Жак Танни – канадтық рестлинг промоутері (1935-2004). WWF президенті ретінде "Hulkamania" дәуірінде танымал. Maple Leaf Wrestling тарихы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық күрестің промоутері (1935–2004)
Canadian wrestling promoter (1935–2004)
Джон "Джек" Тунни кіші (21 қаңтар 1935 – 24 қаңтар 2004) – канадалық кәсіби күрестің промоутері. Ол Дүниежүзілік Күрестік Федерациясы телеарнасындағы өнернамелері арқылы бүкіл әлемге белгілі болды, ол промоушеннің беделді президенті ретінде танылды. Туннидің қызмет ету кезеңі компанияның Алтын дәуіріне, "Хулкаманияның" өркендеген шағына сәйкес келді.
John "Jack" Tunney Jr. (January 21, 1935 – January 24, 2004) was a Canadian professional wrestling promoter. He was known worldwide for his appearances on World Wrestling Federation television as the promotion's figurehead president. Tunney's tenure was during the company's Golden Era, the peak days of "Hulkamania".
Ерте өмір
1930 жылы Джек Коркоран, Джектің әкесі Джон Тунни аға, оның ағасы Франк Тунни және Тутс Мондтпен бірге Торонтодағы Куинсбери атлетика клубын (QAC, кейіннен бейресми түрде «Мейпл Лиф Рестлинг» деп аталды) құрды.
In 1930, Jack Corcoran set up Toronto's Queensbury Athletic Club (QAC, later known by the unofficial name of Maple Leaf Wrestling), along with Jack's father, John Tunney Sr., his uncle, Frank Tunney, and Toots Mondt.
Ағасы үшін жұмыс істеген
1952 жылы Джек промоушен жұмысына қабылданып, бастапқыда төреші, кейіннен Франк, Норм Кимбер, Франк Айерст, Эд Нунан және күрескерлер Уиппер Билли Уотсон мен Пэт Фланаганмен бірге брондау кеңсесінде жұмыс істеді, олардың оңтүстік Онтариодағы промоушендері өркендеді. Офис көп жылдар бойы Мейпл Лиф Гарденс аренасында орналасқан. 1970 жылдардың ортасында кеңсе Карлтон көшесіне көшірілді. 1956 жылдың 16 наурызында Мейпл Лиф Гарденс аренасында алғашқы титул өзгерісі болды, Уиппер Билли Уотсон Лу Тесті жеңіп, Тестің шамамен 7 жылдық билігін аяқтады. 1957 жылдың 14 қарашасында Тес тағы да Мейпл Лиф Гарденс аренасында NWA әлемнің ауыр салмақтағы чемпионы титулынан айырылды, ол Дик Хаттонға есе жіберді. 1960 жылы Франк Тунни бір жылға NWA президенті болып, Сэм Мучниктің орнын басты. Ол сондай-ақ WW(W)F-та Винс МакМахонның аға вице-президенті болып қызмет етті, жапондық промоутерлермен де тығыз байланыста болды. Бұл Мейпл Лиф Гарденс аренасында екі апта сайын үздіксіз іс-шаралар өткізуді білдірді. 1963 жылдың 24 қаңтарында Мейпл Лиф Гарденс аренасында өткен классикалық кездесу Лу Тестің әлем чемпионы Бадди Роджерсті жеңіп, чемпион атанғаннан кейін WWWF құрылуына тікелей себеп болды. Бірақ оқиғадан кейін Солтүстік-Шығыс промоутері Винсент Дж. МакМахон титул өзгерісін мойындаудан бас тартып, өзінің жұмысын NWA-дан шығарды, нәтижесінде World Wide Wrestling Federation (WWWF, қазір WWE) құрылды, Роджерс жұлдыз ретінде танылды. WWWF Роджерсті 1963 жылдың сәуір айында алғашқы әлем чемпионы деп мойындады. Арадағы жылдарда Туннидің Торонтодағы кәсіби күрес әлеміндегі басшылық позициясына ешқандай нақты қарсылық болған жоқ. Бірнеше промоутерлер аймақтағы кішігірім ареналарда шоулар ұйымдастырды, көбінесе Туннидің келісімімен немесе бейжайлығымен. Бірақ 1970 жылдары Торонтода үлкен аренада шоу өткізуге тырысқан басқа промоутерлердің екі айқын әрекеті болды. Торонтодан тыс және қаладағы кішігірім ареналарда сәтті промоутер болған Дэйв Маккини 1971 жылдың қыркүйегінде Varsity Arena-да шоу ұйымдастыруға тырысты, негізгі іс-шараға Тони Паризи шақырылған. Тунни дереу Гарденс аренасында қарсы шоу ұйымдастырды. Паризи келмеді және келесі аптада Тунни үшін жұмыс істей бастады. Газеттерде Маккинидің шоуына 700 жанкүйер келгені, ал Тунни Гарденс аренасында 15 500 жанкүйер жинағаны хабарланды. Тарих бес жылдан кейін қайталанды. Джордж Кэннон мен Милт Аврускин Global TV телеарнасында көрсетілген телешоу арқылы Торонтодағы өздерінің промоушендерін танымал етті, бұл шоу Дон Миллдегі Global студиясында жазылған. Олар бұл танымалдылықты CNE Coliseum-да үлкен шоу өткізуге тырысты, бірақ тағы да Тунни сол күні Гарденс аренасында шоу ұйымдастыруға асықты. "Toronto Star" газетінде Кэннонның шоуына бар болғаны 600 адам келгені хабарланды.
In 1952, Jack entered into employment with the promotion, first as a referee and later in the booking office working alongside Frank, Norm Kimber, Frank Ayerst, Ed Noonan, and wrestlers Whipper Billy Watson and Pat Flanagan, as they promoted all over southern Ontario. The offices were in Maple Leaf Gardens for many years. In the mid 1970s, the office was moved across the street on Carlton St. On March 16, 1956, the first title change to take place in Maple Leaf Gardens happened when Whipper Billy Watson defeated Lou Thesz, ending Thesz's near 7 year reign. Thesz again lost the NWA World Heavyweight Championship again at the Maple Leaf Gardens on November 14, 1957, when he lost the title to Dick Hutton. In 1960, Frank Tunney replaced Sam Muchnick at the NWA's helm, for a year, as president. He also went on to serve as a vice president to Vince McMahon, Sr. in the WW(W)F, as well as having close ties with Japanese promoters. This meant non stop action in Maple Leaf Gardens approximately every two weeks. On January 24, 1963, a classic match at Maple Leaf Gardens directly led to the WWWF being formed after Lou Thesz beat World Champion Buddy Rogers and was declared champion. After the event, however, Northeastern promoter Vincent J. McMahon refused to recognize the title change and withdrew his operation from the NWA, becoming the World Wide Wrestling Federation (WWWF, now WWE), with Rogers as the star performer. The WWWF recognized Rogers as its first world champion in April 1963. Through the years, there were never any serious threats to Tunney's position as ruler of pro wrestling in Toronto. Several promoters ran shows at smaller venues in the area, often with Tunney's blessing or indifference. But in the 1970s, there were two notable attempts by other promoters to run big venue shows in Toronto. Dave McKigney, a successful promoter outside Toronto and at smaller sites within the city, tried running a show at Varsity Arena in September 1971 with Tony Parisi booked in the main event. Tunney quickly scheduled a Gardens show directly against it. Parisi was a no show and began working for Tunney the following week. According to the newspapers, the McKigney show drew 700 fans while Tunney got 15,500 at the Gardens. History repeated itself five years later. George Cannon and Milt Avruskin had built strong awareness of their promotion in Toronto through a TV show broadcast on Global TV and taped at the Global studios in Don Mills. They tried to parlay that visibility into running a big venue show at the CNE Coliseum, but once again Tunney moved quickly to book a Gardens show on the same day. The Toronto Star reported that only 600 people showed up for Cannon's show.
Ортақ адалдық
1977 жылы Туннилер серіктес іздеуді бастады, себебі олардың басты жұлдызы (және букері) шейх (Эдвард Фархат) жағымсыз кейіпкер ретіндегі танымалдылығының соңына жақындап қалды. 1978 жылы, әлі де басқа промоушендерден кейбір таланттарды пайдалана отырып, AWA және WWF үшін теңгерілген карталарды ұйымдастырған Фрэнк, Солтүстік Каролина штатындағы Шарлотта қаласындағы промоутер Джим Крокетт-тің ұлы Джим Крокетт, Жр. есімді адаммен серіктестікке кірді. Ол Каролина штатында NWA-ға қарайтын Mid Atlantic Championship Wrestling жарнамасын жүргізді. Бұл келісімге негізінен Джордж Скотт көмектесті, ол 1950-1956 жылдары Тунни үшін алдын ала күрескен, ал кейін Торонто промоушенінің серіктесі болған Крокетттің маңызды атқарушы директоры болды. Рик Флэр және Рикки Стимбоат жергілікті көрермендердің сүйіктілеріне айналды. Сол кездегі олардың беделіне қарамастан, Джим Крокеттпен біріккеніне қарамастан, Maple Leaf Wrestling бір компанияға айналмады. Фрэнк өзінің жарнамалық табыстарын жалғастырды және алғашқы бірнеше жылда бір картада екі әлем чемпионатының өтетіні жиі кездесетін жағдай емес еді, себебі Америка Күресі Ассоциациясы (AWA) және WWWF жұлдыздары қалада өнер көрсетуді жалғастырды. Крокетттің таланттарымен өткен кеште WWWF чемпионы Боб Бэклунд пен сол кездегі AWA чемпионы Ник Боквинкель арасындағы тарихи кездесу өтті. Мұндай кездесулер сирек болатын, тек бірнеше рет екі промоушен өзара әлем чемпиондарын кездестірген. Сондай-ақ, шоудың басты бөлігінде NWA АҚШ титулы үшін классикалық Стимбоат vs. Флэр кездесуі өтті. 1978 жылы АҚШ-тың үздік күресшілерін ұсынумен қатар, Туннилер Канада титулын іске қосты және оны Дьюи Робертсон мен Анджело Москаны жергілікті жақсы жігіттерге және басты жұлдыздарға айналдыру үшін пайдаланды. 1980 жылы Туннилер алғаш рет Буффалода шоу ұйымдастырды, арена құқығына ие болған WWF-пен бірлесіп жұмыс істеді. Алғашқы шоулар сәтті болды, 8000-нан астам жанкүйерлерді тартты. Туннилер келесі екі жыл бойы Буффалода мерзімік шоулар өткізе берді. 80-жылдардың басында әртүрлі промоушендер арасындағы бәсекелестік әртүрлі топтардан таланттарды біріктіруді қиындатты.
In 1977, the Tunneys began looking for a partnership since their major draw (and booker), the Sheik (Edward Farhat) was nearing the end of his popularity as a heel. In 1978, while still utilising some talent from other promotions, including balanced cards for both the AWA and WWF, Frank entered into a partnership with Charlotte, North Carolina based promoter Jim Crockett, Jr., who ran NWA affiliated Mid Atlantic Championship Wrestling in the Carolinas. The arrangement was largely facilitated by George Scott, a key executive with Crockett who had been a preliminary wrestler for Tunney from 1950 to 1956, before becoming a partner in the Toronto promotion. Ric Flair and Ricky Steamboat became the dominant local attractions. Due to their influence at the time, and despite joining forces with Jim Crockett, Maple Leaf Wrestling did not become a one company promotion. Frank continued to pull off his share of promotional coups and, for the first few years, it wasn't unusual to see two world title matches on the same card during this time, as American Wrestling Association (AWA) and WWWF stars continued to perform in the city. A card with Crockett's talent featured a historic match between WWWF champ Bob Backlund against then AWA champ Nick Bockwinkel. This kind of match was fairly rare with only a few cases of two promotions matching their respective world champs against each other. The show also included a classic Steamboat vs. Flair match for the NWA U. S. Title on the undercard. In 1978, along with presenting top wrestlers from the U. S., The Tunneys launched the Canadian title and used it to turn Dewey Robertson and Angelo Mosca into local babyface heroes and main event stars. In 1980, the Tunneys presented shows in Buffalo for the first time, working in alignment with the WWF who had the rights to the arena. The first shows proved somewhat successful drawing over 8,000 fans. The Tunneys would continue with sporadic shows in Buffalo over the next couple of years. In the early '80s, rivalries between the various promotions made it difficult to bring talent from different factions together.
Жақсылықтарды алмастыру
1983 жылғы 10 мамырда Франк Тунни қайтыс болды, содан кейін Джек және оның туысы Эдди Тунни (Франктің ұлы) промоушенді басқаруды өз мойнына алды. Жылдар бойы жинаған тәжірибесінің арқасында Джек өзінің сүйікті ағасының орнына, промоушеннің бетке шығатын тұлғасы болды, ал Эдди тыныш серіктес ретінде көп жарияланбады. Джек бірден көзге түсті. Maple Leaf Wrestling атауы Квинсбери Атлетикалық клубының кең таралған атауына айналды. Ол сондай-ақ "Чемпиондар түнi" және "Чемпиондардың қайта оралуы" деп аталған екі ірі жазғы ашық аренадағы шоуларды ұйымдастырды. Шоуларда 11 титул қорғанысы өтті, ал басты оқиға Харли Рейстің Рік Флэрге қарсы NWA титулын қорғауы болды.
On May 10, 1983, Frank Tunney died, after which Jack and his cousin Eddie Tunney (Frank's son) took control of the promotion. With the years of experience under his belt, Jack moved into the spotlight his uncle loved, as the frontman for the promotion, while Eddie had a low public profile, as his silent partner. Jack made an immediate impact on his own. The name Maple Leaf Wrestling became the common place name for the Queensbury Athletic Club. He also promoted two large summer outdoor shows at the Exhibition Stadium, dubbed Night Of Champions and Return Of The Champions. The shows would feature 11 title defences and were main evented by NWA Title defenses by Harley Race against Ric Flair.
Дүниежүзілік күрестік федерациямен келісім
Крокет пен Винс МакМахонның Әлемдік Күрестік Федерациясы арасындағы жарнамалық соғыс күшейген кезде, Крокет Торонтодағы шоуларға ең жақсы күрескерлерін жіберуге шамасы келмейтінін сезінді, сондықтан ол екінші құрамын жіберді. «Крокет» пен промоутерлер арасындағы қарым-қатынас шиеленісіп кетті. Ол Тунниге сенімсіздікпен қарады, ол үнемі басқа промоушндерден таланттарды, соның ішінде WWF-ті пайдаланды. Сонымен қатар, Джордж Скотт, әлі де Торонто промоушенінің серіктесі, жалақы дауынан «Джим Крокетт Промоушнз» компаниясынан кетіп, енді WWF-тің букері болды. 1983-84 жылдары Торонтодағы жарыстар нашарлап, кейбір шоуларға көрермендер саны 3000-ға дейін азайды. Джонни Уивер шоулардың негізгі букері болды, ал Лео Берк және оның бауырлары, Дон Кернодлмен бірге, Крокеттің жұлдыздары қолжетімді болмағанда, басты жаман жігіттер рөлін атқарды. Джек енді WWF, NWA және басқа күрес таланттарының қосылған жарыстарын өткізгісі келмейтінін шешті, NWA-дан бас тартып, Винс МакМахонның WWF-імен бірікті және солтүстік шекарада тек WWF жарыстарын өткізді. Осылайша Торонто WWF-ке өткен бұрынғы NWA бекіністерінің біріне айналды, бұл 1980-жылдар бойына жалғасқан үрдіс болды. 34 жылдық тарихтан кейін, 1949 жылдың қазанында алғаш рет «Гарденс» аренасында көрсетілген NWA титулы 1984 жылдың мамырында соңғы рет пайда болды. Ескі күндерге деген ұзақ жылдар бойы сақталып келген жанкүйерлердің ностальгиялық сезімдеріне қарамастан, МакМахон-Тунни одағы және «Хулкамания» жаңа аудиторияны баурап алды, «Гарденс» аренасын толық сата отырып, 1986 жылы Көрме стадионына 65 000-нан астам, ал 1990 жылы «СкайДомға» Хулк Хоганның «Ultimate Warrior»-ға қарсы WWF титулын жоғалтуын көру үшін 68 000 адамды тартты. 1984 жылдың маусымында, марқұм ағасы Фрэнктан «Квинсбери Атлетикалық Клубын» алғаннан кейін бір жыл өткен соң, Джек, Фрэнктың ұлы Эддимен бірге, промоушеннің бақылау үлесін WWF-ке өткізіп, Торонтоны ресми түрде WWF қаласына айналдырды.
When the promotional wars heated up between Crockett and Vince McMahon's World Wrestling Federation, Crockett felt he could no longer spare his top wrestlers for shows in Toronto, sending his B team as attendance at the Gardens plummeted. Crockett's relationship with the promotion had become strained. He held a distrust of Tunney who persistently utilised talent from other promotions, including the WWF. Furthermore, George Scott, still a partner in the Toronto promotion, had chosen to leave Jim Crockett Promotions due to a pay dispute and was now a booker for the WWF. The Toronto cards got progressively weaker through 1983 84, dwindling down to audiences of 3,000 for some shows. Johnny Weaver was the primary booker for the shows, with Leo Burke and his brothers as the lead heels, along with Don Kernodle, when the top Crockett stars were no longer available. Jack decided he no longer wanted to promote cards with a mix of WWF, NWA, and other wrestling talent and decided to switch allegiances from the NWA and aligned himself with Vince McMahon's WWF, promoting only WWF cards north of the border. This made Toronto one of the first former NWA strongholds to jump to the WWF, starting a trend that would continue through the 1980s. After a 34 year run, the NWA title—which had made its Gardens debut in October 1949—made its final appearance in the building in May 1984. Whatever nostalgic feelings long time fans had for the old days, the McMahon Tunney alliance and Hulkamania captured a whole new audience, attracting sell out crowds to the Gardens and drawing over 65,000 people to Exhibition Stadium in 1986 and 68,000 to SkyDome for Wrestlemania VI in 1990 to see Hulk Hogan lose the WWF title to the Ultimate Warrior. In June 1984, barely a year since they had taken over the Queensbury Athletic Club from his late uncle Frank, Jack, with Frank's son Eddie, transferred controlling interest of the promotion to the WWF in a maneuver which officially made Toronto a WWF city.
Өлім
2004 жылғы 24 қаңтарда 69 жасында Тунни Онтарио штатының Уотердаун қаласындағы үйінде ұйықтағанда жүрек талмасынан қайтыс болды, бұл ауру кенеттен пайда болған.
On January 24, 2004, at the age of 69, Tunney died of a heart attack in his sleep at his home in Waterdown, Ontario, after a sudden illness.
Өлімнен кейінгі сот күресі
2004 жылы Джек Тунни қайтыс болғаннан кейін Солтүстік Каролинадағы промоутер Джим Крокеттің Торонто кеңсесінде серіктес болғаны туралы пікірталас болды. Канадада 1970 жылдардың көп бөлігінде және 1980 жылдардың басында "Шетелдік инвестицияларды қарау туралы" (FIRA) заңы болды, ол канадалық компаниялардың шетелдік меншігін реттеді. 1980 жылдың қараша айында Канада баспасөзі үкіметтің "Франк Тунни Спорттық Жарнама" деп аталатын жаңа кәсіпорын құруға келісім бергенін хабарлады, ол Франк Тунни Спорттық ЖШС, Джим Крокетт Жарнамалары Inc. және 410430 Онтарио ЖШС-нің ортақ меншігінде болды, олардың Гамильтон қаласында орналасқандығы айтылды. Нөмірленген корпорацияның иесі анықталған жоқ (бұл ақпарат жалпыға қолжетімді, бірақ Онтарио корпоративтік тізілімдеріне қол жеткізу үшін қызмет төлемі қажет), бірақ Гамильтон қаласының тумасы Джордж Скотт үшінші серіктес болды деп есептеледі. Ол МакМахонмен серіктестіктен кейін де кеңсе үлесін сақтап, серіктестіктен шығарылғаннан кейін үлкен өтемақы алды.
After Jack Tunney's death in 2004, there was some discussion of whether North Carolina based promoter Jim Crockett was ever a partner in the Toronto office. In Canada, during most of the 1970s and the early 1980s, there was a law called the Foreign Investment Review Act (FIRA) which regulated the foreign ownership of Canadian companies. In November 1980, the Canadian Press reported that the government had approved the creation of a new business called Frank Tunney Sports Promotion, which was co owned by Frank Tunney Sports Ltd., Jim Crockett Promotions Inc., and 410430 Ontario Ltd., said to be based in Hamilton. The owner of the numbered corporation wasn't identified (it would be a matter of public record, but you have to pay a service charge to access Ontario corporate records), but Hamilton native George Scott is thought to have been the third partner. He continued to own a part of the office after the affiliation with McMahon and is said to have received a large settlement after he was pushed out of that partnership.