Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания мен Уэльс халықаралық регби лигасының бұрынғы ойыншысы
Former Great Britain and Wales international rugby league footballer
Джим Салливан (2 желтоқсан 1903 – 14 қыркүйек 1977) – уэльстік регби лигасының ойыншысы және жаттықтырушысы. Ол Сент-Албан мектебінде оқыды және 16 жасында туған қаласы Кардиффтің регби клубына қосылды. 1920 жылдың қазанында Нейтке қарсы алғашқы ойынын өткізіп, клуб үшін 38 рет алаңға шықты. 1920 жылдың желтоқсанында, он жетінші туған күнінен кейін 26 күн өткен соң,
Jim Sullivan (2 December 1903 – 14 September 1977) was a Welsh rugby league player, and coach. He attended St Alban's School, and joined his hometown rugby union team Cardiff at the age of 16. He made his début against Neath in October 1920, and went on to make 38 appearances for the club. In December 1920, 26 days after his seventeenth birthday,
Регби лигасы мансабы
1921 жылғы маусымда Салливан кәсіпқой болып, регби лигасының «Уиган» клубына қосылды, 750 фунт төлеммен 12 жылдық келісімшартқа отырған деген хабар бар. 1925–26 маусымдағы Чемпиондық финалда «Ноусли Роуд», Сент-Хеленс қаласында «Уоррингтонды» 22:10 есебімен жеңген кезде 4 гол соқты. 1933–34 маусымдағы Чемпиондық финалда «Уоррингтонның» «Уилдерспул» стадионында 15:3 есебімен жеңіске жеткен кезде 2 гол және бір дроп-гол соқты. 1943–44 маусымдағы Чемпиондық финалдың екінші ойынында «Крон Флэт», Дьюсбериде «Дьюсбериді» 12:5 есебімен жеңді (алғашқы ойында Джо Джонс ойнаған). 1922–23 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Уиган» командасы «Лейхты» 20:2 есебімен жеңген кезде 4 гол соқты (ойын «Уиллоус» стадионында, Уэст қаласында, Салфордта өткен, 25 қараша 1922 жыл). 1925–26 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Клифф» стадионында, Броутон қаласында «Суинтоннан» 11:15 есебімен жеңілді, сол ойында 1 гол соқты (9 желтоқсан 1925 жыл). 1927–28 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Уотершеддингс», Олдам қаласында «Суинтоннан» 2:5 есебімен жеңілді, сол ойында 1 гол соқты (19 қараша 1927 жыл). 1928–29 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Уиллоус» стадионында, Салфорд қаласында «Уиднес» командасын 5:4 есебімен жеңді, сол ойында 1 гол соқты (24 қараша 1928 жыл). 1934–35 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Стейшн Роуд», Суинтон қаласында «Салфордтан» 12:21 есебімен жеңілді, сол ойында 2 гол соқты (20 қазан 1934 жыл). 1935–36 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Уилдерспул» стадионында, Уоррингтон қаласында «Салфордтан» 7:15 есебімен жеңілді, сол ойында 2 гол соқты (19 қазан 1935 жыл). 1936–37 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Уилдерспул», Уоррингтон қаласында «Салфордтан» 2:5 есебімен жеңілді, сол ойында 1 гол соқты (17 қазан 1936 жыл). 1938–39 жылғы Ланкашир кубогының финалында «Стейшн Роуд», Суинтон қаласында «Салфордты» 10:7 есебімен жеңді, сол ойында 5 гол соқты (22 қазан 1938 жыл). 14 ақпан 1925 жылы ол «Челлендж Кубогында» әуесқойлар «Флимби» және «Фотэргиллге» қарсы 22 гол соқты, бұл әлі күнге дейін рекорд болып табылады. Ол үш рет (1924, 1928 және 1932) «Ұлыбритания Арыстандары» командасымен гастрольде болды және соңғы рет капитан болды. Ол үш турдың барлығында да ең көп ұпай жинаған. 1936 жылы жеке себептермен төртінші сапардан бас тартты. Жиырма жыл бойы ол «Ұлыбритания» (28 рет), «Уэльс» (26), «Басқа ұлттар» (6), «Британ империясы» (1), «Гламорган» (1) және «Гламорган мен Монмутшир» (12) құрамаларында өнер көрсетіп, доминанттық танытты. Ол 70 жылдан астам уақыт бойы «Уэльстің» ең көп ойын өткізген ойыншысы болды, оның рекордын 2010 жылы Ян Уотсон жаңартты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Уиган» үшін сирек ойнады, себебі ол «Дьюсбери», «Кигли» және «Брэдфорд Нортерн» сияқты басқа клубтар үшін қонақ ретінде ойнауды жөн көрді. Ол 1945–46 жылдары зейнеткерлікке шықты – бейбіт уақыттағы лига қайта басталған маусым, ақпан айында «Батлиге» қарсы соңғы ойынын өткізді. (оның ішінде өкілдік ойындар). Ол үш рет лига чемпионы, екі рет «Челлендж Кубогының» және үш рет Ланкашир кубогының жеңімпазы атанды.
In June 1921, Sullivan turned professional and joined rugby league side Wigan, reportedly signing a 12 year contract for a fee of £750. played , and scored 4 conversions in the 22 10 victory over Warrington in the Championship Final during the 1925–26 season at Knowsley Road, St. Helens on Saturday 8 May 1926. played , and scored 2 conversions, and a drop goal in Wigan's 15–3 victory over Salford in the Championship Final during the 1933–34 season at Wilderspool Stadium, Warrington on Saturday 28 April 1934, and played in the 12–5 victory over Dewsbury in the Championship Final second leg during the 1943–44 season at Crown Flatt, Dewsbury on Saturday 20 May 1944 (Joe Jones having played in the first leg). Jim Sullivan played , and scored 4 conversions in Wigan's 20–2 victory over Leigh in the 1922–23 Lancashire Cup Final at the Willows in Weaste, Salford on Saturday 25 November 1922, played , and scored a conversion in the 11–15 defeat by Swinton in the 1925–26 Lancashire Cup Final at The Cliff, Broughton on Wednesday 9 December 1925, played , and scored a conversion in the 2–5 defeat by Swinton in the 1927–28 Lancashire Cup Final at Watersheddings, Oldham on Saturday 19 November 1927, played , and scored a conversion in the 5–4 victory over Widnes in the 1928–29 Lancashire Cup Final the Willows, Salford, on Saturday 24 November 1928, played , and scored 2 conversions in the 12–21 defeat by Salford in the 1934–35 Lancashire Cup Final at Station Road, Swinton, on Saturday 20 October 1934, played , and scored 2 conversions in the 7–15 defeat by Salford in the 1935–36 Lancashire Cup Final at Wilderspool Stadium, Warrington on Saturday 19 October 1935, played , and scored a conversion in the 2–5 defeat by Salford in the 1936–37 Lancashire Cup Final at Wilderspool, Warrington on Saturday 17 October 1936, and played and scored 5 conversions in the 10–7 victory over Salford in the 1938–39 Lancashire Cup Final during the 1938–39 season at Station Road, Swinton on Saturday 22 October 1938. On 14 February 1925, he landed 22 goals against amateurs Flimby & Fothergill in the Challenge Cup, which is still a record. He toured with the Great Britain Lions three times (1924, 1928 and 1932) and was captain on the last occasion. He top scored on all three tours. He refused what would have been a record fourth trip, in 1936, for personal reasons. For twenty years, he dominated at , representing Great Britain (28 times), Wales (26), Other Nationalities (6), British Empire (1), Glamorgan (1) and Glamorgan and Monmouthshire (12). He was Wales' most capped player for over 70 years before his record was surpassed by Ian Watson in 2010. During the Second World War, he played infrequently for Wigan, as he chose to appear as a guest for a number of other clubs, including Dewsbury, Keighley and Bradford Northern. His last season before retiring was in 1945–46 – the season when the peacetime league resumed – and played his last game against Batley in February 1946. (including representative games). He had won three league Championships, two Challenge Cups and three Lancashire Cups.
Көрініс рекорды
Салливан регби лигасы спортында бірінші команда құрамында ең көп ойын өткізгені үшін әлемдік рекордты ұстап тұр. 25 жылдық мансабында Салливан 928 рет бірінші команда құрамында ойнады, және бұл көрсеткіш әлемдегі ешкімде жоқ.
Sullivan holds the world record for the most first team appearances in the sport of Rugby League. In his 25 year career, Sullivan made 928 first team appearances, a figure unmatched anywhere in the world.
Жаттықтырушылық мансап
1932 жылдан бері Уиганның ойыншы-бапкері болған Салливан 1946 жылы ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін де команданы басқаруын жалғастырды, бес рекордтық чемпионат жеңісімен және екі Челлендж Кубогымен клубтың ең ұлы командаларының бірін құрды. 1952 жылы ол Сент-Хеленс клубына қосылып, олардың дамуына жетекшілік етті. Салливан 1953 жылғы 25 сәуірде Лондонның Уэмбли стадионында өткен 1952-53 жылғы Челлендж Кубогы финалында Сент-Хеленстің Хаддерсфилдтен 10–15 есебімен жеңілуіне жаттықтырушы болды, бұл матчты 89 588 көрермен тамашалады. Сонымен қатар, ол 1956 жылғы 28 сәуірде Уэмбли стадионында өткен 1955-56 жылғы Челлендж Кубогы финалында Сент-Хеленстің Халифаксқа қарсы 13–2 есебімен жеңісіне де жаттықтырушы болды, бұл ойынды 79 341 адам бақылады. Салливан 1958-59 маусымдағы Чемпионат финалында Сент-Хеленстің Одсал стадионында (Брэдфорд) Хунслеттен 44–22 есебімен жеңіске жеткенінде де жаттықтырушы болды. Кейіннен 1961 жылы ол Уиганға бапкер ретінде қайтып келді, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты бірнеше айдан кейін қызметтен кетті. Джим Салливан 1977 жылғы 1 қарашада Кардифф қаласында 73 жасында дүние салды. Ол 1988 жылғы қазан айында Британдық Регби лигасының Даңқ залына енген алғашқы тұлғалардың бірі болды. Ол сондай-ақ Уиган және Сент-Хеленс Даңқ залдарының мүшесі.
Having been captain coach at Wigan since 1932, Sullivan continued managing the team after retiring as a player in 1946, creating one of the club's greatest sides by winning a record five championships and a brace of Challenge Cups. In 1952 he joined St. Helens, overseeing their rise. Sullivan was the coach in St. Helens' 10–15 defeat by Huddersfield in the 1952 53 Challenge Cup Final at Wembley Stadium, London on Saturday 25 April 1953, in front of a crowd of 89,588, and was the coach in the 13 2 victory over Halifax in the 1955 56 Challenge Cup Final at Wembley Stadium, London on Saturday 28 April 1956, in front of a crowd of 79,341. Sullivan was the coach in St. Helens' 44–22 victory over Hunslet in the Championship Final during the 1958–59 season at Odsal Stadium, Bradford on Saturday 16 May 1959. He later returned to Wigan as coach in 1961, but left months later due to ill health. Jim Sullivan died in his home town of Cardiff on 1 November 1977 at the age of 73. He was one of the inaugural inductees of the British Rugby League Hall of Fame in October 1988. He is also an inductee of the Wigan Hall of Fame, and the St Helens Hall of Fame.