Империал Плаза, Торонто: История небоскреба Imperial Oil. 21 этаж, вид на Ниагару, бывшая штаб-квартира, теперь кондоминиумы. Архитектура, история Канады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Imperial Oil Building, қазір Imperial Plaza деп аталады, Канаданың Онтарио провинциясының Торонто қаласында 111 St. Clair Avenue West мекенжайында орналасқан көкжиек. 21 қабатты ғимарат 1957 жылы Канаданың ең ірі мұнай компаниясы Imperial Oil компаниясының бас кеңсесі ретінде салынды. Бұл ғимараттың дизайны бұрын жаңа Торонто қалалық әкімдігінің жобасы үшін қабылданбаған еді. Imperial Oil компаниясының бас кеңсесі ретінде бірнеше онжылдықтар бойы қолданылғаннан кейін, ғимарат 2010 жылы сатылып, кондоминиумдық пәтерлер үйіне айналдырылды.
The Imperial Oil Building, now known as Imperial Plaza, is a skyscraper located at 111 St. Clair Avenue West in Toronto, Ontario, Canada. The 21 storey building was completed in 1957 as the headquarters of Imperial Oil, Canada's largest oil company. The building's design had previously been rejected for a proposed new Toronto City Hall. After several decades of use as the head office of Imperial Oil, the building was sold in 2010 and converted into a condominium apartment building.
Сипаттама
Ғимарат оңтүстікке қарай биік жардың үстінде орналасқан, және 1960 жылдардың соңында қалалық банк мұнаралары салынар алдында, ең жоғарғы қабаттағы бақылау алаңы теңіз деңгейінен шамамен 244 метр (800 фут) биіктікте Торонтодағы ең биік нүкте болатын; ашық күндері келушілер Онтарио көлі арқылы Ниагара шарлауынан аспанға көтерілген су тамшыларын көре алатын. Оның кеңсе кезеңіндегі ішкі жоспары 'негізгі' қағидаға негізделген, кеңселердің көпшілігі терезелерімен жабдықталған, ал түрлі сервистік бөлімдер (лифттер және жиналыстар залы) орталық бөлігінде орналасқан. Қалың қабырғалары, салыстырмалы түрде кішкентай терезелері, ішкі асханасы, маңызды нысандардан шалқап жатқан орны және ауруханалық палаталарға айналдыруға болатын кең кеңселерге ие IOB ядролық шабуыл жағдайында қосымша аурухана ретінде пайдалану үшін жоспарланған. Бірінші қабаттағы вестибюльде Йорк Уилсонның 1957 жылы салған "Мұнай туралы әңгіме" атты танымал монументалды суреті орналасқан. Диптихтің екі бөлігінің құрылысы мен жоспарлауы үш жылға созылды, олардың әрқайсысы 25 футқа 32 фут өлшемде; суреттің сол жағы мұнайдың табиғатын ежелгі дәуірден бергі қалыптасуын бейнелейді, ал оң жағы оның қазіргі заманғы пайдасын көрсетеді. Сурет винил ацетатынан жасалған және ғимараттағы дірілдердің суретке жетпеуі үшін, оның жарылуына әкелуі мүмкін, қабырғаға арнайы бекітілген. Сонымен қатар, осы қабырғаның артындағы желдету жүйесі материалдың ылғалдануын қамтамасыз етеді. Оттава қаласындағы Crawley Films компаниясы осы суреттің жасалуын құжаттаумен айналысты. 1956 жылы Оскар Каэннің үш бөліктен тұратын монументалды суреті ғимараттың сегізінші қабатындағы қызметкерлердің демалыс бөлмесі мен асханасы үшін аяқталды. Бұл - айқын, жарқын түстерде жасалған абстрактілі композициялар, олардың бірінде күн бейнеленген. Кенепке боялған екі бөлігі 1979 жылы демонтаждалды және қазір Онтарионың Ошава қаласындағы Роберт Маклафлин галереясына тиесілі. 2014 жылдан бері олар консервациялануын және тұрақты орналасқан жерін күтуде. Үшінші бөлігі жоғалып кетті.
The building sits atop a high escarpment with a commanding view to the south, and before the construction of the downtown banking towers in the late 1960s, the top floor observation deck was, at almost 800 feet (244 metres) above sea level, the highest point in Toronto; on a clear day visitors could see the rising spray from Niagara Falls, across Lake Ontario. The interior layout in its office days was based on the 'core' concept, with most offices having windows and with the various service elements (elevators and meeting rooms) clustered in the center. With its thick walls, relatively small windows, a built in cafeteria, a location separated from major targets, and large offices that could be converted to wards, the IOB was designed to be used, in the event of nuclear attack, as an alternative hospital. The ground floor lobby features a famous mural, "The Story of Oil", executed by York Wilson in 1957. Three years in the planning and construction, the two panels of the diptych are each 25 feet by 32 feet; the left hand side of the mural depicts the nature of oil from its prehistoric origins, while the right hand panel portrays the modern benefits of its exploitation. The mural is made of vinyl acetate and is mounted to the wall in such a way that vibrations in the building will not be transmitted to the artwork, possibly causing it to crack. In addition, a ventilation system behind the same wall prevents moisture collecting on the material. Crawley Films of Ottawa was engaged to document the artwork's realization. A three part mural by Oscar Cahén was completed in 1956, for the building's staff lounge and dining facility on the eighth floor. These were abstract compositions in bold, bright colours, one with a sun motif. Painted on canvas, two sections were de installed in 1979 and are now owned by the Robert McLaughlin Gallery in Oshawa, Ontario. As of 2014, they await conservation and a permanent home. The third section was lost.
Тарих
Бұл ғимараттың архитектуралық моделі бастапқыда Торонто қаласының жаңа әкімдігі үшін ұсынылған жоба болды. Алайда, 1955 жылы Торонто мэрі Натан Филлипс Мэтерс пен Холденбидің қала әкімдігі жобасын қабылдамады және комиссияны халықаралық бәйгеге ашты, оны фин архитектор Вильо Ревелл жеңіп алды. Imperial Oil Торонтодағы бас кеңсесі үшін дизайн іздеп, Матерс пен Холденбиден осы дизайнды сатып алды. Құрылыс кезінде, жергілікті бай тұрғындарды ескере отырып, сол кездегі әдеттегі, бірақ әлдеқайда шулы болатын қақтау орнына дәнекерлеу әдісі қолданылды. Салынысы аяқталғаннан кейін, бұл ғимарат әлемдегі толығымен дәнекерленген болаттан жасалған ең үлкен ғимарат болды. Imperial Oil жерді сатып алу кезінде, 59 Foxbar Road мекенжайындағы үйдің иесі Изабель Масси, учаскенің арт жағындағы сопақ жерде орналасқан үйін сатудан бас тартты, тіпті үйі үшін 100 000 долларға дейін ұсынылғанына қарамастан, сол кезде бұл үлкен сома болды. Осының салдарынан Imperial Oil ғимаратын жоспарланғаннан гөрі Сент-Клэр даңғылына жақынырақ орналастыруға мәжбүр болды. Ол 1964 жылы қайтыс болғанға дейін, оның мүлкі Imperial Oil тұрақ орнына қарай созылып, азаматтың корпорацияға бас ие бермеуінің символы болды. Оның мұрагерлері үйді 70 000 долларға Imperial Oil компаниясына сатты, ол тұрақ орнын кеңейту үшін оны бұзды. Изабель Массидің үйінің соңғы іздері, шамамен 38 Foxbar Road көшесінің қарсы жағында, 2012 жылы, кейінгі иесі жер асты тұрақ орнын қазған кезде табылды.
The architectural model for this building was originally a proposed design for a new Toronto City Hall. However, Nathan Phillips, Toronto's mayor in 1955, rejected the Mathers and Haldenby design for city hall and opened the commission to an international competition that was eventually won by Finnish architect Viljo Revell. Imperial Oil, in search of a design for their Toronto head office, bought the design from Mathers and Haldenby. During construction, catering to the wealthy local residents, welding was used, rather than the then customary and much noisier riveting technique. The building, on completion, was the largest all welded steel frame building in the world. When Imperial Oil assembled the residential properties for the site, Isabel Massie, owner of a house at 59 Foxbar Road, on a long angular lot at the rear of the site, refused to sell, despite being offered up to $100,000 for her house, at the time a princely sum. As a result, Imperial Oil had to move its building closer to St. Clair Avenue than planned. Until she died in 1964, her property jutted into the Imperial Oil parking lot, an icon of a citizen's refusal to give in to a corporation. Her heirs sold the house for $70,000 to Imperial Oil, which demolished it to expand the parking lot. The last traces of Isabel Massie's house, roughly across the street from 38 Foxbar Road, were dug up in 2012 when the subsequent owner excavated for an underground parking garage.
Жабылу
2004 жылдың 29 қыркүйегінде өткен баспасөз конференциясында хабарланғандай, Imperial Oil компаниясы Калгари, Альберта қаласына көшті (кейбір корпоративтік операциялар Дон Миллс ауданындағы 90 Уинфорд Драйвтегі Esso ғимаратына көшірілді). Содан кейін ғимарат бірнеше жыл бойы пайдаланылмады. Қасиетті сатуға шығару алдында топырақ сынағынан кейін, тұрақ орнының шығыс жағындағы 40 фут тереңдіктегі құмның жер астындағы резервуардан ағып шыққан отын майымен ластанғаны анықталды. Содан кейін ластанған топырақ қазылып, таза топырақпен ауыстырылды. Сатуға дайындық ретінде Imperial Oil компаниясы көршілес Deer Park United Church шіркеуіне 2008 жылдың шілдесінен бастап ғимаратты жылумен қамтамасыз етуді тоқтататынын хабарлады. Бұл нәтижесінде азайып бара жатқан қауым шіркеу ғимаратын тастап, 1920 жылдардың ортасында Deer Park қауымынан бөлінген жақын маңдағы Кальвин пресвитериан шіркеуімен бірлесіп пайдалануға көшті. 2016 жылдың соңына дейін шіркеу ғимараты бос тұрды, бірақ ол "Көк алмаз" деп аталатын жаңа кондоминиум жобасына енгізілуге жоспарланған.
As announced in a press conference on September 29, 2004, Imperial Oil re located to Calgary, Alberta (some corporate operations moved to the Esso Building at 90 Wynford Drive in the Don Mills district). Thereafter, the building was unoccupied for several years. Soil testing before the property was listed for sale found that sand about 40 feet below the eastern part of the parking lot was contaminated with heating oil that had leaked from an underground storage tank. The soil was then excavated and replaced. In preparation for the sale, Imperial Oil told Deer Park United Church next door that they would no longer supply building heat to the church, effective July 2008. This led the dwindling congregation to vacate the church building and share space with a nearby Presbyterian congregation (Calvin Presbyterian Church) which had split off from the original Deer Park congregation in the mid 1920s. The church building remains vacant as of late 2016, but it is slated for incorporation into a new condominium development, named "Blue Diamond".
Император алаңы
Империал Ойл ғимараты 2010 жылдың жазында кондоминиум салушы Camrost Felcorp компаниясына сатылды, олар оны кондоминиумдық пәтерлер үйіне айналдыруды бастады. Сонымен бірге, жанындағы шіркеу ғимараты байланысты құрылыс салушыға сатылды, ол кейіннен үлкен үлесін Camrost Felcorp компаниясына сатты. Империал Ойл ғимараты қазір "Империал Плаза" деп аталады. Тұрғын үй кондоминиумдық пәтерлерге қоса, ғимараттың бірінші қабатында LCBO дүкені мен сапалы азық-түлік дүкені орналасқан. Салушылар Торонто қаласынан оңтүстік-шығыс бұрышында екінші мұнара, бұрынғы Deer Park United Church ғимаратының көп бөлігін, бірақ толығымен емес, алмастыратын үшінші мұнара және Foxbar Road бойындағы 17 таунхаус салуға рұқсат алды. 2017 жылдың ақпан айына қарай оңтүстік-шығыс бұрышындағы мұнараның құрылысы жүріп жатыр, оның мекенжайы 101 St. Clair Avenue West. Бұл ғимарат 26 қабаттан тұрады және 229 жоғары сапалы жалға берілетін пәтерден құралады.
The Imperial Oil building was sold in the summer of 2010 to condominium developer Camrost Felcorp, which then began converting it into a condominium apartment building. At the same time, the church building next door was sold to a related developer, who subsequently sold a major interest to Camrost Felcorp. The Imperial Oil building is now known as "Imperial Plaza". In addition to residential condominium units, the building includes an LCBO store and an upscale grocery store on the main floor. The developers secured the City of Toronto's approval for a second tower near the southeast corner of the site, a third tower replacing most but not all of the former Deer Park United Church building, and 17 townhouses along the Foxbar Road frontage. As of February 2017, the tower near the southeast corner is under construction, and its street address is 101 St. Clair Avenue West. It is planned as a 26 storey building that will contain 229 high end rental apartment units.