Порт-Хурон: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Порт-Хурон – АҚШ-тың Мичиган штатындағы қала және Сент-Клэр округінің орталығы. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 28 983 адамды құрайды. Қала батысында Порт-Хурон елді мекенімен шектеседі, бірақ олардың басқаруы дербес. Порт-Хурон Гурон көлінің оңтүстік жағында, Сент-Клэр өзенінің бастауында орналасқан. Қала Канада-АҚШ шекарасында және Онтарио провинциясындағы Сарния қаласының қарсы жағында жатыр. Екі қаланы 94-таралық автожолының шығыс соңындағы Көк су көпірі жалғастырады. Порт-Хурон Мичиган штатының ең шығыс нүктесі болып табылады және Детройт-Уоррен-Дирборн статистикалық аймағының (Метро Детройт) ең солтүстік аймақтарының біріне кіреді.

Тарих

Бұл аймақты ұзақ уақыт бойы оджибва халқы мекендеген. 17 ғасырда француз отаршылдарының бұл жерде уақытша сауда бекеті мен бекінісі болған. 1814 жылы 1812 жылғы соғыстан кейін АҚШ Хьюрон көлінің жағасында Форт Гратиотты салды. Оның төңірегінде қауым қалыптасты. 19 ғасырдың басында мұнда еуропалық американдықтардың тұрақты қонысы пайда болды. 19 ғасырда АҚШ еуропалық американдықтардың қоныстануы үшін келісімшарт бойынша жерлерді беру шартымен, қазіргі Порт-Хуронның бір бөлігінде оджибва резервациясын құрды. Бірақ 1836 жылы, үндістерді көшіру саясаты бойынша, АҚШ оджибваларды Миссисипи өзенінен батысқа көшіріп, қазіргі Висконсин және Миннесота штаттарына қоныстандырды. 1857 жылы Порт-Хурон қала болып жарияланды. 1850 жылдардан кейін халық саны иммиграцияның жоғары деңгейіне байланысты тез өсті: Еуропадағы кедейлік, ашаршылық және төңкерістерден қашқан жұмысшылар Мичиган штатындағы табысты кеме жасау және ағаш өңдеу өнеркәсібіне тартылды. Бұл салалар Ұлы көлдер мен Орта Батыстағы дамуға көмектесті. 1859 жылы қалада барлығы 4031 тұрғын болды, олардың шамамен 1855-і немесе 46%-ы шетелдік немесе олардың балалары (бірінші буын американдықтар) еді. 1870 жылы Порт-Хуронның халқы айналасындағы ауылдардан асып түсті. 1871 жылы Штат Жоғарғы Соты Порт-Хуронды Сент-Клэр округінің орталығы деп белгіледі. 1871 жылдың 8 қазанында қала, сондай-ақ солтүстікке қарайғы Санилак және Хьюрон округтеріндегі жерлер 1871 жылғы Порт-Хурон өртінен өртенді. Сол күні Голландия, Манисти, Висконсин штатындағы Пештиго және Иллинойс штатындағы Чикаго да өртенді. Он жылдан кейін болған "Бас бармақ" өрті де Порт-Хуронды қамтыды. 1895 жылы бұрынғы Форт Гратиоттың жанындағы Форт Гратиот ауылы Порт-Хурон қаласына қосылды. Келесі тарихи орындар Мичиган штатының тарихи маркерлер бағдарламасы арқылы танылды. Форт Сент-Жозеф. Форт 1686 жылы француз саяхатшысы Дулут салған. Бұл форт Мичиган штатының төменгі бөлігіндегі екінші еуропалық қоныс болды. Бұл бекініс Эри және Хьюрон көлдерін байланыстыратын маңызды су жолы – Сент-Клэр өзенінің жоғарғы бөлігін қорғады. Француздардың жоғарғы көлдерге ағылшын саудагерлерін кіргізбеу мақсатымен, 1687 жылы форт француз және үнді одақтастарының гарнизонының базасы болды. 1688 жылы француздар бұл бекіністен бас тартты. 1814 жылы бұл жер Форт Гратиотқа қосылды. Форттың бұрынғы орнында саябақ салынған. Форт Гратиот маяғы. Форт Гратиот маяғы 1829 жылы дауылдан қираған мұнараның орнына салынды. 1860 жылдары жұмысшылар мұнараны қазіргі биіктігіне дейін ұзартты. 1933 жылы автоматтандырылған маяқ Хьюрон көліндегі кемелерді тар және тез ағып жатқан Сент-Клэр өзеніне бағыттауды жалғастыруда. Бұл Мичиган штатында салынған алғашқы маяқ. "Хурон" жарық кемесі. 1935 жылдан 1970 жылға дейін "Хурон" кемесі қауіпті су айдындарын белгілеу үшін Хьюрон көлінің оңтүстігінде орналасты. 1940 жылдан кейін "Хурон" Ұлы көлдердегі жалғыз жарық кемесі болды. 1970 жылы жағалау күзет қызметінен зейнетке шыққан ол 1971 жылы Порт-Хурон қаласына тапсырылды. Гранд-Транк теміржол депосы. Қазір Порт-Хурон мұражайының бір бөлігі болып табылатын депода 12 жасар Томас Эдисон күнделікті Порт-Хурон-Детройт маршрутымен жүріп, газет сатқан. 1859 жылы, теміржолдың алғашқы жылы, Эдисон теміржол компаниясын күнделікті сапарларда газеттер мен кондитерлік өнімдерді сатуға көндірді. Ол өте табысты болды, сондықтан көп ұзамай ол Детройтке жүгіретін Grand Trunks-қа екі газет сатушы жігітті орналастырды. Ол өзін асырау үшін және химиялық заттар мен басқа да тәжірибелік материалдарды сатып алу үшін жеткілікті ақша тапты. Порт-Хурон қоғамдық кітапханасы. 1902 жылы Порт-Хурон қаласы филантроп Эндрю Карнегиден ақша алып, қалалық кітапхана салып, оған сәйкес жұмыс қаражатын ұйымдастырды. 1904 жылы 45 000 долларға сәнді сәнді стильдегі үлкен құрылым салынды. Салтанатты ашылуда кітаптарды жіктеудің кеңінен қолданылатын жүйесін жасаған Мелвил Дьюи сөз сөйледі. Порт-Хурон қоғамдық кітапханасы өзінің бастапқы қызметін алпыстан астам жыл бойы атқарды. 1967 жылы үлкен қоғамдық кітапхана салынды. Келесі жылы бұрынғы кітапхана қайта жаңартылып, Порт-Хурон өнер және тарих мұражайы ретінде қайта ашылды. 1988 жылы қосымша ғимарат салынды. "Харрингтон" қонақ үйі. 1896 жылы ашылған қонақ үй роман, классикалық және королева Анна сәулетінің қоспасы болып табылады. 1986 жылы қонақ үй жабылып, сол жылы инвесторлар тобы оны қарт адамдарға арналған тұрғын үйге айналдыру үшін сатып алды. "Харрингтон" қонақ үйі тарихи ескерткіштер тізіміне енгізілген. Гранд-Транк Батыс теміржол туннелі. Туннель 1891 жылы ашылып, Порт-Хуронды Канадамен байланыстырады. Бұл халықаралық су асты теміржол туннелі әлемдегі алғашқы халықаралық туннель болды. Туннельдің жалпы ұзындығы 6025 фут (1836 м), су астындағы бөлігі 2290 фут (698 м). Туннельдің жұмысы 1908 жылы электрленді, жарты ғасырдан кейін дизель отынына ауыстырылды. 1949 жылы ірі жүк вагондарына сәйкес келу үшін рельстер төмендетілді. Бірінші дүниелік соғыс кезінде туннельді жару жоспары орындалмады. Жаңа туннель ашылды. 1953 жылдың 21 мамырында қалаға күшті F4 құйытқысы соқты, 400-ден астам ғимарат зардап шекті немесе қирады, екі адам қаза тапты және 68 адам жараланды. 1955 және 2005 жылдары қала "All America City" сыйлығын алды. 1962 жылдың маусымында Порт-Хурон манифесті, Жаңа Солдың манифесті, Демократиялық қоғам студенттерінің конвенциясында қабылданды. Конвенция Порт-Хурон қаласының шегінде өтпеді, бірақ қаланың солтүстігіндегі Біріккен Автожұмысшылар үйінде (қазір Lakeport State Park-тың бөлігі) өтті. Порт-Хурон Мичиган штатында афроамерикандық ер адамды дарға асу орын алған жалғыз орын. 1989 жылдың 27 мамырында таңертең, ақ терілі адамдардың тобы 23 жастағы Альберт Мартинды ұстау үшін округтік түрмеге шабуыл жасады. Ол әйелге шабуыл жасады деген айып тағылды. Олар оны 7-ші көпірден дарға асты. 2018 жылы Мартиннің тарихын баяндайтын ескерткіш орнатылды. Қала осы ескерткішті құруда Equal Justice Initiative ұйымымен ынтымақтастық етті. 2017 жылдың 11 қарашасында Дэйв Норрис, Клитус Шуйлер және Лу Энн Дубук сияқты елдің түкпір-түкпірінен келген ветерандар Порт-Хурон қаласындағы зиратта Ветерандар күнінің маңыздылығын бөлісу үшін жиналды. 2023 жылдың сәуір айында Pere Marquette Railway басқарушы көпірі сақтаушылар мен Порт-Хурон яхта клубы арасындағы шамамен он жылдық күреснен кейін бұзылды. 1931 жылы салынған бұл құрылыс тарихи ескерткіштер тізіміне енгізілуге лайық болды және АҚШ-та қалған осындай алты көпірдің бірі болды.

This area was long occupied by the Ojibwa people. French colonists had a temporary trading post and fort at this site in the 17th century. In 1814, following the War of 1812, the United States established Fort Gratiot at the base of Lake Huron. A community developed around it. The early 19th century was the first time a settlement developed here with a permanent European American population. In the 19th century, the United States established an Ojibwa reservation in part of what is now Port Huron, in exchange for their cession of lands under treaty for European American settlement. But in 1836, under Indian Removal, the US forced the Ojibwa to move west of the Mississippi River and resettle in what are now the states of Wisconsin and Minnesota. In 1857, Port Huron became incorporated. Its population grew rapidly after the 1850s due a high rate of immigration: workers leaving poverty, famine, and revolutions in Europe were attracted to the successful shipbuilding and lumber industries in Michigan. These industries supported development around the Great Lakes and in the Midwest. In 1859 the city had a total of 4,031 residents; some 1,855, or 46%, were foreign born or their children (first generation Americans). By 1870, Port Huron's population exceeded that of surrounding villages. In 1871, the State Supreme Court designated Port Huron as the county seat of St. Clair County. On October 8, 1871, the city, as well as places north in Sanilac and Huron counties, burned in the Port Huron Fire of 1871. A series of other fires leveled Holland and Manistee, as well as Peshtigo, Wisconsin and Chicago, Illinois on the same day. The Thumb Fire that occurred a decade later, also engulfed Port Huron. In 1895 the village of Fort Gratiot, in the vicinity of the former Fort Gratiot, was annexed by the city of Port Huron. The following historic sites have been recognized by the State of Michigan through its historic marker program. Fort St. Joseph. The fort was built in 1686 by the French explorer Duluth. This fort was the second European settlement in lower Michigan. This post guarded the upper end of the St. Clair River, the vital waterway joining Lake Erie and Lake Huron. Intended by the French to bar English traders from the upper lakes, the fort in 1687 was the base of a garrison of French and Indian allies. In 1688 the French abandoned this fort. The site was incorporated into Fort Gratiot in 1814. A park has been established at the former site of the fort. Fort Gratiot Light. The Fort Gratiot Lighthouse was built in 1829 to replace a tower destroyed by a storm. In the 1860s workers extended the tower to its present height of 84 feet (26 m). The light, automated in 1933, continues to guide shipping on Lake Huron into the narrow and swift flowing St. Clair River. It was the first lighthouse established in the State of Michigan. Lightship Huron. From 1935 until 1970, the Huron was stationed in southern Lake Huron to mark dangerous shoals. After 1940 the Huron was the only lightship operating on the Great Lakes. Retired from Coast Guard Service in 1970, she was presented to the City of Port Huron in 1971. Grand Trunk Railway Depot. The depot, which is now part of the Port Huron Museum, is where 12 year old Thomas Edison departed daily on the Port Huron–Detroit run. In 1859, the railroad's first year of operation, Edison convinced the railroad company to let him sell newspapers and confections on the daily trips. He became so successful that he soon placed two newsboys on other Grand Trunks running to Detroit. He made enough money to support himself and to buy chemicals and other experimental materials. Port Huron Public Library. In 1902 the city of Port Huron secured money from philanthropist Andrew Carnegie to erect a municipal library and arranged for matching operating funds. In 1904, a grand Beaux Arts style structure was built at a cost of $45,000. At its dedication, Melvil Dewey, creator of a widely used book classification system, delivered the opening address. The Port Huron Public Library served in its original capacity for over sixty years. In 1967, a larger public library was constructed. The following year the former library was renovated and re opened as the Port Huron Museum of Arts and History. An addition was constructed in 1988. Harrington Hotel. The hotel opened in 1896 and is a blend of Romanesque, Classical and Queen Anne architecture. The hotel closed in 1986, but a group of investors bought the structure that same year to convert it into housing for senior citizens. The Harrington Hotel is listed on the National Register of Historic Places. Grand Trunk Western Railroad Tunnel. The tunnel was opened in 1891 and links Port Huron with Canada. This international submarine railway tunnel was the first international tunnel in the world. The tunnel's total length is 6025 feet (1836 m), with 2290 feet (698 m) underwater. The tunnel operations were electrified in 1908; half a century later they were converted to use diesel fuel. Tracks were lowered in 1949 to accommodate larger freight cars. During World War I, a plot to blast the tunnel was foiled. A new tunnel has since been opened. The city was hit by a violent F4 tornado on May 21, 1953, damaging or destroying over 400 structures, killing two, and injuring 68. The city received the All America City Award in 1955 and 2005. In June 1962, the Port Huron Statement, a New Left manifesto, was adopted at a convention of the Students for a Democratic Society. The convention did not take place within the actual city limits of Port Huron, but instead was held at a United Auto Workers retreat north of the city (now part of Lakeport State Park). Port Huron is the only site in Michigan where a lynching of an African American man took place. On May 27, 1889, in the early morning, a mob of white men stormed the county jail to capture 23 year old Albert Martin. A mixed race man, he was accused of attacking a woman. They hanged him from the 7th Street Bridge. A memorial was installed in 2018 at the site, recounting Martin's history. The city collaborated with the Equal Justice Initiative on this memorialization. On November 11, 2017, veterans from around the country, such as Dave Norris, Clitus Schuyler, and Lou Ann Dubuque, joined together at a cemetery in Port Huron to share the significance of Veterans Day. In April 2023, the Pere Marquette Railway bascule bridge was demolished after a nearly decade long battle between preservationists and the Port Huron Yacht Club. Built in 1931, the structure was eligible for listing on the National Register of Historic Places, and was one of only six similar bridges remaining in the US.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 12,26 шаршы миль (32 км2) құрайды, оның ішінде 8,08 шаршы миль (21 км2) құрлық, ал 4,18 шаршы миль (11 км2) су. Қала Шығыс Орталық Мичиганның Бамба аймағының бір бөлігі саналады, сондай-ақ оны Көк су аймағы деп те атайды. Мичиганның құрлықтағы ең шығыс нүктесі Порт-Хурон қаласында, Муниципалдық кеңсе орталығы мен сарқынды суларды тазарту станциясының жанында орналасқан. Қара өзен қаланы екіге бөліп, Порт-Хурон арқылы иіліп өтеді және Орталыққа жақын жерде Сент-Клэр өзеніне құяды.

Климат

Порт-Хурон ылғалды континенттік климатқа ие (Кёппен климаттық жіктелуі Dfa), жазда ыстық, қыста суық болады және жыл бойында барлық айларда жаңбыр немесе қар жауады.

Демография

Порт-Хурон – Баяу аймақтағы ең ірі қала және аймақтың өнеркәсіп пен сауда орталығы болып табылады.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 30 184 адам, 12 177 шаруашылық және 7 311 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 13 871 тұрғын үй болды, орташа тығыздығы құрады. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 84,0% ақ нәсілді, 9,1% афроамерикалық, 0,7% американдық үндістер, 0,6% азиялық, 1,2% басқа нәсілдерден және 4,5% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 5,4% құрады. 12 177 шаруашылықтың 32,5% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 34,5% -ы бірге тұратын жұбайлар, 19,9% -ы күйеуі жоқ әйелдер, 5,6% -ы әйелі жоқ ерлер, ал 40,0% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 33,0% жеке адамдардан тұрды, ал 11,8% -ы 65 жасқа толған жалғыз тұратын адамдардан. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,42 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,03 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 35,8 жас болды. Тұрғындардың 25,6% 18 жасқа дейін, 9,9% 18 мен 24 жас аралығында, 26,3% 25 пен 44 жас аралығында, 25,2% 45 пен 64 жас аралығында және 13,1% 65 жастан асқан. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 47,8% ер адам және 52,2% әйел адам.

Поп-мәдениет

Коэн ағайындыларының "Үлкен Лебовски" фильмінде Порт-Хурон мәлімдемесіне сілтеме жасалған. 2009 жылы "Қылмыстық сана" телешоуында Порт-Хурон және Детройт қалалары Онтариоға шекарадан өту туралы эпизодтың түсірілім орны ретінде қолданылды.

Спорт

Порт-Хюрон көп жылдар бойы кішкентай хоккей лигасының қалыптасқан дәстүріне ие. Порт-Хюрон Флагс 1962 жылдан 1981 жылға дейін алғашқы Халықаралық хоккей лигасында ойнады, 1966, 1971 және 1972 жылдары үш рет Тернер кубогын жеңіп алды. Команданың ең нәтижелі ойыншылары – карьерасының көп бөлігін IHL-де өткізген Кен Гриббонс; Боб МакКаммон, өмірінің көп бөлігін IHL-де ойнаған, кейіннен Филадельфия Флайерс және Ванкувер Канукс командаларының бас жаттықтырушысы болған; Билл ЛеКайн және Ларри Гулд, тиісінше Питтсбург Пингвинс және Ванкувер Канукс командаларымен бірнеше НХЛ ойынына қатысқан. Легендарлық НХЛ хоккей комментаторы Майк Эмрик 1970 жылдардың ортасында AM 1450 WHLS радиосында Флагс командасының ойындарын тікелей эфирде хабарлаудан мансабын бастады. Эмрик кейіннен NBC Sports арнасында Олимпиадалық хоккей ойындарын және Стэнли кубогы плей-офтарын хабарлады, сондай-ақ WPHM радиостанциясының тұрақты қонағы болды. Порт-Хюрон Колониалдық хоккей лигасында (кейін Біріккен хоккей лигасы және Халықаралық хоккей лигасы деп аталды) 1996 жылдан бастап, лига 2010 жылы тарағанға дейін өкілдік етті. Алғашында «Шекаралық мысықтар» деп аталған команда 2002 жылы «Бейконс», 2005 жылы «Флагс» және 2007 жылы «Айсхоукс» деп өзгертілді. Ең танымал ойыншыларының қатарында Боб МакКиллоп, Джейсон Фирт, Таб Ларднер және Брент Гретцки болды. Солтүстік Америка жастар хоккей лигасының «Порт-Хюрон Файтинг Фальконс» командасы 2010 жылдан 2013 жылға дейін McMorran Place аренасында ойнады. 2014 жылғы маусымда команда Пенсильвания штатының Коннеллсвилл қаласына көшті. Команданың аты «Кейстоун Айс Майнерс» деп өзгертілді. Порт-Хюрон Федералдық перспективалы хоккей лигасының «Порт-Хюрон Проуллерс» командасына да үйі. «Порт-Хюрон Пирайтс» жабық футбол командасы Флинт, Мичиган штатына көшкенге дейін Ұлы көлдер жабық футбол лигасында үстемдік құрды. 2011 жылы МакМорран Аренада Континенттік жабық футбол лигасының «Порт-Хюрон Предеторс» командасы тағы да жабық футболдан жарыс өткізді. «Предеторс» 2011 жылғы маусымды аяқтамады және 2012 жылы CIFL лигасына қатысқан «Порт-Хюрон Патриотс» командасымен алмастырылды.

Port Huron has had a strong tradition of minor league hockey for many years. The Port Huron Flags played in the original International Hockey League from 1962 to 1981, winning three Turner Cup championships in 1966, 1971 and 1972. Its leading career scorers were Ken Gribbons, who played most of his career in the IHL; Bob McCammon, a lifelong IHLer who went on to be a National Hockey League coach with the Philadelphia Flyers and the Vancouver Canucks; Bill LeCaine and Larry Gould, who played a handful of NHL games with the Pittsburgh Penguins and the Vancouver Canucks, respectively. Legendary NHL hockey broadcaster Mike Emrick started his career doing play by play hockey for the Flags on AM 1450 WHLS in the mid 1970s. Emrick would go on to broadcast Olympic hockey games and Stanley Cup playoffs for NBC Sports, and is a frequent guest contributor to sister station WPHM. Port Huron was also represented in the Colonial Hockey League (also operating under the names United Hockey League and International Hockey League), with franchises from 1996 until the league folded in 2010. Originally called the Border Cats, the team was renamed the Beacons in 2002, the Flags in 2005 and the Icehawks in 2007. Among the more notable players were Bob McKillop, Jason Firth, Tab Lardner and Brent Gretzky. The Port Huron Fighting Falcons of the junior North American Hockey League played at McMorran Place, beginning in 2010 until 2013. The team moved to Connellsville, PA for the 2014 season. The team's name was changed to the Keystone Ice Miners. Port Huron is also home to the Port Huron Prowlers of the Federal Prospects Hockey League. The Port Huron Pirates indoor football team dominated the Great Lakes Indoor Football League up until their departure to Flint, MI. McMorran Arena once again hosted indoor football with the Port Huron Predators of the Continental Indoor Football League in 2011. The Predators failed to finish the 2011 season, and were replaced in 2012 by the Port Huron Patriots who also participated in the CIFL.

Саябақтар

Порт-Хурон қаласы 17 жағалау аймағына ие және оларды басқарады, олардың жалпы су жағасы 5.6 километрді (3.5 миль) құрайды. Олардың ішінде үш қоғамдық жағажай және пикникке арналған жабдықтары бар алты саябақ бар. Қалада сондай-ақ, 250-ден астам тұрақ орыны бар тоғыз көрнекті тұрақтар да бар. Порт-Хурон штаттағы ең ірі муниципалды марина жүйесін пайдаланады және қайықтарды тоқтату үшін бес бөлек орны бар. Қалада 14 қоғамдық саябақ, 4 кішкентай «tot» саябақ, 19 ойын алаңы (қала меншігінде), 9 ойын алаңы (мектеп меншігінде), 33 теннис корты бар, оның ішінде 16 мектепте және 6 жабық корты, 3 қоғамдық жағажай, 4 қоғамдық бассейн, 1 қоғамдық орталық және 1 қоғамдық саябақ бар.

Үкімет

Қалалық басқару кеңес-менеджерлік басқару нысаны бойынша ұйымдастырылған. Қалалық кеңес қаланың бас әкімшісі болып табылатын қала менеджерін тағайындауға жауапты. Менеджер қаланың әкімшілік істерін бақылайды және Қалалық кеңес белгілеген саясатты іске асырады. Бас әкімшілік қызметкер ретінде қала менеджері әкімшілік тармақтың ұйымдастырылуына жауапты және белгілі бір функцияларды орындайтын бөлімдердің жұмысын қамтамасыз ететін әкімшілік қызметкерлерді тағайындау және қызметтен босату құқығына ие. Қалалық кеңес жеті сайланған лауазым иесінен тұрады: қала әкімі және алты кеңес мүшесі. 2011 жылғы сайлаудан бастап азаматтар қала әкіміне және кеңеске жеке-жеке дауыс береді. Кеңес мүшелері төрт жылдық кезеңмен, ал қала әкімі екі жылдық кезеңмен қызмет етеді. Қазіргі қала әкімі – бұрынғы қалалық хатшы Полин Репп. Қала тұрғындарынан 1 процент, ал тұрғындары емес адамдардан 0,5 процент табыс салығы жинайды. Федералдық деңгейде Порт-Хурон Мичиган штатының 9-шы округінің құрамына кіреді, оны 2022 жылы сайланған республикашыл Лиза МакКлейн өкілдік етеді.

Өнеркәсіп

Порт-Хуронның алғашқы өнеркәсіптерінің кейбірі, көптеген Мичиган қалалары сияқты, ауыл шаруашылығы саласына қатысты. Сент-Клэр өзенінің бойында, қазіргі Әкімшілік кеңсе орталығынан солтүстікке қарай ірі астық көтеру қондырғысы орналасқан. Сент-Клэр өзенінде бұршақ айлағы болған, онда солтүстік аймақтардан кемелерге жеуге жарамды құрғақ бұршақ тиелген. Айлақ Порт-Хурон терминалы компаниясы ретінде жұмыс істеді. Қазір бұршақ айлағы шаралар өткізу орны ретінде пайдаланылады. Порт-Хурон сондай-ақ цикорий кофесін алмастыру саласында ұлттық көшбасшы болды. Болашақ конгрессмен Генри МакМорран 1902 жылы 12-ші авенюдің жанындағы Қара өзенде Порт-Хуронның цикорий өңдеу зауытын ашты. Порт-Хурондағы 3-ші және Корт көшелерінде тағы бір цикорий зауыты жұмыс істеді, оны кейіннен МакМорранның ұлы сатып алды. Баяу және Сагино аңғарларында өскен жол бойындағы арамшөптер Порт-Хуронға өңдеу үшін әкелінді, содан кейін бүкіл әлемге жіберілді. Цикорий көбінесе соғыс кезінде, әсіресе кофе орнына қолданылды. Соғыс кезінде Порт-Хуронға тағы бір өнеркәсіп келді: Мюллер Металл компаниясы, ол 1917 жылы Порт-Хуронға зауыт салды. Зауыт негізінен Бірінші дүниежүзілік соғысқа арналған оқ-дәрі қаптарын жасады. Зауыт бастапқыда Мюллер компаниясына тиесілі болды, кейін Мюллер Индустриз деп аталатын жеке компанияға бөлінді. Порт-Хурон зауыты әлі де жұмыс істеп тұр, ол қаланың батыс жағындағы Лейпер жолында орналасқан, онда әртүрлі клапандар мен фитингтер өндіріледі. Peerless Cement Company 1920-шы жылдардан 1970-ші жылдарға дейін Blue Water Bridge-тің оңтүстігінде цемент зауытын иеленді. Су жағалауындағы бұл жерде қазір Эдисон қонақ үйі мен Blue Water Convention Center орналасқан. Порт-Хуронда екі қағаз фабрикасы бар. Dunn Paper компаниясы Blue Water Bridge-тің солтүстігіндегі Сент-Клэр өзенінің сағасында арнайы қағаз фабрикасын иеленеді. Domtar да Порт-Хурондағы Black River өзенінің бойында қағаз фабрикасын иеленеді. Ол 1888 жылы E. B. Eddy компаниясымен салынған. Domtar фабрикасы медициналық және тамақ өнеркәсібі үшін арнайы қағаздар шығаруға маманданған. Domtar фабрикасының жанында бұрынғы Acheson Colloids Company орналасқан. 1908 жылы доктор Эдвард Ачесон компанияны құрды, ол әртүрлі химиялық және көміртекті өнімдер өндірді. Зауытты Henkel сатып алды және 2010 жылы жапты. Алайда, Henkel Acheson брендімен бояу және көміртекті өнімдерді өндіруді жалғастыруда. Порт-Хуронның Domtar фабрикасы 2021 жылы, ал Dunn Paper фабрикасы 2022 жылы жабылды. Автомобиль өнеркәсібімен байланысты әртүрлі зауыттар қаланың оңтүстік жағындағы Порт-Хуронның өнеркәсіптік паркін алып жатыр. Олардың көпшілігі көлік құралдарына арналған пластик бөлшектерді өндіреді.

Some of Port Huron's earliest industries, like most Michigan towns, were related to the agriculture industry. A large grain elevator was located on the St. Clair River just north of the current Municipal Office Center. A bean dock was located on the St. Clair River, where dry edible beans from points north in the Thumb were loaded into ships. The dock operated as the Port Huron Terminal Company. Currently the bean dock is used as an event venue. Port Huron was also a national leader in the chicory coffee substitute industry. Future Congressman Henry McMorran in 1902 started Port Huron's chicory processing plant, located on the Black River near 12th Avenue. A second chicory plant operated at 3rd and Court Streets in Port Huron, which would later be purchased by McMorran's son. The roadside weed which grew in areas of the Thumb and Saginaw Valleys was brought to Port Huron for processing and then shipped worldwide. Chicory was commonly used as a coffee substitute especially in wartime. Wartime also brought another industry to Port Huron: the Mueller Metals Company, which built a factory in Port Huron in 1917. The plant primarily made shell casings for World War I. The factory was originally owned by the Mueller Co., and since has been spun off into its own entity called Mueller Industries. The Port Huron Factory is still in operation, located on Lapeer Road on the city's west side, where they produce a variety of valves and fittings. The Peerless Cement Company operated a cement plant just south of the Blue Water Bridge from the 1920s through the 1970s. The waterfront site is now the location of the Edison Inn and Blue Water Convention Center. There are two paper mills in Port Huron. Dunn Paper operates a specialty paper mill at the mouth of the St. Clair River just north of the Blue Water Bridge. Domtar also operates a paper mill in Port Huron, located on the Black River. It was originally built in 1888 by the E. B. Eddy Company. The Domtar mill also specializes in specialty papers for the medical and food service industries. Adjacent to the Domtar Mill is the site of the former Acheson Colloids Company. Dr. Edward Acheson in 1908 founded the company, which made a variety of chemical and carbon based products. The factory was purchased by Henkel and closed in 2010. However, Henkel continues to manufacture ink and carbon products under the Acheson brand. Port Huron's Domtar Mill closed in 2021, followed by the Dunn Paper Mill in 2022. A variety of factories related to the automotive industry occupy Port Huron's Industrial Park on the city's south side. Many of these produce plastic components for vehicles.

Денсаулық сақтау

Порт-Хурон қаласына екі жедел жәрдем көрсететін мекеме қызмет етеді: Макларен Порт-Хурон (бұрын Порт-Хурон ауруханасы деп аталған) және Лейк-Хурон медициналық орталығы (бұрын Санкт-Джозеф Мерси Порт-Хурон ауруханасы деп аталған). Флинт қаласында орналасқан, коммерциялық емес басқарылатын денсаулық сақтау ұйымы – McLaren Health Care Corporation бұрынғы Порт-Хурон ауруханасын сатып алып, 2014 жылдың мамыр айында 186 төсектік мекемені Mclaren Port Huron ретінде жұмыс істей бастады. Lake Huron Medical Center – 144 төсектік аурухана, оны Калифорния штатының Онтарио қаласындағы Prime Healthcare Services компаниясы басқарады. Бұл коммерциялық компания 2015 жылдың қыркүйегінде бұрынғы Сент-Жозеф Мерси Порт-Хурон ауруханасын Trinity Healthcare ұйымынан сатып алды. Сату аяқталғаннан кейін, бұрынғы коммерциялық емес католиктік мекеме коммерциялық ұйымға айналды.

Қаржылық

Порт-Хюрон қаласының көп жылдық қаржы институты Citizens Federal Bank болды. Аталған қаржы институтының бас кеңсесі Порт-Хюрон қаласында орналасқан, ал филиалдары Баяу аймағында кеңінен таралған. 1997 жылы банк атауы Citizens First деп өзгертілді. 2010 жылдың басында Мичиган штатының Қаржы және Сақтандыруды реттеу кеңсесі Citizens First банкын жапты. Бұл 2007-2008 жылдардағы қаржы дағдарысының салдарынан Мичиган штатында құлаған алғашқы банк болды. Citizens First банкының активтері Troy қаласындағы First Michigan банкіне өткізілді. First Michigan 2016 жылы Chemical Financial Corporation (қазіргі TCF Financial Corporation) компаниясы сатып алғанға дейін Talmer Bancorp деп аталатын болды.

Радио

Порт-Хюрон қаласында алғашқы болып WAFD станциясы тіркелді, ол «Біз – Форд дилерлері» дегенді білдіретін аббревиатура еді. Станцияның иесі – жергілікті Форд дилері Альберт Б. Парфет компаниясы. WAFD 1925 жылдың 4 наурызында эфирге шықты және 1926 жылы станцияны Детройтке көшіру жоспарымен эфирден суырылды. Blue Water Bridge ашылуымен бірге 1938 жылы WHLS станциясы да эфирге шықты. Оны Гарольд Лерой Стивенс пен Фред Кнорр құрды. Джон Висмер 1952 жылы станцияның тең иегері атанды. Кейіннен ол 1983 жылы Порт-Хюрон қаласында алғашқы кабельдік теледидар жүйесін және WSAQ станциясын іске қосты. Висмер 1999 жылы қайтыс болды. WHLS аймақтағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне станция болып табылады. 1947 жылы «Таймс-Геральд» WTTH деп аталған өзінің радиостанциясын іске қосты. Кейіннен бұл станция WPHM болып өзгерді және 1986 жылы Ли Хансон оны сатып алды. WPHM 1992 жылы WBTI FM радиостанциясын FM диапазонында иеленді. Висмер мен Хансон 2000 жылы Боб Лиггеттің Radio First компаниясы екеуін де сатып алғанға дейін тікелей бәсекелестер болды. Radio First аймақта бес радиостанцияға ие және оларды басқарады, ал Port Huron Family Radio WGRT станциясының лицензиясын иеленеді. Коммерциялық емес станцияларға Сент-Клэр округінің аймақтық білім беру қызметі агенттігінің WRSX, орта мектеп станциясы WORW, сондай-ақ діни хабар таратушылар WNFA және WNFR жатады. Төменде Порт-Хюрон аймағына жергілікті мазмұн ұсынатын радиостанциялардың тізімі келтірілген. Басқа станцияларды да эфир арқылы тыңдауға болады, бірақ олардың мазмұны қала тұрғындарына бағытталмаған.

Жергілікті FM

WNFA 88.3 FM, Порт-Хурон, діни, Blue Water Christian Hit Radio
CBEG FM 90.3 FM, Сарния (CBEW FM ретрансляциясы), Қоғамдық, CBC Radio One
WNFR 90.7 FM, Порт-Хурон, діни, Wonderful News Radio
WRSX 91.3 FM, Порт-Хурон, баламалы, еркін формат, Порт-Хуронның NPR жаңалық станциясы
WORW 91.9 FM, Порт-Хурон, білім беру, The Wave
WBGV 92.5 FM, Марлетт, кантри, The Thumb-тың ең жақсы кантри радиосы
WBTI 96.9 FM, Лексингтон, CHR/Top 40, бүгінгі хит музыка
WTGV 97.7 FM, Сандаски, ересектерге арналған заманауи, жеңіл және оңай тыңдау
CBEF 98.3 FM, Сарния (CBEF ретрансляциясы), Қоғамдық, Ici Radio Canada Première
CFGX FM 99.9 FM, Сарния, Hot AC, сіздің тамаша музыка қоспаңыз
WGRT 102.3 FM, Порт-Хурон, ересектерге арналған заманауи, сіздің тамаша музыка станцияңыз
CHOK 103.9 FM, Сарния (CHOK AM ретрансляциясы), толық қызмет/AC, жергілікті ақпарат бойынша бірінші
W288BT 105.5 FM, Сент-Клер (WHLS AM ретрансляциясы), активті рок, Порт-Хуронның баламалы радиосы
CHKS FM 106.3 FM, Сарния, рок, ұлы классика және жаңа рок
WSAQ 107.1 FM, Порт-Хурон, кантри, Q Country, барлық уақыттың ең ұлы кантри музыкасы

Газет

"Таймс-Геральд" – Сент-Клэр және Санилак округтерін қамтитын күнделікті жергілікті газет. Ол "Детройт Free Press" және "USA Today" газеттеріне де иелік ететін Gannett компаниясының меншігінде. Аймақ бойынша "Детройт Free Press" және "The Detroit News" газеттерінің күнделікті басылымдарын да табуға болады.

Теледидар хабарларын тарату

Сент-Клэр округі Детройт теледидар нарығында орналасқан. Comcast арналарының тізімі:

Негізгі автомобиль жолдары

Екі мемлекетаралық автожол Порт-Хуроннан Сарния көк су көпіріне дейін аяқталады және олар 402-ші автомобиль жолымен түйіседі. I-94-пен бірге, Лансинг пен Флинттен батыстан аймаққа кіріп, Порт-Хурондағы Көк Су Көпіріне жақындағанда аяқталады. Канада шекарасында, Онтарионың Сарния қаласында, бұл бағыт 402-ші тас жол ретінде шығысқа қарай бағытталған. (Толыққаннан кейін I-69 магистралі АҚШ-Мексика шекарасының Браунсвилл, Техас штатынан басталып, АҚШ-Канада шекарасындағы Мичиган штатының Порт-Хуронына дейін созылады.) I-69-бен бірге, Порт-Хурон аймағына оңтүстік-батыстан кіріп, бүкіл Метро-Детройт аймағын кесіп өтеді және Порт-Хурондағы Көк Су Көпіріне жақындағанда аяқталады. Канада шекарасында, Онтарионың Сарния қаласында, бұл бағыт 402-ші тас жол ретінде шығысқа қарай бағытталған.

Хьюрон көлі/Сагинау шығанағының жағалауын бойлай, Бей-Ситиден басталып, I-94/I-69 және BL I-94/BL I-69 қиылысымен аяқталады, бұл қаланың солтүстік жағында орналасқан. БЛ I-94-тен Мэрисвиллде басталып, оңтүстікке қарай жалғасады. M-25-тен M-19-ға дейін батысқа қарай жүреді.

Жаппай көлік

1976 жылы құрылған "Blue Water Area Transit" жүйесі Порт-Хурон аймағындағы сегіз бағыттан тұрады. Blue Water Transit "Blue Water Trolley" троллейбусын пайдаланады, ол жергілікті қызығушылық тудыратын орындарға бір сағаттық экскурсия ұсынады. Жақында Blue Water Area Transit штаттан грант алып, Порт-Хурон торабы мен Нью-Балтимор арасындағы, шамамен 30 миль (48 км) оңтүстікке орналасқан бағытқа жаңа автобустар сатып алды. Жұмыспен жүретін адамдар I-94 тас жолымен жүретін экспресс автобусқа мініп, 23 Майл Роуд SMART автобусының аялдамасында түсе алады. Сонымен қатар, тағы бір автобус M-25 және M-29 тас жолдарымен жүріп, Марисвилл, Сент-Клэр және Алгонак қалаларындағы жолаушыларды алып, 23 Майл Роудтағы сол аялдамада тоқтайды. Бұл жаңа жүйе Сент-Клэр округының тұрғындарына Детройт метрополиясы арқылы саяхаттауға көмектеседі.

Темір жол

Amtrak Чикагодан Порт-Хуронға (Amtrak станциясы) дейінгі Blue Water бағытында қалааралық жолаушылар теміржол қызметін ұсынады. Порт-Хурон қаласында екі бірінші сыныпты жүк тасымалдау темір жолы – Канаданың Ұлттық темір жолы (CN) және CSX Transportation (CSXT) жұмыс істейді, олар Сент-Клэр туннелі арқылы халықаралық байланыстарды қамтамасыз етеді. Торонтодан Сарнияға (Квебек қаласы – Виндзор дәлізінің бір бөлігі) Via Rail пойызы да бар; алайда, бұл пойыз өзеннен өтпейді, сондықтан жолаушылар Порт-Хуронға дейін жол жүру үшін көлік құралын табуға өздері жауапты.

Әуежайлар

Сент-Клэр округінің халықаралық әуежайы – орталық шаһарлық ауданнан оңтүстік-батысқа қарай бес миль (8 шақырым) қашықтықта орналасқан, жалпы қолданыстағы әуежай.