Лорд Фредерик де Вер Боклерк: Англиялық крикетші және дін қызметкерінің өмірі мен қызметі
Lord Frederick Beauclerk
Лорд Фредерик Боклерк (1773-1850): Англиялық крикетші, дін қызметкері, MCC президенті. 19 ғасырдың танымал ойыншысы, өмірбаяны мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Преподобный Лорд Фредерик де Вера Боклерк (8 мамыр 1773 – 22 сәуір 1850), 19 ғасырдағы ағылшын англикан дін қызметкері, Наполеон дәуіріндегі ең көрнекті, бірақ даулы бірінші сыныпты крикетші, жетекші "әуесқой" ойыншы болды. Лорд Фредерик 1791 жылдан 1825 жылға дейін 35 жыл бойы ойнады және 1826–1827 жылдары Мэрилебон крикет клубының (MCC) президенті қызметін атқарды.
The Reverend Lord Frederick de Vere Beauclerk (8 May 1773 – 22 April 1850), a 19th century Anglican priest, was an outstanding but controversial English first class cricketer, the leading "amateur" player of the Napoleonic period. Lord Frederick played for 35 years from 1791 to 1825, and served as President of Marylebone Cricket Club (MCC) for 1826–27.
Ерте өмір және шіркеу қызметі
Боклерк 1773 жылдың 8 мамырында Лондонда дүниеге келді, ол Сент-Олбанс герцогы Обри мен оның әйелі, бұрынғы леди Кэтрин Понсонбидің төртінші ұлы. Леди Кэтрин Понсонби – Уильямның қызы, 2-ші Бессборо графы және оның әйелі леди Каролина Кавендиш. Итоннан кейін Боклерк Кембридж университетінің Тринити колледжіне қабылданды, 17 жасында 1790 жылы оқуға түсіп, 1792 жылы магистратураны аяқтады, ал 1824 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Әулеттің басқа кіші ұлдары сияқты, Боклерк 1795 жылы диаккон болып, 1797 жылы священник болып тағайындалды. Ол Кимптонның викариы қызметін атқарды (1797–1827), 1827 жылы Редборн приходына, содан кейін Санкт-Олбанс шіркеуіне (1828–1850) ұсынылды.
Beauclerk was born in London on 8 May 1773, the fourth son of Aubrey, 5th Duke of St Albans and his wife, the former Lady Catherine Ponsonby, daughter of William, 2nd Earl of Bessborough by his wife Lady Caroline Cavendish. After Eton, Beauclerk went up to Trinity College, Cambridge, being admitted in 1790 aged 17, graduating M. A. 1792, receiving D. D. 1824. Like other younger sons of the nobility, Beauclerk entered holy orders, being ordained deacon in 1795 and priest in 1797. He was appointed Vicar of Kimpton (1797–1827), being presented in 1827 to the parish of Redbourn and then St Michael's Church, St Albans (1828–1850).
Крикет мансабы
Боклерк оң қолды соққышы және оң қолды, баяу қол астында лақтыратын боулер, танымал жан-жақты ойыншы болған. Боклерктің бірінші сыныптық дебюті 1791 жылғы 2 және 3 маусымда Лордтың ескі алаңында МКК және Кенттің джентльмендері арасындағы матчта өтті. Ол "қазір 18 жаста" еді. Боклерк 1807 жылы Монпельерге қарсы Гомертон үшін ойнағанда 170 ұпай жинады, бірақ бұл матч бірінші сыныптық матч ретінде кеңінен танылмады. Бұл көрсеткіш крикеттің барлық түрлеріндегі ең жоғары жеке нәтиже бойынша әлемдік рекордты орнатты және 1820 жылға дейін сақталды, сол кезде Виконт Бангордың туысы Уильям Уорд 278 ұпай жинап осы рекорды жаңартты. 1810 жылы Боклерк пен Томас Ховард, Карлайл графының туысы, Джордж Осбальдестон мен Уильям Ламбертке қарсы жоғары сыйлы жеке উইকেটтік матчта ойнауға жоспарлаған. Осбальдестон матчтан аз бұрын ауырып қалды, ал Боклерк оны кейінге жылжытудан түпкілікті бас тартып, "Ойнайсың немесе төлейсің!" деді. Һәм өшіккен, кекшіл Боклерк Осбальдестон мен Ламбертке қарсы келер жылдары кек алатын болды, бірақ алдымен ол МКК-дегі ықпалын пайдаланып, 1811 жылы кең доптарға алғаш рет тыйым салатын Крикет ережелеріне өзгеріс енгізді. 1817 жылы Боклерк Нотингемде өте даулы матчта ойнады, онда ол Англия құрамасының капитаны болды, ал Осбальдестон мен Ламбертке Нотингем үшін ойыншылар берілді. Екі тарап та матчты реттеуге қатысқандықтары туралы айыптаулар жасады, ал Боклерк Ламберттің кінәлі екенін көрсете алатын куәгерлерді ұсынды. Нәтижесінде, МКК Ламбертке Лордтың крикет алаңында қайтадан ойнауға тыйым салды. 1818 жылы Осбальдестонның кезегі келді, ол да Сюссекстің Джордж Браунға қарсы жеке матчта жеңілгеннен кейін өзін ұстай алмады. Осбальдестон соншалықты ашуланды ki, МКК-нің мүшелігінен кетіп қалды. Кейін ол өкініп, қайтадан қабылдауды сұрады, бірақ Боклерк оның өтінішін қабылдамады. Боклерк 1826 жылы МКК-нің екінші президенті болды және қызмет еткен кезеңінде командасы үшін маңызды емес матчтарда ойнады. Зейнетке шыққаннан кейін де "әділетсіздікке төзімсіздіктің тұрақты символы" болған ол әрқашан "жаман, ырылдайтын итімен" бірге болды, ал қалғандары үшін ереже: "Иттерге рұқсат жоқ".
Beauclerk was a right handed batsman and right arm slow underarm bowler, a recognised all rounder. Beauclerk's first class debut was for MCC v Gentlemen of Kent at Lord's Old Ground on 2 & 3 June 1791. Beauclerk was "now but 18 years of age". Beauclerk scored 170 playing for Homerton against Montpelier in 1807, a match not widely recognised as first class. This score set a world record for the highest individual innings in all forms of cricket that lasted until 1820 when it was beaten by Viscount Bangor's kinsman, William Ward, who scored 278. In 1810, Beauclerk and Thomas Howard, cousin of the Earl of Carlisle, were due to play George Osbaldeston and William Lambert in a lucrative single wicket match. Osbaldeston was taken ill just before the match and Beauclerk flatly refused to postpone it, saying: "Play or Pay"! The humiliated and vindictive Beauclerk would have his revenge on Osbaldeston and Lambert in years to come but first he used his influence at MCC to secure a change in the Laws of Cricket so that wide balls were for the first time banned in 1811. In 1817, Beauclerk played in a highly controversial match at Nottingham where he captained an All England team while Osbaldeston and Lambert were given men for Nottingham. Accusations of match fixing were made by both sides and Beauclerk was able to produce witnesses who implicated Lambert. As a result, MCC banned Lambert from ever playing again at Lord's Cricket Ground. Osbaldeston's turn came in 1818 after he too lost his temper when beaten at single wicket by George Brown of Sussex. Osbaldeston was so angry that he resigned his MCC membership. Later, he repented and asked to be reinstated but Beauclerk refused his application. Beauclerk was the second President of MCC in 1826, playing for its team in minor matches while in office. A "persistent symbol of insensitive autocracy long after his retirement", he was invariably accompanied by a "nasty, yapping dog" whereas the rule for everyone else was: "No dogs allowed".
Стил және техника
Боклерк - 19 ғасырдың ең үздік бір қақпашыларының бірі. Оның соққы стилі ғылыми деп сипатталғанымен, Боклерк сонымен қатар импульсивті болды, себебі "кейде ол тура соққыларды кесуге тырысып, викетін жоғалтып алатын". Боклерк сондай-ақ шебер тактик болған және қарсыластардың ойыншыларын мұқият зерттейтіні, олардың күшті және әлсіз жақтарын жылдам түсіну қабілеті болғаны жазылған. Бірде ол "Ескі мәңгілік" атанған, қиын ойыншы Том Уокерді алаңнан шығара алмағанына ашуланып, алаңға шапанын лақтырып жіберді.
Beauclerk was one of the best single wicket players of the 19th century. Although his batting style was described as scientific, Beauclerk was also impulsive as "he sometimes lost his wicket by trying to cut straight balls". Beauclerk was also an astute tactician and it has been recorded that he carefully studied opposing batsmen and had the ability to quickly understand their strengths and weaknesses so that he could set his field accordingly. He once threw his hat down on the pitch in frustration at his inability to dismiss the obdurate batsman Tom Walker, known as "Old Everlasting".
Тұлға
Боклерк крикет тарихындағы ең даулы тұлғалардың бірі ретінде белгілі болды. Оның ойынға деген жарысқа толы көзқарасын замандасы жазған өлеңде жақсы бейнеленген:
Beauclerk became renowned as one of the most controversial figures in cricket history. His competitive approach to the game was well summarised in a verse written by a contemporary:
Боклерк "жарқын есімді алаяқ" деп сипатталды. Өкінішке орай, ол осылайша қанша сағат жоғалтқаны туралы ешқандай жазба қалмаған. 1850 жылы Лорд Фредерик қайтыс болғанда, оның беделі соншалық, The Times газеті оның некрологын жариялаған жоқ. Боклерк Винчфилд имениесінің иесі және оның патроны болды, сонымен қатар Мейфэрдегі 68 Гросвенор көшесіндегі лондондық үйге ие болды, онда ол 1850 жылдың 22 сәуірінде 76 жасында қайтыс болды. Оның жесірі, Леди Фредерик Боклерк.
Beauclerk has been described as "an unmitigated scoundrel". Sadly, there is no record of how many watches he lost in this fashion. When Lord Frederick died in 1850, his unpopularity was such that The Times did not publish his obituary. Beauclerk was lord of the manor and patron of the advowson of Winchfield, Hampshire, as well as owning a London town house at 68 Grosvenor Street, Mayfair, where he died aged 76 on 22 April 1850. by his widow, Lady Frederick Beauclerk.