Sheep on Drugs тобы туралы мақала

Кіріспе

Sheep on Drugs – британдық техно/индустриалдық музыка тобы, Дункан Х (King Duncan) (вокал) және Ли Фрейзер (a.k.a. Dead Lee) (гитара/пернетақталар) құрамында құрылған, қазіргі кезде Фрейзер мен Джонни Борден (вокал/пернетақталар) тобында.

Өмірбаян

Дункан мен Фрейзер 1988 жылы танысып, 1980-ші жылдардың соңындағы қышқыл хаус музыкасының даму бағыты туралы ойланып, «Sheep On Drugs» тобын құрады. Фрейзер 14 жасынан бері түрлі топтарда музыка ойнаған, ал Дунканмен кездеспей тұрып, үлгілеумен айналысқан. Бірақ бірге олар көбірек энергиямен сахнада өнер көрсете алатын электронды музыка жасауға шабыттанды. Бастапқыда рейв қозғалысының бір бөлігі саналған бұл дуэт 1990-шы жылдардың басында «Catch 22», «Motorbike», «15 Minutes of Fame» және «Track X» (кейін Грейс Джонс «Sex Drive» деп атады) синглдерімен танымал болды. «15 Minutes of Fame» әні Ұлыбритания сингл чартының төменгі деңгейіне жетті. «From A to H and Back Again» әні CMJ RPM чартында 12 апта бойы #4 орында тұрды, ал Ұлыбритания сингл чартында #40 орынға ие болды. 1993 жылы Island Records лейблі арқылы шыққан олардың альбомы Ұлыбритания музыка баспасөзінен мақтау алды және Ұлыбритания альбомдар чартында 55-ші орынды иеленді. Дегенмен, Grand Guignol стиліндегі сахналық қойылымдары мен әдепсіз рок, хард техно және панк нигилизмінің музыкалық үйлесімінен SoD индустриал тобы ретінде танылды. 1994 жылы шыққан «On Drugs» альбомы коммерциялық және сын тұрғысынан сәтсіз болды. Лидің айтуынша, «On Drugs» альбомы үшін біз Дунканмен бір бөлмеде, қандай бағытта жұмыс істеу керектігі туралы ешқандай нұсқаусыз, продюсерсіз жабылып отырдық. Сол альбомның продюсері болған Маркус Дравс өте талантты музыкант, бірақ ол бізге қажетті продюсер емес еді. Ол тек студияға микстеу үшін шақырылды, ол команданың белсенді мүшесі болған жоқ, сондықтан олар қателік жасады. Сондықтан екінші альбомның күткендей коммерциялық сәттілікке ие болмағанына таң қалмау керек, себебі олар бізге ешқандай бағыт көрсетпеді». Island Records лейблінен кеткеннен кейін топ екі EP шығарды: 1994 жылы «Suck» және 1995 жылы «Strapped for Cash», олардың өз лейблі The Drug Squad арқылы жарық көрді. Содан кейін топ Мартин Аткинстің Invisible Records лейблімен келісімшарт жасасып, Америка Құрама Штаттарына бағыт алды. 1997 жылы «One for the Money» атты үшінші студиялық альбомы, «Never Mind the Methadone» ремикс жинағы және 1998 жылы «Two for the Show» концерттік жазбасы шықты. Осы кезде олар АҚШ-тағы жағдайдан шаршап, Invisible Records-тан қанағаттанбады. Фронтмен Дункан Х көп ұзамай Sheep on Drugs тобынан кәсіби татуировщик болу үшін кетіп қалды (дегенмен ол кейде топпен бірге сахнада өнер көрсетеді). Фрейзер Invisible Records лейблімен ынтымақтастығын жалғастырып, «Bagman» деген атпен тағы екі альбом шығарды және қысқа мерзімге Аткинстің «Pigface» және «The Damage Manual» топтарының мүшесі болды, көбінесе «Lee 303» деген атпен танылды. Фрейзер 2002 жылы топты қайта құрып, өзі фронтмен болды және 2005 жылы Invisible Records лейблі арқылы «F**K» атты жаңа альбомын шығарды. Sheep on Drugs 2005 жылы Pigface тобының «Free for All» турнесінде алғашқы әнші ретінде өнер көрсетті, сонымен қатар Skot Diablo да пернелі аспаптарда ойнады. 2006 жылы «Best of a Bad Bunch» жинақ альбомы жарық көрді. «F**K» альбомынан кейін Ли Фрейзер Джонни Борденмен танысып, онымен жұмыс істей бастады, Джонни де осы саланың музыканты және әншісі еді. Джонни көп ұзамай Лидің серіктесі ретінде «Sheep on Drugs» тобының жаңа 21-ғасырлық құрамына қосылды, олар концерттер беріп, жаңа материалдарды дамытты, олар «Medication Time» альбомында жарық көрді (2010 жылдың 6 желтоқсанында цифрлық форматта шығарылды). Альбом 2011 жылы ақпан айында турмен бірге француздық лейбл арқылы физикалық CD форматта шығару жоспарланған. 2012 жылы «Medication Time» альбомынан ремикстер жинағы «Club Meds» жарық көрді. Борден мен Фрейзер 2019 жылға дейін тікелей эфирде өнер көрсетуді жалғастырды, содан кейін винил және жүктеу форматтарында «Does Dark Matter» альбомын шығарды. Бұл альбом «Sheep On Drugs» тобының дыбысында мелодикалық және дуб дыбыстарының ортогональды өзгерісін көрсетеді. 2019 жылдың соңында «2 light 2 dark» ремикстер жинағы кассета форматта шықты. COVID-19 пандемиясы кезінде Борден мен Фрейзер «Moonlight Man» синглын шығарды.

Duncan and Fraser met in 1988 and conceived of Sheep On Drugs while ruminating on the potential direction of the burgeoning acid house scene of the late 1980s. Fraser had played various instruments in bands since he was 14 and had experimented with sampling prior to meeting Duncan, but together they were inspired to create electronic music with a more energetic stage presence. Originally classified as part of the rave movement, the duo emerged in the early 1990s with a string of singles, including "Catch 22", "Motorbike", "15 Minutes of Fame" and "Track X" (later covered by Grace Jones as "Sex Drive"). "15 Minutes of Fame" reached the lower reaches of the UK Singles Chart. "From A to H and Back Again" spent 12 weeks on the CMJ RPM Charts, peaking at #4, and hit #40 on the UK Singles Chart. was released on Island Records in 1993 to some acclaim from the UK music press and a peak position of 55 on the UK Albums Chart. However, with their Grand Guignol style stage shows, and a musical mixture of sleazy rock, hard techno and punk nihilism, SoD found themselves pigeonholed as an industrial band. Their 1994 follow up album, On Drugs was a commercial and critical disappointment. "For the 'On Drugs' album, it was basically me and Duncan locked in a room, with no guidance about what direction we were to take it in, no producer. Markus Dravs, who did the production for that album, he's a brilliant artist in his own right, but he wasn't the producer we needed. He was just brought into the studio to mix, it wasn't like he was an active part of the team, so they fucked that up. So, no wonder the second album wasn't as commercial as they were expecting, because they didn't give us any guidance" according to Lee. After being dropped by Island, the band released two EPs: Suck in 1994 and Strapped for Cash in 1995 on the band's own label, The Drug Squad. The band was then signed to Martin Atkins' Invisible Records and headed to the United States. their third studio album, One for the Money and a remix collection, Never Mind the Methadone in 1997, and a live recording, Two for the Show in 1998. By this time, they had tired of their situation in the States and were unsatisfied with Invisible. Frontman Duncan X departed Sheep on Drugs shortly afterwards to become a professional tattooist (though he does perform live with the band on rare occasions). Fraser continued his relationship with Invisible Records, releasing two more albums as "Bagman", and was briefly a member of Atkins' bands Pigface and The Damage Manual, usually under the moniker "Lee 303". Fraser revived the group in 2002, with himself as the frontman, and released a new album, F**K, on Invisible in 2005. Sheep on Drugs toured as an opening act on Pigface's 2005 Free for All tour and featured additional member, Skot Diablo on keyboards. A best of compilation album called Best of a Bad Bunch was released in 2006. After the release of F**K, Lee Fraser met and began working with Johnny Borden, herself a singer and musician working within similar circles. Johnny was soon brought on board as Lee's partner in Sheep on Drugs' new 21st century incarnation and they began gigging, developing new material which was released on their new album Medication Time (released digitally on 6 December 2010). The album was to be released by a French record label on physical CDs in 2011 to accompany a tour in February. Club Meds, an album of remixes of tracks from Medication Time, followed in 2012. Borden and Fraser continued to perform live until their self released album Does Dark Matter on vinyl and download formats in 2019. This album sees an orthogonal shift in Sheep On Drugs' sound with melodic and dub sounds. A cassette EP of remixes, 2 light 2 dark, followed in late 2019. During lockdown in the COVID 19 pandemic, Borden and Fraser managed to release a single, "Moonlight Man".