Кіріспе

Американдық боксшы (туған 1965) Оливер Макколл (туған 21 сәуір, 1965) - 1985 жылдан 2019 жылға дейін жарысқан американдық бұрынғы кәсіби боксшы. Үш онжылдықтан астам спорттың ардагері, ол 1994 жылы Леннокс Льюиске қарсы нокаутпен жеңіске жетіп, WBC ауыр салмақ титулын жеңгенімен танымал. Келесі жылы ол титулын Ларри Холмсқа қарсы қорғады, бірақ Франк Бруноға ұшырады. Макколл 1997 жылы Льюиспен болған реванш кезінде рингте психикалық күйзеліске ұшырағандығымен танымал. МакКоллдың ұлы Илайджа да ауыр салмақтағы кәсіпқой боксшы. Макколл 74 жекпе-жекте ешқашан нокаутталамайтынымен және өз заманының ең берік жауырының бірі болғанымен белгілі.

Ерте өмір

Чикагода туған Макколл Висконсин штатының Расин қаласында анасымен бірге тұрып, Уильям Хорлик орта мектебінде оқыды. Макколл сондай-ақ жоғары мектепте баскетбол ойнайтын дарынды ойыншы болған. 1981 жылы Макколл Чикагоға оралды, онда бокспен айналысып, екі рет Чикагоның Алтын қолғап титулын жеңіп алды.

Әуесқой мансап

Дизайнерлік деңгейде Макколл супер ауыр салмақта (+201 фунт) жарысты.

Кәсіби мансап

"Атомдық бұқа" деген атпен белгілі Макколл 1985 жылы кәсіпқой атанған және ауыр салмақтағы қатарда баяу жұмыс істеген. Сол кезде оның жаттықтырушысы зейнеткер чемпион Джо Фрейзер болды. Оливердің қиындықтары болды, ол екінші жекпе-жегін жоғалтып, 1988 және 1989 жылдары Майк Хантер мен Бастер Дугласқа жеңілді. Оның сегізінші қарсыласы 1981 жылы Майк Тайсонды TKO жеңіп, ал ол өзінің әуесқойлық карьерасын бастаған кезде 15 жаста болған Ал Эванс болды. Макколл бірауыздан жеңіп шықты. Оливер Джесси Фергюсонды және болашақ ауыр салмақ шебері Брюс Селдонды жеңді. 1992 жылы Оливер Тони Таккерге өте жақын шешімнен жеңіліп, 1994 жылы Льюиске қарсы соққы берді.

Льюис пен Макколл

Бірінші раундтың тығыз өтуінен кейін Макколл екінші раундта агрессивті болды және Льюис алға жылжыған кезде оның қолтаңбасын оң жақтан түсірді. Льюис қақпаға түсіп, онға дейін санау алдында тұрды, бірақ ол аяғында тұрақсыз болды, төреші жекпе-жекті тоқтатуға мәжбүр болды. Льюис лагерінің наразылығына қарамастан, "Бокс айлығы" редакторы Глин Лич Льюис "жарыс біткеннен кейін ғана есін жиған сияқты" және "рингте сөйлескен әркімнің пікірі бойынша шешім дұрыс болды" деп атап өтті. МакКоллдың Льюисті жеңгені Дон Кингтің ауыр салмақтағы билікке оралуын белгіледі, өйткені оның ешбір ұрыскері Майк Тайсон 1990 жылы жеңілгеннен бері ауыр салмақтағы атақты жеңе алмады (МакКолл Тайсон мен Купермен спарринг серіктесі болып жұмыс істеді және Купердің ауыр соққышы екенін мәлімдеді). Ол титулын Лас-Вегаста 45 жастағы экс-чемпион Ларри Холмске қарсы жекпе-жекте 114113, 115114 және 115112 ұтып, 1995 жылы Лондонға қайтып келіп, Франк Бруномен кездесті. Макколл жекпе-жектен бұрын өткен баспасөз конференциясында Джеральд Макклелланның бірнеше ай бұрын Найджел Беннмен жекпе-жектен кейін миына зақым келгенін айтып, Америка үшін кек алуды ұсынды. Ол Бруноға зиян тигізетініне және Бруноның тек заңсыз қоян соққыларын ғана жасай алатынына сендірді. Бұл жекпе-жек бұрынғы Уэмбли стадионында өтті. Бруно жақсы бастады, соққыдан кейін жұмыс істеп, үлкен оң қолдарды түсірді. Макколл жекпе-жекке қызығушылық танытпаған сияқты, соңғы раундтарда ойын картасынан қалыс қалады. Тоғызыншы раундта Бруно ойын картасында үлкен басымдыққа ие болды және ол жеңіске жетуде. Макколл 10-раундта өмірге келді, мүмкін ол ойын картасында артта қалғанын түсінген шығар. Макколл соңғы 3 раундта бірнеше үлкен соққылар жіберіп, Бруноны бірнеше рет қиындыққа ұшыратты, бірақ Бруно бір ауыздан шешім қабылдап, жеңіс жеңіп алды. Бұл МакКоллға тарихтағы ең бірінші ауыр салмақтағы чемпион атағын британдық жауынгерге жеңіп, жоғалтқан, сондай-ақ Ұлыбританияда (және Еуропада) жеңіп, жоғалтқан алғашқы американдық ауыр салмақтағы чемпион атағын берді. Макколл өзінің титулын жоғалтқаннан кейін 6 ай өткен соң рингке оралды, ол болашақ WBC ауыр салмақ чемпионы Олег Маскаевты 3 минуттан аз уақыт ішінде жеңді. Сол кезде оның жаттықтырушылары Грег Пейдж пен Джордж Бентон болды. Бір айдан кейін Маскаевты жеңгеннен кейін Макколл Джеймс Стэнтонды 6 раундта жеңді.

Льюис және Макколл ІІ

1997 жылы 7 ақпанда Льюис пен Макколл Лас-Вегаста қайтадан кездесті. Бір қызығы, төртінші және бесінші раундтарда Макколл жекпе-жектен бас тартты, жылай бастады және ақырында төреші жекпе-жекті тоқтатып, Льюиске жеңісті беруге мәжбүр болды. Бұл жекпе-жектің төрешісі Миллс Лейн жекпе-жектен кейін берген сұхбатында: "Үшінші раундта ол жақын болды, содан кейін ренжіді, содан кейін ол кері шегініп, қолын төмен қойды. . Мен оны құспен ойнайды деп ойладым, бірақ оның иісі дірілдеп, жылап жатқанын көрдім. Лэйн Макколл бірнеше раунд бойы өзін қорғаудан бас тартқан кезде жекпе-жекті тоқтатты.

Атақты тағы бір рет жеңіп алуды көздеу

2001 жылы 36 жасында ол өзінің мансабын қайта тірілтті онінші раундта нокаутпен Генри Акинванде, сол кезде әлемдегі ең көп қашуға тырысатын үміткерлердің бірі, Леннокс Льюисдің Лас-Вегастағы картасында. Макколл осы өнер көрсетуден кейін әлемдегі 4-орынды иеленді, бірақ көп ұзамай тұтқындалып, бір жылдан астам уақыт қамауға алынды, оның рейтингі жоғалды. 2004 жылдың желтоқсанында ол Нью-Йорктегі жоғары деңгейдегі Дон Кингтің төменгі картасында ДаВаррил Уильямсонға жақын шешім қабылдады, ал 2005 жылы ол Германияға білікті және жақсы танымал Кубалық Хуан Карлос Гомеске қарсы жеңіліс үшін барды және он раундтан астам ұпайға ие болды. Алайда бұл жеңіліс Макколлдың жазбасынан алынып тасталды, өйткені Гомес кейін есірткі сынағынан өтпеді. Заңмен байланысты қиындықтарға қарамастан, Макколлдың мансабы жалғасты. Ол өзінің келесі титулға үміткерлігін 2006 жылдың маусым айында Кенни Крейвенді бірінші раундта ТКО-мен жеңіп алды. Макколл 2006 жылы 9 қыркүйекте Луисвилл қаласында Дэрролл Уилсонды төртінші раундта ТКО жеңіп, WBC Fecarbox Чемпионатында жеңімпаз атанды. 2006 жылдың 9 желтоқсанында Макколл Флорида штатының Голливуд қаласында жетінші раундта нокаутімен Янки Диазды жеңді. 2007 жылы 16 маусымда Макколл Түркияның Анкара қаласында WBC International Heavyweight Championship үшін Синан Самил Сэмді бір ауыздан жеңді. 2009 жылы 22 мамырда ұзақ уақыт белсенді болмаған Макколл аустралиялық Джон Хопоатеді 2-раундта TKO арқылы жеңіп, бос IBA континентаралық ауыр салмақ белбеуін иеленді. Макколл жекпе-жекте басымдықты иеленіп, Хопоатеді екі рет жерге жықты. Ол өзінің IBA континенттік белбеуін Франклин Лоуренске қарсы 2009 жылдың 21 тамызында Лас-Вегастағы Орлеанс қонақ үйі мен казинода он раундтық бір ауыздан шешіммен қорғады. 2009 жылдың 23 қазанында ол IBA континенттік титулын 6'8" Ланс Уитакерге қарсы он раундтық бірауыздан шешіммен қорғады. Макколлдың келесі қарсыласы Тимур Ибрагимов болды. Екі адам Флорида штатының Голливуд қаласындағы Семинол Хард-Рок қонақ үйі мен казинода шайқасты. Ибрагимов 27 2 1 есебімен шеттен үміткер болды. Макколл екі рет 117 - 111 және 119 - 109 ұпаймен бірауыздан жеңілді. Бұл оның 2009 жылы оралғаннан бері алғашқы жеңілісі болды.

Құқықтық қиындықтар

МакКоллдың мансабы есірткіге қарсы емдеу мекемелерінде бірнеше рет жұмыс істеген және тәртіпсіздік үшін тұтқындалған. Ол бірнеше рет қайта оралуға тырысты, бірақ заңмен келіспеушіліктер оның күшін бірнеше рет бұзды. 2006 жылдың қаңтар айында оны полиция ұстады. Полиция МакКоллға электрошокер қолданып, ол полиция қызметкерлерінің қасынан қашып құтылуға тырысқаннан кейін оны тұтқындауға тырысты. Полиция қызметкерлері бұқаралық ақпарат құралдарына Макколлдың қолында шыны түтік пен кокаин бар бес долларлық ақша қағазы бар екенін хабарлады. Олар 40 жастағы Макколлдың кейін бір офицерге түкіріп, оны өлтірем деп қорқытқанын айтты. Ол 299 000 доллар кепілдікпен ұсталып, қылмыстық құқық бұзушылық, тұтқындауға қарсылық көрсету, полиция қызметкерлеріне шабуыл жасау, офицерді өлтірумен қорқыту және өзінің туған штаты Вирджинияда айыптау бойынша соттан қашу үшін айыпталды. Ол 2006 жылдың 8 мамырында босатылды. Флорида штатының Голливуд қаласына жақын жердегі Семинол Хард-Рок қонақ үйі мен казинода Zuri Лоуренспен жоспарланған жекпе-жегінен бұрын демалыс күндері МакКолл Форт-Лодердейлде кокаин және есірткі құралдарымен айналысқаны үшін тұтқындалды, бұл оған жекпе-жекке шығуға кедергі болды. Ақырында ол шартпен сотталды. Макколл тағы бір үлкен жекпе-жекті, бұл жолы Фрес Окуендоға қарсы, 2010 жылдың 7 желтоқсанына жоспарланған. Макколл озық ойдағы Окуендоға қарсы екіжақты шешіммен жеңіске жетті. 2010 жылдың 9 желтоқсанында, соңғы жеңісінен екі күн өткен соң, Макколл қайтадан Форт-Лодердейлде марихуана ұстағаны және қалалық жарлықты бұзғаны үшін тұтқындалды, бұл оны ақпандағы кокаин айыбынан туындаған сынақтан өту шарттарын бұзуға мәжбүр етті. Пробациялық шартты бұзғаны үшін ол алты жылға Флорида мемлекеттік түрмесіне қамалды. Роджер П. Фоулидің заң кеңсесі МакКоллдың мүддесін қорғады және оның бұрынғы сынақ мерзіміне қайта оралуын қамтамасыз етті, оған дәрі-дәрмекті және психологиялық бағалауды қоса отырып, қажетті емделуді қосады. 2011 жылдың 16 желтоқсанында оның сынақтан өту мерзімі тоқтатылды.

Кәсіби бокс жазбасы

Жоқ, жоқ. (No) ResultRecordOpponentTypeRound, timeDateLocationNotes75Win5914 Hugo LomeliRTD2 (8), May 31, 2019 74Win5814 Larry KnightUD6Nov 30, 2018 73Loss5714 Марсин РекскийUD10Apr 26, 2014 72Win5713 Марсин РекскийSD8Feb 1, 2014 71Loss5613 Крыzysztof ZimnochUD8May 18, 2013 70Loss5612 Франческо PianetaUD10May 16, 2012 69Win5611 Дамиан УилсонДОУД10202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202020202022222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222222