Кіріспе
Бірнеше қабылдаушыға IP-көп тарату арқылы дерек пакеттерін жіберу – бір ғана хабарлама арқылы қызығушылық танытқан қабылдаушылар тобына Интернет-протоколы (IP) дерек пакеттерін жіберу әдісі. Бұл IP-ға тән көп тарату түрі және медиа және басқа желілік қолданбаларды ағынды түрде тарату үшін қолданылады. Ол IPv4 және IPv6-да арнайы резервтелген көп тарату адресі блоктарын пайдаланады. IP-көп таратумен байланысты протоколдарға Интернет-топтарды басқару протоколы, Протоколдық тәуелсіз көп тарату және Көп таратулық VLAN тіркелімі кіреді. IGMP тыңдау 2-деңгейлі желілерде IP көп тарату трафигін басқару үшін қолданылады. IP-көп тарату алғаш рет 1986 жылы стандартталды. Оның ерекшеліктері топтық басқаруды қосу үшін және әкімшілік тұрғыдан шектелген мекенжайларды қосу үшін жаңартылды.
IP multicast is a method of sending Internet Protocol (IP) datagrams to a group of interested receivers in a single transmission. It is the IP specific form of multicast and is used for streaming media and other network applications. It uses specially reserved multicast address blocks in IPv4 and IPv6. Protocols associated with IP multicast include Internet Group Management Protocol, Protocol Independent Multicast and Multicast VLAN Registration. IGMP snooping is used to manage IP multicast traffic on layer 2 networks. IP multicast is described in IP multicast was first standardized in 1986. Its specifications have been augmented in to include group management and in to include administratively scoped addresses.
Техникалық сипаттама
IP-мультитрансляция – желідегі IP-инфрақұрылым арқылы бірден көпке және көптен көпке нақты уақыт байланысын қамтамасыз ететін техника. Ол қабылдаушының идентификациясын немесе қабылдаушылар санын алдын ала білуді қажет етпей, кеңейтілген қабылдаушылар тобына бейімделеді. Мультитрансляция желілік инфрақұрылымды тиімді пайдаланады, өйткені дерек көзі пакетті бір рет қана жіберуі керек, тіпті оны көптеген қабылдаушыларға жеткізу қажет болса да. Желідегі түйіндер (әдетте желілік коммутаторлар мен маршрутизаторлар) пакетті көбейтіп, бірнеше қабылдаушыға жеткізеді, соның салдарынан хабарламалар желінің әр байланысы арқылы бір рет қана жіберіледі. Мультитрансляциялық адрестеуді қолдану үшін ең көп таралған тасымалдау қабаты протоколы – пайдаланушы деректер протоколы (UDP) болып табылады. UDP өзінің мәні бойынша сенімді емес – хабарламалар жоғалуы немесе реті бойынша келмеуі мүмкін. IP-мультитрансляцияға жоғалтуды анықтау және қайта жіберу мүмкіндігін қосу үшін Pragmatic General Multicast (PGM) сияқты сенімді мультитрансляциялық протоколдар жасалған. IP-мультитрансляцияның негізгі түсініктеріне IP-мультитрансляция тобының мекенжайы, мультитрансляция тарату ағашы және қабылдаушылармен басқарылатын ағаш құру кіреді. IP-мультитрансляция тобының мекенжайын дерек көздері мен қабылдаушылар мультитрансляциялық хабарламаларды жіберу және қабылдау үшін пайдаланады. Дерек көздері бұл топтық мекенжайды өздерінің дерек пакеттерінде IP-мекенжайы ретінде қолданады. Қабылдаушылар осы топтық мекенжайды желіге осы топқа жіберілген пакеттерді қабылдауға қызығушылық танытқанын хабарлау үшін пайдаланады. Мысалы, егер мазмұн белгілі бір топпен байланысты болса, дерек көзі сол топқа жіберілген дерек пакеттерін жібереді. Сол мазмұнға қатысты қабылдаушылар желіге осы топқа жіберілген дерек пакеттерін қабылдауға қызығушылық танытқанын хабарлайды. Қабылдаушы топқа қосылады. Қабылдаушылар топқа қосылу үшін көбінесе Интернет топтарын басқару протоколын (IGMP) пайдаланады. Ортақ ағаштарға негізделген маршруттау протоколдарымен, қабылдаушылар белгілі бір IP-мультитрансляция тобына қосылғаннан кейін, сол топ үшін мультитрансляция тарату ағашы құрылады. Бұл үшін ең көп қолданылатын протокол – протоколдық тәуелсіз мультитрансляция (PIM). Ол дерек көздерінен мультитрансляция тобына жіберілген дерек пакеттерінің топқа қосылған барлық қабылдаушыларға жететіндей етіп мультитрансляция тарату ағаштарын құрастырады. PIM-ді іске асырудың түрлері: Sparse Mode (SM), Dense Mode (DM), дерек көзіне тән мультитрансляция (SSM) және екі бағытты режим (Bidir немесе Sparse Dense Mode, SDM). Олардың ішінде PIM SM 2006 жылға дейін ең көп қолданылды; SSM және Bidir – жақында жасалған, кеңейтілген және танымалдылығы артып келе жатқан қарапайым нұсқалар. IP-мультитрансляция операциясы үшін топтың қабылдаушылары туралы белсенді дерек көзінің білуі қажет емес. Мультитрансляция ағашының құрылымы қабылдаушылармен басқарылады және қабылдаушыларға жақын желі түйіндерімен басталады. IP-мультитрансляция кеңейтілген қабылдаушылар тобына бейімделеді. Интернет архитекторы Дейв Кларк IP-мультитрансляция моделін былай сипаттады: «Пакеттерді бір жақтан енгізесіз, ал желі оларды сұраған әркімге жеткізуге тырысады». IP-мультитрансляция желідегі мультитрансляция тарату ағашы үшін жай-күй туралы ақпаратты жасайды. Егер маршрутизатор 1000 мультитрансляция ағашының бөлігі болса, онда 1000 мультитрансляция маршрутизациясы және жіберу жазбалары болады. Алайда, мультитрансляция маршрутизаторы Интернеттегі барлық басқа мультитрансляция ағаштарына қалай жету керектігін білуінің қажеті жоқ. Ол тек төменгі ағыстағы қабылдаушылары бар мультитрансляция ағаштары туралы білуі керек. Бұл мультитрансляциялық адрестік қызметтерді кеңейтудің кілті болып табылады. Керісінше, уникаст маршрутизаторы Интернеттегі барлық басқа уникаст мекенжайларына қалай жету керектігін білуі керек, тіпті ол мұны тек әдепкі маршрутты пайдалана отырып жасаса да. Осы себепті агрегация уникаст маршрутизациясын кеңейтудің кілті болып табылады. Сондай-ақ, жүздеген мың маршруттарды таситын негізгі маршрутизаторлар бар, өйткені оларда Интернет маршрутизация кестесі бар.
2-қабатты жеткізу
Unicast пакеттер Ethernet немесе IEEE 802.3 поджелісі арқылы Ethernet пакеттерінің мекенжайына белгілі бір 2-қабатты MAC-адресті орнату арқылы нақты алушыға жеткізіледі. Broadcast пакеттер broadcast MAC-адресін пайдаланады. IPv4 multicast пакеттері IANA-ға тиесілі OUI арқылы Ethernet MAC-адрестер диапазоны арқылы жеткізіледі. Бұл диапазон 23 биттік қолжетімді адрестік кеңістікке ие. Бірінші октет (01) broadcast/multicast битін қамтиды. 28 биттік multicast IP-адрестің кіші 23 биті 23 биттік қолжетімді Ethernet адрестік кеңістігіне бейімделеді. Бұл пакеттерді жеткізуде екіұштылық тудырады. Егер бір поджелідегі екі хост әрқайсысы әр түрлі multicast топтарына жазылса, олардың адрестері тек алғашқы 5 битімен ғана ерекшеленсе, екі multicast тобының Ethernet пакеттері екі хостқа да жеткізіледі, нәтижесінде хосттардағы желілік бағдарламалық жасақтама қажетсіз пакеттерді сүзуге мәжбүр болады. IPv6 multicast адрестері үшін Ethernet MAC, төменгі реттік төрт октет MAC-пен OR амалы арқылы шығарылады, мысалы, IPv6 адресі Ethernet MAC-адресіне сәйкес келеді. Егер коммутатор multicast адрестерін түсінбесе, ол трафикті LAN-нің барлық мүшелеріне таратып жібереді; мұндай жағдайда жүйенің желілік картасы (немесе операциялық жүйесі) олар жазылмаған multicast топтарына жіберілген пакеттерді сүзуі керек. IGMP трафигін тыңдайтын және қандай желілік жүйелердің белгілі бір multicast тобына жазылғанын көрсететін күй кестесін сақтайтын коммутаторлар бар. Бұл кесте кейін белгілі бір топқа бағытталған трафикті тек шектеулі хосттар жинағына (порттарға) жіберу үшін қолданылады. IGMP трафигін тыңдау процесі IGMP snooping деп аталады. Сонымен қатар, 3-қабатты мүмкіндіктері бар кейбір коммутаторлар IGMP сұраушысы ретінде әрекет ете алады. Multicast маршрутизаторы ретінде әрекет ететін маршрутизатор жоқ желілерде IGMP snooping сұраушысы қосылған коммутаторды пайдаланушылардың multicast трафигіне жазылуы үшін қажетті IGMP хабарламаларын жасау үшін пайдалануға болады.
IPv4 multicast packets are delivered using the Ethernet MAC address range through (with an OUI owned by the IANA). This range has 23 bits of available address space. The first octet (01) includes the broadcast/multicast bit. The lower 23 bits of the 28 bit multicast IP address are mapped into the 23 bits of available Ethernet address space. This means that there is ambiguity in delivering packets. If two hosts on the same subnet each subscribe to a different multicast group whose address differs only in the first 5 bits, Ethernet packets for both multicast groups will be delivered to both hosts, requiring the network software in the hosts to discard the unrequired packets. For IPv6 multicast addresses, the Ethernet MAC is derived by the four low order octets OR'ed with the MAC , so for example the IPv6 address would map to the Ethernet MAC address If a switch does not understand multicast addresses then it will flood that traffic to all the members of a LAN; in this case the system's network card (or operating system) has to filter the packets sent to multicast groups they are not subscribed to. There are switches that listen to IGMP traffic and maintain a state table of which network systems are subscribed to a given multicast group. This table is then used to forward traffic destined to a given group only to a limited set of hosts (ports). This process of listening to the IGMP traffic is called IGMP snooping. Additionally, some switches with layer 3 capabilities can act as an IGMP querier. In networks where there is no router present to act as a multicast router, a switch with IGMP snooping querier enabled can be used to generate the needed IGMP messages to get users to subscribe to multicast traffic.
Сымсыз байланыс мәселесі
802.11 сымсыз желісі IP көп тарату адресін карталау үшін сымдық Ethernet сияқты MAC адрестердің бірдей диапазонын пайдаланады. Дегенмен, 802.11 сымсыз желісі көп тарату трафигін жеткізу трафигін көрсету хабарламасының (DTIM) конфигурациясына және маяк аралығы параметрлеріне байланысты әртүрлі басқарады. Негізгі қызмет жиынтығында ешқандай станция қуатты үнемдеу режимінде болмаса, көп тарату пакеттері келген кезде бірден жіберіледі. Егер қуатты үнемдеу режимінде бір немесе бірнеше станциялар болса, қолжетімділік нүктелері көп тарату трафигін тек әр DTIM аралығынан кейін ғана жеткізеді және негізгі жылдамдық жиынындағы қолдау көрсетілетін жылдамдықтардың бірінде жібереді. Көптеген сымсыз қолжетімділік нүктелерінде бұл аралық үшін әдепкі конфигурация 102,4 мс (маяк аралығы = 100 мс, DTIM = 1) немесе 204,8 мс (маяк аралығы = 100 мс, DTIM = 2) және тарату жылдамдығы 1 Мбит/с немесе 6 Мбит/с, жұмыс жолағына және қорғау режиміне байланысты. Сымсыз желілерде көп тарату өнімділігін жақсарту үшін DTIM және маяк аралығы параметрлерін реттеуге болады. Ethernet-тен айырмашылығы, 802.11 желісіндегі көптеген трафиктер ACK және NACK-терді пайдалану арқылы сенімді түрде жіберіледі, сондықтан радиокедергілер пакеттердің қабылдау жоғалуына себеп болмайды. Алайда, көп тарату пакеттері бір рет жіберіледі және расталмайды, сондықтан жоғалу деңгейі жоғары болады. Мұны шешудің әр түрлі әдістері бар, мысалы, әр клиентке көп тарату деректерін қайта-қайта біржола жіберу немесе әр клиенттен ACK сұрау. Кейбір әдістерге тек қолжетімділік нүктесінде өзгеріс енгізу қажет, және олар кейбір кәсіптік құрылғыларда қолдау табады, ал басқа жақсартулар клиенттерде өзгеріс енгізуді қажет етеді, сондықтан олар кеңінен қолданылмады.
Қауіпсіз көп тарату
IP-мультитрансляция – бір дерек пакетінің жіберушіден таратылып, қабылдаушылар жиынтығына көшірілуін қамтамасыз ететін интернет-коммуникация әдісі. Көшіру техникалары деректерді тарату үшін қолданылатын ортаға байланысты. Ethernet немесе спутниктік байланыс сияқты ішкі тарату ортасы арқылы мультитрансляцияны тарату дерек пакеттерін ортаға тікелей қосылған барлық қабылдағыштарға автоматты түрде қабылдауға мүмкіндік береді. Керісінше, нүктеден нүктеге немесе нүктеден көп нүктеге арналған мультитрансляцияны тарату үшін әрбір байланыс үшін пакетті көшіру қажет. Көшіру процесі желіде тарату ағашы құрылған кезде оңтайлы жүзеге асырылуы тиіс. Пакет ағаштың әрбір тармағында көшіріле алады. Бұл жіберушінің әрбір қабылдаушы үшін пакетті бір рет көшіру қажеттілігін азайтады. IPsec-ті коммуникациялық канал ретінде пайдалану нүктеден нүктеге қосылыс орнатуды талап етеді. Әдетте, қауіпсіздік жіберушіден қабылдаушыға дейін қажет, яғни жіберуші әрбір қауіпсіз байланыста әрбір қабылдаушы үшін пакетті көшіруі керек. Қабылдаушылар саны артқан сайын, жіберуші пакетті әрбір қабылдаушыға көшіру арқылы кеңейтілуі керек. Жіберушіге жүктеме түсірілетін процессорлық жүктеме жоғары болуы мүмкін, бұл жіберушінің кеңейтілу мүмкіндігін шектейді. Мультитрансляцияны қауіпсіз тарату үшін жаңа әдіс қажет болды, ол Secure Multicast немесе Multicast Security деп аталды. Интернет-инженерлік тобы (IETF) пакеттік желі арқылы мультитрансляция трафигін қауіпсіз тарату үшін жаңа Интернет-протоколын (IP) жасады. Протоколдың сипаттамасы Multicast Security Workgroup-та әзірленді және IP мультитрансляция трафигін қамтамасыз ету стандарттары ретінде қазір қолданылатын бірнеше ұсыныс сұрауына (RFC) әкелді. Протокол жіберушіге мультитрансляция пакетін шифрлауға және оны оңтайлы тарату ағашындағы пакеттік желіге жіберуге мүмкіндік берді. Пакет желідегі оңтайлы жерлерде көшіріліп, барлық қабылдаушыларға жеткізілуі мүмкін. Қабылдаушылар пакетті шифрлауға және оны қауіпсіз желі ортасында таратуға қабілетті. Мультитрансляция пакетін жіберуші әлеуетті қабылдаушыларды білмейді; сондықтан әрбір қабылдаушы үшін жұптық шифрлау кілттерін жасау мүмкін емес. Жіберуші пакеттерді шифрлау үшін барлық заңды қабылдаушылар қолданатын ортақ кілтті пайдалануы керек. Жүйенің қауіпсіздігі кілттерді тек заңды қабылдаушыларға таратуды бақылау қабілетіне негізделген. Осы мақсатта IETF RFC 6407 стандартында сипатталған Group Domain of Interpretation (GDOI) протоколын жасады. Протокол жіберуші мен қабылдаушыға кілттер серверіне қосылуға мүмкіндік береді, онда саясаттар мен кілттер шифрланады және қауіпсіз мультитрансляция тобының мүшелеріне таратылады. Кілттер сервері жіберушілер мен қабылдаушыларды нақты топқа аутентификациялай алады, онда ортақ кілт топ мүшелері арасындағы трафикті шифрлау және шифрлау үшін қолданылады.
Сенімді көп тарату
Көп тарату, өзінің мәні бойынша, қосылысқа бағытталған механизм емес, сондықтан жоғалған пакеттерді қайта жіберуге мүмкіндік беретін TCP сияқты протоколдар тиімсіз. Аудио және бейне ағыны сияқты қолданбалар үшін кейбір пакеттердің жоғалуы мәселе тудырмайды. Бірақ маңызды деректерді тарату үшін қайта жіберуді сұрату механизмі қажет. Cisco ұсынған PGM (бастапқыда Pretty Good Multicasting деп аталған, бірақ сауда белгісіне байланысты Pragmatic General Multicast деп өзгертілген) осындай схемалардың бірі және RFC 3208 құжатында сипатталған. Бұл схемада көп тарату пакеттерінің реттік нөмірлері болады, ал пакет жоғалған жағдайда, алушы оны көп тарату тобының басқа мүшелеріне қайта жіберуді сұрай алады, егер қажет болмаса, алмастырылған деректерді назарға алмайды. PGM CC кеңейтілген нұсқасы IP көп таратуды «TCP-ға үйлесімді» етуге тырысады, бүкіл топты ең нашар қабылдағыштың қол жетімді өткізу қабілетіне дейін төмендету арқылы. Интернет-инженерлік жұмыс тобы (IETF) құжаттаған тағы екі схема бар: NACK бағытталған сенімді көп тарату (NORM) стандартты протоколы, RFC 5740 және RFC 5401 құжаттарында және бір бағытты тасымалдау арқылы файл жеткізу (FLUTE) протоколы, RFC 6726 құжатында сипатталған. Бұлар үшін ашық кодты және меншік құқығындағы жүзеге асырулар бар. Масштабталатын сенімді көп тарату сияқты басқа да протоколдар бар, олар әртүрлі көздермен анықталады. Мұндай протоколдар қателерді анықтау тәсілдері, қателерді жою механизмдері, мұндай жоюдың масштабталатындығы және сенімді болу мағынасындағы негізгі идеялар бойынша өзгешеліктерге ие. ACM SIGCOMM Multicast Workshop-тың 1996 жылғы 27 тамыздағы сенімді көп тарату протоколдарының тізімі мәселеге қатысты бірнеше тәсілдерді құжаттайды. Интернет-протоколдың көп тарату стандарттарын дамыту бастамасы (IPMSI) сияқты тәуелсіз топтар, ұсынылған Теледидарды жетілдірілген қайта тарату арқылы қамтамасыз етуге арналған қауіпсіз көп тарату (SMART) сияқты шынымен масштабталатын, сенімді IP көп тарату протоколының болмауы домендер арасындағы маршрутта IP көп таратуды қабылдауға кедерілді деп мәлімдеді. AES деңгейіндегі қауіпсіздік пен масштабталатын сенімділікке ие кеңінен қабылданған жүйенің болмауы спорттық іс-шараларды (мысалы, Супер Боул) және/немесе соңғы жаңалықтарды қоғамдық Интернетте таратуға мүмкіндік бермеді. PGM және SMART сияқты сенімді IP көп тарату протоколдары тәжірибелік сипатта; жалғыз стандартты протокол NORM (RFC 3941 стандартты нұсқасы RFC 5401-де, RFC 3940 стандартты нұсқасы RFC 5740-та көрсетілген).
Көп таратуға негізделген протоколдар
Көп тарату бір таратудан өзге тарату режимі болғандықтан, тек көп таратуға арналған протоколдарды ғана ақылға қонымды түрде пайдалануға болады. Көп таратуды қолданатын көптеген қолданбалық протоколдар пайдаланушы деректер протоколы (UDP) негізінде жұмыс істейді. Көптеген жағдайларда, мультимедиалық мазмұнды көп тарату арқылы жіберу үшін реалдық уақыт тасымалдау протоколы (RTP) қолданылады; көп таратуды қолдайтын желіде өткізу қабілетін резервтеу үшін Ресурстарды резервтеу протоколы (RSVP) пайдаланылуы мүмкін. Көп тарату DNS (mDNS) арнайы DNS серверсіз, көп таратуды пайдаланып домендік немесе хост атауларын анықтау үшін қолданылуы мүмкін.
Қатысу
IP-мультитрансляция кәсіпорындарда, коммерциялық қор биржаларында және мультимедиалық мазмұн жеткізу желілерінде кеңінен қолданылады. Кәсіпорындарда IP-мультитрансляцияны ең көп қолданылатын салалардың бірі – IPTV қолданбалары, мысалы, тікелей эфирдегі теледидар тарату және телеконференциялар. Қонақжайлылық индустриясында IP-мультитрансляция қонақ үйлерде IPTV тарату үшін кең таралған, ал бөлшек сауда секторында теледидар тарату және бейне жарнамалар үшін жиі қолданылады. Ақылы теледидар операторлары және студенттер үйлерімен жақсы жабдықталған білім беру мекемелері IP-мультитрансляцияны пайдаланып, үлкен топтарға жоғары жылдамдықты бейне сияқты бір бағытты медиа контентін жеткізеді. Сонымен қатар, мультитрансляция технологияларын қолдана отырып, аудио және бейнеконференцияларды ұйымдастырудың кейбір мысалдары да бар. Бұл бағыттар азырақ таралған және көбінесе желілік сыйымдылығы жоғары ғылыми-зерттеу және білім беру институттарында қолданылады, себебі олардың желісі жоғары жүктемелерге төтеп бере алады. Кейбір техникалық конференциялар мен кездесулер IP-мультитрансляция арқылы таратылады. Соңғы уақытқа дейін IETF кездесулеріндегі көптеген сессиялар мультитрансляцияны қолдана отырып жүргізілді. Кампус және коммерциялық желілердегі мультитрансляцияның тағы бір қолданылуы – файлдарды тарату, әсіресе операциялық жүйелердің бейнелерін және жаңартуларын қашықтағы хосттарға жеткізу. Мультитрансляциялық жүктеу бейнелерінің негізгі артықшылығы – желілік өткізу қабілетін айтарлықтай азайту. IP-мультитрансляция қаржы секторында да қолданылады, мысалы, қор котировкалары және жылдам хабар алмасу жүйелері үшін. Роутерлердегі үлкен күй талаптары көптеген ағаштарды қолданатын қосымшалардың IP-мультитрансляцияны пайдалана отырып жұмыс істеуіне кедерес келтіреді. Мысалы, әрбір пайдаланушы өзінің абоненттерінің кем дегенде бір ағашын, тіпті одан да көпін сақтауы керек. IP-мультитрансляция моделінің миллиондаған жіберушіге және миллиондаған мультитрансляция тобына дейін кеңеюіне мүмкіндік беретін механизм әлі көрсетілген жоқ, сондықтан толыққанды мультитрансляция қолданбаларын іске асыру әлі мүмкін емес. RFC 3170 (IP Multicast Applications: Challenges & Solutions) тарату мәселелеріне шолу ұсынады.
Даму
IP-мультитрансляцияны алғаш Стив Диринг Стэнфорд университетінде жасаған, осы үшін ол IEEE Internet Award сыйлығына ие болды. MBONE – туннельдерді пайдалану арқылы сайттар арасында мультитрансляцияны іске асыруға бағытталған, ұзаққа созылған тәжірибелік жоба. MBONE қазірде қолданылмайтын болғанымен, көптеген пайдаланушыларға қызмет көрсету мақсатында мультитрансляция трафигін қайта туннельдеуге деген қызығушылық жаңадан оянды.
CastGate-тің атауы
CastGate – Брюссельдің Vrije Universiteit университетіндегі ETRO TELE зерттеу тобының Интернетке IP көп ауқымды таратуды (multicast) енгізуге жасаған әрекеті. Көп ауқымды тарату Интернет пайдаланушысына желіге үлкен жүктеме салмай, бай медиа және басқа да мазмұнды алуға мүмкіндік берсе де, ол көптеген Интернет пайдаланушылары үшін қолжетімді болмады. CastGate жобасы бұл мәселені шешу үшін соңғы пайдаланушыларға IP көп ауқымды таратуды қолдамайтын желілер арқылы автоматты түрде конфигурацияланған IP-туннель арқылы қосылуға мүмкіндік берді. Егер көптеген пайдаланушылар көп ауқымды тарату мүмкіндігіне ие болса, онда көбірек контент провайдерлері контентті көп ауқымды тарату арқылы таратудың тиімділігін сезінетін болар еді. Осы қызметті жеткілікті контент провайдерлері мен пайдаланушылар қолданса, интернет-провайдерлер өз клиенттеріне IP көп ауқымды таратуды қолдауға көшер деген үміт болды.
Коммерциялық қолдану
2005 жылдан бастап BBC Ұлыбританиядағы интернет-провайдерлерді өз желілерінде көп таратуды қолдайтын қызметтерді енгізуге ынталандыра бастады, осы арқылы BBC радиосын бір абоненттік қызметтерге қарағанда жоғары сапада ұсынды. Бұл шараны BBC, GCap Media, EMAP және Virgin Radio сияқты көптеген коммерциялық радио желілері де қолдады. Германияның ARD және ZDF мемлекеттік телеарналары, сондай-ақ франко-неміс Arte тележелісі өз телебағдарламаларын бірнеше желіде көп тарату арқылы ұсынады. Австриялық Telekom Austria интернет-провайдері өз DSL абоненттеріне теле- және радиохабарларды қабылдауда көп тарату технологиясын пайдаланатын телеприставканы ұсынады. Германияда Deutsche Telekom компаниясының таңбасы T Home да осындай қызмет көрсетеді.