Сент-Игнас қаласының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Сент-Игнас – АҚШ-тың Мичиган штатындағы қала және Маккинак округінің орталығы. 2020 жылғы халық санауы бойынша қалада 2 306 адам тұрады. Ол қаланың атын иезуиттер діни орденінің негізін қалаушы, Солтүстік Америкада миссионерлік қызметпен айналысқан Святой Игнатий Лойоланың құрметіне берді. (Игнас – Игнатий есімінің француз тіліндегі нұсқасы.) Иезуиттердің миссиясы – алғашқы халықтар мен үндістерді католик дініне өткізу және француз мәдениетін тарату болды. 1673 жылы Маркетт француз-канад саяхатшысы Луи Жольеның экспедициясына қосылып, 17 мамырда Сент-Игнас қаласынан екі каноэмен және француз-үнді тібіндес (метистер) бес саяхатшымен Миссисипи өзенін табу үшін сапарға шықты. Олар сәттілікке жетіп, Арканзасқа дейін өзен бойымен түсті. Луи Эннепенмен бірге "Le Griffon" кемесінде Ұлы көлдер аймағын жеке зерттеген Сиер де Ла Саль 1679 жылдың 27 тамызында Сент-Игнасқа жетті. Луи де Ла Порт, Сиер де Лувиньи 1681 жылы мұнда Буаде бекінісін тері саудасы үшін салған. Кейіннен оған Антуан Кадиллак жетекшілік етті. Француздар 1697 жылы оны жапты. Иезуиттер 1705 жылы миссияларын тастап кетті. 18 ғасырда қазіргі Мичиган штатының үндістердің көп бөлігін басып алған ожибвелер, британдықтарға қарсы Жеті жылдық соғыста француздың одақтасы болды. Жеті жылдық соғыста британдықтардың жеңісінен кейін, 1763 жылы олар Солтүстік Америкадағы Францияның аумағын, оның ішінде бұрынғы Жаңа Францияның осы бөлігін басып алды. Америка Тәуелсіздік соғысында көтерілісшілердің жеңісінен кейін, 1783 жылы ауыл жаңа Құрама Штаттардың құрамына енді, ол Солтүстік-Батыс аймағы деп аталды. Француздар мен британдықтар үшін маңызды тері саудасы орталығы болған Сент-Игнас 19 ғасырдың басында маңыздылығын жоғалтты. Ожибвелер 1812 жылғы соғыста Ұлыбританиямен одақтасты, себебі олардың ұзақ жылдар бойы сауда байланысы болды және американдық отаршылдарды қууға үміттенді. Сент-Игнаста тері саудасының азаюына себеп – АҚШ соғыстан кейін британдық-канад саудагерлерінің шекарадан өтуіне тыйым салғандық болды. Сонымен қатар, еуропалықтардың Солтүстік Америка терілеріне деген сұранысы төмендеді, ал экономиканың басқа салалары өркендеді. Британдық-канадтықтар және кейіннен американдықтар Саулт-Сте-Мариде ірі сауда орталығын құрды, ол 1830 жылдарға дейін тері саудасының құлдырауына дейін Канада мен АҚШ шекарасының екі жағында да дамыды. 1812 жылғы соғыстың алдында және кезінде тері саудасы да қиын жағдайға түсті, өйткені АҚШ алғашқыда Англиямен, оның ішінде Канададағы саудагерлермен барлық саудаға бойкот жариялады. Көптеген жергілікті тұрғындар контрабанда арқылы бизнесті жалғастырды, бірақ соғыстан кейін тері саудасына тыйым салудан қашу қиынырақ болды. Британдық саудагерлерге бұрынғыдай шекарадан өтуге тыйым салынды. Ожибвелер 1812 жылғы соғыс кезінде ұзақ жылдар бойы сауда серіктесі болған британдықтармен одақтасты. 1882 жылы Детройт, Маккинак және Маркетт теміржолының құрылысы, бұл бұғаз аймағын Детройт қаласымен байланыстырды, ауылдың экономикасын жақсартты. Фермерлер мен ағаш өңдеу өнеркәсібі өнімдерін ірі нарыққа оңай жеткізе алды. Сент-Игнас 1882 жылдың 23 ақпанында ауыл ретінде, ал 1883 жылы қала ретінде тіркелді.

St. Ignace ('/ɪ//g//n//ə//s/ IHGnəss) is a city in the U. S. state of Michigan and the county seat of Mackinac County. The city had a population of 2,306 at the 2020 census. He named it for St. Ignatius of Loyola, founder of the Jesuit religious order, whose priests were active as missionaries across North America. (Ignace is the French version of Ignatius.) Jesuits served at missions to convert First Nations/Native Americans to Catholicism and to share French culture. In 1673, Marquette joined the expedition of Louis Jolliet, a French Canadian explorer, and departed from St. Ignace on May 17, with two canoes and five voyageurs of French Indian ancestry (Métis) on a voyage to find the Mississippi River. They were successful and descended downriver as far as Arkansas. While separately exploring the Great Lakes region on the ship Le Griffon with Louis Hennepin, Sieur de La Salle reached St. Ignace on August 27, 1679. Louis de La Porte, Sieur de Louvigny founded Fort de Buade here in 1681 as a fur trading post. It was later directed by Antoine Cadillac. It was closed by the French in 1697. The Jesuits abandoned their mission in 1705. The Ojibwe, who came to dominate most of the Native American territory of present day Michigan in the 18th century, were allies of the French in the Seven Years' War against the British. After the British victory in the Seven Years' War, in 1763 they took over the territory of France in North America, including this part of the former New France. After the victory of rebellious colonists in the American Revolutionary War, in 1783 the village was included within the new United States, as part of what became called its Northwest Territory. An important fur trading site for both the French and the British, St. Ignace declined in importance by the early 19th century. The Ojibwe had allied with Great Britain in the War of 1812, based on their long trading and a hope they would expel American colonists. The fur trade declined at St. Ignace largely because the United States prohibited British Canadian traders from operating across the border after the end of the war. At the same time European demand for North American furs was declining as tastes changed, and other parts of the economy grew. Both British Canadians and later Americans operated a larger trading center at Sault Ste. Marie, which developed on both sides of the Canadian US border, until the decline of the fur trade in the 1830s. The fur trade also suffered before and during the hostilities of the War of 1812, as the United States first imposed a boycott on all trade with England, including traders in Canada. Many local people kept businesses going by smuggling, but postwar prohibitions on the fur trade were more difficult to avoid. prohibited British traders from operating across the border, as had been their earlier practice. The Ojibwe had allied with the British, their longtime trading partners, during the War of 1812,

In 1882, construction of the Detroit, Mackinac and Marquette Railroad, which connected the straits area to the major city of Detroit, provided an economic boost to the village. Farmers and the lumber industry could more easily get products to a major market. St. Ignace was incorporated as a village on February 23, 1882, and as a city in 1883.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 2452 адам, 1064 үй шаруашылығы және 633 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 1299 тұрғын үйден құралды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 63,4% ақ нәсілді, 1,0% афроамерикалық, 27,8% американдық үндістер, 0,3% азиялық, 0,2% басқа нәсілдерден және 7,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,1% құрады. 1064 үй шаруашылығының 27,0%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 43,3%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 11,1%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 5,1%-ы күйеуі жоқ еркектер және 40,5%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 33,8%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 13,6%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,24 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,84 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 44,5 жас болды. Тұрғындардың 21,3%-ы 18 жасқа дейін, 7,7%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 21,6%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 31,6%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 17,7%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқандарды құрады. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 48,2% еркек және 51,8% әйел.

Жергілікті көрнекі орындар

Сент-Игнас қаласындағы Кевадин казиносы маңызды туристік орын және жергілікті жұмыс беруші. Straits State Park қаланың оңтүстік жағында орналасқан. Ваватам маяғы қаланың портында орналасқан. Порт сонымен қатар Жағалау күзетінің мұз бұзатын кемелері үшін де порты болып табылады, мысалы, Саулт-Сте. Мари, Мичиган штатында орналасқан "Катмай Бэй" буксирі және "Маккиноу" ауыр жүк кемесі. "Маккиноу" кемесі Мичиган штатының Чебоган қаласында орналасқан. Сент-Энтони тасы, тегін кіруге болатын геологиялық әктас тірегі, қаланың орталығында орналасқан. Касл-Рок, осыған ұқсас, бірақ кіру үшін ақы алынатын биік тірек, Гурон көліне қарап, солтүстікке қарай 3 шақырым жерде орналасқан. Құйрықша – Гурон көлін көздейтін тағы бір көрнекті жартас, солтүстікке қарай 4 шақырымда орналасқан. 2 шақырым ішке қарай орналасқан Шынжыр көлінде ішкі суларда балық аулауға мүмкіндік бар.

Негізгі автомобиль жолдары

Макинак көпірі мен Сент-Игнац арқылы өтеді. Оңтүстікке қарай I 75 жолаушыларды Төменгі жарты аралға жеткізеді; солтүстікке қарай тас жол Саулт-Сте. Мари және Канадаға қарай бағытталған. Ескі US 2 жолының бағытымен жүреді. I 75 тас жолында Сент-Игнац қаласында аяқталады. Батысқа қарай US 2 Мичиган көлінің бойымен көркем аймақтан Манистик және Эсканабаға қарай өтеді. St. Ignace-тан Sault Ste. Marie-ге дейін бұрынғы US 2 жолымен солтүстік-оңтүстік бағытта жүреді.

Паромдық қызметтер

Екі паром компаниясы (Шеплер паром және Макинэк аралы паром компаниясы) Сент-Игнас қаласынан туристер мен тұрғындарды Макинэк аралымен байланыстырады.

Әуежайлар

Жолаушылар тасымалын жүзеге асыратын ең жақын әуежайлар – Кинростағы Чиппева округі халықаралық әуежайы (Сент-Игнас қаласының солтүстік-шығысында, I 75 тас жолының жанында) және Төменгі Жартыаралдағы Пеллстон аймақтық әуежайы.

Автобустар қызметі

Indian Trails компаниясы күн сайын Сент-Игнас пен Мичиган штатының Шығыс Лансинг қалалары, Сент-Игнас пен Мичиган штатының Бей-Сити қалалары және Сент-Игнас пен Мичиган штатының Айронвуд қалалары арасында қалааралық автобус тасымалдарын жүзеге асырады.