталды, ол қала орталығында суретшілердің жұмыс орындарын және білім беру мақсатында пайдалануды ынталандыруға бағытталған. Қаланың күш-жігеріне қарамастан, ескі ғимараттар әлі де бос тұрып немесе тиімсіз пайдаланылуда, мысалы, Main Street және Merrimack Street көшелерінің қиылысында орналасқан бұрынғы Woolworth универмагы 40 жылдан бері жабылып, тоңдайды. Бұл ғимарат ақыры сатып алынды және оны жаңарту және қайта пайдалану жоспарлары жасалды, бірақ бұл жоспарлар іске аспады. 2015 жылдың 19 наурызында Woolworth ғимараты 68 миллион долларлық (~$ in) жаңа құрылыс үшін бұзылды. 2018 жылы қала әкімшілігі Солтүстік даңғылында жаяу жүргіншілердің қауіпсіздігін арттыруға бағытталған 13 миллион долларлық (~$ in) штаттық қаржыландыруды алуға жеткені туралы хабарлады, бұл қала мен Нью-Гэмпшир штатының Плейстоу қаласын байланыстыратын маңызды солтүстік бағыт.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы – 75,5 км², оның ішінде құрлық және 7,47%-ы су құрайды. Қала жер ауданы бойынша Ұлттық Достастықта 60-шы орында тұр, және Эссекс округының ең ірі қаласы болып табылады. Хаверхиллді Кішкентай және Мерримак өзендері кесіп өтеді, соңғысы қаланың Брэдфорд бөлігін қалған бөлігінен бөліп тұрады. Қаланың ең биік нүктесі Айерс төбесінде орналасқан, ең соңғы (2011-2012) USGS 7.5 минуттық топографиялық картаға сәйкес, кем дегенде 335 фут (102 м) биіктіктегі екі дөңгелегі бар дөңгелек төбе. Қалада бірнеше көлдер мен тоғандар, сондай-ақ үш гольф алаңы бар. Хаверхилл солтүстік-шығыстан Мерримак, шығыстан Батыс Ньюбери және Гроуленд, оңтүстіктен Боксфорд және Солтүстік Андовердің шағын бөлігі, оңтүстік-батыстан Метуэн, ал солтүстіктен Салем, Аткинсон және Плейстоу, Нью-Гэмпширмен шектеседі. Қала орталығынан Хаверхилл Лоренс қаласына солтүстік-шығысқа қарай 8 миль (13 км), Ньюберипортқа оңтүстік-батысқа қарай 14 миль (23 км), Манчестерге оңтүстік-шығысқа қарай 27 миль (43 км) және Бостонға солтүстікке қарай 32 миль (51 км) қашықтықта жатыр.
Геология
Хаверхиллдің жалпы жер бедері әртүрлі мұздық құрылымдардың күшті әсеріне ұшырайды. Драмлиндер, мореналар, эскарлар, мұздық тастар мен қазандық көлдер кең таралған. Қорытылған құмды-шақыр тас кен орындары эскарлар мен мұздық шөгінділерінің қолжетімді жерлерінде өндіріледі. Хаверхиллдің жерінің көп бөлігі біріккен мұздық балшықтан тұрады; орташа педологиялық дамуы бар инцептизольдер ең көп кездеседі, сондай-ақ аймақтағы қылқан жапырақты ормандарда сподидолдар да кездеседі. Мерримак өзені мен оның салаларының жағалауларын айналдыра әртүрлі өзендік шөгінділерді көруге болады. Хаверхиллдегі өзен жүйелері мұздық әрекетке байланысты күрт өзгерген, дренаж үлгілері тұрақсыз және өзгермелі. Осы тұрақсыздық пен әрбір дренаж үлгісінің белгілі бір деңгейде байқалатын мысалдарының болуына байланысты, Хаверхиллдегі өзендер мен ағындар бұзылған дренаж үлгісіне жатады деп жіктеледі. Клинтон-Ньюбери жарылысының жақын маңында Хаверхиллдің тау жыныстары топографиясы Бервик формациясының бір бөлігін құрайды, ол Силур кезеңіне жататын мета-құмтас кварциттері мен күкіртті мика шисталарынан тұрады. Дегенмен, гнейс және тақтатас сияқты басқа метаморфты тау жыныстары да жиі кездеседі. Гранит, фельдшпат және басқа магмалық силикаттар да көптеп таралған.
Демография
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 60 879 адам, 25 576 шаңырақ және 14 865 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 23 737 тұрғын үйден құралды, орташа тығыздығы болды. Қала халқының этникалық құрамы: 88,3% ақ нәсілді, 4,5% афроамерикалық, 0,3% американдық үндістер, 1,6% азиялық, 0,03% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 4,30% басқа ұлттардан және 2,6% екі немесе одан көп ұлттың өкілдері. Испандық немесе латиноамерикандықтар халықтың 14,5% құрады (пуэрторикалықтардың 5,8%, Доминикан Республикасынан келгендердің 4,6%, мексикалықтардың 0,9%, Гватемаладан келгендердің 0,5%, Сальвадордан келгендердің 0,3%, Колумбиядан келгендердің 0,3%, Кубадан келгендердің 0,2%). 2000 жылғы халық санауы мәліметтері бойынша, 16,8% ирланд, 14,6% итальян, 10,1% француз, 9,0% ағылшын, 7,8% француз канадалық және 6,3% американдық тегінен шыққан. 22 976 шаңырақтың 33,0% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрады, 47,0% заңды некеде тұрған жұбайлар, 13,4% күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 35,3% отбасы емес. Барлық шаңырақтың 28,6% жеке адамдардан тұрады, ал 10,3% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдардан құралған. Шаңырақтың орташа мүше саны 2,51 адамды, ал отбасының орташа мүше саны 3,11 адамды құрайды. Қала халқының жас құрамы: 18 жасқа дейінгілер 25,7%, 18-24 жас аралығындағылар 7,7%, 25-44 жас аралығындағылар 33,5%, 45-64 жас аралығындағылар 20,4%, 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 12,8%. Орташа жас 36 жас. Әр 100 әйелге 90,3 еркек шамасында. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 85,7 еркек шамасында. Шаңырақтың орташа табысы 49 833 доллар, ал отбасының орташа табысы 59 772 долларды құрайды. Ер адамдардың орташа табысы 41 197 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 31 779 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 23 280 доллар. Халықтың 7,0% отбасы және 9,1% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 12,3% және 65 жастан асқандардың 10,0% кіреді.
Қылмыс
2019 жылы Хаверхилл қаласында 100 000 тұрғынға шаққандағы зорлық қылмыстарының көрсеткіші Массачусетс штаты мен АҚШ бойынша орташа көрсеткіштен жоғары болды. Дегенмен, соңғы бірнеше жылда Хаверхиллдегі зорлық қылмыстарының деңгейі төмендеді, 2017 жылы 391 болған ең жоғары көрсеткіштен 2020 жылы 304-ке дейін түсті.
Білім
Хаверхилл – Солтүстік Эссекс қауымдастық колледжінің негізгі кампусының орналасқан жері. 2000 жылы жабылғанға дейін Брэдфорд колледжі Хаверхиллде гуманитарлық білім беруде жоғары оқу орны болды. 2007 жылы бұл орын Сион Библиялық колледжіне жаңа үй болды, қазір ол Нортпойнт Библиялық колледжі деп аталады. Массачусетс университетінің Лоуэлл қаласындағы филиалы Гаверхиллдегі «Гавань» ғимаратында орналасқан, сонымен қатар Солтүстік Эссекс қауымдастық колледжінде бірнеше курстар ұсынады. Хаверхилл қаланың Брэдфорд ауданындағы Ханкинг орта мектебінің реконструкциясын аяқтады. Хаверхиллде сондай-ақ тарихи Уолнат Сквер мектебі орналасқан, ол алғаш рет 1898 жылы 30 000 долларға (~$ in) салынып, құрылысы аяқталған. Мектеп мұнарасының сағаты 1890 жылдары белгілі сағатшы Эдвард Ховард мырза жасаған, құны 1300 доллар болған. Қаланың мемлекеттік мектептері Хаверхилл мемлекеттік мектептер ауданының басқаруында.
Көлік
Хаверхилл 495 тас жолының бойында орналасқан, қала ішінде бес шығу бар. Қала арқылы бес мемлекеттік трасса өтеді, оның ішінде 97, 108, 110, 113 және 125 трассалары. 108 және 125 трассаларының солтүстік соңы Нью-Гэмпшир штатының шекарасында, онда екеуі де Нью-Гэмпшир штатының трассалары ретінде жалғасады. 108-ші трассаны қоспағанда, бес мемлекеттік трассаның төртеуі қаладағы жолдарының кем дегенде бір бөлігін бір-бірімен бөліседі. Хаверхиллде алты жол және Мерримак өзені арқылы теміржол өткелі орналасқан: екеуі I 495 трассасы (біріншісі Метуэнге жетеді), Комо көпірі (Брэдфорд MBTA станциясына баратын теміржол көшесі), Хаверхилл/Рединг тарамдық теміржол көпірі, Базилиер көпірі (125 трассасы/Бридж-стрит), Бейтс көпірі (97/113 трассалары Гроулендке дейін), және Рокс Виллидж көпірі, Батыс Ньюбериге, Мерримак қаласының шекарасының оңтүстігінде. 2010 жылы Бейтс көпірін 60 фут (18 метр) төмен орналасқан заманауи көпірмен ауыстыру жобасы басталды. Жобаның екі-үш жылға созылуы және шамамен 45 миллион долларға тұруы күтілуде. MBTA қалалық теміржолы Бостонның Солтүстік станциясынан Хаверхилл және Брэдфорд станциялары арқылы Хаверхилл/Рединг тарамдық желісінде қызмет көрсетеді. Amtrak Портленд, Мэн және Бостонның Солтүстік станциясына сол Хаверхилл станциясынан қызмет көрсетеді. Сонымен қатар, MVRTA Хаверхиллге және одан тысқары жерлерге жергілікті автобус қызметін ұсынады. Ең жақын шағын ұшақтар әуежайы, Лоуренс қалалық әуежайы Солтүстік Андоверде орналасқан. Ең жақын ірі әуежай – Манчестердегі Манчестер Бостон аймақтық әуежайы, ал ең жақын халықаралық әуежай – Бостондағы Логан халықаралық әуежайы. Жоғары жылдамдықты интернет қызметін Comcast Communications (XFINITY) қаланың көп бөлігінде ұсынады. Atlantic Broadband сонымен қатар Breezeline интернет қызметін ұсынады, бірақ 2024 жылдың қаңтарына дейін әлі де шектеулі аймақтарда.