Кіріспе
Англикан шіркеуі, епископалдық мұраға ие
2022 жылға қарай REC АҚШ-та 117 приход және миссия, ал Канадада екеуі бар екенін хабарлады. Сонымен қатар, Хорватия, Куба, Германия және Сербияда да шіркеулері бар. АҚШ және Канададағы діндестері 2022 жылдың соңында 7602 адамды құрады. Реформаланған епископальдық шіркеудің құрылуы 1873 жылы экуменикалық белсенділікке байланысты туған даудан кейін болды. Сол жылдың қазан айында епископ Камминс Кентерберидің деканы Смитпен, Уильям Август Мюлленбергпен және бірнеше англикан емес дін қызметкерлерімен бірге Евангеликалық Альянстың американдық бөлімшесінің экуменикалық конференциясына қатысты. Нью-Йорк қаласында өткен конференцияда Камминс, Смит және епископальдық емес дін қызметкерлері бірлескен қасиетті тағайындалым қызметін өткізді, бірақ «Жалпы дұғалар кітабының» ешбір нұсқасын қолданбады. Сол кезде Нью-Йоркке келген зейнеткер миссионер епископ Уильям Тозер Смит пен Камминсті осы рәсімге қатысқаны үшін сынады. Тозердің сын-пікірі 1873 жылғы 6 қазанда «Нью-Йорк Трибьюн» газетінде жарияланған хатта жарияланды. Епископ Камминс өзінің әрекеттерін 10 күннен кейін жарияланған хатта қорғады, бірақ англо-католик дін қызметкерлері мен басқалар оның өкілетсіз уағыз айтқан діндестеріне уағыз айтуға рұқсат сұрамағаны үшін сынағаннан кейін, 10 қарашада өзінің епископына отставка туралы хат жолдады. Үш аптадан кейін 21 епископальдық дін қызметкері мен мирянмен бірге Камминс 1873 жылғы 2 желтоқсанда Нью-Йорк қаласында Реформаланған епископальдық шіркеудің алғашқы бас кеңесін ұйымдастырды. Епископ Камминс және оның жақтастары оның әрекетін асығыс шешім деп емес, ұзақ уақыт бойы шіркеудегі англо-католиктердің өсіп келе жатқан ықпалына байланысты сенімдеріне негізделген шешімді әрекет деп қарастырды. Бұл тәжірибелер Англия шіркеуінің құрылуынан бері болғанымен, Камминстің қатты алаңдауына орай трактариандық немесе Оксфорд қозғалысының ықпалы артып келе жатты. Ол өзінің түсінігінің қалыптасуын епископ Чейниге жазған хатында сипаттап, протестанттық епископальдық шіркеуде реформа жасауға жасаған алғашқы тыңайсыларын атап өтті. «Біз 1868 және 1871 жылдары елдің барлық аймақтарынан жүздерше дін қызметкерлері мен мирянның қол қойған өтініштерімен Евангелиялық дін қызметкерлеріне көмек сұрап, жалпы конгрестерге бардық. Біз тек үш нәрсе сұрадық: нәрестелерді шомылдыру рәсімінде балама сөз тіркесін қолдану, епископальдық емес дін қызметкерлеріне қарсы біздің шіркеулерді жабу туралы ережені жою және «Презвитер» сөзімен бірдей мағынаны білдіретін «Пастор» терминін дұға кітабына енгізу. Бізге ашуланып, тіпті, бізді еңкейтуге дейін жететін қарсылық білдірілді». Осы бұрынғы сәтсіз әрекеттер және Тозердің экуменикалық қауымдық қызмет туралы сынауы Камминс үшін шешуші әрекет етуге мүмкіндік берді. Кейбір протестанттық епископальдық шіркеудің өкілдері Камминстің шешімін жікшілдік деп қарады. Алайда, басқалары келіспеді. «Епископальдық» басылымының бір тілшісі былай деді: «Егер біз осы жаңа шіркеу жікшілдіктен басталғанын айтсақ, Рим шіркеуі де бізге қарсы осындай айыптаулар тағайындауға болады. Нағыз мәселе – қай тарап жік тудырды, бөлініп кетті? Немесе Мәсіхтің бұйрығына бағынбау арқылы бөлінуді күштеп жүзеге асырған тарап па?» Епископ Камминс және оның реформаторлары бұл жағдайды жікшілдік деп сипаттамай, протестанттық, англикандық ұлттық ерекшелікті қамтамасыз етуге және оның аясында «барлық евангелиялық христиандық әлемінің жақындасуына» мүмкіндік беруге тырысты. «Реформаланған епископальдық шіркеу трактариандық вирустың салдарынан парализге ұшырамаған жағдайда протестанттық епископальдық шіркеуге айналуы мүмкін еді». «Реформаланған» термині кальвинистік реформаланған теологияның ешқандай мағынасын білдіруді көздемеді, бірақ католиктік ықпалдарға қарсы реформаланған епископальдық шіркеудің Камминстің мақсатын жеткізуге бағытталды. Шіркеудің негізін қалаушылар атауын «Реформаланған епископальдық шіркеу» деп жиі жазатын, осылайша бұл реформаланған теология емес, қайта құрылған епископальдық шіркеу екені белгілі болды. Епископ Камминс 1868 жылғы 21 қазанда өткен конвенцияға қатысып, өзі куә болған «католиктік» тәжірибелерден қатты көңілі қалды: «Алтарьдар орнатылды, үстіне қосымша алтарьдар, жанып тұрған шамдар және тұманды түтін; қауымдық қызмет римдік үлгіде ұйымдастырылды, бұл Реформацияның доктриналық негізінен ауытқу болып табылады». Камминстің сезімі «Дұғалар кітабында римдікке айналудың кірмелері бар ма?» атты эссесін оқығаннан кейін күшейді, онда шіркеудің және қасиетті евхаристиялық қызметтің римдікке айналуы сырттан келген ықпал емес, керісінше, шіркеудің ішінде пайда болды – ол дұға кітабында болды. Сондықтан Камминс «римдік кірмелерге» қарсы күшті күреске кірісті, бұл оған екі тараптан да – англо-католиктер мен евангелистерден де достарын жоғалтуына себеп болды. REC бірнеше рет жалпы теологиялық ерекшеліктерді бастан кешірді. Ол англикандық ұлттық ерекшеліктің ішінде протестантизмді сақтаудың жолы ретінде басталғанымен, уақыт өте келе англикандық ұлттық ерекшелігі жойыла бастады. Басқа протестанттармен экуменикалық қарым-қатынастарға күшті назар аударуының нәтижесінде REC-ге дін аударған немесе бекітілген көптеген адамдардың тегі әртүрлі протестанттық ағымдардан шыққан. Осы ағымның және негіздеушілердің қысқа мерзімді епископтығының салдарынан, әдеттегі реформаланған епископальдық шіркеудің өкілі протестанттық, либералдық көзқарастан салыстырмалы түрде қысқа мерзімде, көбінесе 1900 жылдардың басында, диспенсационалисттік көзқарасқа ауысты. Келесі ондаған жылдар бойы REC кальвинистік мағынада реформаланған теологияға көшті. 1970 жылдарға дейін ғана бас епископ Леонард Ричес REC-де англикандық теология мен ұлттық ерекшелікті қайта жандандыруға ұмтылды.
As of 2022, the REC reported 117 parishes and missions in the United States and two in Canada, and also has churches in Croatia, Cuba, Germany, and Serbia. The U. S. and Canadian based dioceses reported 7,602 members at the end of 2022. The founding of the Reformed Episcopal Church followed an 1873 controversy about ecumenical activity. In October of that year, Bishop Cummins joined with Dean Smith of Canterbury, William Augustus Muhlenberg, and some non Anglican ministers at an ecumenical conference of the American branch of the Evangelical Alliance. During the conference, held in New York City, Cummins, Smith and the non Episcopalian ministers presided at joint services of Holy Communion without using any version of the Book of Common Prayer. Retired missionary bishop, William Tozer, who was visiting New York at the time, criticized Smith and implicitly Cummins for participating in the rite. Tozer's criticism appeared in a letter published by the New York Tribune on October 6, 1873. Bishop Cummins defended his actions in a letter published 10 days later, but after criticisms from Anglo Catholic clergy and others for his choice not to seek preaching permission from the bishop in whose diocese he was preaching without authorization (New York), he submitted a letter of resignation to his own bishop on November 10. Three weeks later, joined by 21 Episcopalian clergy and lay people, Cummins organized the first general council of the Reformed Episcopal Church in New York City on December 2, 1873. Bishop Cummins and his followers considered his action not rash decisions but simply decisive action, founded upon their long held convictions about the growing Anglo Catholic practices within the church. While these practices had existed from the founding of the Church of England, the Tractarian or Oxford Movement had been growing in influence, much to Cummins' dismay. He described his understanding's evolution in a letter to Bishop Cheney, stressing his earlier attempts to create reforms within the Protestant Episcopal Church. "We went before the General Conventions of 1868 and 1871 with petitions signed by hundreds of clergymen and laymen from all parts of the land, asking relief for Evangelical men. We asked but three things, the use of an alternate phrase in the baptismal office for infants, the repeal of the canon closing our pulpits against all non Episcopal clergymen, and the insertion of a note in the Prayer book, declaring the term "Priest" to be of equivalent meaning with the word Presbyter. We were met by an indignant and almost contemptuous refusal." These failed earlier attempts and Tozer's criticism of the ecumenical communion service Cummins thought an opportunity for decisive action. Some in the Protestant Episcopal Church saw Cummins' decision as schismatic. Others, however, disagreed. One correspondent of the publication "The Episcopalian" said, "If we say that this new church has begun in schism, the church of Rome alleges the same things against us. The real question is, which party is guilty of the schism, the party which separates and goes out? or the party that forces the separation, by making binding on the conscience what Christ has not made binding?" Rather than characterize this as schism, Bishop Cummins and his fellow reformers portrayed themselves as providing a Protestant, Anglican identity under which there could be a 'closer union of all Evangelical Christendom.' "The Reformed Episcopal Church would be what the Protestant Episcopal Church might have become had it not been paralyzed by the Tractarian virus." The term "Reformed" was never intended to denote any Calvinistic sense of Reformed theology, but was intended to convey Cummins' purpose of an Episcopal Church that had been reformed against Catholic influences. The founders of the church would often stylise the name as The Re Formed Episcopal Church, for disambiguation so that it was known this was the Episcopal Church Re Formed and not of a reformed theology. Bishop Cummins was in attendance at a Convention on 21 October 1868 and was greatly disappointed by the "Catholic" practices which he witnessed: "[a]ltars erected, with super altars, with burning candles, and floating clouds of incense; the communion service set in a Roman framework there is a departure from the doctrinal basis of the Reformation." Cummins' feelings grew stronger after reading an essay titled "Are There Romanising Germs in the Prayer Book?" which asserted that the Romanisation of the church and the Holy Eucharistic service was not an influence from the outside but, rather came from inside the church – it was in the Prayer Book itself, thus; Cummins started pushing stronger against the "Roman germs", which caused him to lose friends on both sides: Anglo Catholics and Evangelicals alike. The REC has had several periods of a general distinct theology. Although it began as a way to preserve Protestantism within the Anglican identity, the Anglican aspect of the identity began to fade over time. With its growing and heavy emphasis on ecumenical relations with other Protestants, many of those who converted or were confirmed in the REC had identities from various other Protestant backgrounds. Due to this influx and the short lived bishopric of the founders, the typical Reformed Episcopalian went from a Protestant, Latitudinarian pathos to a more Dispensationalist persuasion in a relatively short period of time, much of this happening in the early 1900s. Over the following several decades, the REC made the transition to more Reformed theology in the Calvinistic sense. It was not until the 1970s that the Presiding Bishop, Leonard Riches, pushed for the revitalization of Anglican theology and identity in the REC.
АҚШ-та
1873 жылы құрылғаннан кейін алты айдың ішінде REC шамамен 1500 дінге келген адамға, екі епископқа және 15 басқа дін қызметкеріне дейін өсті. 1875 жылы Оңтүстік Каролина штатының жазық аймағындағы 500-ден астам афроамерикалық протестанттық епископтық қауымның мүшелері бірлесіп REC-ке қосылды.
Канадада
РЭК құрылғаннан кейін бір жыл ішінде Нью-Брансуик және Онтариодағы бірдей ойлы канадалық англикандар сол шіркеуден бөлініп, реформаланған епископтық қауымдастар құрды. 1874 жылдың қазан айында Британдық Колумбиядағы Виктория Англикан соборының деканы Эдвард Кридж шамамен 350 жамағат мүшесімен бірге "Иеміздің шіркеуі" деп аталатын жаңа шіркеу құрып, Реформаланған епископтық шіркеуіне қосылды. Кридж 1876 жылы РЭК-тің епископы болып сайланды. Канадалық реформаланған епископтық шіркеулердің көпшілігі Біріккен шіркеу құрылғанда оған қосылды. Реформаланған епископтық шіркеудің қазір Канадада үш шіркеуі бар: екеуі Британдық Колумбияда, біреуі Онтариода. Гамильтон қаласындағы Георгий шіркеуі АҚШ-тағы Солтүстік-Шығыс епархиясына қарасты, ал Колвудтағы Киелі Үштік шіркеуі мен Куртенэйдегі "Тірі Сөз" Батыс Канада және Аляска епархиясының құрамына кіреді.
and join the Reformed Episcopal Church. Cridge was consecrated a bishop for the REC in 1876. Many of the Canadian Reformed Episcopal Churches joined the United Church at its founding. The Reformed Episcopal Church now has three churches in Canada, two in British Columbia and one in Ontario. St. George's Church, Hamilton is affiliated with the Diocese of the Northeast in the US, and both Holy Trinity Church in Colwood and Living Word in Courtenay are a part of the Diocese of Western Canada and Alaska.
Англияда
1877 жылы Англиядағы REC-тің жақтастарының өтінішіне жауап ретінде REC-тің Бесінші Бас кеңесі сол елде Реформацияланған епископ шіркеуін құруға кірісті. Бұрынғы Англия шіркеуінің пасторы Томас Хубанд Грегг ондағы жақтастарға жетекшілік ету үшін епископқа бекітілді. 1910 жылға қарай Реформацияланған епископ шіркеуінің құрамында 28 пастор және 1,990 қатысушы мүше болды. 1927 жылы Англиядағы Реформацияланған епископ шіркеуі Англияның еркін шіркеуімен бірікті. Епископ Федечко кейін Канададағы тәуелсіз Англикан шіркеуі Синодымен байланыс орнатты.
Жалпыға ортақ дұғаның қайта қарастырылған кітабы
2003 және 2005 жылдары «жалпы дұға кітабының» (REC Book of Common Prayer) жаңартылған басылымдары шықты (төменде қараңыз).
Ағымдағы жағдай
Реформация епископаль шіркеуі 2009 жылы 13 600 мүшесі бар екенін хабарлады. 2016 жылы жалпы мүшелер саны 6927-ге дейін азайды. 2022 жылы шіркеу жалпы мүшелер саны 7 602 адамды құрады, бұл алты жыл бұрынғы көрсеткіштен 9,7% өсімді білдіреді.
Басқа елдер
Кубаның миссионерлік епархиясы 30-дан астам приход және миссияны қамтиды және суфраган епископ Джон Бунзаайердің басшылығында. Хорватиядағы протестанттық реформаланған христиан шіркеуінің Хорватияда үш приходы мен екі миссиясы бар. 2011 жылы ол REC-тің құзырына өтті. PRCC 2001 жылы бірнеше приход Хорватиядағы реформаланған христиан шіркеуінен бөлінген кезде құрылды. Епископтың көмекшісі – Ясмин Милич. Германияда Англия шіркеуінің үш түрінің бірі "Англиканская церковь в Германии" немесе "Реформированная епископская церковь" деп аталады. Оның он қауымы мен миссиясы бар. Епископ – Герхард Майер. Қалған екі түр (керісінше) Англия қауымына жатады, олар – Англия шіркеуінің Еуропа епархиясы және АҚШ-тан Еуропадағы епископ шіркеулерінің жиналысы.
Солтүстік Америкадағы Англикан шіркеуінің қалыптасуы
2009 жылы REC Солтүстік Америка Англикан шіркеуінің (ACNA) құрылтайшы мүшесі болды, ол Епископальдық шіркеуден өзгеше, жаңа Англикандық қауымдастық провинциясын құруға ұмтылатын діни ұйым. ACNA Уганда, Нигерия және Судан Англикан шіркеулерімен рухани байланыста, және бүкіл әлемде шамамен 30 миллион жатыны бар, бұл Англикан қауымдастығының сенімділерінің шамамен үштен бірін құрайды.
Бұрынғы дамуы
Солтүстік Америкадағы REC 1927 жылдан бері Англияның еркін шіркеуімен толық рухани байланыста болып келеді, ол кезде Англиядағы реформацияланған епископтық қауымдар мен дін қызметкерлері FCE-мен бірікті. Екі шіркеудің епископтары бір-бірінің епископқа бекіту рәсіміне қатысады және араларында белгілі бір уақыт аралығымен сапарлар болып тұрады. Кейде REC дін қызметкерлері FCE приходтарында қызмет етеді, ал FCE дін қызметкерлері REC приходтарында қызмет етеді. 2018 жылғы мәліметтер бойынша, Англияда екі FCE епархиясы және Оңтүстік Америкада бір епархия бар. 1998 жылы REC алғаш рет англо-католик қауымы – Американың Англикандық провинциясы (APA) –мен өзара рухани байланыс туралы конкордатқа қол қойды. 2005 жылы келісімді жаңару Нигерияның Англикандық шіркеуімен де өзара рухани байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Реформацияланған епископальдық шіркеуі мен Нигерия шіркеуінің (Англикандық қауымдастық) арасындағы бұл келісім Нигерия шіркеуінің диаспорадағы дін қызметкерлеріне лицензия алуға және REC-тің кез келген юрисдикциясында қызмет етуге құқық береді. Жақында, 2018 жылы NEMA REC АҚШ-қа көшіп келген дін қызметкерлерін қабылдап, лицензиялады. Тағы бір ұсыныс APA мен REC-тің бірігуіне әкелуі мүмкін еді, бірақ APA-ның 2008 жылы Солтүстік Америкадағы жаңа Англикан шіркеуіне қосылмау шешімі ұсынылған бірігуге кедергі болып отыр.
Джордж Дэвид Камминс
Джордж Дэвид Камминс, РЭК-тің негізін қалаушы епископ, құл иеленушінің ұлы болды. Камминстің құлдыққа қатысты көзқарасы құлдықты ұстаудың өзінен-өзі күнәлі емес екенін, ал бұл практиканың Құдайға жеккөрінетін немесе адамзатқа зиянды екендігі туралы Қасиетті Кітапта ешқашан айтылмағанын көрсетті. Ол бұл мәлімдемені осы практикаға қатысты белгілі бір пікірлермен толықтырды. Құлдыққа қарсы болмаса да, оның құлдыққа және афроамерикандықтарға деген көзқарасы көптеген замандастарынан едәуір өзгеше болды. Камминстің сөзіне сәйкес, африкалық-американдық құл – "бізбен бір қан, ортақ адамзаттың бір бөлігі, біздің үміттеріміз бен қорқыныштарымызды бөлісетін жаратылыс". Бұл көзқарас оны эмансипацияны қолдауға итермесе де, ол патерналистік көзқарас қажеттігіне сенді. Камминс құл иелеріне өз құлдарын жауапкершілікпен және қамқорлықпен қарауды ұсынды: «Англоамерикандықтар африкалықтардың қамқоршысы», - деп қосты. Ол ақ американдықтардың құлдықтағы африкалықтарды «Құдайдың осы халыққа сеніп тапсырған қасиетті міндеті» ретінде қарауы керек екенін, және Ол оларға мейірім мен сүйіспеншілігін көрсетудің осы үлкен міндетін жүктегенін айтты. Ол босатылған құлдар Африкаға оралып, өздеріне көрік табу керек деп сенді.
Қара дін қызметкерлерінің діни қызметкер болулары
АҚШ Конституциясына он үшінші түзету қабылданғаннан кейін, қара нәсілді дін қызметкерлері мен пасторлары бар қара нәсілді шіркеулер түрлі епархиялар мен конфессияларға қабылдануға тырысты. Епископтық шіркеудің кейбір епархиялары қара нәсілді қауымдарды қабылдауға көбірек дайын болғанмен, көптеген епархиялар жиынтығында қара нәсілділерді Епископтық қауымнан шеттетіп, қабылдамады. Бұрын құл болған және қара нәсілді қауымның пасторы Фрэнк К. Фергюсон осындай кемсітушілікке тап болды. Нәтижесінде оның қауымы және тағы төрт қауым протестанттық епископ шіркеуін тастап, REC-ке көшті. Епископ Камминс құлдық және азат ету туралы бұрынғы пікірлеріне қарамастан, қара нәсілді қауымдар мен дін қызметкерлерін REC-ке құшақ жайып қабылдады. Осылайша ол "түс шегінен" жоғары көтеріліп, REC-тің ашықтық және бостандық туралы жарияланымдары теологиялық терминологиядан гөрі маңызды екенін көрсетті. Ол өзінің де, REC-тің де нәсілдік әділеттіліктің алға басушысы болатынын күтпеген еді, ал 1870 жылдары ол өзінің Бас кеңесіндегі солтүстік ақ адамдардан, сондай-ақ Оңтүстік Каролина ақ адамдарынан епархиялық жиналыстарында қарсылыққа тап болды. Камминс үшін, христиандық бірлік пен басқа сенушілермен қосылу, нәсілдік шектеулерден гөрі маңыздырақ болды. Реформаланған епископ семинариясы нәсілдік құрамға ие алғашқы семинариялардың біріне айналды.
Министрлер
1873 жылы құрылғанда, REC дін қызметкерлерін пресвитерлер, пасторлар және министрлер деп атады, бірақ "қасиетті руханилар" (priests) деп атамады, және "қасиетті руханилар" сөзі REC-тің Жалпы дұғалар кітабынан шығарылып, оның орнына "министр" сөзі қолданылды.
Теологиялық әртүрлілік
REC евангелистік және реформацияланған англикандық ұйым ретінде құрылғанмен, қазір оның құрамында англо-католиктер бар және ол англо-католиктік APA ұйымымен өзара қарым-қатынас келісіміне келді. Ол ағылшын реформаторларының тұжырымдамасын сақтай отырып, отыз тоғыз бапты англо-католиктік көзқараспен қайта қарауға кең мүмкіндік береді. Онда "пастор", "алтарь" және "Шын Нақтылық" терминдері қолданылып, дәстүрдің де, қасиетті жазудың да билігі туралы сөз болады. Реформацияшыл сыншылар осы өзгерістерді 39 баптан бас тарту, Принциптер декларациясының мәнін өзгерту, сондай-ақ англо-католиктерге бейімделу үшін шіркеудің евангелистік және реформацияланған мұрасынан кету деп сипаттайды.
Қызметтегі әйелдердің рөлі
Шіркеу әйелдерді епископ, пресвитер немесе диакон қызметіне бекітпейді. 2002 жылы дін "білікті әйелдерді диаконисса ретінде бөліп-шығаруға" мүмкіндік беретін канон қабылдады, бірақ шіркеу оларды бекітілген деп санамайды. Олар бекітілмегенімен, шіркеудің рухани қызметінде маңызды міндеттерді атқарады. 22-ші канонда былай делінген: "Диакониссаның міндеті – пасторға кедейлер мен науқастарды күтуде, жастар мен басқаларды діни тәрбиелеуде және моральдық жаңару жұмысында көмектесу". Реформаланған епископтық шіркеудегі диакониссаларға литургиялық жауапкершілік жүктелуі мүмкін; алайда, олар мирянның басқа мүшелеріне рұқсат етілгеннен асып түспейтін евхаристиялық міндеттерге ие емес. Кейбір консервативті англикандар, әсіресе Ұлтастық Англикан шіркеулерінің өкілдері, REC-ті Солтүстік Америка Англикан шіркеуімен (ACNA) біріккені үшін сынады, себебі ACNA-ның кейбір епархиялары әйелдерді қасиетті санға бекітеді. Тек бірнеше епархия ғана әйелдерді дін қызметкері етіп бекітсе, көбірек епархиялар әйелдерді диакон қызметіне бекітеді.
Дін қызметкерлерінің ауысуы
Реформацияланған епископтық шіркеудің қазіргі канондары бойынша, РЭК-ке мүше емес, дьякон немесе пресвитер ретінде РЭК-ке кіретін пастор, егер ол РЭК мойындаған және тарихи тізбек бойынша тағайындалған епископпен сан берілмеген болса, қасиетті орденді қабылдауы тиіс. 1786 жылы жарық көрген бұл мәтін 1785 жылы Филадельфияда өткен Бірінші жалпы конвенцияға ұсынылған. Бастапқыда кейбір штаттарда бекітілгенімен, оның өзгерістеріне күшті қарсылық болды, ал Епископальдық шіркеу 1789 жылы өзге мәтінді «Жалпы дұғалар кітабы» ретінде қабылдады. Басым евангелистік пікірлерге сәйкес және трактариандыққа қарсы тұра отырып, 1873 жылғы РЭК кеңесі «Элизавета дәуіріндегі келісімдер арқылы бізге жеткен римдік қателіктердің тұқымдарын дұға кітабынан жою» мақсатымен түрлі өзгерістер енгізді. Каминс және басқа евангелистер ағылшын-католик ритуализмінің күшеюінен алаңдады. Епископ Уайттың кітабын қабылдау – Евангелиелік санаға қарсы келетін немесе оған ұқсас БЖД бөлімдерін жоюға жасалған әрекет болды. «РЭК кітабы» «қасиеттілер күндерін» күнтізбеден алып тастады және Апостолдар Символынан «Тозаққа түсті» деген сөздерді жойды. «Қасиетті құпиялар» және «денені жеу және қанды ішу» сияқты сөздер қасиетті тағайындалым қызметінен алынды. Кресшенің қайта жарату туралы анықтамалары евангелистік көзқарастарға сәйкес өзгертілді, сондай-ақ дін қызметкерлерін тағайындау және неке рәсімдері де өзгертілді. Реформацияланған епископтық шіркеу 1990 жылдары тарихи қайта оралу, теологиялық трансформация және литургиялық қайта қарау процесін бастады, ал 1999 жылы сынаққа алғашқы қайта қаралып жазылған БЖД жарық көрді. РЭК-тің 49-шы және 50-ші жалпы кеңестері Англия шіркеуінің 1662 жылғы «Жалпы дұғалар кітабына» негізделген, сондай-ақ кейінгі бірнеше кітаптардан (PECUSA 1928 және 1945, РЭК 1963, Австралия 1978) алынған элементтермен «Жалпы дұғалар кітабын» қайта қарауды бекітті. 2005 жылы жаңартылды.
Семинарлар
Реформациялық епископ шіркеуі төрт орында жұмыс істейтін үш семинарияға ие.
Реформацияланған епископтық семинария
Реформацияланған епископ шіркеуінің теологиялық семинариясы, сондай-ақ Реформацияланған епископ семинариясы деп белгілі, Реформацияланған епископ шіркеуінің семинарияларының ең ірі және ең көнесі болып табылады және Теологиялық мектептер қауымдастығымен аккредиттелген. Ол 1886 жылы Батыс Филадельфияда сабақ беруді бастады және 1887 жылы құрылды. Қазір Пенсильвания штатының Блю-Белл қаласында орналасқан. Семинария, Дивинити магистрі (M. Div.), Киелі кітап және теология саласындағы сертификат, сондай-ақ диакондық немесе диакониссалық қызмет лицензиясын ұсынады. Реформацияланған епископ семинариясы қазіргі орналасқан жерінде 17 жылдан бері жұмыс істеп келеді және жақында қосымша оқу сыныптары мен кітап дүкенін орналастыру үшін көрші жердегі ғимаратты сатып алды. Жаңа оқу сыныбы тіл зертханасы және Ескі өсиет теологиясы сабақтары үшін, сондай-ақ Епископ Николсон сыныбы үшін пайдаланылады. Биылғы жылы Басты кампус ғимараты жоғары қабаттағы қосымша сыныпты, Епископ Рудольф сыныбын қосып, оқу сыныптарының аумағын кеңейтті. Сондай-ақ, кітапхананың кітап қоры жомарт сыйлықтардың арқасында үлкен өсімді көрсетуде. Бұл кең жинақ негізгі қабатты және қазіргі кезде жертөлені де қамтиды.
Каминс семинариясы
Камминс мемориалдық теологиялық семинариясы, Оңтүстік Каролина штатының Шарлстон қаласына жақын Саммервиллде орналасқан. Ол Реформацияланған епископ шіркеуінің негізін қалаушы епископ Джордж Камминс есімімен аталады. Консервативті, евангелистік, библиялық және англикандық семинария он тоғызыншы ғасырдың соңында «тілек колледжі» ретінде құрылды, яғни ол Оңтүстік-Шығыс епискобы тұрақты мекен еткен жерде орналасқан. «Цитадель» полковнигі Стивенс алғашқы епископ болды. Негізін қалаушы епископ – Дэвид Камминс епископ. 1912 жылы Оңтүстік-Шығыс епархиясы тұрақты кампус үшін жер сатып алды. Оның ұраны: «Білім алуға кір, қызмет етуге шығуға тиіссің». Оның мақсаты – Иса Мәсіхтің Ізгі хабары арқылы қауымдастықтардың рухани, эмоционалды және физикалық қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін теологиялық негіздермен және дағдылармен жарақтандырылған, қызметте өтетін шіркеу басшыларының келешек буындарын тәрбиелеу. Семинарияда теология бакалавры, дінтану магистрі дәрежелерімен және теологиялық зерттеулер сертификатымен аяқталуға бағытталған күндізгі оқу бағдарламалары ұсынылады. Бұрын семинария Сыртқы оқу бөлімі арқылы қашықтықтан білім беруді ұсынған. 2016 жылы Камминс президенті Джулиус Барнс белгілі теолог Джон Г. Панагиотоуды факультетке тағайындады.
Кранмер үйі
Кранмер теологиялық үйі 1994 жылы Луизиана штатының Шревпорт қаласында құрылған және ағылшын реформаторы, Кентерберий архиепискобы Томас Кранмердің есімімен аталған. Хьюстонның батысындағы Техас штатының Кейти қаласында, сондай-ақ Далласта курстар ұсынылып, Кранмер Хаус дін қызметкері болуға ниеті жоқ адамдар үшін тұрғын үй және қашықтықтан оқыту бағдарламаларын, Англикандық зерттеулер бойынша сертификат, Дінтану магистрі (MAR), Діни ғилым магистрі (M. Div.), және Теология магистрі (Th. M.) білім беру мүмкіндіктерін ұсынады. 2009–2010 оқу жылының академиялық каталогына Диакониссаларға арналған оқу бағдарламасы қосылды.