Кіріспе

Ривер Канард - Онтарио штатының Амхерстбург қаласының солтүстік бөлігінде және Канаданың Онтарио штатының Ласэлл қаласының оңтүстік бөлігінде орналасқан шамамен 500 тұрғыны бар ауыл. Ол Канард өзенінде орналасқан және Онтарионың Виндзор қаласынан оңтүстікке қарай 12 мильдей жерде орналасқан. Бұл жерде Лейкшордағы (қазір жабық) Сент-Жоахим шіркеуі мен Сент-Жоахим шіркеуі сияқты француз-канадтық шіркеу орналасқан. Текумседегі Анна шіркеуі. Қалада Детройт өзенінің саласы - Канард өзені арқылы Эссекс округінің 8-жолын алып өтетін доғалы көпір бар. Бастапқыда өзеннен кейін Rivière aux Canards ("Құйрық өзені") деп аталды, қауымдастық тұрғындарына бастапқыда Детройт өзенінің аймағын қоныстанған француз тілді тұрғындардың ұрпақтары кіреді; олар 18-ғасырда Франция мен Квебектен келді. Кейіннен 19 ғасырда Квебектен француз тілді көшіп келушілер келді. Сент-Жозеф шіркеуінде әлі күнге дейін француз тілінде құлшылық өткізіледі. Бұрынғы құрылымдарды алмастырып, 1915 жылы Санкт-Джозеф шіркеуі салынған; ол 2015 жылы 1,6 миллион доллардан асатын шығынға жаңартылды, көбінесе оның қауым мүшелері жинаған. River Canard-тағы негізгі бөлімше бұрын Томас Дж. Бенето мен оның ұлы Бернардтың меншігіндегі меншікке салынған. Томас пен Бернард - "Жасыл алып" бренді үшін жүгері мен бұршақ өсіретін фермерлер. Ферма құрылысшы Карл Лэмпке сатылды. Бұл бөліністі аралайтын негізгі жолға сол отбасының есімімен Бенето драйв деп аталады. Лэмп көшелерді "Дэвид", "Лидия" және "Райан" деп атады, мүмкін, өз отбасының мүшелері үшін. Даму келісімінің бір бөлігі ретінде, Алта Б жарты ай деп аталатын көше Томас пен Перл Бенетоның 5 баласының құрметіне аталған: Агнес, Леона, Тереза, Аннет және Бернард (Берни). Бөлімше өзінің серігі - Сент-Джозеф бастауыш мектебі бар суретті Сент-Джозеф шіркеуінің меншігіне жақын орналасқан. Көптеген карталарда Канард өзені Ессекс округінің 3 және 20 (бұрынғы Корольдер тас жолы 18) жолдарының қиылысында көрсетілген, олар әлдеқайда кейін салынған.

Қанар өзенінің шайқасы

Ривер-Кэнард 1812 жылғы соғыс кезінде 16 шілдеде британдықтар мен американдықтар арасындағы Ревер-Кэнард шайқасы болған. Колоннелдер Кас пен Миллердің қол астындағы 280 америкалық әскер көпірдің жанында британдық әскерлермен шайқасты. Екі британдық жауынгер, Джеймс Хэнкок пен Джон Дин, американдықтардың тұтқынына түсті. Ханкок сол күні жарақаттан қайтыс болып, соғыстың алғашқы британдық құрбаны болды. Дин Детройтке тұтқынға алынып, ауыр жарақат алғандықтан дәрігерлер оның сол қолын кесіп тастады. Бір айдан кейін, британдықтар Детройт фортын басып алғаннан кейін, ол босатылды. Онтарионың тарихи тақтасы шайқас орнын белгілейді және британдықтардың зардап шеккенін айтады.

Тарих

River Canard Солтүстік Америкадағы ең көне еуропалық қоныстардың бірі, өйткені ол 18-ғасырда Форт-Детройт пен Детройт өзеніне байланысты ерте француз отарлау қонысының бөлігі болды. Олардың ұрпақтары, Форт-Детройт француздары деп аталатын, әлі күнге дейін осы аймақта тұрады. Оларға оңтүстік-батыс Онтариода көбірек француз тілді көшіп келушілер қосылды, олар Канада француздары деп аталады, олар 19-ғасырда, негізінен Квебектен келді. Француздар негізінен Онтариода екі қауымдастық құрды, өйткені олардың тарихы әртүрлі болды, бірақ олар кейде мектептердегі француз тілін оқыту және француз тілін шіркеулерде француз тілінде сөйлейтін қауымдармен бірлесіп жұмыс істеді. 1912 жылы Онтарио үкіметі екі тілді мектептердің жұмысын тоқтату және француз тілінде оқытуды азайту үшін 17-ші ереже шығарды. Оны Лондон, Онтарионың епискобы Майкл Фрэнсис Фэллон қолдады, ол діни қызметкерлер мен шіркеу мүшелерімен айтысып, католик мектептері мен қызметтерін тек ағылшын тіліне аударуды қолдады. 1910 жылы ол Виндзор мектебіндегі екі тілді Қасиетті есімдер сестерін ағылшын тілді Урсулиндермен алмастырды. 1917 жылы үкімет 17-ші ереже шығарғанға дейін Урсулиндер Виндзордың үш бөлек мектебінен француз тілін үйретуді тоқтатты (католиктер басқарады). Французша сөйлейтін ата-аналар қатты ашуланды. Бұл араздық он жылдан астам уақытқа созылды және Канададағы этникалық және ұлтшыл француздардың өз тілдерін қолдану мен оның мәртебесін сақтау үшін күрестің жалғасуының бөлігі болды.