Пол Энтони Уилсон: Америкалық бейсболшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы Пол Энтони Уилсон (Paul Anthony Wilson) (28 наурыз 1973 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы. Оң қолмен тастаған ол жеті маусым бойы немесе оның бір бөлігін Үлкен Лига бейсболында өткізді. Уилсон 1994 жылғы МЛБ драфтында бірінші таңдау болды.

Әуесқой мансап

Уилсон Флорида мемлекеттік университетінің «Семинольс» командасында бас бапкер Майк Мартиннің жетекшілігімен колледж бейсболымен айналысты.

Кәсіби мансап

Уилсон 1994 жылы Нью-Йорк Метс командасы МЛБ драфтында бірінші таңдау жасады. Кіші лигадағы карьерасында ол Джейсон Исрингхаузен және Билл Пулсифермен бірге болашақ Метс жұлдызы ретінде танымал болды. Үшеуі спорт журналистері мен жанкүйерлер тарапынан «K ұрпағы» деп аталды. 1995 жылы Уилсон АА лигасының «Бингемтон Метс» және ААА лигасының «Норфолк Тайдс» командаларында ойнап, 2.41 ERA көрсеткішімен 11–6 есебін тіркеді. Ол «Baseball America» журналының кіші лига жұлдыздарының бірінші командасына ілінуге жақын болды және Шығыс лигасының жыл ойыншысы деп танылды. Кіші лигада бір маусым мен жарты жыл ойнағаннан кейін, 1996 жылы Уилсон Метс командасына шақырылып, 26 ойынға қатысты. Ол 5–12 есебімен және 5.38 ERA көрсеткішімен ойынды аяқтады. Келесі екі маусымды жарақаттар салдарынан кіші лигада өткізді, бірақ олар шектеулі болды. 1999 жылғы маусымды ол толығымен өткізіп жіберді. 2000 жылдың 28 шілдесінде ол «Тампа Бей Девил Рейз» командасына ауыстырылды. «Devil Rays» сапында ол 11 ойынға қатысып, 7 рет бастапқы құрамда ойнады. 2001 жылы Уилсон маусымды «Тампа Бей» командасының резервтік құрамында бастады, бірақ кейін негізгі құрамға ауыстырылды. 37 ойында, 24 рет бастапқы құрамда ойнаған ол 8–9 есебімен және 4.88 ERA көрсеткішімен, сондай-ақ 119 соққымен карьералық рекордын жаңартты. 2002 жылы ол 30 ойынға қатысып, 6–12 есебімен және 4.83 ERA көрсеткішімен ойнады, бұл оның карьерасындағы ең көп көрсеткіш болды. Ол сонымен қатар «Devil Rays» командасының тастаған доптарының саны бойынша көшбасшысы атанды. Маусым аяқталғаннан кейін ол бос агент мәртебесіне ие болды. Ол «Цинциннати Редс» командасымен келісімшартқа қол қойды. 2003 жылы Уилсон 28 ойында 8–10 есебімен ойнады. 2003 жылдың 10 шілдесінде ол «Хьюстон Астрос» командасына қарсы шығып, ешбір ойыншыны аут жасай алмады. 2004 жылы ол карьерасындағы ең көп – 11 ойын жеңді. 2005 жылдың 6 мамырында Уилсон «Лос-Анджелес Доджерс» командасына қарсы бастапқы құрамда ойнады, бірақ бірінші таймда алғашқы сегіз ойыншыны аут жасай алмады. Таймда бір ойыншыға доп тиді, екі ойыншы гол соқты, бір ойыншыға доп тиді, екі ойыншы гол соқты, содан кейін Уилсон ойыннан алынды. МЛБ тарихында қарсыластың алғашқы сегіз ойыншысын бір ойында аут жасай алмаған алты бастапқы питчердің бірі және мұны екі рет жасаған жалғыз ойыншы ол. 2007 жылдың 21 наурызында Уилсон иық операциясынан кейін жаңадан оралуға тырысқанда тағы бір кері соққыға ұшырағаннан кейін «Редс» командасы оны босатты. 2008 жылы Уилсон «Алтын Бейсбол Лигасының» «Рено Сильвер Сокс» командасында ойнады, бірақ 8 маусымда босатылды.

Wilson was selected with the first overall pick in the 1994 MLB Draft by the New York Mets. In his minor league career, he was billed alongside Jason Isringhausen and Bill Pulsipher as a future Mets star. The three were dubbed by sportswriters and fans as "Generation K". In 1995, Wilson went a combined 11–6 with a 2.41 ERA while playing for the AA Binghamton Mets and AAA Norfolk Tides. He neared Baseball America 1st team minor league All Star honors and was named Eastern League Pitcher of the Year. After spending just a season and a half in the minors, Wilson was called up in 1996 and made 26 starts for the Mets. He finished 5–12 with an ERA of 5.38. He spent the following two seasons in the minors, albeit limited due to injuries. He missed the entire 1999 season. On July 28, 2000, he was traded to the Tampa Bay Devil Rays. He made 11 appearances, 7 starts for the Devil Rays. In 2001, Wilson opened the season in the bullpen for Tampa Bay but was later shifted to the rotation. In 37 appearances, 24 starts, he went 8–9 with a 4.88 ERA and a career high 119 strikeouts. In 2002, he went 6–12 with a 4.83 ERA in a career high 30 starts. He also led the Devil Rays in innings pitched. He became a free agent after the season. He signed a contract with the Cincinnati Reds. In 2003, Wilson went 8–10 in 28 starts. On July 10, 2003, Wilson faced eight Houston Astros and failed to record an out. In 2004, he won a career high 11 games. On May 6, 2005, Wilson was the starting pitcher against the Los Angeles Dodgers, and was unable to get out any of the first eight Dodgers batters in the first inning. The inning went hit batsman homer single homer walk hit batsman double double, before Wilson was pulled from the game. He is one of six starting pitchers in MLB history to fail to get out any of the first eight batters of the opposing team in a game, and the only one to do so twice. On March 21, 2007, Wilson was released by the Reds, after another setback as he tried to come back from shoulder surgery. Wilson played for the Reno Silver Sox of the Golden Baseball League in 2008, before his release on June 8.