Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландиялық фотограф және суретші Виктор Слоан MBE (1945 жылы туған) - Солтүстік Ирландиялық фотограф және суретші.
Northern Irish photographer and artist
Victor Sloan MBE (born 1945) is a Northern Irish photographer and artist.
Өмір және жұмыс
Слоан 1945 жылы Солтүстік Ирландияның Тайрон графтығындағы Дунганнон қаласында дүниеге келген. Ол Корольдік мектепте (Дунганнон, Тайрон графтығы) және Белфаст пен Лидс өнер колледждерінде оқыды, соңғысы Англияда орналасқан. Қазір ол Солтүстік Ирландияның Арма графтығындағы Портадаун қаласында тұрады және жұмыс істейді. Ол негізінен фотосуретті қолданады, негативтерін өңдеп, бояулар, сыялар, тонерлер мен бояулармен басып шығарған суреттерін қайта жасайды. Фотосуреттен басқа, ол бейне және полиграфиялық техникаларды да пайдаланады. Слоанның туындылары саяси, әлеуметтік және діни мәселелерге жауап ретінде жаралған. Ол, әсіресе, «Orange Order» тақырыбын зерттеген жұмыстарымен танымал: «Драмминг», «Жүру, платформа және дала» және «The Birches». 2002 жылы Слоанға MBE ордені табысталды. Ол Корольдік Ольстер академиясының академигі, Корольдік өнер қоғамының және Корольдік фотографиялық қоғамның мүшесі. 1988 жылы Академияның Конор сыйлығын, ал 1995 және 2008 жылдары Алтын медальді жеңіп алды. Белфасттағы Ормо ванналар галереясы 2001 жылы оның жұмыстарының ірі көрмесін ұйымдастырды («Виктор Слоан: Таңдалған туындылар 1980–2000»). 2008 жылы Белфасттағы Алтын жіп галереясында Питер Ричардстың ұйымдастыруымен өткен «Тарих, жергілікті жер, адалдық» көрмесі оның өткен туындыларының толық жиынтығын ұсынды, ерекше назар бейне жұмыстарына аударылды. «Виктор Слоан: Дрифт» көрмесі, Ф. Э. Маквильям галереясы мен студиясының кураторы доктор Рианн Коултер және Ольстер университетінің кураторы Фейргал О’Мэллинің бірлескен жұмысы, 1979 жылы Солтүстік Ирландияның Крейгвон қаласына қоныстанған вьетнамдық қайық адамдарының тарихын зерттейтін, бірақ ерекше аймаққа қатысты мәселелерді қамтыды. Бұл көрмеге дайындық кезінде Слоан 1979 жылы Крейгвонға көшіп келген кезде жасөспірім болған, қазір Англияның Солсбери қаласында тұратын Ка Фью Леймен достығын жаңартты. Слоан Ка Фью Лейдің Вьетнамдағы өмірі, отбасылық фотосуреттері және Крейгвонда өткізген уақыты туралы әңгімелерінен видео түсірді. Көрмеге сондай-ақ Слоанның 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басындағы Крейгвонның ақ-қара суреттері, фотосуреттерге сызып, бояу және ағарту арқылы жасалған заманауи туындылары және Moyraverty-дің ірі түсті суреттерін қамтитын соңғы жұмыстары кірді. Слоанның «Before» көрмесі, Белфаст Exposed галереясы, Белфаст, 2017 жыл, 1970 және 80-жылдары Солтүстік Ирландияда түсірілген, кең ауқымды, бірақ көбінесе көрінбейтін мұрағаттық фотосуреттерден үзінділерді ұсынды. Суреттер Слоанның күнделікті өмірін құрайтын оқиғалар мен кейіпкерлерді, оның туған қаласы Крейгвонның қалалық дамуын және саяси қақтығыстың үнемі және кең таралған болуын көрсетеді. Суретші үшін бұл фотосуреттер алдын ала «эскиздер кітабы» қызметін атқарып, оның кейінірек танылатын ерекше стилі мен тақырыптарын қалыптастырды. Көрмедегі туындылардың жиынтығы Слоанның Солтүстік Ирландияның деректік фотосуреті дәстүріне қосқан маңызды үлесін көрсетеді. Слоан және оның туындылары туралы кітаптар: Брайан Макавераның «Солтүстікке белгі қою» (1989), Айдан Данннің «Виктор Слоан: Таңдалған туындылар» (2001), Юрген Шнайдердің «Виктор Слоан: Жүргізу» (2004) және Гленн Паттерсонның «Люкс» (2007).
Sloan was born in 1945 in Dungannon, County Tyrone, Northern Ireland. He studied at the Royal School, Dungannon, County Tyrone and Belfast and Leeds Colleges of Art, the latter in England. He lives and works in Portadown, County Armagh in Northern Ireland. Employing primarily the medium of photography, he manipulates his negatives and reworks his prints with paints, inks, toners and dyes. In addition to photography, he also uses video, and printmaking techniques. Sloan's works are a response to political, social and religious concerns. He is perhaps best known for his works investigating the Orange Order in series such as: Drumming; The Walk, the Platform and the Field and The Birches. Sloan was awarded an MBE in 2002. He is an academician of the Royal Ulster Academy, a Fellow of the Royal Society of Arts, and a Fellow of the Royal Photographic Society. He won the Academy's Conor Prize in 1988 and the Gold Medal in 1995 and 2008. The Ormeau Baths Gallery, Belfast held a major exhibition of his work (Victor Sloan: Selected Works 1980–2000) in 2001. In 2008, the exhibition History, Locality, Allegiance, curated by Peter Richards at the Golden Thread Gallery, Belfast, brought together a comprehensive selection of past works, with a particular focus on his video works. His exhibition Victor Sloan: Drift, curated by Dr Riann Coulter, Curator of the F. E. McWilliam Gallery & Studio and Feargal O'Malley, Curator at the University of Ulster, explored a related though distinct area, tracing the story of the Vietnamese Boat People who settled in Craigavon, Northern Ireland in 1979. In preparation for this exhibition, Sloan rekindled his friendship with Ka Fue Lay, who was a teenager when he settled in Craigavon in 1979 and now lives in Salisbury, England. Sloan made a video in which Ka Fue Lay discusses his life in Vietnam, displays family photographs and fondly recalls his time in Craigavon. The exhibition also includes Sloan's black and white photographs of Craigavon from the late 1970s and early 1980s, contemporary images that he created by scratching, painting and bleaching photographic prints, and recent work including large colour photographs of Moyraverty. Sloan's exhibition Before, in Belfast Exposed gallery, Belfast, 2017, revealed an excerpt from an extensive but little seen body of archival photographs that Sloan made in the 1970s and 80s in Northern Ireland. The images document the activities and characters that populated Sloan's daily life; the urban development of his hometown of Craigavon; and the constant and pervasive presence of the political conflict. For the artist these photographs functioned as a type of preliminary 'sketchbook', shaping the distinctive style and thematics he would later become known for. Viewed together as an exhibition they represent Sloan's significant contribution to the tradition of Northern Irish documentary practice. Books about Sloan and his work include Marking the North by Brian McAvera (1989), Victor Sloan: Selected Works by Aidan Dunne (2001), Victor Sloan: Walk, by Jürgen Schneider (2004), and Luxus by Glenn Patterson (2007).
Фотоөнерлер
Солтүстік Ирландиялық Слонның туындыларынан кәдімгі сурет – 1985 жылғы «Walk X». Бұл күміс галогенидтік баспа. Онда біз суреттің ортасынан тіке бөліп тұрған, шапанды полицейді көреміз. Ол парадқа қатал үнсіздікпен қарайды, екі аяғы кең жайылып, мызғымалы тұрған күйде – заң мен тәртіптің символы, сонымен қатар Солтүстік үшін ерекше, бейтараптықтың белгісі, оның орталықтағы тұруымен көрсетілген. Сол жағынан үлкен Ламбег барабаны, иесінің көрінбейтін кеудесіне байланған, денеге қарай шығып тұр; бірақ ол жартылай мөлдір етіп жасалған, сондықтан полицейдің контуры көрінеді. Бір жағынан, бұл барабан музыкалық аспап ретінде, ырғақты сақтайтын құрал ретінде жұмыс істейді. Алайда, барабан таяқшасына ұқсас сыбызғыны ұстаған қолдың еркіндігі, барабанның шақыруын ғана емес, сонымен қатар оның қару ретінде қолданылу мүмкіндігін де көрсетеді. Басқа бір деңгейде барабан, қара, ақ, қара және қайта ақ түстердің концентрлі шеңберлерінен тұратын, Джаспер Джонстың нысанасына ұқсайды – нысананың ортасы. Парадокс мынада: католиктердің көзінде протестанттық дәстүрді қорғаушы ретінде танылған полицей, енді өзінің адал халқының нысанасына айналды (полиция көбінесе протестанттық күш).
A typical image from the Northern Irish works of Sloan is Walk X from 1985. It is a silver gelatin print. In it we see dead centre, splitting the image, a uniformed police officer with a peaked cap. He is in profile, staring tight lipped at the parade, feet apart in a rooted stance, symbol of law and order but also unusually for the North, of impartiality, indicated by his dead centre stance. From the left a huge Lambeg drum, strapped to its unseen owner's chest, juts out across the body; but it has been rendered semi transparent so that the outline shape of the police officer can still be seen. On one level this drum functions as a musical instrument, the rhythmic 'keeper of the beat'. But the unhinged arm, wielder of a timpani like drum stick, indicates not only the wardrum call, but also the potential of the drum stick as a weapon. On another level the drum is like a Jasper Johns target with its concentric circles of black, white, black and white again for the heart of the target. The paradox is that the police officer who has often been seen, in the eyes of Catholics, as the defender of the Protestant tradition, has now become a target for his own loyalist people (the police being a largely Protestant force).
Видео шығармалары
Слоанның бейне жұмыстарына "The Little Rascals" (1930-жылдар) фильмінің 8 мм-лік фрагментінен жасалған 44 минуттық видео кіреді, ол өзін-өзі жойып, өртенеді. Бұл видео 2004 жылы Мюнхендегі Gastag және Аугсбургтегі Toskanische Saulenhalle (Германия) галереяларында оның "Стадион" инсталляциясының бөлігі ретінде көрсетілді. Гавин Уэстон "The Sunday Times" газетінде бұл туынды Белфасттағы Ескі мұражай өнер орталығында алғаш рет көрсетілген кезде былай деп сипаттады: "Қараңғылықта көруге тырысатын төрт үлкен суретпен қоршалған шулы, жылдам қозғалатын проектор. Осы көңілсіз жарықта Адольф Гитлердің көзі кері қарайды, оған 1936 жылғы Берлин Олимпиадасын өткізген Вернер Марч және Альберт Шпеердің жобалаған стадионының суреттері қосымша нәрсе береді. Фюрердің ең үлкен ұяты – Джесси Оуэнс туралы тікелей сілтеме жоқ, бірақ осы ауыр атмосферада ақ балалардың қара балаға қысқа таяқ тартуға рұқсат берген кадрлары белгі ретінде қызмет етеді". Сьюзан Маккей "The Irish Times" газетінде бұл видеоны былай сипаттады: "Walk" (парадқа қатысушылар оны осылай атайды) апельсин түсті шеруі баяу, шаршатарлықтай қозғалыспен көрсетіледі. Шерушілер айнаға сіңіп кететіндей көрінеді, ал дыбыс бұрмаланып, барабанның соққысы атып бара жатқандай естіледі, дауыстар ақырындап зарға айналады. Соңында, соңғы жылтыр қара туфли айнаға қарай басып, көше бос қалды. Бұл – мұңды туынды". Басқа бейне жұмыстарының ішінде "Drumcree" (2001) және "Fishtank" (2006) "Ka Fue Lay" (2014) бар.
Sloan's video work includes a 44 minute video of an 8 mm looped film fragment of The Little Rascals,(1930s), which destroys itself and catches fire. This was shown in the Gastag in Munich and in Toskanische Saulenhalle, Augsburg, Germany, 2004 as part of his installation Stadium. Gavin Weston in The Sunday Times describes it when first exhibited in the Old Museum Arts Centre, Belfast: " a noisy trundling projector surrounded by four large prints at which one strains to peer through the blacked out gloom. Staring back in time and this dingy light are the eyes of Adolf Hitler, bolstered by images of the Werner March/ Albert Speer – designed stadium that hosted the Berlin Olympics of 1936. There is no further direct reference to Jesse Owens, the Führer's gravest embarrassment, but flickering through this laden environment, archive footage of white children allowing a black child to draw the short straw, serves as an indicator". Susan McKay describes the video in The Irish Times: Walk shows, in slow, plodding motion, an Orange walk (as the parades are properly known to those who take part in them). The marchers appeared to disappear into a mirror, and the sound was distorted so that drumbeats sounded out suddenly like shots, and voices were slowed down to groans. In the end, the last shiny black shoe has marched into the mirror leaving an empty street. It is a melancholy piece". Other video works include Drumcree (2001) and Fishtank (2006) Ka Fue Lay. (2014).