Америкалық Колледж Футбол Альянсы

Кіріспе

Американдық колледж футболы альянсы

Колледж футболының тостаған коалициясы I дивизиондағы колледж футболының тостаған ойындары мен конференциялары арасындағы келісім арқылы құрылды. Мақсаты – ең үздік екі команда арасында ұлттық чемпионат ойынын өткізуді қамтамасыз ету және мүше конференцияларының чемпиондары үшін сапалы тостаған ойындарын ұйымдастыру болды. 1990 және 1991 жылдары екі ұлттық чемпион болғаннан кейін 1992 жылғы маусымға қарай құрылды. Келісім 1992, 1993 және 1994 жылдарғы колледж футболы маусымдарында қолданыста болды. Бұл Тостаған Альянсының (1995–1997), содан кейін Тостаған Чемпионаты Сериясының (1998–2013) және Колледж Футбол Плей-оффының (2014 жылдан бері) алдындағы кезеңі болды.

Өмірбаян

Associated Press 1968 жылы боул ойындарынан кейін ұлттық чемпионды анықтауды бастағаннан бері, боулға қатысатын ең жоғары рейтингтегі екі команда тек алты рет бір боулда кездесті, соңғысы 1987 жылғы маусымда болды. Көптеген жағдайда қатаң боул шарттары мен түрлі конференция ережелеріне байланысты, тұрақты маусымның соңында ең жоғары екі команда алаңда кездеспеуі мүмкін еді, тіпті егер олар №1 және №2 болған күнде де. 1990 және 1991 жылдары қатарынан екі рет ұлттық чемпионатты бөлісуден кейін, №1 және №2 командаларының арасындағы ұлттық чемпионат ойынын қамтамасыз ететін жүйе құруға қызығушылық жаңадан арта түсті. Колледж футбол кубогы коалициясы бес мүше конференциядан (SEC, Big 8, SWC, ACC және Big East) және тәуелсіз Notre Dame командасынан, сондай-ақ жеті боул ойынынан (Orange, Sugar, Cotton, Fiesta, Gator, Sun және 1992 жылғы маусымда ғана Blockbuster Bowl) тұрды. Келісім бойынша, боулға қатысуға бес мүше конференцияның чемпиондары мен бес «бос» командаға мүмкіндік берілді. «Бос» командалар мүше конференциялардың күміс жүлдегерлерінен (SEC, Big 8, SWC, ACC, Big East), тәуелсіз Notre Dame, Pac-10 конференциясының күміс жүлдегері және SEC-тің үшінші орын алған командасынан (SEC 1992 жылы чемпионат ойындарын өткізе бастады, ал чемпионат ойынының жеңілгені Citrus Bowl-ға шақырылды) іріктелді. Orange, Sugar, Cotton және Fiesta боулдары Коалиция келісімі бойынша «1-ші деңгейлі боулдар» саналды, ал Gator, Sun және Blockbuster «2-ші деңгейлі боулдар» болды. Orange, Sugar және Cotton боулдары Big 8, SEC және SWC чемпиондарын шақыру бойынша ұзақ жылдардан бері сақталған келісімдерін сақтап қалды. Бастапқы Bowl Coalition ережелеріне сәйкес, егер осы конференциялардың чемпиондары №1 және №2 орындарда болса, олар ұлттық чемпионат үшін бір-бірімен ойнамай, әрқайсысы өздерінің дәстүрлі боулдарына қатысатын еді. Кейінгі жылдары, егер «наздық ойынды» өткізу қажет болса, Big 8, SEC және SWC чемпиондары басқа боулға қатысуға жіберілуі мүмкін еді. Мысалы, егер SEC және SWC чемпиондары бірінші және екінші орындарды иеленсе, Cotton Bowl SWC чемпионына Sugar Bowl-да ойнауға рұқсат беретін еді, немесе Sugar Bowl SEC чемпионына Cotton Bowl-да ойнауға рұқсат беретін еді. Бұл үш жылдың ешқайсысында орын алмады, себебі сол жылдары Big East немесе ACC чемпиондары чемпионатқа іріктеліп өтті. Ең үздік «ұйымдастырушы» команда ең үздік «бос» командамен ұйымдастырушы команданың байланысты боул ойынында кездесетін еді. Ойындарға қатысу құқығы «Bowl Poll» арқылы анықталды, онда AP және жаттықтырушылар сауалнамаларының ұпайлары қосылды. Егер ең үздік екі команда да «бос» болса, онда Fiesta боулы «наздық ойынды» қабылдайтын еді. SEC-тен үшінші орын алған команда Gator Bowl-да ойнайтын еді. Жүйе алғашқы жылы өте жақсы жұмыс істеді. Big East чемпионы Майами екі сауалнамада да бірінші орынды иеленді, ал SEC чемпионы Алабама екінші орынды иеленді. Big East чемпионы болғандықтан, Майами 1993 жылғы Sugar Bowl-да Алабамамен кездесуге мүмкіндік алды, бұл 1987 жылдан бері №1 және №2 командаларының арасындағы алғашқы боул ойынын өткізді.

Since the Associated Press began crowning its national champion in 1968 following the bowl games, the two top ranked teams going into the bowls had faced one other in a bowl only six times, most recently in the 1987 season. Due to often rigid existing bowl tie ins, and various conference regulations, it was not uncommon that the two top ranked teams at the end of the regular season would never meet on the field, even when there was a clear cut #1 and #2. Following two consecutive seasons of split national championships (1990 and 1991), there was a renewed interest in devising a system that would provide for a #1 vs. #2 national championship bowl game. The College Football Bowl Coalition consisted of five member conferences (SEC, Big 8, SWC, ACC, and Big East) along with independent Notre Dame and seven bowl games (Orange, Sugar, Cotton, Fiesta, Gator, Sun, and, for the 1992 season only, the Blockbuster Bowl). Under the agreement, bowl bids would be extended to the five member conference champions plus five at large teams. The at large teams would come from a pool of the member conference runners up (SEC, Big 8, SWC, ACC, Big East), independent Notre Dame, the runner up of the Pac 10, and the SEC's third place team (the SEC started playing a championship game in 1992 and the championship game loser was tied to the Citrus Bowl). The Orange, Sugar, Cotton, and Fiesta Bowls were "Tier 1 Bowls" under the Coalition agreement, and the Gator, Sun, and Blockbuster were "Tier 2 Bowls". The Orange, Sugar, and Cotton bowls retained their long standing agreements to invite the Big 8, SEC, and SWC champions, respectively. According to the initial Bowl Coalition rules, if champions from these conferences were ranked No. 1 and No. 2, they would not have played each other in a national championship game and instead each gone to their respective traditional bowl. In later years, the Big 8, SEC, and SWC champions would be released to play in another bowl if it was necessary to force a "title game". For example, if the SEC and SWC champions were ranked first and second, the Cotton Bowl would have released the SWC champ to play in the Sugar Bowl, or the Sugar would have released the SEC champ to play in the Cotton. This did not happen in any of the three years, as either the Big East or ACC champion qualified for the championship in those years. The top "host" team played the top "at large" team in the host team's affiliated bowl. Slots for the games were chosen by the "Bowl Poll," in which the points from the AP and Coaches polls were combined. If the top two teams were both "at large", then the Fiesta would have hosted the "title game." The third place team from the SEC hosted the Gator Bowl. The system worked perfectly in its first year. Big East champion Miami was ranked first in both polls, while SEC champion Alabama was ranked second. As Big East champion, Miami was free to face Alabama in the 1993 Sugar Bowl, forcing the first bowl matchup between the consensus #1 and #2 teams since 1987.

Сын

Коалиция бірнеше жағынан кемшілікке ұшырады. Ең бастысы, оған Big Ten және Pac 10 чемпиондары кірмеді, олардың екеуі де келісімшарт бойынша Rose Bowl-да ойнауға міндетті болды. Коалицияның негізін қалаушылар, егер олардың біреуі Боул сауалнамасында бірінші немесе екінші орынға ие болса, Big Ten және Pac 10 чемпиондарын титул үшін ойынға жіберу үшін Розалар турнирі қауымдастығынан рұхсат алуға тырысты, бірақ ол ABC телеарнасымен жасалған келісімшартты бұзу мүмкіндігіне байланысты бас тартты. Сондай-ақ, жеңіліссіз және тең ойнамаған команданың ұлттық чемпионатта ойнау мүмкіндігі болмауы да ықтимал еді. Мұндай жағдай 1993 жылғы маусымда орын алды. Небраска және Батыс Вирджиния екі команда да маусымды 11–0 есебімен аяқтады. Батыс Вирджиния соңғы рет өткізілген маусымдық жаттықтырушылар сауалнамасында бірінші орын алған Небраскадан кейін екінші орынға ие болды, бірақ соңғы рет өткізілген AP сауалнамасында үшінші орынға түсті (бірінші орында Флорида штаты және екінші орында Небраска). Батыс Вирджиния мен Флорида штаты арасындағы айырмашылық оларды Bowl Coalition сауалнамасында үшінші орынға түсіруге жеткілікті болды, нәтижесінде олар Sugar Bowl-да орын алуға мәжбүр болды. Коалиция I А дивизионының «орташа» конференцияларын (WAC, Big West және Mid-American) және Нотр-Дамнан басқа I А тәуелсіз командаларын қамтымады. Дегенмен, осы мектептердің көпшілігінің титул үшін күресуге лайықты кестесі болмады деп айтылды. Мысалы, BYU 1984 жылы ұлттық чемпионатты жеңген кезде – орташа конференциядан шыққан команданың консенсус бойынша ұлттық чемпионатты жеңген соңғы жағдайы (UCF 2017 жылы ұлттық чемпионатты жеңді деп мәлімдеді) – кейбір колледж футболы сарапшылары Кугарс лайықты кестеде ойнамағанын айтты. BYU бүкіл маусымда тек бір ретингілі командамен ғана ойнады, ал Кугарс қарсыластарының тек екеуі жетіден астам ойын жеңді. Ойын кестесіне қарамастан, Кугарс маусым соңында ұлттық чемпион атанды. Коалицияның орташа конференцияларды қабылдамауы мұндай жағдайдың қайта орын алуын қиындатты.

The Coalition was flawed in several respects. Most significantly, it did not include the champions of the Big Ten and Pac 10, both of whom were contractually obligated to play in the Rose Bowl. The Coalition's founders tried to get the Tournament of Roses Association to release the Big Ten and Pac 10 champions to play in a title game if one of them was ranked #1 or #2 in the Bowl Poll, but it refused to do so due to concerns about this potentially violating its television contract with ABC. The possibility also still existed that an undefeated and untied team would not get a chance to play for the national championship. This occurred during the 1993 season. Nebraska and West Virginia both finished the season 11–0. West Virginia ranked #2 in the final regular season Coaches Poll (behind #1 Nebraska), but was ranked #3 in the final regular season AP Poll (behind #1 Florida State and #2 Nebraska). The margin between West Virginia and Florida State was large enough to drop the Mountaineers to third in the Bowl Coalition poll, forcing them to settle for a berth in the Sugar Bowl. The Coalition did not include the so called "mid major" Division I A conferences (WAC, Big West, and Mid American), nor any of the I A independents besides Notre Dame. However, it was argued that most of these schools did not have schedules strong enough to be legitimate title contenders. For example, when BYU won the national championship in 1984 — the last time a team from a mid major conference has won a consensus national championship to date (UCF claimed a national championship in 2017) — some college football pundits argued that the Cougars had not played a legitimate schedule. BYU had only played one ranked team all season, and only two of the Cougars' opponents won more than seven games. Despite criticism of their schedule, the Cougars were a near unanimous pick as national champion at the end of the season. The Coalition's exclusion of mid major conferences made it difficult for this to ever happen again.

Өлім

Боул коалициясының тарауы, негізінен, 1994 жылғы маусымда болған екі оқиғаның салдарынан туды. Біріншіден, соңғы он жылда ойын сапасының төмендеуін көрген Оңтүстік-Батыс конференциясы 1995 жылғы маусымнан кейін таратылатынын жариялады. Екіншіден, 1992 жылы 10–1–1, ал 1993 жылы 11–1 нәтиже көрсеткен Нотр-Дам 1994 жылы 6–4–1 есебімен күрт төмендеді. Олар сол маусымда Фиеста Боулға шақырылды, бірақ Колорадоға 41–24 есебімен жеңіліске ұшырады. Нотр-Дамның күрт құлдырауы Боул коалициясына қатысты адамдардың арасында Нотр-Дамның боулға шақыру үшін қажетті ең аз алты ойынды жеңе алмауы мүмкін деген алаңдаушылықты тудырды. Осы алаңдаушылықты сейілту үшін, 1995 жылғы маусымға дейін Боул коалициясы Боул Альянсына қайта құрылды, конференциялардың байланысын үзіп, Big Ten және Pac 10 кірмейтін жүйені өзгертіп баптады. Боул коалициясының соңғы жылы оның формуласы толығымен күйреп, ол алдын алуға арналған жағдай – ұлттық чемпионатты бөлісу – шын мәнінде мүмкін болатын жағдайға келді. Небраска (12–0) AP және жаттықтырушылар сауалнамаларында реттегі маусымды бірінші орында аяқтады, ал Пенсильвания штаты (11–0) екі сауалнамада да екінші орында тұрды. Пенсильвания штаты Боул коалициясы құрылғанға дейін тәуелсіз футбол статусынан бас тартып, коалицияға кірмейтін Big Ten конференциясына қосылуға шешім қабылдады, ал оның чемпионы келісімшарт бойынша Роуз Боулда ойнауға міндетті болды. Big 8 чемпионы ретінде Небраска автоматты түрде Orange Bowl-ға қатысу құқығын алды. Сауалнамаларда екінші орындағы команда қол жетімсіз болғандықтан, коалиция үшінші орындағы Майами командасын Небраскамен ұлттық чемпионат үшін күресуге шақырды. Orange Bowl Майамиде Жаңа жыл түнінде, ал Пенсильвания штаты келесі күні Орегонмен Роуз Боулда кездеседі (1995 жылы Жаңа жыл күні жексенбіге түсті; мұндай жағдайда қаңтардың 1-не жоспарланған боулдар әдетте бір күнге ықшамдалады). Бұл Майами жеңсе, чемпионат бөлінетінін ғана емес, Пенсильвания штатының тағдыры олардың ойынды ойнау мүмкіндігіне дейін шешілетінін білдірді. Ақырында Небраска Майамиді жеңіп, Orange Bowl-ды ұтып алды және Пенсильвания штаты Орегоннан Роуз Боулда жеңіске жеткеніне қарамастан, консенсус чемпионы атанды. Боул коалициясының маңызды салдарының бірі – Фиеста Боулдың маңызды боул ретінде бекітілуі болды. Фиеста Боул «Tier 1» боулдарының ең жасы болды. Шындығында, сол кезде жарты ғасырдан кем уақытқа созылған жалғыз «Tier 1» боул ол болды және «Tier 2» Gator және Sun Bowls-тен әлдеқайда жаңа болды.

The Bowl Coalition's demise came about, in large part, as the result of two events that occurred in the 1994 season. First, the Southwest Conference, which had seen a marked decline in its quality of play over the past decade, announced it would dissolve after the 1995 season. Also, after finishing 10–1–1 in 1992 and 11–1 in 1993, Notre Dame slipped to 6–4–1 in 1994. They were still invited to the Fiesta Bowl that season, losing 41–24 to Colorado. The sudden fall of Notre Dame led some involved in the Bowl Coalition to be concerned about the possibility of Notre Dame failing to win the minimum six games to be eligible for a bowl invitation. To alleviate these concerns, before the 1995 season the Bowl Coalition was reconfigured into the Bowl Alliance, breaking up the conference tie ins and tweaking a system that still did not include the Big Ten and the Pac 10. The final year of the Bowl Coalition saw its formula break down completely, as the situation it was designed to prevent (a split national championship) presented itself as a serious possibility. Nebraska (12–0) finished the regular season ranked #1 in both the AP and Coaches polls while Penn State (11–0) ranked #2 in both polls. Penn State had decided prior to the formation of the Bowl Coalition to give up its independent football status to join the Big Ten, a conference not part of the coalition and whose champion was contractually obligated to play in the Rose Bowl. Nebraska, as Big 8 champion, qualified automatically for the Orange Bowl. Since the #2 team in the polls was unavailable, the coalition invited the next highest ranked team, #3 Miami, to face Nebraska in its national championship game. The Orange Bowl was scheduled for New Year's night in Miami, while Penn State would face Oregon the following afternoon in the Rose Bowl (New Year's Day fell on a Sunday in 1995; when this happens bowls scheduled for January 1 are typically moved back one day). This meant that not only would there be a split championship if Miami won, but that Penn State's fate could be sealed before they even had a chance to play their game. In the end Nebraska defeated Miami to win the Orange Bowl and became consensus champions despite Penn State's win over Oregon in the Rose Bowl. One legacy of the Bowl Coalition was that it cemented the status of the Fiesta Bowl as a major bowl. The Fiesta Bowl was by far the youngest of the "Tier 1" bowls. Indeed, it was the only "Tier 1" bowl that was less than a half century old at the time, and was far newer than the "Tier 2" Gator and Sun Bowls.

1992 жылғы маусым

+ І деңгейлі "Боул" кездесулерінің нәтижелері
Дата Жеңімпаз Конф. Есепі Жеңілген команда Конф. Есепі
Cotton 1993 жылғы 1 қаңтар Нотр-Дам (10–1–1) Ин. 28 Техас A&M (12–0) SWC 3
Fiesta 1993 жылғы 1 қаңтар Сиракуза (10–2) Big East 26 Колорадо (9–2–1) Big 8 22
Orange 1993 жылғы 1 қаңтар Флорида штаты (11–1) ACC 27 Небраска (9–3) Big 8 14
Sugar 1993 жылғы 1 қаңтар Алабама (12–0) SEC 34 Майами (FL) (11–0) Big East 13

+ ІІ деңгейлі "Боул" кездесулерінің нәтижелері
Дата Жеңімпаз Конф. Есепі Жеңілген команда Конф. Есепі
Hancock 1992 жылғы 31 желтоқсан Бейлор (7–5) SWC 20 Аризона (6–5–1) Pac 10 15
Gator 1992 жылғы 31 желтоқсан Флорида (9–4) SEC 27 NC State (9–3–1) ACC 10
Blockbuster 1993 жылғы 1 қаңтар Стэнфорд (9–3) Pac 10 24 Пенсильвания штаты (7–5) Ин. 3

1993 жылғы маусым

+ І деңгейлі "Боул" кездесулері Дата Жеңімпаз Конф. Есеп Жеңілген Конф. Есеп Cotton 1994 жылғы 1 қаңтар Нотр-Дам (10–1) Ин. 24 Техас A&M (10–1) SWC 21 Fiesta 1994 жылғы 1 қаңтар Аризона (9–2) Pac 10 29 Майами (FL) (9–2) Big East 0 Sugar 1994 жылғы 1 қаңтар Флорида (10–2) SEC 41 Батыс Вирджиния (11–0) Big East 7 Orange 1994 жылғы 1 қаңтар Флорида штаты (11–1) ACC 18 Небраска (11–0) Big 8 16

+ ІІ деңгейлі "Боул" кездесулері Дата Жеңімпаз Конф. Есеп Жеңілген Конф. Есеп Hancock 1993 жылғы 24 желтоқсан Оклахома (8–3) Big 8 41 Техас Тех (6–5) SWC 10 Gator 1993 жылғы 31 желтоқсан Алабама (8–3–1) SEC 24 Солтүстік Каролина (10–2) ACC 10