Махаббат хаты: Gackt-тің сыйлық альбомы

Кіріспе

Love Letter – жапондық жеке орындаушы Гакттің 2005 жылғы 14 ақпанда Жапонияда жарық көрген бесінші толық студиялық альбомы. Альбомның негізгі тақырыбы – "сыйлық". Ол бұрынғы жинақ альбомы "Жетінші түн" альбомының ашық (unplugged) стилін жалғастырады, бірақ "Dears" әні (бұл ән бастапқыда оның "Mars" альбомынан алынған) және оның инди-тобы Cains:Feel-дің демо-таспасынан алынған "Etude" әнінен басқа, жаңа балладалардан тұрады. Сол жылдың 16 маусымында "Корей сүйіктілеріне арналған махаббат хаты" деген атаумен корей тіліндегі нұсқасы жарық көрді.

Шығару

Албом 2005 жылғы 14 ақпанда Nippon Crown компаниясы арқылы шығарылды. Ақпанның үшінші есептеу аптасында ол 41 205 дана сатылып, Oricon тізімінде бесінші орынға жетті. Келесі аптада ол 46 207 дана сатылып, тиісінше алтыншы орында болды. Ол 13 апта тізімде болды және 120 000-нан астам данасы сатылды, соның нәтижесінде RIAJ алтын сертификатын алды. Жапондық альбомнан өзге, 2005 жылғы 16 маусымда корей тілінде "Love Letter for Korean Dears" атты нұсқасы жарық көрді. Альбом шығар алдында "Kimi ni Aitakute" және "Arittake no Ai de" атты екі сингл шығарылды. Бірінші "Kimi ni Aitakute" синглы 2004 жылғы қарашаның екінші есептеу аптасында 53 392 дана сатылып, екінші орынға жетті. Алдағы екі аптада ол тиісінше 18 052 және 16 417 дана сатылып, сегізінші орында болды. Ол 17 апта тізімде болды. 2004 жылы 98 335 данасы сатылып, ол жылдың ең көп сатылған 96-шы синглы болды және 124 280 данадан астам сатылды, RIAJ алтын сертификатын алды. Екінші сингл "Arittake no Ai de" 2005 жылғы ақпанның бірінші есептеу аптасында 39 041 дана сатылып, жетінші орынға жетті. Келесі аптада ол 9 698 дана сатылып, жиырмасыншы орында болды. Ол 7 апта тізімде болды. Allmusic-тен Алексей Еременко альбомды 5 жұлдыздың 2,5 бағасымен бағалады, "акустикалыққа өту – үлкен шығармашылық қиындық" екенін айта келіп, Гакт оны "негізінен жұмысқа тым тікелей көзқараспен" орындай алмады. Альбом "қуатты рифтерге қарама-қарсы келетін, шаршаған рок-музыканттардың альбомдарын аяқтау үшін жақсы көретін, ұзақ, баяу және арманды акустикалық баллада" екенін, ал "рифтер жоқ, барлық әндер Гакттың сирек тартылған гитараның немесе өте қарапайым фортепиано акордының үстінен ән айтуынан тұрады; кейбір струналы аспаптар қосылуы мүмкін, бірақ ырғақ бөлімі жоқ" деді. Ол Гакттың "жақсы, бірақ өте мелодрамалық дауысы бар екенін және оның тәсілінің өзі жаман емес екенін" атап өтті, бірақ ол "таныс тәсілді қолданып, оны 50 минутқа дейін созды", ал "жеке-жеке алғанда, Love Letter-дегі әрбір ән жақсы және демалуға арналған, бірақ біріктірілгенде, олар тек қана монотонды, ілмексіз, гипнотикалық атмосферасыз дыбыстайды" деді. Ол Гакттың "Love Letter" альбомында жапондық поп-фолкқа, мүмкін "Kobukuro" жапондық фолк дуэтіне еліктегенін қорытындылады.

The album was released on February 14, 2005, by Nippon Crown. In the third counting week of February it reached number five on the Oricon chart, with sales of 41,205 copies. In the upcoming week, it was at number six respectively, with sales of 46,207 copies. It charted for 13 weeks, and sold over 120,000 copies, being certified Gold by the RIAJ. In addition to the Japanese album, a Korean language edition was released on June 16, 2005, titled Love Letter for Korean Dears. Preceding the album release, were released two singles, "Kimi ni Aitakute" and "Arittake no Ai de". The first single "Kimi ni Aitakute" reached number two on the second counting week of November 2004, with sales of 53,392 copies. In the upcoming two weeks, it was at number eight respectively, with sales of 18,052 and 16,417 copies. It charted for 17 weeks. In 2004, with 98,335 copies sold, it was the 96th best selling single of the year, and sold over 124,280 copies, being certified Gold by RIAJ. The second single "Arittake no Ai de" reached number seven on the first counting week of February 2005, with sales of 39,041 copies. In the upcoming week, it was at number twenty, with sales of 9,698 copies. It charted for 7 weeks. Alexey Eremenko of Allmusic gave the album a rating of 2.5 out of 5 stars, observing that "going unplugged is a big artistic challenge", and Gackt fails to do it, "mainly due to his overly straightforward approach to the job". The album "is one long, slow, and dreamy acoustic ballad of the type that exhausted rockers like to close their records with to contrast the powerful riffs", and there are "no riffs, and all the songs consist of is Gackt's crooning over sparse guitar plucking or very simple piano chords; some strings may be added, but there's no rhythm section at all". He notes that Gackt "has a good, if very melodramatic voice, and the approach itself is nothing bad", but he took a "familiar approach and stretches it for a good 50 minutes", while "taken separately, every song on Love Letter is a nice and relaxing listen, but combined, they just drone on, lacking hooks, groove, hypnotic ambience". He concluded that Gackt "was looking up to Japanese pop folk on Love Letter", possibly to Japanese folk duo "Kobukuro".