Кіріспе

Солтүстік Ирландиялық фотограф және суретші Виктор Слоан MBE (1945 жылы туған) - Солтүстік Ирландиялық фотограф және суретші.

Өмір және жұмыс

Слоан 1945 жылы Солтүстік Ирландияның Тайрон графтығындағы Дунганнон қаласында дүниеге келген. Ол Корольдік мектепте (Дунганнон, Тайрон графтығы) және Белфаст пен Лидс өнер колледждерінде оқыды, соңғысы Англияда орналасқан. Қазір ол Солтүстік Ирландияның Арма графтығындағы Портадаун қаласында тұрады және жұмыс істейді. Ол негізінен фотосуретті қолданады, негативтерін өңдеп, бояулар, сыялар, тонерлер мен бояулармен басып шығарған суреттерін қайта жасайды. Фотосуреттен басқа, ол бейне және полиграфиялық техникаларды да пайдаланады. Слоанның туындылары саяси, әлеуметтік және діни мәселелерге жауап ретінде жаралған. Ол, әсіресе, «Orange Order» тақырыбын зерттеген жұмыстарымен танымал: «Драмминг», «Жүру, платформа және дала» және «The Birches». 2002 жылы Слоанға MBE ордені табысталды. Ол Корольдік Ольстер академиясының академигі, Корольдік өнер қоғамының және Корольдік фотографиялық қоғамның мүшесі. 1988 жылы Академияның Конор сыйлығын, ал 1995 және 2008 жылдары Алтын медальді жеңіп алды. Белфасттағы Ормо ванналар галереясы 2001 жылы оның жұмыстарының ірі көрмесін ұйымдастырды («Виктор Слоан: Таңдалған туындылар 1980–2000»). 2008 жылы Белфасттағы Алтын жіп галереясында Питер Ричардстың ұйымдастыруымен өткен «Тарих, жергілікті жер, адалдық» көрмесі оның өткен туындыларының толық жиынтығын ұсынды, ерекше назар бейне жұмыстарына аударылды. «Виктор Слоан: Дрифт» көрмесі, Ф. Э. Маквильям галереясы мен студиясының кураторы доктор Рианн Коултер және Ольстер университетінің кураторы Фейргал О’Мэллинің бірлескен жұмысы, 1979 жылы Солтүстік Ирландияның Крейгвон қаласына қоныстанған вьетнамдық қайық адамдарының тарихын зерттейтін, бірақ ерекше аймаққа қатысты мәселелерді қамтыды. Бұл көрмеге дайындық кезінде Слоан 1979 жылы Крейгвонға көшіп келген кезде жасөспірім болған, қазір Англияның Солсбери қаласында тұратын Ка Фью Леймен достығын жаңартты. Слоан Ка Фью Лейдің Вьетнамдағы өмірі, отбасылық фотосуреттері және Крейгвонда өткізген уақыты туралы әңгімелерінен видео түсірді. Көрмеге сондай-ақ Слоанның 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басындағы Крейгвонның ақ-қара суреттері, фотосуреттерге сызып, бояу және ағарту арқылы жасалған заманауи туындылары және Moyraverty-дің ірі түсті суреттерін қамтитын соңғы жұмыстары кірді. Слоанның «Before» көрмесі, Белфаст Exposed галереясы, Белфаст, 2017 жыл, 1970 және 80-жылдары Солтүстік Ирландияда түсірілген, кең ауқымды, бірақ көбінесе көрінбейтін мұрағаттық фотосуреттерден үзінділерді ұсынды. Суреттер Слоанның күнделікті өмірін құрайтын оқиғалар мен кейіпкерлерді, оның туған қаласы Крейгвонның қалалық дамуын және саяси қақтығыстың үнемі және кең таралған болуын көрсетеді. Суретші үшін бұл фотосуреттер алдын ала «эскиздер кітабы» қызметін атқарып, оның кейінірек танылатын ерекше стилі мен тақырыптарын қалыптастырды. Көрмедегі туындылардың жиынтығы Слоанның Солтүстік Ирландияның деректік фотосуреті дәстүріне қосқан маңызды үлесін көрсетеді. Слоан және оның туындылары туралы кітаптар: Брайан Макавераның «Солтүстікке белгі қою» (1989), Айдан Данннің «Виктор Слоан: Таңдалған туындылар» (2001), Юрген Шнайдердің «Виктор Слоан: Жүргізу» (2004) және Гленн Паттерсонның «Люкс» (2007).

Фотоөнерлер

Солтүстік Ирландиялық Слонның туындыларынан кәдімгі сурет – 1985 жылғы «Walk X». Бұл күміс галогенидтік баспа. Онда біз суреттің ортасынан тіке бөліп тұрған, шапанды полицейді көреміз. Ол парадқа қатал үнсіздікпен қарайды, екі аяғы кең жайылып, мызғымалы тұрған күйде – заң мен тәртіптің символы, сонымен қатар Солтүстік үшін ерекше, бейтараптықтың белгісі, оның орталықтағы тұруымен көрсетілген. Сол жағынан үлкен Ламбег барабаны, иесінің көрінбейтін кеудесіне байланған, денеге қарай шығып тұр; бірақ ол жартылай мөлдір етіп жасалған, сондықтан полицейдің контуры көрінеді. Бір жағынан, бұл барабан музыкалық аспап ретінде, ырғақты сақтайтын құрал ретінде жұмыс істейді. Алайда, барабан таяқшасына ұқсас сыбызғыны ұстаған қолдың еркіндігі, барабанның шақыруын ғана емес, сонымен қатар оның қару ретінде қолданылу мүмкіндігін де көрсетеді. Басқа бір деңгейде барабан, қара, ақ, қара және қайта ақ түстердің концентрлі шеңберлерінен тұратын, Джаспер Джонстың нысанасына ұқсайды – нысананың ортасы. Парадокс мынада: католиктердің көзінде протестанттық дәстүрді қорғаушы ретінде танылған полицей, енді өзінің адал халқының нысанасына айналды (полиция көбінесе протестанттық күш).

Видео шығармалары

Слоанның бейне жұмыстарына "The Little Rascals" (1930-жылдар) фильмінің 8 мм-лік фрагментінен жасалған 44 минуттық видео кіреді, ол өзін-өзі жойып, өртенеді. Бұл видео 2004 жылы Мюнхендегі Gastag және Аугсбургтегі Toskanische Saulenhalle (Германия) галереяларында оның "Стадион" инсталляциясының бөлігі ретінде көрсетілді. Гавин Уэстон "The Sunday Times" газетінде бұл туынды Белфасттағы Ескі мұражай өнер орталығында алғаш рет көрсетілген кезде былай деп сипаттады: "Қараңғылықта көруге тырысатын төрт үлкен суретпен қоршалған шулы, жылдам қозғалатын проектор. Осы көңілсіз жарықта Адольф Гитлердің көзі кері қарайды, оған 1936 жылғы Берлин Олимпиадасын өткізген Вернер Марч және Альберт Шпеердің жобалаған стадионының суреттері қосымша нәрсе береді. Фюрердің ең үлкен ұяты – Джесси Оуэнс туралы тікелей сілтеме жоқ, бірақ осы ауыр атмосферада ақ балалардың қара балаға қысқа таяқ тартуға рұқсат берген кадрлары белгі ретінде қызмет етеді". Сьюзан Маккей "The Irish Times" газетінде бұл видеоны былай сипаттады: "Walk" (парадқа қатысушылар оны осылай атайды) апельсин түсті шеруі баяу, шаршатарлықтай қозғалыспен көрсетіледі. Шерушілер айнаға сіңіп кететіндей көрінеді, ал дыбыс бұрмаланып, барабанның соққысы атып бара жатқандай естіледі, дауыстар ақырындап зарға айналады. Соңында, соңғы жылтыр қара туфли айнаға қарай басып, көше бос қалды. Бұл – мұңды туынды". Басқа бейне жұмыстарының ішінде "Drumcree" (2001) және "Fishtank" (2006) "Ka Fue Lay" (2014) бар.