Кіріспе

Мейнфрейм компьютерлер тобы

Honeywell 200 – кейінірек Honeywell 200 сериясындағы модельдердің, оның ішінде 1200, 1250, 2200, 3200, 4200 және басқаларының негізі болды, сондай-ақ Honeywell 8200 (1968) таңбалық процессоры да осы модельге негізделген. IBM 1401 машинасымен бәсекелесу үшін ұсынылған H200, екі-үш есе жылдам жұмыс істейді және бағдарламалық қолдаумен IBM 1401 бағдарламаларын қайта құрастыруға немесе қайта жинауға қажеттілік болмайынша орындай алады. Liberator маркетингтік кампаниясы осы үйлесімділікті пайдаланды және кейіннен Honeywell жарияланымдарында IBM 1401 машиналарының сатылымын тежеді деп айтылды. Honeywell H200 үшін жүздеген тапсырыс бірден түскенін мәлімдеді, бірақ IBM сол кезде дамытылып жатқан System 360 өнімдеріне назар аударған кезде тапсырыстар азайды.

Сәулет

Инженерлік директор Уильям Л. Гордонның жобалауымен H200 жады жеке-жеке адрестелген таңбалардан тұрады, олардың әрқайсысы алты дерек биті, екі тыныш белгі биті және бір паритет битінен құралған. Адресті өзгерту режимі (CAM) нұсқаулығы 2, 3 және 4 таңбалық адрестеу режимдері арасында ауыстырылды. Адрестеу режимі нұсқаулықтағы әрбір операнд адресі үшін қажетті таңбалар санын анықтады. Өзгеріс тізбегі режимі (CSM) нұсқаулары нұсқаулар санағы мен Өзгеріс тізбегі тіркелімінің (Басқару жадының екі тіркелімі, негізгі жадтан сәл жылдам, бірақ әлдеқайда кіші) мазмұнын алмастырды. Бұл Honeywell 800 сериясының тізбектік/косекуенттік әрекетіне ұқсас, бағдарлама ішіндегі тізбелер арасында қарапайым ауысуды қамтамасыз етті. H200 консоль, карта оқығыш және перфоратор сияқты IBM 1401-ге ұқсас құрылғылармен жұмыс істегенмен, жалпы кіріс-шығыс нұсқаулары желілік принтерлерді, магниттік таспа жетегін және дискілік жетекті де қолдады. I/O нұсқаулары тыныш белгі биттерін өзгертусіз қалдырып, жадқа тек деректерді (және паритетті) биттерді оқыды немесе жазды және кез келген жазба белгісіне жеткенде тоқтатылды. Буфердің артық жүктелуін болдырмау үшін кіріс буферінің соңына жазба белгісі қойылуы мүмкін, бұл мәселе 21-ғасырға дейін көптеген басқа жүйелерде сақталды. 200 сериялы I/O нұсқаулары – Перифериялық деректерді беру (PDT) және Перифериялық басқару және тармақтау (PCB) нұсқаулары, олар асинхронды I/O-ны нақты іске асырды. PDT құрылғы адресін, буфер адресін және басталатын беру операциясын көрсетті, ал PCB құрылғы адресін, тармақтау адресін көрсетті және құрылғының жұмыс режимін орнатты немесе құрылғының жағдайын тексерді (белгіленген шарт орындалса, көрсетілген мекенжайға тармақталды, мысалы, егер құрылғы I/O-ны орындауда болса). Екеуі де Op код Адрес I/O бірлік адресі Нұсқасы форматын қолданды.

Бағдарламалық жасақтама

Жергілікті жиналыс тілі "Easycoder" деп аталды. Easycoder құрастырғышы екілік карталар жинағы түрінде объектілік файлды жасады, оны карталарға тесу арқылы немесе магниттік таспаға жазуға болатын. Объектілік файл әрбір бағдарламаны жадқа, карта оқығыштан немесе магниттік таспадан консоль арқылы жүктеу командасын қолдану арқылы жүктеуге мүмкіндік беретін бастапқы бағдарламамен басталды. Mod 2 операциялық жүйесінде Easycoder құрастырғышы және әрбір компилятор таспаға "go файлда" объектілік модульдерді жасады; бұл объектілер LINKLOAD бағдарламасы арқылы бір немесе бірнеше орындалатын бағдарламаларға "жұмыс файлында" біріктірілді, ол таспаға сақталды, оны тікелей таспадан іске қосуға немесе 8 биттік режимде (яғни сөз және элемент белгілерімен) дискіге жылдам орындау үшін жүктеуге болады.

Компиляторлар

Honeywell COBOL-ді қолдануға ерекше мән берсе де, FORTRAN және RPG-ні де қолдады. Перфокарталар немесе перфокарталық қағаз таспасынан магниттік таспаға көшіріп, магниттік таспадан карточкаға және/немесе желілік принтерге деректерді көшіруге болады. Жоғары 200 сериялы компьютерлер (H1200, H1250, H2200 және H4200) өздігінен жұмыс істейтін негізгі компьютерлер болып табылды, олар Mod 2 операциялық жүйесімен бір уақытта екі жұмыс ағынын және «тұрғылықты мониторды» (яғни ядроны) басқара алатын. Сериядағы ең жоғары деңгейлі компьютер (H4200) 1,33 МГц процессормен жабдықталған, ол 512 К (524288 символ) көлеміндегі жадты қолдана алады.