Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953 жылы Манитоба провинциялық сайлауында жеті тәуелсіз либералды прогрессивті кандидат болды. Олардың екеуін ресми партия қолдады. Қалған бес кандидат емес, ресми Либералды прогрессивті кандидаттарға қарсы болды. Фред Клим партияның кандидатурасын Стэнли Коппқа алты дауыспен жеңіп алғаннан кейін Сент-Клементс қаласында Тәуелсіз либералды прогрессивті кандидат ретінде тіркелді, бірақ ол сайлау күніне дейін кері қайтып кетті. Джозеф Х. Качор да Фэрфордта байқауға қатысты, бірақ ол да кері қайтып кетті.
There were seven Independent Liberal Progressive candidates in the 1953 Manitoba provincial election. Two of these candidates were endorsed by the official party. The other five were not, and competed against official Liberal Progressive candidates. Fred Klym registered as an Independent Liberal Progressive candidate in St. Clements after losing the party nomination to Stanley Copp by six votes, but he withdrew before election day. Joseph H. Kachor also entered the contest in Fairford, but also withdrew.
Джон Соломон (Эмерсон)
Джон Соломон (Эмерсон) заң шығарушы ассамблеяның (МЛА) қолданыстағы мүшесі болды. Ол Эмерсон либералды прогрессивті кандидатурасын Фрэнк Касперге қарсы 1953 жылы 18 сәуірде 76-57 дауыспен жеңіп алды, бірақ кейіннен ол кандидатураны тағайындау кездесуі дұрыс емес деп мәлімдеді және Касперге қарсы жарысқа түсті. Соломонның кандидатурасы жергілікті партиялық қауымдастықты екіге бөлді. Провинциялық партия номинация жиналысы дұрыс өткізілгенін мәлімдеді және Каспердің кандидатурасын бекітті. Сол кездегі бірінші есепте Соломон бірінші орынға ие болды, ал екінші есепте Касперді жеңді. Сайлаудан кейін Соломон Либералды прогрессивті партияға қайта қосылған сияқты, ал Каспер кейіннен Прогрессивті консервативтік партияға қосылды. Қосымша мәлімет үшін Сүлейменнің өмірбаянын қараңыз.
John Solomon (Emerson) was an incumbent Member of the Legislative Assembly (MLA). He lost the Emerson Liberal Progressive nomination to Frank Casper on April 18, 1953, by a vote of 76 to 57, but later alleged that the nomination meeting was improperly convened and entered the contest against Casper. Solomon's candidacy split the local party association. The provincial party declared that the nomination meeting was properly convened, and affirmed Casper's candidacy. Solomon finished in first place on the first count, and defeated Casper on the second count. Solomon seems to have rejoined the Liberal Progressive caucus after the election, while Casper later joined the Progressive Conservative Party. See Solomon's biography page for more information.
Роберт Бенд (Роквуд)
Роберт Бенд (Роквуд) алғаш рет 1949 жылы Манитоба сайлауында тәуелсіз прогрессивті консервативті және провинцияның коалициялық үкіметінің жақтауы ретінде сайланды. 1950 жылы Прогрессивті консерваторлар коалициядан шыққанда, Бенд үкіметті қолдап отырды. 1953 жылы Либералды прогрессивті партияның ресми кандидаты болмағанымен, партия басшысы Дуглас Кэмпбелл өзінің номинациялық кездесуінде сөйледі және жергілікті партия ұйымы оны қатты қолдады. Ол бірінші санауда 1 952 дауыспен сайланды. Қосымша ақпарат үшін оның өмірбаяны бетіне қараңыз.
Robert Bend (Rockwood) was first elected in the 1949 Manitoba election, as an Independent Progressive Conservative and a supporter of the province's coalition government. When the Progressive Conservatives left the coalition in 1950, Bend remained a government supporter. Though he was not an official Liberal Progressive candidate in 1953, party leader Douglas Campbell spoke at his nomination meeting and the local party organization was solidly behind him. He was elected on the first count with 1,952 votes. See his biography page for more information.
Гарри Булетт (Рупертсланд)
Гарри Булетт (Рупертсленд) Рой Браун Либералды прогрессивті ресми номинацияны жеңгеннен кейін өзін осы үлкен солтүстік сайлау округінің кандидаты деп жариялады. Ол бірінші санауда 982 дауыс (42,62%), ал екінші санауда Браунға жеңіліп, екінші орын алды. Булет 1959 жылғы провинциялық сайлауда Либералды прогрессивті ресми кандидат ретінде үгіт-насихат жүргізді және прогрессивті консервативті кандидат Жозеф Жанноттке қарсы алыста екінші орынға ие болды.
Harry Boulette (Rupertsland) declared himself a candidate for this vast northern constituency after Roy Brown won the official Liberal Progressive nomination. He finished second on the first count with 982 votes (42.62%), and formally lost to Brown on the second count. Boulette campaigned as an official Liberal Progressive candidate in the 1959 provincial election, and finished a distant second against Progressive Conservative candidate Joseph Jeannotte.
Родни С. Клемент (Расселл)
Родни С. Клемент (Расселл) 1949 жылы тәуелсіз үкіметті қолдаушы ретінде сайланды. Ол 1950 жылдан кейін коалицияны қолдауды жалғастырды және 1953 жылы ресми Либералды прогрессивті ұйымның қолдауымен науқанға қатысты. Ол бірінші есепте бірінші орынға ие болды және кейіннен сайланды деп жарияланды. Қосымша ақпарат үшін оның өмірбаяны бетіне қараңыз.
Rodney S. Clement (Russell) was elected in 1949 as an independent government supporter. He continued to support the coalition after 1950, and campaigned in 1953 with support from the official Liberal Progressive organization. He finished in first place on the first count, and was subsequently declared elected. See his biography page for more information.
Жозеф Г. Ван Беллегем (Бонифаций)
Жозеф Г. Ван Беллегем (Сент-Бонифаций) 1949 жылдан 1953 жылға дейін заң шығарушы жиналыста Либералды прогрессивті ретінде қызмет етті және бастапқыда 1953 жылғы сайлау алдында партиямен қайта тағайындалуға тырысты. Алайда ол ұсыныстар үдерісіне қанағаттанбады және кездесулер қашан жоспарланғандығы туралы хабарланбағанына шағымданды ((Виннипег еркін баспасөз, 24 сәуір 1953). Ван Беллегем кандидаттық жарыстан бас тартып, партияның ресми кандидаттары Роджер Тейллет пен Л. Реймонд Феннеллге қарсы Тәуелсіз либералды прогрессивті ретінде сайлауға қатысты. Ол бірінші дауыс беруде 3 189 дауыс (16,31%) алып, үшінші орынға ие болды, ал бесінші санақтан кейін 3 932 дауыс (20,11%) алып, жеңіліп қалды. (Сент-Бонифаций екі мүшелік сайлау округі болды, сайлауға 33% квотасы болды.)
Joseph G. Van Belleghem (St. Boniface) served in the legislative assembly as a Liberal Progressive from 1949 to 1953, and originally sought renomination with the party in the buildup to the 1953 election. He was dissatisfied with the nomination process, however, and complained that he was not notified of when meetings were scheduled to occur(Winnipeg Free Press, 24 April 1953). Van Belleghem withdrew from the nomination race and contested the election as an Independent Liberal Progressive, against official party candidates Roger Teillet and L. Raymond Fennell. He finished third on the first ballot with 3,189 votes (16.31%), fell behind on transfers, and was eliminated after the fifth count with 3,932 votes (20.11%). (St. Boniface was a two member constituency, with a 33% quota for election.)
Джеймс Альберт Флетчер (Стей Роуз)
Джеймс Альберт Флетчер (Сте. Роза) - Манитоба штатының Маккрири қаласында тұратын фермер. Ол 1953 жылғы сайлауда 1,083 дауыс (32,40%) алып, екінші орын алды. Либерал-прогрессивті партияның ресми кандидаты Гилдас Молгат екінші санатта Флетчерден жеңіске жеткенін жариялады. Кейін Флетчер Прогрессивті консервативті партияға қосылды және 1959 және 1962 жылғы провинциялық сайлауларда осы партияның туы астында Молгатқа ұтылып қалды.
James Albert Fletcher (Ste. Rose) was a farmer in McCreary, Manitoba. He finished second on the first count in the 1953 election, receiving 1,083 votes (32.40%). Official Liberal Progressive candidate Gildas Molgat was declared elected over Fletcher on the second count. Fletcher later joined the Progressive Conservative Party, and lost to Molgat under this party's banner in the provincial elections of 1959 and 1962.
Э.А. Бротман (Виннипег Солтүстік)
Э.А. Бротман (Виннипег Солтүстік) бұған дейін Виннипегте 3-ауданның кооперативтік одақтастық федерациясының өкілі болды. Кейін ол CCF-ден шығып, Либералды прогрессивтілерге қосылды және 1953 жылғы сайлау алдында LP кандидатурасына үміткер болды. Виннипег Солтүстік төрт мүшелік сайлау округі болды, ал Либералды прогрессивтер үш үміткерді ұсынуға шешім қабылдады. Бротман 1953 жылы 15 сәуірде делегаттар жиналысында Александр Турк, Джон М. Козориз және Джон Дж. Келшке жеңілді. Кейін ол бәйгеге Тәуелсіз либералды прогрессивті кандидат ретінде қатысып, "Кэмпбелл үкіметі көптеген жолдармен өзін жақсы көрсетті және оның провинциялық муниципалдық есепті қабылдағанын атап өту керек, ол Виннипегке үлкен қаржылық көмек берді". (ДДП, 24 сәуір 1953). Ол бірінші санауда 1672 дауыс (7,50%) алып, алтыншы орынды иеленді, ал бесінші санаудан кейін 2042 дауыс (9,45%) алып, жеңілді. Сайлау квотасы 20% -ды құрады.
E. A. Brotman (Winnipeg North) was previously an alderman in Winnipeg, representing Ward 3 for the Cooperative Commonwealth Federation. He later left the CCF to join the Liberal Progressives, and ran for an LP nomination in the buildup to the 1953 election. Winnipeg North was a four member constituency, and the Liberal Progressives decided to nominate three candidates. Brotman lost to Alexander Turk, John M. Kozoriz and John J. Kelsch at a delegated meeting on April 15, 1953. He subsequently entered the contest as an Independent Liberal Progressive candidate, claiming "The Campbell government has made an excellent record for itself in many ways and one need only mention its acceptance of the provincial municipal report which gave large financial aid to Winnipeg". (WFP, 24 April 1953). He finished sixth on the first count with 1,672 votes (7.50%), and was eliminated after the fifth count with 2,042 votes (9.45%). The quota for election was 20%.