Кіріспе
Этель Мэй Скиннер – Гретчен Франклин сомдаған BBC телесериалы «EastEnders»-дің ойдан туған кейіпкері. Этель 1988 жылғы «EastEnders»-дің «CivvyStreet» атты арнайы эпизодында да көрінеді, ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Альберт алаңында өтеді, онда оны Элисон Беттлс ойнайды. Этель – «EastEnders»-дің алғашқы кейіпкерлерінің бірі және басында оны әрдайым сүйікті иті Виллимен бірге аумақта кездестіруге болады. Ол мен Дот Коттон (Джун Браун) өмір бойы дос, бір-бірін қызықтырғанмен, бір-біріне толыққанды тәуелді. Этель Дотқа соншалықты сенгендіктен, 2000 жылы қатерлі ісік диагнозы қойылғаннан кейін, одан өлуге көмектесуді сұрайды.
Ethel May Skinner is a fictional character from the BBC soap opera EastEnders, played by Gretchen Franklin. Ethel also features in a 1988 EastEnders special episode, entitled "CivvyStreet", set on Albert Square during World War II, in which she is played by Alison Bettles. Ethel is an EastEnders original character and in the early years she can always be found wandering the neighbourhood with her adored pug Willy. She and Dot Cotton (June Brown) are lifelong friends, and although they wind each other up, they are completely dependent on each other. Ethel trusts Dot so much that she even asks her to help her die in 2000 after she is diagnosed with terminal cancer.
Тарих
Этель Скиннер – 1985 жылы «EastEnders» телесериалының алғашқы эпизодында пайда болған түпкілікті кейіпкерлердің бірі. Оның ерте тарихы 1986 жылы жарық көрген «Альберт алаңының гүлі» атты авторлық романда баяндалған, ол кейіннен «EastEnders» сериалының «CivvyStreet» флэшбек эпизодымен тікелей қайшы келеді. Романда Этель отбасымен бірге Бектон қаласында өседі, соғыс кезінде ол қала бомбаға ұшырайды, нәтижесінде оның ата-анасы қаза табады және ол Хакнидегі ағасы мен әпкесімен бірге тұруға мәжбүр болады. Кейін ол Уильямпен (Иан Бримбл) танысып, соғыстан кейін оның ұсынысымен Альберт алаңына көшіп келеді. Алайда, телесериал эпизодында Этель өмірінің көп бөлігін Альберт алаңында өткізгені, соғыс кезінде де сол жерде болғаны және бүкіл отбасының «doodlebug» бомбасынан қаза тапқанын көргені айтылады. Бұл қайғылы оқиға жас Этельді шокқа түсіреді, содан кейін ол ерекше мінез-құлық танытады. Ол әдепсіз киім кие бастайды, жарқыраған макияж жағады, шалбар киген әркіммен флирт жасап, джин ішеді, бұл қасиеттері оның қарттық шағына дейін сақталады. 1986 жылғы «EastEnders» эпизодында Этель соғыс кезінде әкесімен дауласып, үйден кетіп, ол болғанда ешқашан қайта оралмайтынын айтады; ол келесі күні қайтып келгенде, оның екі ата-анасы да «doodlebug» бомбасынан қаза тапқан екен. Этель Уильямның өлімінен ешқашан қалпына келмейді және өзінің мопсын оның құрметіне Вилли деп атайды. Этельдің туыстарының арасында күйеуінің інісі Эдди Скиннер де бар, ол оның жерлеу рәсіміне қатысып, содан кейін бірнеше ай бойы Уолфордта қалды. Эддидің Керри Скиннер есімді қызы да бар.
1985-1997 жылдар
Этель ешқашан балалы болған емес, ол қартайған шағында өкініп қалды, сондықтан Вилли оның баласына айналды, ол оны қатты жақсы көреді. Вилли Этельдің барған жеріне барады, сондықтан ол 1986 жылы ұрланған кезде күйреген. Ол оны барлық жерден іздеп, тіпті онымен байланыс орнату үшін сеанс өткізеді, бірақ Виллиді еш жерден таба алмайды. Детектив Рой Квик (Дугалас Филдинг) істі қарайды және ақырында Виллиді Латвияның ескі босқыны Мистер Павасарс (Сидни Арнольд) иелігінде табады, ол оны Распутин деп атады. Вилли қуаныштан құлағына батқан Этельге қайтарылады, бірақ оған иесі болудан бас тарту үшін ақша төлеуге тура келеді. Этель Лу Бил (Анна Уинг) және Дот Коттонның (Джун Браун) өмір бойы дос болып келді және үшеуінің қартайған шағында да жақын болып қала береді. Олар жиі Естерді еске түсіріп немесе "Королева Виктория" пабында уәделесіп отырады, онда Этель өз репертуарымен, канканның нұсқасымен немесе жай ғана күлкі сезімімен ойыншыларды үнемі қызықтырады. Үшеуінің ішіндегі ең ашық жүректісі Этель, ол ешқашан Лу мен Доттың үстемдігіне қарсы тұруға қорықпайды. Ол екі жыл бойы екеуіне де кездесіп жүр, алайда олардың достығы соңғы сәтке дейін сақталады. Этель доктор Леггтің (Леонард Фентон) хирургиясының үстінде тұрады және пабта тазалаушы болып жұмыс істейді. Ол біршама алаңдатушы, ол туралы жиі ақымақ аңыздарды таратады және сөздерін күлкілі салдарымен араластырады. Ол пальмалардан және шай жапырақтарынан оқи білуімен танымал, тіпті бір кездері осымен өмір сүреді. 1988 жылы Лу қайтыс болғаннан кейін Этель мен Дот ажырамас қос актке айналады және екеуі үнемі айтысып тұрса да, олар бір-біріне өте тәуелді. Этель өте ақылды болып көрінгенімен, қалаған кезде өте ақылды бола алады және ол әрқашан Доттың зұлым ұлы Ник Коттонның (Джон Альтман) зұлым жолдарын бірінші болып көрсетеді. Этель Никке қарсы тұруға ешқашан қорықпайды, тіпті оны ұрлауға тырысқанда бір рет оның жамбасына тізе бүктіреді. Ол сонымен қатар Ник Дотты ақша алу үшін улануға тырысатынын дұрыс түсінеді және ол Доттың айыптауынан кейін онымен қақтығысқа түсіп жатқанына қарамастан, кері қайтудан бас тартады. Бірнеше рет құлап, жамбас сүйегі сынғаннан кейін, Этель 1988 жылы операциядан жоғары тұрған үйінен көшіп, қорғалған тұрғын үйге көшуге көндіріледі. Бастапқыда ол бұған қатты қарсы болса да, ақыр соңында жаңа үйін жақсы көреді, бірақ ол Альберт алаңында үнемі көрінеді. Этельдің Альберт алаңында бірнеше еркек жігіттермен романстары бар. Соғыс жылдарындағы бұрынғы жігіті Эрни Мерс (Кен Уинн) 1985 жылы Альберт скверіне оралып, оған ұсыныс жасайды. Алайда, ұсыныстың шарттылығы бар. Эрниге иттер аллергиясы бар, ал Вилли, Этельдің соңғы тоғыз жыл бойы үнемі бірге жүрген адамы, кетуі керек. Этель Эрнидің ұсынысын ойланып, бірақ жұмсақ түрде қабылдамайды. 1988 жылы ол доктор Леггтің досы Бени Блуммен (Арнольд Яроу) қайтадан романтика табады. Дот Бенниді жек көреді және Этельдің онымен кездесуін тоқтату үшін бәрін жасайды. Этель мен Бенни неке туралы сөйлеседі, Этель келіседі, негізінен Доттың ренішін түсіреді, ол оны өз жасында қайтадан үйленгісі келгені үшін "сен ақымақ ақымақ" деп атайды. Алайда, үй жануарларына Бенни тұратын сарайда рұқсат етілмейтінін білгеннен кейін, тағы да Вилли үшін қыз бен жігіттің арасы бұзылды. Бірнеше айдан кейін Этель Беннидің қайтыс болғанын және оған 2000 фунт стерлинг қалдырғанын естіді, бірақ оның қызы біраз уақытқа өсиетке қарсы шығуға тырысады. 1989 жылдың тамызында Этель Реджи Томпсон (Джон Ратланд) есімді жаңа махаббат қызығушылығымен танысады. Ол оны Клэктонға би байқауына баруға шақырады. Этель қатты қуанғандықтан, Реджиге саяхатқа арналған сатып алған әуесқойлық киімді көрсетеді. Дот, Мардж Грин (Пэт Кумбс) және Мо Батчер (Эдна Доре) сапар туралы білгенде, олар да кетуге шешім қабылдайды. Реджи оларға би шешелерін тауып береді, ал қыздар сапарға дейін бірнеше ай бойы қоғамдық орталықта жаттығады. Бірақ демалыс кезінде Этель Реджидің басқа Глэдис есімді әйелге қызығушылық таныта бастағанда, оған көңілі түседі. Би-билер сайысының түні Этель Реджидің Глэдиспен бірге қашып кеткенін және оның "кішкентай Вилли"нен басқа үлкен балды залда серіктесі жоқ екенін біледі. 1992 жылы Этельдің сүйікті мысығы Вилли қартайып қайтыс болады, ал ол оны өлтіру туралы ауыр шешім қабылдауға мәжбүр болады. Queen Victoria пабына тұрақты келушілер Этельге жаңа ит сатып алу үшін ақша жинайды, бірақ ол оны қабылдаудан бас тартады, өйткені Виллиді ауысты...
2000 жыл
2000 жылдың маусым айында денсаулығы біршама нашарлаған Этель Альберт скверіне қайта келе бастайды, көбінесе Паулин Фаулердің (Венди Ричард) үйіне барады. Мүгедектер коляскасына отырғанына қарамастан, Этель көңілді болып қалады, Дотпен дауласып, Паулиннің Джефф Хилимен (Лесли Скофилд) қарым-қатынасы туралы әжуалайды. Зейнеткерлер үйіндегі досының қазасына қайғырып, шілде айында ол Паулинмен біршама уақытқа қонаққа тұрады, сол кезде Дот Этельдің күтімін өз мойнына алады, бұл жұмыс Дотты көбінесе шаршатып жібереді. Бірнеше апта өткен соң, Этель Дотты таңқалдырады: ол өмірлік қатерлі ісіктен зардап шегіп, көп жасамайтынын, өлімге күтудің орнына, өзінің соңғы сәттерін өзі таңдап, қадір-қасиетпен өлуге ниеттенгенін айтады. Этель морфин таблеткаларын көптеген апталар бойы жинап келген, және ауырсыны шыдай алмас шаққа жеткенше дозасын асырып алуды жоспарлаған. Бірақ жоспарын іске асырар алдында, ол тым әлсіз болып, Доттың көмегінсіз дәріні қабылдай алмайды. Дот қатты қайғыға батып, бастапқыда Этельге көмектесуден бас тартады, себебі басқа біреудің өмірін өз қолымен қию оның қатаң христиандық нанымдарына қайшы келеді. Дот көптеген мазасыз апталарды ар-ожданымен күресіп өткізеді, бірақ ақырында ескі досының соңғы тілегін орындауға келіседі. 85 жасқа толған күні (іс жүзінде 86 жасқа толған, бірақ ол әрқашан жасын өтірік айтқан), "Вик" кешінен кейін Этель осы түннің өмірінің соңғы түні болатынына шешім қабылдайды. Туған күнінің торттағы шамдарын сөндіріп, Дотпен жылы қоштасқаннан кейін, Этель Доттың көмегімен дәріні ішіп, ұйықтағанда тыныш қайтыс болады. 22 жылдан кейін Дот қайтыс болғанда, оны Этельдің қасына жерлейді, осылайша олар мәңгілікке бірігеді.
Құрылыс және даму
Этель Скиннер – «ИстЭндерс» сериалын жасаған Тони Холланд пен Джулия Смит ойлап тапқан алғашқы жиырма үш кейіпкердің екіншісі болды (алғашқысы Лу Бил еді). Этель Смит Хакнидегі пабта кездескен қарт әйелге негізделген. Оның ашық қызғылт сары шашы, беті макияжға толы, ол көп күлді және "кештің жаны" болды. Оның Вилли есімді кішкентай иті де болды, оған Смит басын әдемі түрде байланған қызыл лента тақты. Смит мұндай кейіпкерді сериалға қосудың өте жақсы идея деп ойлады. Этельдің бастапқы кейіптік суреттемесі Смит пен Холландтың «ИстЭндерс: Ішкі оқиға» кітабында қысқартылған күйде жарияланды. «Ол ақшасының көп бөлігін иті Виллиге – йоркшир терьерге тамақ алуға, ал өзіне ішімдікке жұмсайды. Оның нақты фактілерді есінде ұстауы қиын, бірақ ол соғысқа дейінгі Лондон, балалық шағы және, ең бастысы, соғыс туралы көптеген әңгімелер айта алады. Ол ескі Шығыс Лондондағы достық атмосфераны сағынады. Оның жалған тістері мен қызыл шашы бар: оның итінен кейін сіз ең көп байқаған екі нәрсе осы. Оның ең үлкен қуанышы – болжам жасау, карталар, шай кеселері және ладонь бойынша оқу. «Менде қабілет бар», – дейді ол. 1920 жылы Камден Таунда дүниеге келген, 16 жасында Хакнидің бай отбасында жалғыз қызметші болып жұмыс істеу үшін үйінен кетіп қалды. Этель бір күні үйіне келгенде, оның көшесі бомбадан қирағанын көрді. Оның ата-анасы сол кезде үйде болған. Этель докер Уильяммен танысып, 25 жасында оған тұрмысқа шықты. Этель мен Уильямтың балалары болмады. Жастық шағында Этель үшінші беттегі модель, нағыз красавица болар еді» (52-бет). Франклин тіпті бір кезде Виллиді сатып алуға тырысты, ол: «Мен оны BBC-ден сатып алуға тырыстым, бірақ ол енді тым құнды, ол жеке көріністерде көп ақша табады» деді. 1992 жылы продюсерлер Виллиді зейнеткерлікке шығару туралы шешім қабылдағанда Франклиннің жүрегі ауырды. Вилли экранда ауырып, оны өлтіруге тура келді. Алайда, оның соңғы рет бағдарламаға шыққаннан кейін екі аптадан кейін Виллиді ойнаған ит қайтыс болды. Франклин: «Бір әйел мені көшеде тоқтатып: «Бұл өзін-өзі өлтірген сияқты. Ол енді сол бағдарламада қалуы қажет емес екенін білгенде, ол бұрылып, өлді» деді. Этельдің Дот Коттонмен (Джун Браун) достығы – шоудағы кейіпкерлердің уақытында жалғасқан тағы бір берік қарым-қатынас болды және бүгін жанкүйерлер оларды теңдесі жоқ дуэт ретінде еске алады. Олардың дау-дамайлары мен айқын айырмашылықтары көптеген көріністерде күлкілі әсер үшін жиі пайдаланылды. Алайда, шоудың 248-ші сериясында көрермендерге Этель мен Доттың достығының басқа жағы көрсетілді. Эпизод 1987 жылдың шілдесінде көрсетілді және тек екі қарт әйелді көрсетті (егер Дот Этельден жиырма жылға жуық кіші болса да), және ностальгия мен қартаю туралы шағын пьеса ретінде жазылды. Кейбір көрермендер оны тым ерекше деп тапты, бірақ басқалары қарқынның өзгеруіне риза болды. Эпизод Франклин мен Джун Браунға Этель мен Доттың жиі күлкілі кейіпкерлерінің артындағы қайғыны көрсетуге мүмкіндік берді. Эпизодтың сценарийін Чарли Хамфрис жазды және оны шоудың болашақ продюсері Майк Гиббон режиссерлік етті. Этель кейіпкері бастапқыда он екі жыл бойы шоуда болды, бірақ оның соңына қарай пайда болуы сирек болды және ол шоуға ара-тұра оралатын. Экраннан тыс Греччен Франклин зейнеткерлікке шықты, алайда оның соңғы қысқаша пайда болғаннан кейін үш жылдан кейін Этель шоуға соңғы және өте даулы сюжет үшін қайта енгізілді. Сюжет желісі оның ескі досы Доттың өзіне қол жұмсауына көмектескенін қамтиды. 2000 жылдың қыркүйек айында Этель Скиннер ауырып қалғанда, ол Доттан өлімге барар алдында өзіне көмектесуін сұрады. Дотқа өзінің моральдық және діни сенімдеріне қайшы келетін шешім қабылдауға тура келді. Ақырында Дот достық маңыздырақ деп шешті, сондықтан ол Этельдің бейбіт өлуге көмектесті. Саймон Эшдаунның сценарийімен және Франческа Джозефтың режиссерлігімен эпизод Этельдің жылап тұрған Дотқа «сен менің ең жақсы досымсың» деген әсерлі сахнамен аяқталды. Соңғы рет, драмалық барабан соққыларын соғыс уақытындағы оркестрлік шығармамен алмастырып, альтернативті соңғы музыканы қолдану болды. Бұл сюжеттің салдары Доттың кейіпкері үшін өте зор болды, оның іс-әрекеттерінің салдары егжей-тегжейлі қарастырылды, оның ішінде сенім дағдарысы да болды. Бұл оқиғаның айналасындағы дау-дамайлар Гламорган университеті британдық қылмыстық құқықты зерттеудің жаңа әдісі ретінде сюжетті пайдаланады. Заңның негізгі курсының бір бөлігі мысық операны зерделеуді және студенттерге Дот Коттонның кейіпкері кісі өлтіруге кінәлі ме екенін шешуге мүмкіндік беруді қамтиды. Этельдің эвтаназиясы «ИстЭндерс» сериалындағы ең әсерлі сюжеттердің бірі деп есептеледі және ол «Radio Times» журналының 4000-нан астам оқырманы арасындағы дауыс беруде ең эмоционалды мысық өлімі деп танылды. Этельдің соңғы пайда болуын көру үшін 16,2 миллион көрермен жиналды және оның қосылуына 15 миллион көрермен қатысты.
Жасы
Этельдің алғашқы кейіпкерлік суреттемесінде оның 1920 жылы туғаны көрсетілген. Бірақ, сериал барысында бұл 1916 жылға өзгертілді және көп жыл бойы оның туған күні 19 ақпанға сәйкес келді. 2000 жылы Этель Уолфордқа қайтыс болу үшін келгенде, Дотқа өзінің жасы туралы көп жыл бойы жалған айтқанын жаңғыртты. Шын мәнінде ол 86 жаста болды, 85 емес (кейіпкер екі жылға жасарды, бұл SORAS деп аталатын драмалық тәсіл, оның туған күні 1914 жылға түсті). Этель 2000 жылдың қыркүйек айында өзінің 86 жасқа толуына орай қайтыс болды, ал Дот оның туған күні ақпан айында екенін жақсы білсе де, оның өлім алдындағы соңғы "туған күнін" өткізу үшін оның тілегі бойынша кеш ұйымдастырды. 19 ақпан күні 1985 жылы EastEnders алғаш рет көрсетілді. 2003 жылдың қаңтар айында Джейми Митчеллдің қосылуында Соня Джексон Этельдің қабір тасына гүлдер қойды. Қабір тасындағы жазуда Этель Мэй Скиннер, 19.2.1919 жылы туылған, 7.9.2000 жылы қайтыс болған, ол қайтыс болған кезде 81 жаста болды деп жазылған.
Қабылдау
Этельдің өлімі 2010 жылы Freeview HD жүргізген 3000 британдықтан тұратын сауалнамада телеойындағы ең эмоционалды төртінші сәт деп дауыс берілді. All About Soap жазушысы Этельдің эвтаназияға байланысты сюжетін "он ең қатал тыйым" тізіміне қосты. Олар оны "жабық есіктерде талқыланған, бірақ телесериалдарда батыл көрсетілген тыйымдардың" бірі деп бағалады.