Кіріспе

Стивенс-Пойнт, Висконсин штатында орналасқан оқшауланған жол – Boy Scout Lane. Бұл жолға қатысты көптеген әуесқойлардың әңгімелері мен қалалық аңыздар бар, оның ішінде скауттар тобының құмарлықпен ойдан шығарылған өлімі де бар. Аймақ бірнеше паранормальдық зерттеулерге тақырып болды және паранормальдық құбылысты бастан кешіруді үміттене жастардың арасында танымал орынға айналды. Boy Scout Lane-ді қоршаған жер қазір жеке меншікте және жалпы жұртшылыққа кіруге тыйым салынған.

Шолу

Бойскаут-лейн Висконсин штатының Портж округіне қарасты Линвуд қаласында орналасқан. Ол Висконсин өзенінің гольф клубынан батысқа қарай, Батыс өзенді жүріп (Батыс) жолында, Зират жолы мен Кішкентай Чикаго жолының арасында жатыр. Жол асфальтталмаған және шамамен 762 метр (2500 фут) ұзын. Бұл жолға Бойскаут-лейн деген ат қойылған, себебі оның жанындағы жер бір кезде Американың Бойскауттарына тиесілі болған, олар сол жерде скаут лагерін салуды жоспарлаған. Лагерь салынбаса да, жер орманды қалпында сақталған, аты әлі де қолданылып келеді.

Қалалық аңыз

Жергілікті қала аңызына сәйкес, жол 1950-ші немесе 1960-шы жылдары серуенде жүргенде қаза тапқан скауттар тобының құрметіне аталған. Кейбір нұсқаларында, өлтіруші – осы топтың жетекшісі. Басқаларында – автобус жүргізушісі. Аңыздың тағы бір нұсқасында, скауттардың шағын тобы түнде лагерьден шығып, жартылай сөндірілген шамдарын тастап кетеді, соның салдарынан орман өрті шығып, барлық скауттар қаза табады. Оқиғаның басқа да түрлері бар, мысалы, скауттардың автобусы апатқа ұшырап немесе кездейсоқ өртеніп кеткендігі айтылады. Сондай-ақ, скауттар түсініксіз жоғалып, ешқашан табылмайтын нұсқасы да бар. Кейбір баяндарда екі скаут қалғандарының тағдырынан құтылып, көмек іздеуге тырысады, бірақ олар аштықтан және суықтан өліп, орманның ішінде адасып қалады. Көптеген нұсқаларында, өлген скауттар қаза болған орманды мазалап, олардың бұталардың арасынан қадам басып жүрген дыбысын естуге болады, ал түнде олардың шамдары көмек іздеп немесе өз серіктерін іздеп жүргендей көрінеді. "Көрмеушілер жолдарында" тараған әңгімелерде, келушілердің қорқыныш сезіміне толып, немесе "көздерінің үстінен қарап тұрғандай" болғандары, әртүрлі жақтан естілетін қадамдар мен бұтақтардың сынуы, айналмалы шамдарға немесе фонарь сәулелеріне ұқсайтын қызыл немесе ақ жарықтар, көшпенді автобустар немесе бейнелер, сондай-ақ аймақта тоқтаған немесе өткен көліктердегі "балалардың алақандарының іздері" туралы айтылады.