Огайо саяхатшысы: Чарльз Бранстулдің саяси жолы

Кіріспе

Чарльз Юджин Бранстол (1936 жылғы 13 желтоқсанда туған) – Огайо штатының американдық саясаткері. Ол 1975 жылдан 1982 жылға дейін Огайо Өкілдер палатасының, ал 1983 жылдан 1990 жылға дейін Огайо Сенатының мүшесі болды және Демократиялық партиясының қатарында болды. Бұрын Огайо штатының Утика қаласынан шыққан фермер болған. 1974 жылы Огайо Өкілдер палатасына сайлауда республикашыл Реймонд Лютерді жеңіп шықты. 1976, 1978 және 1980 жылдары қайта сайланды.

Мансап

1982 жылы аудандарды қайта бөлуден кейін Бранстол Огайо Сенатына үміткер болуға шешім қабылдады. Ол жаңадан құрылған округте, бұрынғы округінен шығарылған Сэм Спекке қарсы күресті. Осы сайлау циклындағы ең тартысты жарыстардың бірінде Бранстол Спекті жеңіп алды, ал Спек ақырында бұрынғы округіне оралды, бірақ ол қайта сайлануға үміткер емес еді. 1986 жылы Бранстол Огайо вице-губернаторы лауазымына кандидат ретінде талқыланды, губернатор Ричард Селестемен бірге сайлауға түсуі мүмкін еді. Бірақ бұл жоспар іске аспады. Ол Сенаттағы мандатын шамалы айырмамен сақтап қалды. Ұзақ өтпей, әріптестері оны Сенаттағы оппозиция жетекшісі етіп сайлады. 1990 жылы Бранстол демократ губернаторлық үміткер Тони Селебреззеге орынбасары болып таңдалды, бірақ сайлауды Джордж Воиновичқа жоғалтты. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Бранстол Огайо Демократиялық партиясының төрағасы болуға бел буды және осы лауазымға ие болды. Ол 1993 жылға дейін қызмет етті, содан кейін орнынан бас тартып, оның орнына Гарри Мешель келді. Бранстол президент Билл Клинтонтың кезінде Ауыл шаруашылығы министрлігінің көмекші хатшысы болып жұмыс істеді. Алайда, ол үйіне қайтуға ниеттенгендіктен, тек жеті ай ғана қызмет етті. Бірақ көп ұзамай ол Федералдық ауыл шаруашылығы ипотекалық корпорациясының қамқорлар кеңесіне тағайындалды. Күтпеген қадам ретінде Бранстол 1998 жылы Сенаттағы бұрынғы мандатына Джей Хотингерге қарсы үміткер болып түсті. Бірақ ол енді республикашылдардың бекінгісіне айналған округте жеңіліске ұшырады. Содан бері ол Ютика қаласына зейнетке шықты. Бранстол 2011 жылы ұжымдық келісімшарттарды шектеуге бағытталған жаңа заңға қарсы шығып, пікір білдірді. "40 сағат жұмыс істейтін қарапайым жұмысшының өзін-өзі қорғауы қиын, ал бұл – оның мүддесін қорғаудың бір жолы. Кейде оларға көшбасшылар керек", - деді Бранстол. "Қоғамның басқа да салалары, фармацевтикалық компаниялар, банктер, сақтандыру компаниялары, микроқаржы ұйымдары – барлығының мүддесін қорғайтын адамдары бар. Ал бұл – еңбек ететін адамдардың өздерінің мүддесін қорғау мүмкіндігі."

Following redistricting in 1982, Branstool opted to make a run for the Ohio Senate, running for a newly drawn district against Sam Speck, whose home had been drawn out of his former district. One of the most contested races of that cycle, Branstool defeated Speck, who ultimately returned to his old district, which wasn't up for reelection. In 1986, Branstool was mentioned as a potential candidate for Ohio Lieutenant Governor, running with Governor Richard Celeste. However, this never went forward. He went on to win reelection to his Senate seat in a slim margin. Soon after, he was elected Senate minority whip by his colleagues. In 1990, Branstool was chosen as the running mate of Democratic gubernatorial nominee Tony Celebrezze, who lost the election to George Voinovich. Following the defeat, Branstool opted to become Chairman of the Ohio Democratic Party, and succeeded. He would serve in the capacity until 1993, when he stepped down and was replaced by Harry Meshel. Branstool went on to serve under President Bill Clinton as an assistant Secretary of Agriculture. However, he would only serve in the capacity for seven months, citing his desires to return home. However, he soon was appointed to the Federal Agricultural Mortgage Corporation's Board of Trustees. In a surprise move, Branstool opted to run in 1998 against Jay Hottinger for his former seat in the Senate. However, he lost in what was now a solidly Republican district. He since has retired to Utica. Branstool made a return to the news in 2011 as an opponent of new legislation to curb collective bargaining. “An individual worker who does his 40 hours or whatever, it’s hard for him to represent himself alone, and this is a way that he can do that – and sometimes they need leaders,” Branstool said. “Other elements of our society, whether it’s the pharmaceutical companies, the banks, the insurance companies, payday lenders, all these guys have people looking after their interests. And this is a way that working people have a chance to look after theirs.”